مقدمه و هدف: تکثیر و آپوپتوز جزو لاینفک عملکرد لنفوسیت ها در سیستم ایمنی است و؛ بسیاری از داروهای شیمی درمانی ضدسرطان مانند وینکریستین سیکل سلولی را هدف گیری کرده، القاکننده آپوپتوز در سلول های سرطانی هستند و به عبارتی، سلول هایی که بیشتر تقسیم می شوند، مرگ سلولی بیشتری را نیز متحمل می شوند که ممکن است شامل حال لنفوسیت های نرمال در حال تکثیر و پاسخگو به بدخیمی ها نیز بشود؛ لذا هدف این مطالعه، بررسی مقایسه آثار سایتوتوکسیک داروی ضدسرطانی وینکریستین بر لنفوسیت های طبیعی در حال استراحت و در حال تکثیر در مقایسه با اثر آن بر سلول سرطانی است.مواد و روش ها: رده سلولی سرطانی BCL1 کشت داده شد و سلول های طبیعی از طحال موش تهیه شده، کشت داده شدند و با استفاده از میتوژن به تکثیر وادار شدند. اثر داروی وینکریستین در غلظت های مختلف بر این سلول ها لنفوسیت های نرمال و در حال تکثیر طحال موش و مقایسه اثر همین دارو بر رده لنفوم BCL1 در سه زمان بررسی شد. درصد سایتوتوکسیسیته دارو توسط تست MTT اندازه گیری و IC50 زمانهای مختلف محاسبه شد. درصد سلول های آپوپتوتیک به روش رنگ آمیزی دوگانه اتیدیم برماید و آکریدین اورنج و مشاهده با میکروسکوپ فلورسانس به دست آمد.نتایج: نتایج MTT نشان داد که غلظت 5 میکروگرم بر میلی لیتر وینکریستین اثر سایتوتوکسیک قابل توجهی بر رده سلولی BCL1 دارد و غلظت 2 میکروگرم بر میلی لیتر نیز با گذشت زمان اثر سایتوتوکسیک خود را نشان می دهد. در لنفوسیت های نرمال و در حال تکثیر، غلظت های 20 و 10 میکروگرم بر میلی لیتر دارو باعث مرگ و میر سلولی می شوند؛ ولی غلظت های کمتر از 5 اثر سایتوتوکسیک چندانی بر سلول های در حال استراحت ندارند در حالی که غلظت های کمتر از 5 میکروگرم بر میلی لیتر در سلول های در حال تکثیر بعد از تیمار 72 ساعت اثر سایتوتوکسیک معنی داری نشان دادند. درصد سلول های آپوپتوتیک متاثر از غلظت های مختلف دارو مشاهده شده با میکروسکوپ فلورسانس با درصد سایتوتوکسیسیته به دست آمده همان غلظت های دارو در تست MTT متناسب بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد بیشترین اثر توکسیک این دارو بر سلول های سرطانی است و در سلول های طبیعی به شدت به زمان و فعالیت سلولی، وابسته است.

زمینه و هدف: وینکریستین یک داروی ضدسرطان با کاربرد گسترده است که در درمان سرطان های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. رزوراترول یک پلی فنول طبیعی است که در منابع گیاهی بسیاری وجود دارد. مطالعات بسیاری اثرات ضد التهابی و آنتی اکسیدانی آن را گزارش کرده اند. در این مطالعه اثرات محافظتی رزوراترول بر آسیب اکسیداتیو ناشی از وینکریستین بر بافت تخمدان موش سوری بررسی گردید. روش کار: در این مطالعه تعداد 32 سر موش سوری بالغ با وزن 20 تا 25 گرم به طور تصادفی به 4 گروه 8 تایی تقسیم شد. 1-گروه کنترل، 2-گروه وینکریستین، 3-گروه وینکریستین-رزوراترول، و 4) گروه رزوراترول. موش ها داروی وینکریستین را با دز mg/Kg 3 هفته ای یکبار بمدت 4 هفته و رزوراترول را با دز mg/Kg30 روزانه بمدت 28 روز از طریق گاواژ معدی دریافت کردند. در پایان مطالعه شاخص پراکسیداسیون چربی (MDA) و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان سوپراکسید دسموتاز (SOD) وگلوتاتیون پراکسیداز (GPX) بافت تخمدان و رحم حیوانات مورد مطالعه اندازه گیری شد. همچنین انواع فولیکول های تخمدانی شمارش گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که درگروه وینکریستین سطح MDA افزایش و سطح TAC و میزان فعالیت SOD و GPX بافت تخمدان و رحم کاهش معنی داری داشته است (0/05

وینکریستین داروی ضد سرطانی از خانواده وینکاالکالوئید ها است که در درمان بسیاری از سرطان ها کاربرد دارد. کروماتین از واحد های نوکلئوزومی که ترکیبی از DNA و پروتئین های هیستونی است تشکیل یافته است. مطالعات قبلی نشان داده است که وینکریستین تمایل اتصال قوی به ترکیب نوکلئوپروتئینی کروماتین دارد تا DNA که نقش پروتئین های هیستونی را در این فرآیند روشن میسازد. لذا در این تحقیق تاثیر داروی وینکریستین بر پروتئین های هیستونی کروماتین در محلول با استفاده از روش های مختلف اسپکتروسکوپی مورد مطالعه قرار گرفت. . نتایج نشان داد که اتصال دارو به کروماتین موجب خاموشی کروموفور های مربوط به آمینواسیدهای حلقوی هیستون ها میشود. اتصال دارو به هیستون های H1 بسیار قویتر از اتصال آن به هیستون های Core بوده بطوریکه ثابت اشترن ولمر و EC50 نیز آنرا تائید مینماید طیف CD هیستون H1 دارای یک پیک منفی در طول موج 198 نانومتر بوده که مربوط به پیچه های نامنظم در ساختار پروتئین است. طیف هیستون Core دارای پیک منفی در طول موج های 208 و 222 نانومتر می باشد که مربوط به مارپیچ های آلفا در ساختار پروتئین ها است که با افزایش غلظت دارو به شدت پیک منفی در هیستون H1 و Core اضافه می شود. همچنین کاهش جذب در طول موج 210 نانومتر در هیستون H1 به صورت الگوی وابسته به غلظت می باشد. نتایج حاکی از اتصال قوی تر داروی وینکریستین به هیستون H1 نسبت به Core است که میتواند بدلیل اینکه در بخش رابط قرار دارد بیشتر در دسترس باشد.

زمینه و هدف وینکریستین به عنوان یک داروی ضدسرطان مهم، برای کبد بسیار سمی است. رزوراترول یک پلی فنل طبیعی است که در منابع گیاهی مختلف یافت می شود. مطالعات چندی نشان دهنده اثرات ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی رزوراترول هستند. این مطالعه به منظور تعیین اثر محافظت کبدی و آنتی اکسیدانی رزوراترول در برابر سمیت ناشی از وینکریستین سولفات روی موش سوری انجام شد. روش بررسی در این مطالعه تجربی 32 سر موش سوری ماده بالغ نژاد NMRI با وزن 20 تا 25 گرم به طور تصادفی به 4 گروه 8 تایی شامل گروه کنترل، گروه وینکریستین، گروه وینکریستین + رزوراترول و گروه رزوراترول تقسیم شدند. موش ها داروی وینکریستین را به صورت صفاقی با دوز mg/kg/bw3 هفته ای یک بار به مدت 4 هفته و رزوراترول را با دوز mg/kg/bw30 به مدت 28 روز از طریق گاواژ معدی دریافت کردند. در پایان مطالعه میزان فعالیت آنزیم های کبدی ALT وAST سرم اندازه گیری شد. فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان شامل GPX، SOD، سطح مالون دی آلدیید و میزان ظرفیت تام آنتی اکسیدانی کبد اندازه گیری شد. یافته ها: فعالیت آنزیم های کبدی ALT و AST و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان SOD و GPX در گروه وینکریستین در مقایسه با گروه کنترل کاهش و سطح مالون دی آلدیید افزایش معنی داری یافت (P<0. 05). همچنین تیمار با رزوراترول در گروه وینکریستین + رزوراترول در مقایسه با گروه وینکریستین موجب بهبود معنی دار پارامترهای مورد ارزیابی گردید (P<0. 05). نتیجه گیری: رزوراترول در برابر آسیب اکسیداتیو القاشده توسط وینکریستین در بافت کبد موش سوری اثر محافظتی و آنتی اکسیدانی دارد.

سابقه و هدف: آلکالوئیدهای وینکا، آلکالوئیدهای دیمریک کاتارانتوس روزئوس، خانواده ای از داروهای ضد میتوزی می باشند که در شیمی درمانی سرطان بر علیه انواعی از تومورهای هماتولوژیکی و جامد مورد استفاده قرار می گیرند. به این ترتیب که این ترکیبات با زیر واحدهای توبولین برهمکنش می دهند و از خودآرایی میکروتوبول ممانعت می نمایند که این امر جداسازی کروموزومی ناهنجار را در سلول های در حال تقسیم القا می کند و منجر به آنیوپلوئیدی می شود. هدف این مطالعه بررسی اثرات وین-کریستین (VCR)، مهم ترین و طبیعی ترین (تولید شده در واکوئل گیاه) عضو خانواده آلکالوئیدهای وینکا، بر القا ناهنجاری کروموزومی در سلول های مغز استخوان موش نر Balb/c در شرایط in vivo می باشد.مواد و روش ها: دوزهای مختلفی از وین کریستین ابتدا از مسیر داخل صفاقی به حیوانات تزریق گردیدند. بعد از 24 ساعت، حیوانات کشته شدند و سلول های مغز استخوان آن ها به منظور بررسی ژنوتوکسیسیتی و القا ناهنجاری با استفاده از سنجش میکرونوکلئوس مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها توسط آنالیز آماریANOVA  و با استفاده از نرم افزار PASW18 بررسی و تایید گردیدند.یافته ها: وین کریستین به طور معنی داری (P<0.05) تشکیل میکرونوکلئوس ها را در تمام دوزها در اریتروسیت های پلی کروماتیک القا نمود. این ماده ژنوتوکسیسیتی را در مغز استخوان موش ها القا کرد و موجب آسیب میتوزی قابل ردیابی گردید.نتیجه گیری: نتایج آشکار کردند که وین کریستین توانایی بالایی برای القا تشکیل میکرونوکلئوس در شرایط in vivo در سلول های مغز استخوان طبیعی در موش Balb/c دارد. نتایج حاضر می تواند در تحقیقات و بررسی چگونگی ایجاد ناهنجاری کروموزومی و سرطان مورد استفاده قرار گیرد.

به منظور تعیین اثرات ضد توموری احتمالی دو ترکیب سنتتیک ساخته شده در دانشکده داروسازی مشهد تست دیسک سیب زمینی در این پروژه مورد استفاده قرار گرفت. دیسک هایی از سیب زمینی با قطر و ارتفاع مشخص تهیه و روی آگار 1.5 درصد گذاشته شد و پس از تلقیح سوسپانسیون اگروباکتریوم توم فشنز به عنوان یک  باکتری تومورزای گیاهی در درجه حرارت 25oc نگهداری و 30 روز بعد تومورهای تاجی شکل ایجاد شد. پس از اطمینان از حصول شرایط لازم برای ایجاد تومور، وینکریستین به عنوان یک ماده ضد تومور با مکانیسم مشخص، جهت ارزیابی مهار یا عدم مهار تومورزایی در حضور باکتری مذکور روی سطح دیسک های سیب زمینی به کار برده شد. ایجاد تومور در غیاب داروی وینکریستین و مهار تومورزایی در حضور  ترکیب فوق مشاهده گردید. در مرحله بعد اثرات مهار کننده تومور سولفونامیدهای سنتزی SSF و XSF مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله فعالیت ضد توموری ترکیبات SSF و XSF را نشان داد که اثرات ضد توموری XSF بسیار قابل توجه تر بود.