لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: کریپتورکیدیسم یا بیضه نزول نکرده شایع ترین ناهنجاری تولد در نوزادان پسر است. بروز آن در نوزادان پره ترم 33 درصد و در نوزادان ترم 5-3 درصد است. این مطالعه به منظور تعیین میزان بهبودی نوزادان مبتلا به کریپتورکیدیسم تا 15 ماهگی و بررسی نوزادان از نظر عفونت ادراری در طی این مدت انجام شد.روش بررسی: مطالعه توصیفی مقطعی در شهر زاهدان روی 47 نوزاد مبتلا به کریپتورکیدیسم در سال 1390 صورت گرفت. متغیرهای وزن هنگام تولد، ترم بودن نوزاد، نحوه زایمان، سمت مبتلا، سن مادر، سابقه عفونت ادراری مادر در حین بارداری، تعداد زایمان گردآوری شد. نوزادان به مدت 15 ماه (از اول مهر 1390 تا اول دی 1391) از بدو تولد هر سه ماه یک بار و در مجموع برای 5 بار از طریق مشاهده و تماس تلفنی از نظر عفونت ادراری و بهبودی بیماری، مورد بررسی قرار گرفتند. برای آنالیز داده ها از درصد و میانگین استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد از 47 نوزاد مبتلا، 63.82 درصد نارس، 59.57 درصد دارای کریپتورکیدیسم سمت راست، 80.6 درصد کودکان تا 15 ماهگی حداقل یک نوبت دچار عفونت ادراری شده بودند. بیشترین درصد بروز عفونت ادراری در 3 ماهگی و 29.8 درصد گزارش شد. نهان بیضگی 91.5 درصد کودکان در طول مطالعه بهبود یافت. 31.9 درصد کودکان تا 5 ماهگی، 38.3 درصد تا 10 ماهگی و 21.3 درصد تا 15 ماهگی بهبودی یافتند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد عفونت ادراری در کودکان مبتلا به کریپتورکیدیسم شیوع بالایی دارد و میزان بهبودی نوزادان مبتلا به کریپتورکیدیسم تا 15 ماهگی نیز بالا است.

سابقه و هدف: با توجه به میزان شیوع کریپتورکیدیسم، عوارض شناخته شده آن و عدم اطلاع از وضعیت آن در منطقه، به منظور تعیین خصوصیات مبتلایان به کریپتورکیدیسم، این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان نقوی طی سالهای 81 و 82 انجام گرفت. مواد و روشها: تحقیق و طراحی مطالعه با استفاده از داده های موجود کلیه بیمارانی که با تشخیص کریپتورکیدیسم تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، انجام شد. خصوصیات مورد نظر از جمله سن، سمت مبتلا، موقعیت بیضه و عوارض بیماری مشخص و  ارتباط سن فرد در زمان جراحی (کمتر و بیشتر از 5 سال) با بروز عوارض، توسط آزمون کای دو مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته ها: طی مدت مورد بررسی 50 بیمار واجد شرایط همراه با 54 بیضه نزول نکرده وجود داشت. میانگین سن بیماران 9 سال بود که 54 درصدشان بعداز 5 سالگی تحت درمان قرار گرفته بودند. بیضههای نزول نکرده 7/66درصد در موقعیت اینگوئینال، 1/24 درصد در موقعیت شکمی و 3/9 درصد مبتلا به آژنزی بودند. 23 بیمار (46%) دارای عارضه بودند که 2/52 درصد آتروفی، 1/39 درصد هرنی و 7/8 درصد هردو را شامل می شد. در موارد درمان شده بعد از 5 سالگی، بیمارانی که دارای عارضه بودند، 1/6 برابر بیشتر از بیماران فاقد عارضه بودند. نتیجه گیری و توصیه ها: تشخیص و مراجعه دیرهنگام این بیماران جدی و نگران کننده است. با توجه به عوارض شناخته شده بیماری، بررسی علل آن را توصیه مینماییم.

زمینه و اهداف: نهان خایگی یا کریپتورکیدیسم شایعترین اختلال دستگاه تناسلی است که در کودکی تحت بررسی قرار می گیرد. درک زمینه این اختلال از نظر هورمونال و مولکولار و ژنتیکی برای درمان آن حیاتی بوده و روند درمان و پیشگیری را موثرتر می سازد. این مطالعه برای بررسی بروز نهان خایگی در افراد خانواده بیماران مبتلا به این عارضه طراحی و انجام شده است.مواد و روش ها: 1410 نفر از اقوام بیماران مبتلا به نهان خایگی که بین سالهای 1386- 1384 در مرکز آموزشی درمانی کودکان تحت درمان قرار گرفته بودند از نظر وجود نهان خایگی بررسی شدند و اطلاعات آنها مورد آنالیز قرار گرفت.یافته ها: در 1410 نفر از اقوام بیماران مبتلا به نهان خایگی ابتلا به میزان 107 مورد نهان خایگی دیده شد (7.5%).نتیجه گیری: با توجه به میزان بروز این بیماری در منطقه آذربایجان که در مطالعات قبلی 1.35% برآورده شده است میزان بروز فامیلی این بیماری 5.6 برابر بیشتر است.

تغییرات مورفومتری بافت بیضه در 40 سر موش صحرایی بالغ، پس از ایجاد کریپتورکیدیسم تجربی یک طرفه مورد بررسی قرار گرفت. موش های صحرایی بالغ ویستار (150-200 gr) به 5 گروه 8 تایی تقسیم شدند. با ثابت کردن بیضه های راست به دیواره شکم، در سه گروه کریپتورکیدیسم تجربی یک طرفه ایجاد گردید. در گروههای اول، دوم و سوم بترتیب 15، 30 و 60 روز پس از عمل، حیوانات کالبدگشایی شده و بیضه های آنها مورد مطالعه قرار گرفت. در گروه چهارم به عنوان گروه شم پس از برش، بیضه ها از کیسه بیضه به داخل محوطه بطنی جابجا شده و سپس به کیسه بیضه بازگردانده شدند. در گروه پنجم به عنوان گروه شاهد هیچگونه عملی صورت نگرفت. پس از نمونه برداری و ثبوت در فرمالین 10% نمکی، پاساژ بافتی و تهیه مقاطع بافتی و رنگ آمیزی با روش H&E، بیضه ها از نظر هیستومورفومتری مورد مطالعه قرار گرفتند. کاهش بسیار معنی دار (P<0.01) در قطر لوله های منی ساز در روزهای 30 و 60 پس از عمل در بیضه های کریپتورکید مشاهده گردید. در بیضه های چپ (هیپرتروفیک) در روزهای 15، 30 و 60 پس از عمل افزایش معنی داری در قطر لوله های منی ساز دیده شد. ضخامت اپیتلیوم لوله های منی ساز در بیضه های کریپتورکید در مقایسه با گروه شاهد در هر سه گروه به طور معنی داری (P<0.05) کاهش یافت و برعکس در بیضه های چپ افزایش معنی داری (P<0.05) داشت. ضخامت بالینی بینابینی در بیضه های کریپتورکید در روزهای 30 و 60 پس از عمل به طور بسیار معنی دار (P<0.01) افزایش داشت. بر خلاف آن در بیضه های چپ در همان گروهها کاهش معنی داری (P<0.05) نشان داد. ضخامت کپسول بیضوی فقط پس از 60 روز، افزایش معنی داری (P<0.05) داشت. تعداد سلول های اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت اولیه، اسپرماتید در لوله های منی ساز، به طور بسیار معنی دار (P<0.01) و سلول های سرتولی به صورت معنی دار (P<0.05) در بیضه های کریپتورکید در روزهای 30 و 60 پس از عمل کاهش نشان دادند. در حالیکه در بیضه های چپ هیچ تغییر معنی داری تشیخص داده نشد. هیچ اختلاف معنی داری در تمامی این پارامترها مابین گروه شم و گروه شاهد وجود نداشت.

کریپتورکیدسیم حاصل اختلال در نزول بیضه به داخل اسکروتوم می باشد. متعاقب اصلاح کریپتورکیدیسم (اورکیدوپکسی)، بهبود تدریجی آسیب های بافت بیضه مشاهده می شود. هدف از انجام مطالعه حاضر ارزیابی بافت شناسی تاثیر کوآنزیم Q10 بر بافت بیضه پس از اورکیدوپکسی در موش صحرایی بود. بدین منظور 40 سر موش صحرایی نر نابالغ به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. در گروه اول مداخله جراحی صورت نگرفت. در گروه دوم موش ها تحت جراحی کریپتورکیدیسم تجربی دوطرفه قرار گرفته و تا پایان دوره آزمایش نگه داری شدند. در گروه سوم و چهارم ابتدا کریپتورکیدیسم تجربی دوطرفه ایجاد شد و پس از 35 روز جراحی اورکیدوپکسی صورت گرفت. موش های گروه سوم پس از اورکیدوپکسی به مدت 30 روز روغن زیتون و موش های گروه چهارم پس از اورکیدوپکسی به مدت 30 روز کوآنزیم Q10 را به طور خوراکی دریافت کردند. در پایان دوره، نمونه های بافت بیضه و اپی دیدیم جهت مطالعات مورفولوژی و هیستومورفومتری اخذ گردید. نتایج با روش های آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل گردید و 05/0>p < /em> معنی دار در نظر گرفته شد. آسیب شناسی بافتی نشان داد که کوآنزیم Q10، مراحل بهبود صدمات بافت بیضه را پس از اورکیدوپکسی تسریع می کند. همچنین قطر لوله های منی ساز و ضخامت اپی تلیوم لوله ها به صورت معنی دار افزایش یافته (05/0>p < /em>) و نیز شاخص تمایز لوله، ضریب تجدیدپذیری و ضریب اسپرمیوژنز نیز به طور معنی داری افزایش یافت (05/0>p < /em>). این مطالعه نشان داد که استفاده از کوآنزیم Q10 باعث ترمیم بافت بیضه، بهبود شاخص های هیستومورفومتریک و ضرایب اسپرماتوژنز متعاقب اورکیدوپکسی در موش صحرایی می شود.

مقدمه: کریپتورکیدیسم یکی از شایع ترین ناهنجاری های دوران کودکی است و زمانی رخ می دهد که بیضه در قسمتی از مسیر نزول طبیعی خود، بین کلیه ها و اسکروتوم متوقف شود. چون در منطقه ما آژنزی بیضه مورد بررسی قرار نگرفته، ممکن است تصویر منطقه ای آن متفاوت باشد. هدف این مطالعه ارائه تصویر روشن تری از این ناهنجاری در منطقه و طرح این سوال است که استفاده نکردن از لاپاروسکوپی تشخیصی می تواند باعث افزایش تشخیص کاذب آژنزی بیضه بشود یا خیر؟مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی در بیمارستان رازی رشت در سال های 82 – 1377 انجام شد که از کل افراد بستری، بیماران مبتلا به عدم نزول بیضهUDT) ) مشخص شدند. سپس اطلاعات موجود را بر اساس سن، یک یا دو طرفه بودن بیماری های همراه، مکان آناتومیک توقف نزول بیضه، روش ها و وضعیت تشخیص و اولین نشانه در هنگام مراجعه بیمار، استخراج کرده و در پایان به تجزیه و تحلیل آنها پرداخته شد.نتایج: از 7200 بیمار بستری در بخش ارولوژی در سال های 82 – 1377، 235 بیمار مبتلا به عدم نزول بیضه بودند که فراوانی نسبی این بیماری در بیماران بستری 3.26% بدست آمد.بیشترین سن مراجعه بیماران در 14 –5 سالگی بود که 41.3% است. بر اساس بیماری های همراه، 14% بیماران UDT طرف مقابل، 8.1% هرنی اینگوینال، 1.7% هیپوسپادیس، 6% هیدروسل، 0.9 % پیچش بیضه و 3% ناباروری داشتند.از نظر محل آناتومیک توقف بیضه، 61.4% داخل کانال اینگوینال، 16.1% ناحیه سطحی کانال، 14% داخل شکم و 0.9 % در ناحیه سوپراپوبیک قرار داشتند و 7.6% آنها دچار آژنزی بیضه بودند.نتیجه گیری: UDT شیوع نسبتا بالایی دارد و اکثر بیمارانی که عمل جراحی شده اند در رده سنی بالا (14 – 5 سالگی) قرار داشتند. که لزوم آموزش همگانی در این مورد را مطرح می سازد. از طرفی با توجه به شیوع بالای آژنزی بیضه (7.6%) پیشنهاد می شود که قبل از عمل جراحی در بیمارانی که بیضه غیر قابل لمس دارند لاپاروسکپی تشخیصی انجام شود.

با هدف بررسی اپیدمیولوژیک بیضه نزول نکرده، اقدام به معاینه 3000 نوزاد پسر در زمان تولد در بیمارستان حکیم هیدجی زنجان نمودیم. از این تعداد 2886 نفر ترم و 114 نفر پره ترم (زیر 37 هفته) بودند. در بین نوزادان ترم 210 نفر (7.85%) و در نوزادان پره ترم 54 نفر (47.37%) بیضه نزول نکرده داشتند. آمار سایر نقاط جهان در مورد شیوع بیضه نزول نکرده در نوزادان ترم 3.4% و در نوزادان پره ترم 30.4% است؛ که با آمار ما دارای اختلاف معنی دار است (0.01>p).

سابقه و هدف: در گونه های مختلف پستانداران، درجه حرارت بیضه پایین تر از حرارت محوطه بطنی می باشد و نشان داده اند که این دمای پایین برای روند اسپرماتوژنز و باروری اسپرم ضروری می باشد. هدف از این مطالعه، ارزیابی آپوپتوز پس از کریپتورکیدیسم تجربی یک طرفه در موش صحرایی بالغ در بافت اپی دیدیم می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، موش های صحرایی بالغ نژاد ویستار (250–200 گرم) به 15 گروه 8 تایی تقسیم شدند. با ثابت کردن بیضه های راست به دیواره شکم، در هفت گروه کریپتورکیدیسم تجربی یک طرفه ایجاد گردید. در گروه های اول تا هفتم بترتیب 1، 3، 6، 10، 15، 30 و 60 روز پس از عمل، حیوانات کالبد گشایی شده و اپی دیدیم آنها در سه قسمت سر، بدنه و دم مورد مطالعه قرار گرفت. در گروه هشتم تا چهاردهم به عنوان گروه شم پس از برش، بیضه ها از کیسه بیضه به داخل محوطه بطنی جابجا شده و سپس به کیسه بیضه بازگردانده شدند. در گروه پانزدهم به عنوان گروه شاهد هیچ  گونه عملی صورت نگرفت. پس از نمونه برداری از بافت اپی دیدیم و ثبوت در فرمالین 10 درصد نمکی، پاساژ بافتی و تهیه مقاطع بافتی و رنگ آمیزی با روش تانل، اپی دیدیم از نظر آپوپتوز در گروه های مختلف مورد مطالعه قرار گرفت.یافته ها: رنگ آمیزی تانل مشخص ساخت که کریپتورکیدیسم تجربی موجب القا آپوپتوز در سلول های پوششی اپی دیدیم می شود. اوج سلول های آپوپتوتیک در روزهای سوم و ششم پس از عمل مشاهده شد و اختلاف معنی داری بین گروه های شم و شاهد وجود نداشت.نتیجه گیری: نتایج مطالعه ما نشان داد که کریپتورکیدیسم تجربی موجب القا آپوپتوز می شود و این اثر احتمالا به دلیل استرس حرارتی و استرس اکسیداتیو در سلول های بافت پوششی اپی دیدیم است.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.