در مطالعه حاضر بر روی تاقدیس کوه گدوان (گدایون) بررسی هایی شامل تهیه نقشه خطواره ها با استفاده از تصاویر ماهواره های لندست 7، تهیه نقشه تراکم طول، تقاطع و تعداد خطواره ها، همچنین محاسبه دو شاخص ژئومورفیکی شاخص پیچ و خم پیشانی کوهستان، درصد رخ دار شدن پیشانی کوهستان و تحلیل استریوگرافیکی چین انجام گرفت. با توجه به دسته بندی شاخص های ژئومورفیکی، منطقه مورد بررسی از لحاظ تکتونیکی دارای فعالیت شدید تشخیص داده شده و بنابراین سرعت بالاآمدگی در این منطقه بیش از فرسایش پیشانی کوه می باشد، که در حدود یک الی پنج میلی متر در سال تخمین زده می شود. همچنین روش های اتوماتیک و نیمه اتوماتیک به همراه روش دستی در استخراج خطواره ها در این مطالعه انجام گرفت. نقشه خطواره منطقه به همراه نقشه های تراکم طول تعداد و تقاطع خطواره علاوه بر آنکه نواحی دارای آنومالی شکستگی را مشخص می کنند، کمک بسزایی در تعیین محل حفاری چاه های آب در دشت داریان می نماید. با تحلیل استریوگرافیکی چین نیز نوع و و مختصات فضایی اجزا آن تعیین گردید.

خلیج فارس بعنوان غنی ترین حوضه هیدروکربوری جهان شناخته می شود. سازند گدوان یکی از سازندهای مولد هیدروکربور در جنوب ایران و منطقه خلیج فارس می باشد. در این مقاله توان هیدروکربورزایی این سازند در بخش ایرانی خلیج فارس مورد ارزیابی قرار گرفته است. 87 نمونه سنگی از این سازند متعلق به 18 چاه در خلیج فارس مورد بررسی قرار گرفتند. ضخامت سازند گدوان از 35 متر تا 354 متر در منطقه متغییر است. بیشترین ضخامت در شرق خلیج فارس و در تنگه هرمز دیده می شود. نتایج پیرولیز راک - اول نشان می دهد میزان مواد آلی موجود در گدوان از 0,26 تا 2,16 درصد متغییر بوده و عمدتا از نوع کروژنهای تیپ II و مخلوط II/III می باشند. میزان درصد مواد آلی به سمت غرب خلیج فارس در این سازند افزایش می یابد. میزان بلوغ سازند از 410 تا 458 درجه سانتی گراد (Tmax) متغیر بوده و میزان بلوغ 86 درصد نمونه ها کمتر از حد شروع زایش نفت می باشد. نتایج مدلسازی تاریخچه تدفین و حرارتی سازند گدوان نشان می دهد در بخش مرکزی خلیج فارس این سازند هنوز وارد محدوده بلوغ لازم جهت تولید هیدروکربور نشده است ولی به سمت مناطق حاشیه ای میزان بلوغ افزایش یافته و در مراحل آغازین تولید هیدروکربور قرار گرفته است.

با افزایش نیاز به اکتشاف منابع جدید نفتی، توجه بسیاری از زمین شناسان نفت به سمت مسایل مربوط به تشکیل نفت و مهاجرت آن ازدیدگاه کمی وکیفی معطوف شده است و تاریخچه شکل گیری هیدروکربنهای موجود دریک حوضه با دقت بیشتری مورد ارزیابی قرار می گیرد. مشاهدات سطحی موید این حقیقت است که رخساره های آلی در مقیاسهای متفاوتی از زمان و مکان در حال تغییر هستند که این مساله خود به محیط و فرآیندهای رسوبی بستگی دارد.مطالعه مدل سازی سنگ منشا بعنوان ابزار مهم جهت دستیابی به منابع نفت و گاز در کاهش ریسک اکتشاف نفت بشمار می آید. وجود سنگ منشا بعنوان شرط لازم جهت هر گونه تجمع هیدروکربنی است و لذا آگاهی ازخواص سنگ منشا بسیار حایز اهمیت می باشد.دانستن این نکته بسیار مهم است که هیدروکربن در کجا تولید شده، از چه سنگی مهاجرت کرده و خارج گردیده است. بیشتر مطالعات در حال حاضر بر روی فرآیندهای فیزیکو شیمیایی موثر در تولید هیدروکربن، میزان، کیفیت و پراکندگی مادهء آلی موجود در سنگ منشا متمرکز گردیده است. بنابراین جهت بازسازی شرایط حاکم بر رسوبات در زمان رسوبگذاری و پس از آن، بهره مندی از روش مدلسازی سودمند می باشد. بر مبنای مطالعه به روش مدلسازی با بهره گیری از نرم افزار یک بعدیWinbury  سازند گدوان درمحدوده قبل از پنجره نفتزایی (مقادیر Ro بین 65/.-35/.) قرار می گیرد. عدم بلوغ مناسب سنگ منشا گدوان با توجه به منحنی های تاریخچه تدفین و حرارتی آن بدلیل عمق تدفین کم و پایین بودن گرادیان زمین گرمایی منطقه مورد مطالعه می باشد.

میدان بی بی حکیمه، یکی از بزرگ ترین میدان های نفتی فروافتادگی دزفول است. در این مطالعه، سنگ های منشا کژدمی، گدوان و زبانه سازند کژدمی در سازند داریان در چاه بی بی حکیمه 120 مورد بررسی قرار گرفت. برای این کار از روش های مطالعه لاگ گاما، پیرولیز راک اول و مدل سازی حرارتی استفاده شده است. در این بررسی، زون های احتمالی سنگ منشا، با مطالعه لاگ گاما تفکیک و با استفاده از پیرولیز راک اول و مدل سازی حرارتی، از لحاظ کمی و کیفی مطالعه شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد استفاده از داده های لاگ گاما، روش مناسبی جهت تفکیک زون های سنگ منشا در چاه بی بی حکیمه 120 است. نمودارهای تاریخچه پختگی، اندیس هیدروژن، نسبت تغییر و هیدروکربن باقیمانده در این مطالعه به دست آمده است.نتیجه حاصل از بررسی ها موید این مطلب است که سنگ های منشا کژدمی، زبانه کژدمی در سازند داریان و سازند گدوان، در ابتدای فرایند نفت زایی قرار دارند. هیدروکربن زایی از مواد آلی این سنگ های منشا شروع شده اما خروج هیدروکربن از این سنگ ها هنوز رخ نداده است.

سازند فهلیان در دو مقطع چینه شناسی به نام های کوه گدوان و کوه آب سیاه بررسی گردیده اند. در این مطالعه سازند فهلیان بر اساس خصلت های سنگ چینه ای به شش بخش تقسیم شده است حدود زیرین و بالایی آن بر اساس زوناسیون روزنه داران تعیین شده است. روزنه داران و جلبک های یافت شده شامل موارد ذیل می باشد: Pseudocyclammina lituus Yokoyama, P.gerigi Henson, Pseudochrysalidina arabica Henson, P. conica Henson, Trochlina alpine Leupold, T. conica Schlumberger, T. Arabica Schlumberger, T. sp., Marsoomella cf. trochus Cushman Dorothia sp., Gaudyrina sp., Conoroboides sp., Calpionella alpine Lorenz و از جلبکها شامل: Salpingoporella annulata Crozzi, S. sp., Lithocodium sp., Actinoporella sp., Litusepta sp. بطور کلی بر اساس روزنه داران یافت شده سن سازند فهلیان بریازین والانژینین می باشد. همچنین در مقطع کوه گدوان شش میکروفاسیس و در مقطع کوه آب سیاه سه میکروفاسیس نمونه تشخیص داده شده است. 

سازند گدوان به سن بارمین پسین- آپتین پیشین در برش چینه شناسی کوزه کوه از سه بخش تشکیل شده است. این بخش ها در بر گیرنده گدوان بالایی(شیل و مارن با میان لایه های نازک سنگ آهک)، سنگ آهک خلیج و گدوان بالایی (شیل و مارن با میان لایه های نازک سنگ آهک) است. ستبرای این سازند در ناحیه مورد بررسی 58 متر است. سازند گدوان با ناپیوستگی بر روی سازند فهلیان و به صورت هم شیب و تدریجی در زیر سازند داریان قرار دارد. بررسی های صحرایی و میکروسکوپی بخش های گدوان زیرین و بالایی نشان می دهد که این بخش ها دربردارنده رخساره های دارای فسیل های بنتیک مربوط به نواحی کم ژرفای دریای باز، شیل و مارن های دارای فرامینیفرهای پلانکتونی و رخساره های توربیدیتی نواحی ژرف تر دریا هستند. رخساره های موجود در سنگ آهک های توده ای بخش خلیج نشان دهنده رسوب گذاری این رخساره ها در محیط های تالاب و دریای باز کم عمق است. رخساره های سازند گدوان در یک پلت فرم کربناته از نوع شلف نهشته شده اند. مقایسه منحنی تغییرات نسبی ژرفای رخساره های مورد مطالعه با منحنی جهانی تغییرات سطح آب دریا نشان می دهد که تغییرات رخساره ای نهشته های سازند گدوان در ناحیه مورد بررسی با این منحنی و به ویژه منحنی ارایه شده برای پلت فرم عربی هم خوانی دارد.

امروزه، ارزیابی توان هیدروکربن زایی سازندها با استفاده از روش) DlogR روشی بر اساس جدایی بین نمودارهای درون چاهی تخلخل((DT/CNL/RHOB)  و نمودار درون چاهی مقاومت ویژه (RT) به عنوان روشی مناسب در بسیاری از چاه های هیدروکربنی در جهان به کار برده می شود. آغاز این روش ها که در سال های 1980 مورد توجه پژوهشگران قرار گرفت بر اساس تاثیرات لایه های دارای مواد آلی بر روی نمودارهای درون چاهی بود. Passey et al. (1990) روشی را برای پیش بینی غنی شدگی ماده آلی در سنگ های مادر ارائه کردند که دارای دقت بالا و قابلیت بررسی محدوده وسیعی از درجه بلوغ بود. اساس این روش از برهم نهی نمودارهای درون چاهی تخلخل (صوتی، نوترون، چگالی) مقیاس بندی شده بر روی نمودار درون چاهی مقاومت ویژه و تعیین مقدار جدایی بین این دو نمودار و محاسبه مقدار کل کربن آلی TOC و S2 است. با استفاده از این روش می توان در مراحل اکتشاف و تولید، ارزیابی نسبی مناسبی از سازندها را بدون تهیه نمونه به دست آورد. در این مطالعه، مناطق دارای غنی شدگی ماده آلی سازند گدوان در چاه SP-A واقع در ناحیه پارس جنوبی با استفاده از روش DLogR تعیین شده است و برای چاه SP-A نتایج حاصل از این بررسی با داده های مربوط به تجزیه پیرولیز راک اول نمونه های مغزه مقایسه شده اند که ارتباط خوبی نشان می دهند.