چکیدهزمینه مطالعاتی: محصولات آنالوگ گوشتی موجود در بازار، گوشت های گیاهی هستند که کیفیت مشابه گوشت های معمولی دارند. هدف: هدف از این مطالعه تولید برگرهای گیاهی (PB)، و بررسی خصوصیات بافت و اسید چرب و به دنبال آن مقایسه با برگرهای گوشتی (MB) است. روش کار: بدین منظور از ایزوله پروتئین سویا جهت تولید برگر گیاهی استفاده شد سپس نمونه ها در مدت 90 روز (فواصل زمانی 30 روز) مورد ارزیابی ویژگی های بعد از پخت (افت پخت و چروکیدگی)، تعیین خصوصیات بافت و پروفایل اسیدهای چرب قرار گرفتند. نتایج: بر اساس نتایج مشاهده شد که میزان افت پخت و چروکیدگی در MB در تمام دوران نگهداری بالاتر از PB بود (05/0p<). در بررسی شاخص L* مشاهده گردید که بالاترین و پائین ترین میزان در این شاخص به ترتیب مربوط به نمونه برگر گوشتی خام (96/144/45) در ماه سوم و برگر گیاهی پخته شده (97/155/20) در ماه دوم نگهداری بود و دو شاخص a* و b* در اثر پخته شدن دو نمونه برگر، به ترتیب افزایش و کاهش معنی داری داشتند (05/0p<). نتایج آنالیز پروفایل بافت بین دو نمونه برگر نشان داد که در بین پارامترهای سفتی، چسبندگی، قابلیت جویدن و صمغیت اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت (05/0

مطالعه ترجیح جوجه های گوشتی به رنگ خوراک برای بهبود رفاه و راحتی جوجه های گوشتی مهم است و ممکن است در بهبود عملکرد نیز سودمند باشد. هدف آزمایش نخست بررسی ترجیح جوجه های یک روزه در تحت نورهای مختلف به رنگ های مختلف بود. یکصد و شصت قطعه جوجه راس 308 به تازگی هچ شده که قبلاً خوراکی دریافت نکرده بودند، به پن های نوردهی شده با رنگ نورهای مختلف (سفید، زرد، سبز و قرمز) اختصاص یافت. تحت هر رنگ نور چهار انتخاب از رنگ خوراک (قرمز، سبز، زرد و شاهد) ارائه شد. انتخاب در لحظه ای که پرنده تلاش برای به دست آوردن خوراک از یک رنگ می نمود ثبت می شد. در آزمایش دوم، 80 قطعه جوجه انتخاب شد که سپس به طور مساوی به چهار پن نوردهی شده با نور سفید تقسیم شدند. شدت های نور برای تمامی پن ها یکسان بود. هر پن با استفاده از پلاستیک های تیره برای جلوگیری از تداخل دید با پن های مجاور جدا شد. در هر پن چهار ظرف محتوی خوراک هایی با رنگ های مختلف قرار گرفت و جوجه ها مجاز به مصرف از خوراک با رنگ مورد ترجیح خود بودند. تمامی جوجه ها با یک جیره استاندارد NRC تغذیه شدند و در همه پن ها دسترسی آزاد به آب و خوراک داشتند. میزان مصرف خوراک از هر رنگ خوراک در هر پن به صورت درصد از کل مصرف خوراک در آن پن تا روز 28 دوره پرورشی تعیین شد. نتایج نشان داد که بین ترجیح جوجه ها یک روزه به رنگ های خوراکی تفاوت معنی دار آماری وجود نداشت. با این حال، مشاهده شد که تحت نور سفید جوجه ها متمایل بودند که رنگ خوراک سبز را به شاهد ترجیح دهند (08/0=P). بنا به نتایج آزمایش دوم، درصد مصرف خوراک از رنگ سبز به طور معنی داری بالاتر از سایر رنگ های خوراکی بود. همچنین پایین ترین درصد مصرف خوراک در تحت نور سفید، مربوط به رنگ خوراک قرمز بود.

رعایت نکردن اصول صحیح مدیریتی، نداشتن برنامه مناسب مالی و عدم کنترل عملیات مالی در تولید مرغ و همچنین نوسانات قیمت نهاده ها موجب شده است که واحدهای مرغداری کشور، کارایی مالی لازم را نداشته باشند. این مسائل موجب کاهش کارایی و عملکرد مالی واحدهای تولیدی در صنعت مرغداری شده است. نتیجتا قابلیت رقابت پذیری محصولات این واحدها نسبت به رقبا کاهش یافته است. در این راستا بررسی کارایی مالی می تواند یک تصویر کلی از وضعیت و عملکرد مالی این واحدها را ارائه نموده و مدیران و برنامه ریزان مالی را در اتخاذ تصمیمات مناسب راهنمایی نماید. بر همین اساس در مطالعه حاضر، سعی شد این مهم در مورد واحدهای مرغداری شهرستان تبریز که جایگاه خاصی در تأمین پروتئین کشور و استان آذربایجان شرقی دارد، انجام بگیرد. جامعه آماری این تحقیق واحدهای مرغداری گوشتی شهرستان تبریز می باشد که به صورت سرشماری تحت بررسی قرار گرفت. در این مطالعه برای ارزیابی کارایی مالی از نسبت های مالی و رهیافت تحلیل پوششی داده ها استفاده شد. نتایج نشان دادند که میانگین کارایی مالی مرغداری ها برابر 66/63 درصد می باشد و یک شکاف حدوداً 36 درصدی تا حصول کارایی مالی حداکثر (100 درصد) وجود دارد. صرفه جویی و استفاده منطقی از نهاده ها به خصوص نهاده های تغذیه ای و انرژی در کاهش هزینه واحدهای مرغداری و افزایش سود آن ها تأثیر مهمی خواهد داشت. همچنین ایجاد ثبات در قیمت نهاده های اصلی مرغداری ها می تواند بستر مناسبی را برای برنامه ریزی منظم و ارتقاء کارایی مالی این واحدها فراهم سازد.

باکتری اورنیتو باکتریوم رینوتراکئال با بیماری تنفسی، کاهش رشد، تلفات و کاهش تولید تخم مرغ مرتبط است. هدف از مطالعه ی حاضر تعیین میزان شیوع، جداسازی و تشخیص مولکولی اورنیتوباکتریوم رینوتراکئال به روش واکنش زنجیره پلی مراز بود. در این مطالعه تعداد 355 نمونه سرم و 200 سوآب نایی از 20 گله ی گوشتی جمع آوری شد. نتایج جستجوی پادتن اختصاصی به روش الایزا نشان داد که تعداد 15 گله (75 درصد) نسبت به اورنیتوباکتریوم رینوتراکئال مثبت می باشند. اورنیتو باکتریوم رینوتراکئال از سوآب نای 5 گله (25 درصد) به وسیله ی کشت جدا شد و با استفاده از پرایمرهای اختصاصی در واکنش زنجیره ی پلی مراز از 8 گله (40 درصد)، قطعه 784 جفت باز که بر روی ژن srRNA16 قرار داشت، تکثیر یافت. اختلاف معنی دار آماری بین میزان عیار گله و جداسازی باکتری وجود نداشت (p>0.05) نتایج این مطالعه نشان داد که شیوع عفونت اورنیتوباکتریوم رینوتراکئال در گله های گوشتی شهرستان ارومیه بالا بوده و واکنش زنجیره ی پلی مراز روش مناسبی برای تشخیص اورنیتوباکتریوم رینوتراکئال می باشد.