شاهنامه فردوسی، نمونه برجسته ادبیات پهلوانی و پربسامدترین متن در بین کتابهای مصور ایران است. قدرت و روابط تولید آن در داستانهای این رزمنامه و به ویژه در روایت زایش و مرگ پهلوانانی همچون رستم به شیوه های گوناگون نمود پیدا کرده است. مفهوم قدرت که در قرن بیستم و به خصوص از پی اندیشه های میشل فوکو، به شکل متفاوتی صورت بندی شد، موضوعی است که نه تنها در شاهنامه، بلکه در نگارگری ایرانی هم حضوری چشمگیر دارد. ازاین رو پژوهش حاضر بر این تاش است تا مناسبات بصری سوگ نگاره »شستشوی و عطرآگین کردن پیکر رستم« مکتب شیراز، سبک اینجو را با رجوع به نظریات فوکو پیرامون روابط تولید قدرت تحلیل و بررسی نماید. برای انجام این پژوهش توصیفی-تحلیلی، داده ها به روش کتابخانه ای جمع آوری شدند. نتایج نشان میدهد سوگ نگاره موردنظر، به مثابه ابژه و موضوع معرفتی است که نظیر بسیاری دیگر از سوگنگاره های حماسی ایران، مرگ را کنشی نمادین میداند و قصد دارد وجه حماسی متن را در برابر وجوه دیگر مثا وجه تغزلی تقویت کند. عناصر تصویری که کمابیش مطابق الگوی ثابتی بر این نگاره نقش بسته اند، از گسسته ای روایی، معنایی و شکلی خبر میدهند؛ اینچنین تصویر از بازنمایی صرف متن فراتر رفته و واقعیات جامعه، همچون قدرت و نحوه عمل و توزیع آن در اجتماع را به نیت پندآموزی در ابعاد آرمانی نشان میدهد.

عمل سزارین یک جراحی بزرگ بوده با آسیبهایی همراه است که درزایمان واژینال رخ نمی دهد. شایعترین موربیدیتی بعد از سزارین، عفونت است که ریسک فاکتورهای متعددی درآن دخیل است. هدف از این مطالعه که بصورت آینده نگرصورت گرفته این است که آیا دفعات شستن ناحیه عمل تاثیری در کاهش عفونت جدار شکم دارد یا خیر؟ مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی و در بیمارستان الزهرا(س) در طی 45 روزانجام شده است بیماران به صورت تصادفی (یک در میان) در دو گروه قرار گرفتند. گروه A  و گروه B ، تعداد بیماران گروه A 120 نفر و گروه B 125 نفر بودند. بیماران گروه B سه بار و گروه A دو بارشستشو درناحیه عمل داده می شد. براساس ریسک فاکتورهای تعیین شده میانگین سنی، وضعیت پاره شدن کیسه آب براساس ساعت قبل از عمل و یا حین عمل، دفعات توشه واژینال ، علت سزارین، نوع انسزیون شکمی، نوع انسزیون روی رحم، طول مدت جراحی بین دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت. دو گروه به هنگام ترخیص که 5 روزبعد ازعمل جراحی بوده از نظر عفونت محل زخم مقایسه شدند، در مطالعه ما تفاوتی بین دفعات شستن محل زخم و ایجاد عفونت جدار بین دو گروه موجود نبود.    

دیوان حافظ سرشار از ابیات بحث انگیز است در این سیاهه نیز نگارنده به نقد شروح یکی از این ابیات بحث انگیز پرداخته است. در بادی نقص شروح قبلی نمودار گردیده است که شامل: توجه نکردن به فضای کلی غزل، شرح ناقص، توجه نکردن به فضای فکری حافظ و نکات دستوری و یک نسخه سازی است. کلید شرح بیت ترکیب «کاسه گردانان» و «این جفا» است که در شروح، اولی یا در معنای گدایی آمده است یا ساقی گری و دومی به عهد ذهنی جفای دوران امیرمبارزی است که متناسب با فضای غزل و فلسفة فکری حافظ نیست. کاسه گردانی در معنای برگرداندن کاسة شراب و کاسه گردان در حقیقت محتسب و عوامل اوست که کاسه های شراب را به زمین می ریزند. جفا نیز یعنی همین ظلم (کاسة شراب را تهی کردن) که با ایهامی چند پهلو زیبایی بیت را دو چندان می کند که از نظر حافظ عامل آن (کاسه گردانی) شایستة نفرین است. این شرح متناسب با واقعیت های تاریخی-اجتماعی فضای عصر امیرمبارزالدین است.

1زمینه و هدف: عفونت های مرتبط با عدم رعایت مراقبت های بهداشتی می تواند اثرات نامطلوبی بر سیستم های مراقبتی بهداشتی بگذارد. این مطالعه با هدف تعیین شکاف بین وضعیت موجود شستن دست و سطح استاندارد از طریق تعیین دفعات شستن دست در کارکنان بیمارستان شهید مدرس تهران صورت گرفته است. مواد و روش ها: این مطالعه به روش توصیفی-مقطعی در بخش های بیمارستان شهید مدرس در بین سال های 1398 الی 1399 صورت گرفت. ابزار شامل دو بخش اطلاعات شغلی و موارد رعایت بهداشت دست در زمان های مختلف و اقدامات خاص بود. مشاهده گر به صورت مستقیم عمل می کرد و در هر شیفت، تمامی کارکنان به صورت سرشماری بررسی شدند. هر ستون به امتیاز رعایت بهداشت دست توسط یک گروه خاص حرفه ای تعلق داشت و نحوه عملکرد هم زمان قابل سنجیده شدن بود. نتایج: از 640 موقعیت پیش آمده، 202 مورد از مواد ضدعفونی کننده، 255 مورد شست وشو، 111 مورد از دستکش و در 71 مورد رعایت بهداشت دست صورت نگرفت. بیشترین زمان انجام رفتار زمانی است که افراد قصد تماس با بدن بیمار را داشته و کمترین میزان رعایت آن پس از عمل جراحی بر روی بیمار می باشد.  نتیجه گیری: با توجه به حضور چشمگیر پرستاران در انجام مداخلات درمانی، باید مداخلات چندوجهی آموزش و تدوین خط مشی بهداشت دست و آگاه سازی مسئولان بخش ها با اولویت این گروه از کارکنان صورت گیرد تا بتوان هر چه بیشتر به سطح استانداردهای مطلوب نزدیک و از عواقب ناخواسته جلوگیری کرد.

با توجه به اهمیت عفونتهای بیمارستانی و نقش دست کارکنان درمانی در انتقال عفونت و همچنین فراوانی عفونت در بخشهای ویژه این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش در میزان آلودگی و نحوه دست شستن کارکنان بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانهای طالقانی و شهید بهشتی کرمانشاه انجام گرفت.تحقیق به روش تجربی روی 60 نفر صورت گرفت. قبل از آموزش، روش دست شستن کارکنان بدون اطلاع آنها مورد مشاهده قرار گرفت و از دست همه آنها نمونه برداری جهت کشت و شمارش کلنی انجام گردید. سپس یک برنامه آموزشی به صورت یک جزوه 8 صفحه ای در مورد اهمیت دست شستن و نحوه اجرای صحیح آن و نصب پوستر برای گروه تجربی اعمال شد و در پایان آموزش، مجددا در هر دو گروه، روش دست شستن مشاهده و نمونه گیری از دست انجام شد. داده ها با استفاده از چک لیست فلدمن، منضم به مشخصات دموگرافیک جمع آوری گردید.از 60 نمونه مورد بررسی 35 نفر در گروه شاهد و 25 نفر در گروه تجربی قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان داد که واحدهای مورد پژوهش در گروه شاهد و تجربی قبل از آموزش تفاوت معناداری از لحاظ روش دست شستن و میزان آلودگی دست نداشتند؛ در حالی که بعد از آموزش این تفاوت معنادار بود (p<0.001) و در گروه تجربی به نحو بارزی امتیاز روش دست شستن آنها افزایش و میزان شمارش کلنی کاهش پیدا کرده بود. به عبارت دیگر، آموزش در گروه تجربی باعث افزایش امتیاز فلدمن و کاهش آلودگی دست آنها شده بود، لذا پیشنهاد می گردد کارکنان از دوره آموزش ضمن خدمت استفاده نمایند.

مقدمه: عفونت های بیمارستانی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل خطر در بخش های مراقبت بهداشتی شناخته می شوند و بهداشت دست به ویژه در گروه پرستاری اولین گام در کنترل این عفونت ها می باشد. این مطالعه با هدف مقایسه اثر شستن دست به روش معمولی با مواد ضد عفونی کننده بدون آب درآلودگی میکروبی دست پرستاران بیمارستانی انجام شده است. روش کار: از دست 30 نفراز پرستاران دربخش های داخلی، جراحی، اطفال، اوژانس، CCU، ICU و قلب در4 مرحله قبل و بعد از شست و شو با صابون و قبل و بعد از شست و شو با مایع hand rub نمونه گیری به عمل آمده و نمونه ها در محیط بلاد آگار و ائوزین متیلن بلو کشت و سپس با رنگ آمیزی گرم، تست کاتالاز، مانیتول سالت آگار و کواگولاز تشخیص داده شدند. یافته ها: نتیجه مطالعه نشان داد از 30 نمونه کشت دست در محیط EMB، تمام نمونه ها فاقد رشد و در محیط بلادآگار، تمام نمونه ها قبل از شست و شو با صابون و نیز مایع با بنیان الکلی بدون آب hand rub دارای کشت مثبت استافیلوکوک بوده و بیش ترین اثربخشی پس ازاستفاده از مایع الکلی hand rub می باشد. هم چنین کشت نمونه ها در محیط مانیتول وانجام تست کواگولاز بیان گر رشد (80%) استافیلوکوک (کوآگولاز منفی) و (20%) استافیلوکوک اورئوس (کواگولاز مثبت) بودند. نتیجه گیری: در مطالعه حاضر، شست و شو با صابون تاثیری در میکروب زدایی کف دست کارکنان نداشته است اما ضدعفونی با مایع الکل hand rub، ارتباط معنی داری را در کاهش بار میکروبی کشت دست کارکنان نشان می دهد که بیان گر این است مایع الکل از مایع صابون در کاهش آلودگی موثرتر بوده است.

مقدمه: بالا رفتن ریسک عفونت در اعمال جراحی اهمیت و حساسیت شستن دست در کارکنان اتاق عمل را نشان می دهد. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر اسکراب جراحی با محلول های پایه الکل و بتادین بر میزان رشد باکتری های دست در طول زمان انجام شده است. روش کار: پژوهش حاضر یک مطالعه تجربی متقاطع است که به صورت تصادفی بر روی 30 نفر از دانشجویان کارشناسی اتاق عمل که شرایط شرکت در پژوهش را داشتند انجام شد. افراد به دو گروه 15 نفره تقسیم شدند. یک گروه دست خود را با بتادین اسکراب کردند و گروه دوم با محلول الکلی دکوسپت هندراب نمودند. بعد از گذشت یک هفته جای گروه ها تغییر کرد. نمونه ها در زمانهای قبل از اسکراب، 10 و 30 دقیقه بعد از اسکراب گرفته و در محیط های blood Agarو EMB Agar کشت داده شد. یافته ها: بیشترین رشد کلنی مربوط به باکتری استافیلوکوکوس اپیدرمایدیس و کمترین رشد مربوط به باکتری های استرپتوکوکوس پیوژن، دیفتروئید و استافیلوکوکوس اورئوس بود. مقایسه ی نتایج کشت های مربوط به دو گروه بتادین و محلول بر پایه الکل تفاوت معنی داری را نشان نداد. (P=0. 243) نتیجه گیری: محلول بر پایه الکلی اثرات مشابه با بتادین بر روی میزان رشد باکتری ها دارد. بنابراین باتوجه به اثرات جانبی کمتر و اثربخشی مناسب محلول بر پایه الکلی، استفاده از این محصول به عنوان جایگزین محلول بتادین 7, 5 درصد توصیه می گردد.

سابقه و هدف: عفونت محل جراحی از عوارض شایع اعمال جراحی است. عفونت های زخم در اثر میکروب های آلوده کننده ای پدید می آیند که این میکروب ها ممکن است از جراح، دستیاران و... کسب شده باشند. اسکراب جراحی می تواند میزان آلودگی میکروبی را در دست ها به نحو چشم گیری کاهش دهد. این کاهش میزان آلودگی میکروبی، احتمال عفونت عمل جراحی را کاهش می دهد. یکی از فاکتورهای مهم در اثر بخشی اسکراب نوع ماده ضدعفونی کننده مورد استفاده در اسکراب است. محلول های ضدعفونی کننده ای که جهت اسکراب به کار می روند هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند. به نظر می رسد ترکیب مواد ضدعفونی کننده اثر بیشتری نسبت به هر یک از آن ها به تنهایی داشته باشند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر ترکیب بتادین و الکل در اسکراب جراحی انجام شده است.مواد و روش ها: پس از کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه، 40 نفر از کارکنان شاغل در اتاق عمل اعم از کاردان اتاق عمل، پرستار، جراح، رزیدنت و دانشجوی اتاق عمل که شرایط شرکت در پژوهش را داشتند، انتخاب شدند. این افراد با محلول بتادین و ترکیب بتادین و الکل در سه زمان 1، 3 و 5 دقیقه اسکراب می کردند. در هر بار به صورت تصادفی یکی از شش روش فوق انتخاب می شد. در اولین اسکراب روزانه افراد، در مرحله قبل از اسکراب، بلافاصله بعد از اسکراب و 30 دقیقه پس از اسکراب از انگشتان دست غالب  (dominant)آن ها نمونه گیری به عمل می آمد. محیط های کشت با کد به آزمایشگاه منتقل و پس از 48-24 ساعت نگهداری در انکوباتور 37 درجه مورد مطالعه از نظر تعداد کلونی های میکروبی و نوع آن ها قرار می گرفتند.یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بیش ترین باکتری های رشد یافته شامل استافیلوکوک ساپروفیتیکوس، استافیلوکوک اپیدرمیس، گونه های میکروکوکوس و گونه های باسیلوس هستند. اسکراب با هریک از محلول های بتادین یا ترکیب بتادین و الکل و با هر یک از زمان های تعیین شده (یک، سه و پنج دقیقه) توانست کلونی های میکروبی دست ها را به طور معنی داری کاهش دهد به طوری که این کاهش کلونی ها تا 30 دقیقه پس از اسکراب نیز باقی می ماند.نتیجه گیری: با توجه به این که اثر بخشی بتادین و ترکیب بتادین و الکل تفاوت معنی داری نداشت و از طرفی مصرف الکل همراه با بتادین ممکن است در ایجاد خشکی پوست و تحریکات بعدی آن اثر گذار باشد، توصیه می شود از محلول بتادین به تنهایی استفاده شود.