ساختمان تشریحی برگ گونه هایی از جنسهای مختلف تیره جعفری جمع آوری شده از منطقه حفاظت شده ارسباران مطالعه گردید. مشخصات برگ در سطح و در برش عرضی بیانگر صفات تشریحی جالبی می باشد. بر اساس همین صفات تاثیرگذاری عوامل اقلیمی بر روی گونه ها بحث و بررسی شد.

قبیله خوشاریزه (چتریان) دارای شش جنس و 28 گونه است. پراکنش این قبیله در گستره ای از جنوب غربی آسیا و به سمت جنوب غربی تا گینه در غرب آفریقا گسترش یافته و در هند نیز یافت می شود. با وجود تفاوت های زیاد در بخش ریخت شناسی، هنوز ابهامات زیادی در روابط فیلوژنتیکی آن وجود دارد. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی، به بررسی این قبیله براساس شاخص های تشریحی دمبرگ پرداخته است. برای این منظور، نمونه های هرباریومی هشت گونه از چهار جنس مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل خوشه ای، دو شاخه اصلی را در این قبیله نشان داد. در یک شاخه گونه های Anisosciadium orientale و Dicyclophora persica با صفت شکل دمبرگ و ضخامت بسیار نزدیک در چوب و آبکش در کنار هم قرار گرفتند و Thecocarpus meifolius نیز به خاطر شکل دمبرگ و شکل دستجات آوندی به این دو گونه قرابت بالایی نشان داد. در شاخه دوم نیز همه گونه های جنس Echinophora به خوبی در کنار هم قرار گرفتند. به نظر می رسد تفاوت در ضخامت کوتیکول، اپیدرم، آبکش و چوب از مهم ترین صفات متمایزکننده این دو شاخه باشد.

طی مطالعه جنبه های مختلف تاکسونومیک تبار Echinophoreae، وضعیت تیپ گذاری تمامی آرایه های تبار مذکور مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی حاضر، یک سین تایپ برای Pycnocycla aucheriana var. aucheriana معرفی و وضعیت تیپ تعدادی از نمونه های هرباریومی مربوط به آرایه های Anisosciadium orientale و P. aucheriana var. aucheriana رد شد. همچنین، اصلاحاتی بر اطلاعات مربوط به محل رویش و نمونه های هرباریومی نگهداری شده از آرایه های A. orientale، P. cespitosa و P. spinosa var. aitchisonii در هرباریوم های C، K و P انجام گردید.

گونه Ferula hindukushensis Kitamura که پیش از این فقط از افغانستان و پاکستان گزارش شده بود، برای اولین بار برای فلور ایران از کوه میش سبزوار در استان خراسان رضوی جمع آوری شده و گزارش می شود. نکاتی درباره ریخت شناسی، رده بندی، پراکندگی جغرافیایی و وضعیت حفاظتی این گونه ارائه می گردد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

تشریح کانال گوارشی (معده) سن نواری چتریان، Graphosoma lineatum (L.)، نشان داد که این لوله دارای سه قسمت مشخص معده جلویی، معده میانی و معده عقبی است، به طوری که معده های جلویی و عقبی بسیار کوچک هستند ولی معده میانی که رشد بسیار خوبی یافته، دارای چهار قسمت کاملا متمایز به نام های1st ventriculus (MG1)  به شکل یک کیسه کشیده و حجیم؛ 2nd ventriculus (MG2) به صورت یک قسمت لوله ای شکل و باریک؛ 3rd ventriculus (MG3) به شکل یک ناحیه متسع و کوتاه؛ و 4th ventriculus (MG4) به صورت یک قسمت لوله ای شکل کوتاه و باریک تر از 2nd است. معده میانی 86.54 درصد طول لوله گوارشی را در بر می گیرد. در محل اتصال معده میانی به معده عقبی، دو جفت لوله مالپیگی وجود دارد. این بررسی ها، G. lineatum را با توجه به ساختار خارجی غده بزاقی آن در گروه Pentatomomorpha قرار داد. با توجه به مرفولوژی غده بزاقی این سنف تفاوت خاصی بین غدد بزاقی مراحل مختلف نشو و نمایی (به جز اختلاف در اندازه) دیده نشد. میانگین طول غدد بزاقی سمت راست و چب بدن در پوره های سنین دوم تا پنجم به ترتیب 1.21 و 1.19؛ 1.61 و 1.63؛ 2.05 و 2.05؛ و 3.02 و 3.02 میلی متر بود. میانگین طول این غدد در حشرات کامل نر و ماده تازه ظاهر شده به ترتیب 2.5 و 3.5؛ در حشرات کامل نر و ماده 10 روزه به ترتیب 3.25 و 3.9؛ و در حشرات کامل نر و ماده 30 روزه نیز به ترتیب 3.75 و 4.25 میلی متر اندازه گیری شد. با افزایش سن حشره، طول غدد نیز افزایش یافته اما نسبت طول آن ها به طول بدن کاهش پیدا نمود. میانگین عرض غدد ضمیمه سمت راست و چپ بدن در پوره های سنین دوم تا پنجم به ترتیب 60.27 و 58.11؛ 98.63 و 98.81؛ 108.96 و 111.62؛ و 139.11 و 136.17 میکرون؛ در حشرات کامل نر و ماده تازه ظاهر شده به ترتیب 139.1 و 144.11؛ و 141.13 و 139.19؛ در حشرات کامل نر و ماده 10 روزه به ترتیب 159.96 و 158.43؛ 173.87 و 170.14؛ و در حشرات کامل نر و ماده 30 روزه نیز به ترتیب 167.71 و 171.52؛ و 179.01 و 181.28 میکرون تعیین شد. بین میانگین اندازه های غدد بزاقی سمت راست و چپ بدن اختلاف معنی داری مشاهده نشد، ولی اثر دو فاکتور جنسیت و طول عمر حشرات کامل بر روی اندازه غدد بزاقی در سطح احتمال %1 اختلاف معنی داری نشان داد. در دو عدد از حشرات کامل ماده، سه عدد غده بزاقی مشاهده شد و این امر با توجه به بررسی منابع صورت گرفته برای اولین بار گزارش می شود.

مقدمه: میوه های چتریان به عنوان ادویه رایج برای پیشگیری و درمان بسیاری از بیماری های مزمن به کار می روند. هدف: مطالعه حاضر به بررسی خواص بیولوژیک میوه های مختلف از قبیله های گوناگون خانواده چتریان می پردازد و با مقایسه آنها سعی دارد فراکشن (های) دارای خواص بالقوه شامل پیشگیری از سرطان را برای مطالعات آینده بیابد. روش بررسی: میوه کرفس، زیره کرمانی، جعفری، انیسون، بادیان رومی (زنیان)، گشنیز، رازیانه، شوید، گلپر، آنقوزه، زیره سبز و هویج به وسیله متانول 80 درصد عصاره گیری و سپس عصاره ها به ترتیب با پترولیوم اتر، کلروفرم و اتیل استات فراکشنه و باقیمانده فراکشن متانولی نامیده شد. میزان سمیت سلولی عصاره تام و فراکشن ها به وسیله تست BST و MTT در برابر سلول های سرطانی و نرمال بررسی گردید، میزان اثر آنتی اکسیدانی و فنول تام نمونه ها به ترتیب با تست FRAP و فولین سیوکالتو تعیین گردید. نتایج: در تست BST، سمیت عمومی فراکشن های اتیل استات (میانگین داده ها) بیش از سایر نمونه ها بود. سمی ترین فراکشن ها در برابر سلول های سرطانی 29-HT، 231-MB-MDA و A549 از قبایل Ammineae و Peucedaneae بودند و فراکشن های حاوی مقادیر بالای ترکیبات فنولی و با قدرت آنتی اکسیدانی متعلق به قبیله Ammineae بودند. نتیجه گیری: میوه های خانواده چتریان دارای اثرات قابل توجه بیولوژیک می باشند، به همین دلیل جداسازی ترکیبات فیتوشیمیایی از فراکشن های فعال با اثر سمیت سلولی، در مطالعات آینده پیشنهاد می گردد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه ی مطالعه: زیرالنون یک زهرابه قارچی استروژنیک غیراستروئیدی است که به طور معمول در خوراک حیوانات یافت می-شود و سبب بروز نارسائی در کارکرد دستگاه تناسلی می شود. بیشتر جاذب های تجاری توانائی جذب زیرالنون را ندارند و ممکن است پیامدهای مصرفی زیانباری روی حیوان داشته باشند. بنابراین کشف و معرفی ترکیبات طبیعی سالم و ایمن جهت کاهش زیرالنون خوراک ضروری می باشد. هدف: هدف اصلی این پژوهش معرفی برخی گیاهان دارویی با توانایی تجزیه زیرالنون شیرابه شکمبه گاو در شرایط برون تنی می باشد. روش کار: در این پژوهش ابتدا کارایی اسانس و عصاره های ان-هگزانی، اتیل استاتی و متانولی بذرهای چهار گیاه دارویی از خانواده چتریان (Apiaceae) شامل گشنیز(Coriandrum sativum)، زیره سبز(Cuminum cyminum)، رازیانه(Foeniculum vulgare) و گلپر ایرانی (Heracleum persicum) بر تجزیه زیرالنون (2 میلی گرم اسانس/عصاره همراه با 4/0 میکروگرم زیرالنون در 1 میلی لیتر شیرابه شکمبه گاو) بررسی شد و سپس تاثیر اسانس و عصاره های امیدبخش در سه نسبت اسانس/ عصاره: توکسین (125: 1، 250: 1 و 00 5: 1) در طول 48 ساعت پایش شد. در هر مرحله محتوای زیرالنون توسط ستون ایمونوافینیتی استخراج و با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) دارای ردیاب فلورسنت اندازه گیری شد. نتایج: نتایج نشان داد اسانس گشنیز (حاوی 5/76 درصد لینالول)، عصاره ان-هگزانی گشنیز و عصاره های متانولی و اتیل استاتی گلپر از توانائی قابل قبولی (بیش از 30 درصد) در تجزیه زیرالنون برخوردار هستند. پایش محتوای زیرالنون در حضور غلظت های مختلف اسانس و عصاره های امیدبخش نشان داد که اسانس گشنیز طی 48 ساعت با 5/79درصد تجزیه زیرالنون بیشترین تاثیر را در پاکسازی زیرالنون از شیرابه شکمبه دارد و عصاره ی ان-هگزانی گشنیز پس از 36 و 48 ساعت در نسبت 1: 500 به ترتیب با 8/67 درصد و 2/74 درصد تجزیه زیراانون در مرتبه بعدی قرار گرفت. همچنین عصاره های متانولی و اتیل استاتی گلپر در نسبت1: 500 به ترتیب قادر به کاهش 46 درصد و 8/41 درصد محتوای زیرالنون شیرابه شکمبه بودند. نتیجه گیری نهایی: گیاهان دارویی گشنیز و گلپر به عنوان دو افزودنی امید بخش برای تجزیه زیرالنون در خوراک دام معرفی می شوند.