زمینه و هدف: با رشد سریع جمعیت، به ویژه در کشورهای خاورمیانه تولید پسماند با سرعت بی سابقه ای درحال افزایش است. تکنیک های نسبتا ابتدایی، مدیریت نادرست مراکز یکپارچه پسماندهای شهری، آلاینده های ثانویه، آلودگی محیطی هوا و آب را تشدید می کند. اقدامات ناکافی بهداشت شغلی، کارگران غیررسمی پسماند را در معرض طیف وسیعی از آلاینده ها، جراحات، مشکلات تنفسی و پوستی، عفونت ها و سایر مسائل بهداشتی جدی قرار می دهد. مواد و روش ها: این تحقیق یک مطالعه توصیفی و مقطعی می باشد. نمونه برداری به صورت تصادفی انجام گرفت. به منظور بررسی تغییرات پارامترهای (COD, BOD, DO, TDS, NO2, pH, SO2, NO2, CO, PM2. 5, PM10, درصد رطوبت، کربن، خاکستر، بو) در آلودگی محیط زیستی (شیرابه، هوا، پسماند) در مقیاس های فصلی و مکانی سه ایستگاه تعیین شده در طی سال 1401-1402 مورد استفاده قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل های آماری توزیع آلاینده ها با نرم افزار Arc Gis با تابع تحلیل درون یابی فاصله معکوس (IDW) به صورت نقشه، جداول و نمودارها تهیه و تدوین شد. یافته ها: میانگین غلظت همه ی آلاینده ها به جز (کربن و خاکستر) در فاصله 0-300 متری بیشتر از سایر ایستگاه های مورد مطالعه است. بیشترین میزان آلاینده های شیرابه (BOD, COD, TDS)، ویژگی پسماند (درصد رطوبت) و هوا (SO2, NO2) در فصل زمستان می باشد. کمترین آلودگی مراکز بازیافت در فصل تابستان (CO, NO2) می باشد. نتایج نشان داد که از 15 پارامتر مورد بررسی 10 پارامتر مورد در حد مجاز بوده است (66/66%). نتیجه گیری: مراکز مدیریت یکپارچه ی پسماند نقش مهمی بر کاهش آلودگی در مراحل اولیه بازیافت ایفا می کند. گنجاندن فناوری های جداسازی مدرن می تواند آلودگی ها و هزینه های عملیاتی را کاهش و کیفیت مواد پردازش شده را بهبود بخشد.