در این پژوهش 47 جنس از فیتوپلانکتون ها متعلق به شاخه های سیانوفایتا، کلروفایتا، کرایزوفایتا، پیروفایتا، اوگلنافایتا بررسی گردیده اند که تعداد آن ها در مترمکعب شمارش و بیوماس آن ها (میلی گرم در مترمکعب) نیز محاسبه شده است. تعداد در مترمکعب شاخه های فیتوپلانکتون اشاره شده به ترتیب 2/131، 6/1، 3/65، 9/18 و 8/23 میلیون عدد بوده است و بیوماس آن ها نیز به ترتیب 4/308، 9/1، 9/1358، 1/295 و 7/124 میلی گرم در مترمکعب بود. حداکثر تعداد مربوط به لپتولینگبایا از شاخه سیانوفایتا و حداقل تعداد مربوط به دیاتومه از کرایزوفایتا برآورد شده است که به ترتیب 3/84 و 025/0 میلیون در مترمکعب بوده است. حداکثر و حداقل بیوماس مربوط به ژیروسیگما ( کرایزوفایتا) و تترادرون (کلروفایتا) بود که به ترتیب 3/1217 و 014/0 میلی گرم در مترمکعب برآورد گردیده است.

فیتوپلانکتون ها اهمیت زیادی در کنترل وضعیت اکوسیستم های آب دارند. هدف از این مطالعه، بررسی وجود رابطه بین تراکم فیتوپلانکتون ها و مواد مغذی به ویژه نیترات و فسفات و سایر عوامل موثر بود. بر این اساس، دریاچه سد کرج به عنوان مطالعه موردی در نظر گرفته شد. به این منظور، یک سال نمونه برداری از دریاچه سد کرج صورت گرفت و عوامل فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی آن اندازه گیری شدند. میزان نفوذ نور خورشید در عمق آب، با استفاده از دیسک سشی اندازه گیری شد. در این مطالعه مشخص گردید که دریاچه سد کرج دارای لایه بندی حرارتی است. این دریاچه در ماههای گرم سال دارای تراکم زیست توده جلبکی بوده و همچنین تعداد فیتوپلانکتون ها با افزایش عمق تغییر می یابند. بیشترین تعداد فیتوپلانکتون در سال 1389 مربوط به دیاتومه به ویژه سیکلوتلا بود. بررسی تعداد فیتوپلانکتون ها با عوامل شیمیایی نشان داد ارتباطی بین کاهش و افزایش میزان آنها و تعداد فیتوپلانکتون ها وجود ندارد.

تغییرات هفتگی در ساختار جمعیتی فیتوپلانکتون ها و شاخص های محیطی در تنگه هرمز واقع در خلیج فارس از فروردین تا اسفند 1383 مورد بررسی قرار گرفت. نمونه برداری به صورت هفتگی و از دو ایستگاه ثابت انجام شد. 92 گونه متعلق به 42 جنس از سه گروه باسیلاریوفیسه (29 جنس) داینوفیسه (12 جنس) و سیانوفیسه (1 جنس) شناسایی شده است که باسیلاریوفیسه با 95 درصد داینوفیسه و سیانوفیسه با 3 و 2 درصد به ترتیب بیشترین و کمترین درصد جمعیت فیتوپلانکتونی را در تنگه هرمز دارا هستند. بیشترین تراکم جمعیت باسیلاریوفیسه در مهر ماه (345182±1415200 در مترمکعب) و جمعیت دو گروه داینوفیسه (1790±20433 در مترمکعب) و سیانوفیسه (19140±96367 در مترمکعب) در تیر ماه مشاهده شده است. همچنین بیشترین جمعیت فیتوپلانکتونی در فصل گرم مشاهده شده است. هر سه گروه با عامل دما و pH همبستگی مثبت و معنی دار نشان داده است. دو گروه داینوفیسه و سیانوفیسه با اکسیژن محلول، همبستگی منفی و معنی دار داشته و تنها سیانوفیسه با شوری همبستگی مثبت و معنی داری را نشان داده است. شاخص تنوع شانون در زمستان از بیشترین مقدار (3.978) و در تابستان از کمترین میزان (0.502) برخوردار بوده است.

مصب ها یکی از مهم ترین اکوسیستم های آبی با تولید بالا می باشند که به لحاظ بوم شناختی و اقتصادی اهمیت دارند. این مطالعه به منظور بررسی پراکنش و فراوانی فیتوپلانکتون در مصب رودخانه حله (بوشهر- خلیج فارس) انجام شد. نمونه ها در اواسط هر فصل از تابستان 1390 تا بهار 1391 برای یک دوره یک ساله گرفته شد. نتایج نشان داد که اکسیژن محلول آب، درجه حرارت، شوری،pH  و عمق روئیت سکشی دیسک به ترتیب در دامنه 12.25-6.45 میلی گرم در لیتر، 34.4-13 درجه سانتی گراد، 45-9 قسمت در هزار، 8.04-8.23 و 55-40 سانتی متر متفاوت بود. جامعه فیتوپلانکتون شامل Ochrophyta (3 رده، 17 خانواده و 22 جنس)،Myzozoa  (1 رده، 6 خانواده و 8 جنس)،Cyanophyta  (1 رده، 2 خانواده و 2 جنس)،Chlorophyta  (1 رده، 2 خانواده و 2 جنس) و Haptophyta (1 رده، 1 خانواده و 1 جنس) بود. تمام نمونه ها با Ochrophyta بخصوص رده Bacillariophyceae غالب بود. دامنه فراوانی فیتوپلانکتون ها 2266.7-13533.3، 4933.3-11866.7، 2066.7-9266.7 و  1333.3-28666.7سلول در لیتر به ترتیب در تابستان، پائیز، زمستان و بهار به دست آمد. هم چنین، رابطه هم بستگی معنی داری بین فراوانی فیتوپلانکتون با pH آب ( r=0.57و P<0.01) و شوری آب ( r=0.52و P<0.05) وجود دارد. این مطالعه نشان داد که Bacillariophyceae (دیاتومه ها) مهم ترین رده از فیتوپلانکتون در مصب حله هستند و هم چنین مهم ترین عوامل محیطی برای پراکنش و فراوانی فیتوپلانکتون pH و شوری آب مشخص گردید.

این مطالعه برای شناسایی فیتوپلانکتون و بررسی فراوانی و ارتباط پارامترهای زیستی و غیر زیستی در رودخانه کن در 3 ایستگاه در سال 1393 انجام گردید. در این مطالعه 19 گروه فیتوپلانکتونی شامل دیاتوم ها (13 جنس)، کلروفیتا (4 جنس) و سیانوفیتا (2 جنس) شناسایی گردیدند. یافته ها نشان دادند که دیاتوم ها با میانگین فراوانی 390000 ± 1068000 سلول در لیتر غالب فیتوپلانکتون (97 درصد فراوانی) رودخانه کن بوده است. کمترین میانگین فراوانی را شاخه کلروفیتا با میزان 30000 ± 12700 سلول در لیتر تشکیل می دهد. میانگین فراوانی سالانه فیتوپلانکتون 1075000 سلول در لیتر با بیشترین میزان در اردیبهشت (1420000 سلول در لیتر) بود. آنالیزPCA نشان داد که جنس های Cocconeis، Achnanthes، Navicula و Gomphonema از شاخه دیاتوم ها کمترین واریانس و غالبیت جنس ها را در اجتماعات فیتوپلانکون به خود اختصاص می دهند. همچنین بر اساس آنالیزCCA فسفر کل، نیتروژن کل و دمای آب از مهم ترین پارامترهای غیر زیستی در افزایش تراکم سیانوفیتا و کلروفیتا است. نتایج حاصل از گروه های فیتوپلانکتون نشان داد، رودخانه کن با میزان شاخص تنوع زیستی بین 8/1 و 2 در رده آب های نیمه پاکیزه قرارگرفته است. جهت حفاظت و توسعه پایدار این اکوسیستم آبی، مطالعات پایش لیمنولوژیک و ارزیابی آلودگی های محیطی در رودخانه کن توصیه می گردد.

در این بررسی جهت مطالعه تغییرات گونه سمی Nitzschia seriata از گروه دیاتومه تعداد 4164 نمونه از لایه های سطح 2، 5، 10، 20، 50 و 100 متری به صورت فصلی طی سال های 1373 الی 1385 از حوضه جنوبی دریای خزر جمع آوری گردید. مقایسه دادهای سال های 1373-1385 نشان داد، قبل از سال 1383 در نمونه ها گونه سمی Nitzschia seriata مشاهده نشد ولی از سال 1383 به بعد حضور این گونه در بعضی از لایه های آب حوضه جنوبی دریای خزر نمایان گردید. میانگین تراکم و زی توده این گونه به ترتیب 106×4.25±106×23.41 تعداد در مترمکعب و 4.81±23.71 میلی گرم در مترمکعب بوده است. بررسی سالانه تراکم و زی توده N. seriata نشان داد که بیشترین تراکم و زی توده در سال 1385 به ترتیب 106×39 تعداد در مترمکعب و 39.55 میلی گرم در مترمکعب بوده است. بیشترین تراکم و زی توده این گونه در فصول بهار 1385 و زمستان 1384 مشاهده گردید و کمترین آن در فصل پائیز سال های 1383 و 1384 بوده. بررسی منطقه ای این گونه نشان داد که بیشترین تراکم و زی توده در منطقه شرق حوضه جنوبی دریای خزر در سال 1384 و 1385 مشاهده شد، و منطقه میانی نسبت به مناطق دیگر حوضه جنوبی دریای خزر (شرق و غرب) کمترین مقدار را دارا بوده است. بنابراین حداکثر فراوانی و شکوفایی N. seriata به ترتیب در مناطق شرق و غرب حوضه جنوبی دریای خزر به ثبت رسید.

تراکم و تنوع فیتوپلانکتون ها در آب های ساحلی بندرعباس در دو فصل زمستان 1388 و بهار 1389 در 4 ایستگاه خور شیلات، بندر شهیدباهنر، خور مخابرات و سورو مورد بررسی قرار گرفت. عملیات نمونه برداری به صورت ماهانه از لایه سطحی آب انجام شد. در این مطالعه 48 جنس فیتوپلانکتونی متعلق به شاخه های دیاتومه، دینوفلاژله، سیانوفیسه و هاپتوفیسه شناسایی شدند که دیاتومه ها با 31 جنس (%64.59)، دینوفلاژله ها با 13 جنس (%27.08)، سیانوفیسه ها با 3 جنس (%6.25) و هاپتوفیسه ها با 1 جنس (%2.08) به ترتیب غالب ترین جوامع فیتوپلانکتونی بودند. Amphora، Coscinodiscus، Pleurosigma جنس های غالب دیاتومه ها و Gymnodinium، Prorocentrum، Peridinium جنس های غالب دینوفیسه ها و Oscillatoria و Coccolithopher به ترتیب مهمترین جنس های سیانوفیسه ها و هاپتوفیسه ها در این مطالعه بودند. میانگین تراکم دینوفلاژله ها 10886، دیاتومه ها 5340، سیانوفیسه ها 3070 و هاپتوفیسه ها 391 سلول در لیتر بدست آمد. بازه شاخص تنوع زیستی مارگالف برای جوامع فیتوپلانکتونی آب های ساحلی بندرعباس از 0.332 تا 2.035 گزارش شد که بیشترین شاخص تنوع زیستی مارگالف در طول مطالعه در ایستگاه باهنر و کمترین آن در خور مخابرات به ثبت رسید. بنابر نتایج آزمون های غیرپارامتریک کروسکال - والیس و کولموگروف - اسمیرنوف بین فراوانی فیتوپلانکتون ها در ماه های مختلف مطالعه اختلاف معنی دار آماری وجود داشته (p<0.05) ولی در ایستگاه های مختلف فراوانی فیتوپلانکتون ها دارای اختلاف معنی دار آماری نبوده است (p>0.05).

جامع نگری و برخورد سیستمی در مدیریت کمی و کیفی منابع آب به علت افزایش مولفه های این سیستم ها و پیچیدگی ارتباطات و اثرات متقابل آن ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مدل سازی و مدیریت مسایل زیست محیطی به ویژه پدیده تغذیه گرایی، به دلیل پیچیدگی و اثرات متقابل عوامل موثر در آن کار ساده ای نیست. امروزه سعی بر این است که با ایجاد مدل های مفهومی درک این روابط را ساده کنند. روش پویایی سیستم، رویکردی نسبتا تازه ای را در مدل سازی کیفیت آب پیش روی مهندسین قرار داده که به وسیله آن می توان اندرکنش های بین اجزای سیستم آبی را به سادگی نشان داد. غنی شدن اکوسیستم های آبی از مواد مغذی منجر به تولید زیستی بالا شده و ممکن است اثرات نامطلوبی نظیر شکوفایی جلبکی و کاهش اکسیژن محلول در آب های نزدیک بستر ایجاد کند. فیتوپلانکتون ها شاخه ای از جلبک ها هستند که در آب شناورند. این موجودات تولید کنندگان اولیه در پیکره های آبی هستند. فیتوپلانکتون ها غذای زئوپلانکتون ها را تشکیل می دهند. در این مقاله از نرم افزار VenSim به عنوان ابزار اولیه برای مدل سازی فیتوپلانکتون ها و زئوپلانکتون ها در مخزن استفاده شده است. مدل ساخته شده قادر است غلظت برخی از مولفه های کیفی آب مخزن مانند فیتوپلانکتون ها و زئوپلانکتون ها را در طول زمان محاسبه کند. در این مقاله دریاچه لانگ (واقع در آمریکا) به عنوان مطالعه موردی مورد استفاده قرار گرفته است. شبیه سازی در مدت 127 روز انجام شده است.