در این مقاله تاثیر تلویزیون برنوگرایی بررسی می شود. مطالعات جامعه شناختی در زمینه تاثیر تلویزیون کمتر به نشر فرهنگ نو توجه کرده است و دراین تحقیق مساله اصلی این است که آیا تلویزیون عامل القا و نشر نگرش نو در مردم بوده است یاخیر؟ روش مورد استفاده، پیمایش با بهره گیری از تکنیک پرسشنامه و مصاحبه می باشد. حجم نمونه برابر 1047 نفر از خانواده های ساکن در مناطق 22 گانه شهر تهران بوده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که تلویزیون عامل نشر نگرش نو بوده است. این نتیجه با توجه به محتوانی برنامه ها معنادارتر می گردد.

آثار منفی ناشی از معماری و شهرسازی مدرن بر روی سازمان کالبدی شهرهای اروپا و گسترش پیامدهای آن به دیگر کشورها از جمله ایران به صورت معضلی در آمده است که در جا به جایی فضاهای شهریمان همانند میدان سپه ها، بلوار کشاورزها، میدان ارک ها شاهد آن هستیم. با استناد به دیدگاه های اصحاب نظر در زمینه موضوعات ریخت شناسی (مرفولژی) مانند برادران کریر، کریستوفر الکساندر، راجر ترانسیک و مناسب ترین راه کارهای مواجهه و پرهیز از گسست با تاریخ، بهره گیری از تجارب و ارزش های نهفته در سازمان کالبدی شهر ما قبل از مدرنیسم است. در این راستا توجه به محصوریت های فضایی و سازمان کالبدی خیابان و میدان، در جهت ایجاد فضاهای شهری با ابعاد و تناسبات انسانی و به منظور ارتقا زندگی و حیات شهری، پایداری ارزش های محیطی تاثیرگذار و حس مکان است.نمونه های آغازین معماری نوگرای ایران هم زمان با حرکت برون گرایی و توجه به ایجاد فضاهای شهری و نظم نوین فضایی و مقارن با پیدایش، ظهور و شکل گیری خیابان در ریخت شناسی و سازمان کالبدی شهرهای ایران برای اولین بار پا به عرصه وجود نهاده است.نظم شطرنجی هسته اولیه شهر اراک به عنوان یک نو شهر محصور و نظامی، به نوبه خود پدیده ای نوین در فرم و ریخت شناسی شهرهای ایران محسوب می گردد. بازار در این بافت به گونه ای غیر متعارف با بازارهای ایرانی از یک نظم هندسی و شطرنجی تبعیت می نماید. معماری شکل گرفته در این مرفولژی به رغم برخورداری از عناصری هم چون حیاط مرکزی، دارای نورگیر و نمای خارجی به سمت گذر و خیابان های مجاور بوده، به شکل گیری فضاهای شهری جدید کمک نموده، جداره آن ها را تشکیل می دهد.معماری نوگرای ایران با توجه به اصول تشکل فضایی سعی در تقویت جداره ها، خط آسمان، ارتقا نبش ها و ارزش های سیمای شهر دارد اصول و معیارهایی که در شهرسازی مدرن نادیده گرفته شده است. به عنوان یک سیاست اجرایی، بازسازی ارزش های معماری نوگرا پدیده ایست که در تحکیم ارزش های مرفولژیک، نظم فضایی و هویت سیمای شهری ایرانی حایز اهمیت و توجه است. این پدیده بر زمینه های عملکردی نیز توجه داشته و مفاهیم حیطه عمومی و فعالیت های شهری را متناسب با موقعیت شهری آن مورد تشویق و تسری قرار می دهد.

مدحت پاشا یکی از رجال سیاسی برجسته عثمانی در قرن نوزدهم میلادی است. از او با عنوان پدر مشروطه اول و واضع قانون اساسی 1876 م. یاد می کنند. در این مقاله با استفاده از نظریه پخش هاگراستراند بازتاب عمل و اندیشه او در نزد دولتمردان و روشنفکران ایرانی مورد ارزیابی قرار می گیرد. نتیجه حاصله این است که عمل و اندیشه مدحت پاشا اگر چه مورد توجه رجال سیاسی و روشنفکران ایرانی بوده، اما به سبب وجود موانع ساختاری در حکومت ایران، هیچ گاه نتوانست مبنای تغییر و دگرگونی های اساسی در فضای سیاسی ایران بشود. با این وجود اقدامات مدحت پاشا همواره مورد توجه دولتمردان اصلاح طلب و یا محافظه کار قاجاری بود و به صورت جدی اخبار او پی گیری می شد.

نقاشی ایران در دهه های بیست تا پنجاه ه. ش پا به عرصه جدیدی گذاشت، که در این راه به دستاوردهای متفاوتی نسبت به سنت های گذشته دست یافت. این موج نو بیشتر در جهت شناخت نوینی در تکنیک و اجرا بود که بعدها این حرکت هنری، هنر نوگرا خوانده شد. هنرمندان بیشتر مشتاق اجرا به شیوه جنبش های آوانگارد غربی بودند و به وجه اجتماعی، تحولات فرهنگی و رمزهای هنر ملی، سنتی و مذهبی کمتر توجه داشتند و این از دلایل عمده عدم پیشرفت هنر معاصر ایران در این دوران است. سوالی در اینجا مطرح می شود که چرا نقاشی نوگرای ایران در دهه بیست تا پنجاه مقلد هنر غرب شد؟ و دلیل عدم کامیابی نقاشی نوگرای ایران چه بود؟ این پژوهش به روش توصیفی و شیوه گردآوری کتابخانه ای صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد در نقاشی دهه بیست تا پنجاه ایران تاکید بیشتر بر شیوه اجرا و صورت اثر بود این امر یکی دیگر از علل ناکامی در عرصه نقاشی بود به همین دلایل نقاشی نوگرا نتوانست الگویی مناسب برای دهه های بعد باشد. شناخت اندک از روند شکل گیری سبک های مدرن هنری در غرب دلیل دیگری است برای عدم کامیابی نقاشی نوگرایی ایران. خلاقیت و نوآوری از ملزومات آفرینش اثر هنری است که بدون توجه به آن امکان خلق اثری جاودانه و فرهنگ ساز میسر نیست.

تحولات سریع تکنولوژیکی و فرهنگی دو سده اخیر کشورهای توسعه یافته و تاثیر آن در نوسازی سایر جوامع از جمله جامعه ایران توجه پژوهشگران بسیاری را به خود جلب کرده است. نظریه های نوسازی تاکید دارند که عواملی همچون میزان شهرنشینی ، صنعتی شدن، سطح تحصیلات، ارتباطات، مشارکت اجتماعی، چگونگی اجتماعی شدن و پایگاه اجتماعی _ اقتصادی فرد نوگرایی در جوامع را تسریع می کنند. فرد نوگرا نیز دارای ویژگی هایی مانند علم گرایی، پذیرش تجربیات جدید، پیشرفت گرایی، نگرش های مدنی و جهانی و دموکراتیک، تساوی طلبی، استفلال طلبی و خطر پذیری است. هدف این پژوهش سنجش میزان نوگرایی زنان فعالی در حوزه فرهنگی (دبیران) و عوامل موثر بر آن است که با روش پژوهش کتابخانه ای و پیمایشی انجام شده است و جامعه آماری آن زنان دبیر شهر تهران هستند. یافته های پژوهش نشان می دهد که 72.3 درصد زنان دبیر مورد مطالعه نوگرا هستند و دو عامل طول مدت تحصیل و پایگاه اقتصادی - اجتماعی با میزان نوگرایی رابطه معنادار دارد.