مقدمه: شیوع و بروز سرطانها در نقاط مختلف جهان واجد الگوهای مشترک و متفاوتی هستند. شناخت فراوانی بدخیمی­ها در گروههای مختلف اجتماعی با توجه به شرایط اقلیمی متفاوت، از اجزای اولیه برنامه­ریزیهای پیشگیری در سطوح مختلف می­باشد. از سال 1360 تا 1375 در منطقه ایران مرکزی بررسی فاکتورهای اپیدمیولوژیکی بدخیمی­ها با استفاده از پرونده­های بیماران مرکز اونکولوژی اصفهان بررسی گردید. نتایج: بدخیمی­های مطالعه شده به ترتیب فراونی عبارت بودند از بدخیمی­های پوست با فراوانی نسبی 20.9 درصد اکثراً در مردها، خون 12.7 درصد در تمامی سنها و هر دو جنس، پستان 11.4درصد، دستگاه گوارش 8.26 درصد، لنفوم بدخیم غیرهوچکینی 8 درصد، سیستم ادراری 7.6 درصد اکثراً در مردها، سرو گردن 6.3 درصد، سیستم ژنیکولوژی 5.37درصد، سیستم اعصاب مرکزی 5.22درصد، ریه و مدیاستن 3.8 درصد، هوچکین 3.8درصد، هوچکین 3.7 درصد، سارکوم نسج نرم 3.28، سارکوم­های استخوان 2.7 درصد و بدخیمی­های سیستم آندوکرین با فراوانی نسبی 1.73 درصد. بحث: در بررسی حاضر وجود لوکمی حاد و نیز بروز سرطان غدد لنفاوی و بیماری هوچکین بیشتر از رتبه بندی آن در جهان قابل توجه بوده، به علاوه سرطانهای ریه برخلاف آمار جهانی از فراوانی کمتری برخوردار بوده است. فراوانی سایر بدخیمی­ها واجد رتبه بندی مشابه با مناطق مشابه جهانی بوده است. وجود اشعه مستقیم آفتاب به مدت طولانی در نحوه زندگیهایی که ضرورتاً باعث در معرض قرار گرفتن اشعه می­گردد می­تواند علت فراوانی بدخیمی­های پوست تلقی گردد، ولی اتیولوژی وجود لوکمی حاد در تمامی گروههای سنی جمعیّتی نیاز به بررسیهای بیشتری دارد.  

سابقه و هدف: سرطان دومین علت مرگ و میر در اکثر کشورهای پیشرفته دنیا می باشد. الگوی بروز انواع مختلف سرطان در بین جمعیت های مختلف متفاوت بوده و با عواملی نظیر مسایل شغلی، اجتماعی، فرهنگی و نژادی (احتمالا وراثت)، جغرافیایی و تغذیه ای در ارتباط می باشد. هدف از این مطالعه بررسی الگوی سنی بروز و توزیع انواع سرطان های ثبت شده در مراکز پاتولوژی شهرستان بابل در سال 1380 می باشد.مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی اطلاعات کل موارد سرطان های تشخیص داده شده در سال 1380 از پرونده های پاتولوژی در مراکز تشخیص پاتولوژیک دانشگاهی و خصوصی شهرستان بابل استخراج شد و بر اساس راهنمای طبقه بندی بین المللی بیمارها (ICD) دسته بندی شد و با استفاده از نرم افزارها SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته ها: از تعداد 632 مورد از سرطان ثبت شده، 366 نفر در افراد مذکر (57.9%) و 266 نفر در افراد مونث (42.1%) حادث شده بود. بروز 53.3% سرطان ها بعد از سن 60 سالگی و 46.7% قبل از سن 60 سالگی بود و میانگین سن بروز سرطان در مردان (59 سال) بطور معنی داری بیشتر از میانگین سن بروز در زنان (51 سال) بود(p<0.001) . ده سرطان شایع در بین مردان عبارتند از: سرطان معده (24.9%)، پوست (10.7%)، مری (10.1%)، مثانه (8.2%)، پروستات (6.6%) کولون و رکتوم (6.6%)، سیستم خونساز (4.9%)، سیستم لنفاوی (4.6%)، (بیضه 3.8%) و بافت نرم و همبند (2.7%)، در حالی که ده سرطان شایع در بین زنان عبارتند از: سرطان پستان (21.4%)، معده (12.4%)، مری (12%)، کولون و رکتوم (9%)، سیستم خونساز (7.9%)، پوست (7.5%)، پوست لنفاوی (3.8%)، سرویکس (3%)، تخمدان (2.6%) و تیرویید (1.5%).نتیجه گیری و تو صیه ها: با افزایش سن، بر فراوانی بروز انواع مختلف سرطان ها افزوده می شود به نحوی که در این مطالعه بیش از نصف سرطان های ثبت شده مربوط به جمعیت بالای 60 سال می باشد. سرطان معده شایع ترین سرطان منطقه می باشد و عمدتا در دهه های 7 و 8 زندگی مشاهده می گردد. سرطان پستان شایع ترین سرطان زنان می باشد که عمدتا در دهه های 4، 5 و 6 زندگی مشاهده می گردد.

زمینه و هدف: امروزه سرطان مشکل عمده بهداشتی در بسیاری از کشور های دنیا محسوب می شود. در حال حاضر سرطان سومین علت مرگ و میر در کشور های در حال توسعه می باشد. هدف از این مطالعه تعیین وضعیت اپیدمیولوژیک و میزان بروز سرطان ها در افراد بالای 15 سال در استان آذربایجان شرقی می باشد.روش کار: پژوهش حاضر، یک مطالعه مقطعی است که برروی 3832 مورد سرطان ثبت شده طی سال 1391 انجام شد. متغیرهای مورد مطالعه (شامل جنس، نوع سرطان و نوع مرکز پاتولوژی) توسط فرم پژوهشگر ساخته جمع آوری گردید. نوع سرطان نیز بر اساس راهنمای طبقه بندی بین المللی بیماریها (International Classification of Diseases = ICD) کدگذاری شد. بر حسب مورد از میانگین، انحراف معیار و حدود اطمینان 95% محاسبه گردید. میزان بروز استاندارد شده سنی به روش استانداردسازی مستقیم با استفاده از جمعیت استاندارد جهان محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بر اساس یافته های مطالعه حاضر از بین 3832 مورد بر ر سی شده، 2047 مورد (53.5%) مرد و 1782 مورد (46.5%) زن بودند. میانگین و انحراف معیار سن بروز سرطان ها به ترتیب برابر با 58.1 و 15.8 سال بود. میزان بروز کلی سرطان ها در جمعیت مورد مطالعه، برابر با 132.5 در یکصد هزار نفر در سال بود. بیشترین موارد سرطانی در مردان در گروه سنی 65 تا 69 سال (263 مورد) و در زنان در گروه سنی 50 تا 54 سال (220 مورد) بود. از طرف دیگر، بیشترین میزان بروز سرطان در مردان در گروه سنی بالای 85 سال 813.3 و در زنان در گروه سنی 74-70 سال 406.3 در یکصد هزار نفر در سال بود. سرطان های شایع در مردان و زنان به ترتیب شامل سرطان معده (11.4 %) و پستان (30%) بودند. شایعترین پاتولوژی در سرطان معده، پستان و پوست به ترتیب Adenocarcinoma، Infiltrating Duct carcinoma و Basal cell carcinoma بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه، شایعترین سرطان ها در استان آذربایجان شرقی به ترتیب شامل سرطان پستان و معده بود. لذا مطالعات تکمیلی و جامع جهت شناسایی عوامل خطر مرتبط ضروری است

ایریدیوم -192 یکی از مواد رادیواکتیوی است که مصرف فراوانی در براکی تراپی برای درمان سرطان های زبان، لب، پوست، پروستات، پستان، مغز و... دارد. اشکال مختلفی از ایریدیوم -192 در براکی تراپی مورد استفاده قرار می گیرد. این مطالعه به منظور تولید ایریدیوم -192 برای مصارف فوق الذکر در ایران صورت گرفته است.پژوهش حاضر با توجه به امکانات موجود در سازمان انرژی اتمی ایران بر روی دو نوع سیم ایریدیوم -191 انجام گرفته است. عمل اکتیو کردن سیم در راکتور اتمی سازمان انرژی اتمی با توجه به استانداردهای موجود برای استفاده های براکی تراپی صورت گرفته است. در این مطالعه برای اولین بار برای بررسی ویژگی های ماده رادیواکتیو مورد استفاده در براکی تراپی از دستگاه کرما اسکن KERMA SCAN استفاده شده است.نتایج به دست آمده در این مطالعه نشان می دهد شار نوترونی حرارتی، وضعیت هندسی نمونه سیم در زمان شار نوترون حرارتی و ثبات نمونه هنگام تابش نوترونی برای اکتیو کردن سیم، نقش اساسی در یکنواختی اکتیویته در طول نمونه سیم و اکتیویته کل آن دارد.با توجه به نتایج به دست آمده، ایریدیوم -192 برای مصارف براکی تراپی قابلیت تولید در سازمان انرژی اتمی ایران را دارا می باشد. و در حال حاضر انستیتو کانسرتهران و مرکز آموزشی درمانی جرجانی تهران، برای مصارف براکی تراپی ازماده تولید شده فوق الذکر استفاده می کنند.

کندروسارکوم مزانشیمی اولین بار در سال 1959 توضیح داده شد. این تومور یک تومور ناشایع استخوان و بافت نرم است که بهصورت جزایر بافت غضروفی با حدود مشخص در میان یک زمینه از رشد سلولهای مزانسیمی اولیه مشخص می شود و اغلب در دهه دوم و سوم زندگی رخ می دهد. پیش آگهی بیماران بد بوده و عود موضعی و متاستاز شایع است. بیمار خانم 32 ساله ای بود که با شکایت درد شکم، تهوع و استفراغ, به پزشک مراجعه کرده بود و دربرش نگاری رایانه ای (ct Scan) شکم، یک توده بزرگ در سمت چپ خلف صفاق با مناطق نکروز وسیع داشت. بیمار با تشخیص احتمالی تومور کلیه تحت عمل اسپلنکتومی و نفرکتومی چپ قرار گرفت. درحین عمل جراحی توده ای که کاملا سمت چپ خلف صفاق را اشغال کرده بود و به احشای مجاور چسبندگی داشت مشاهده گردید که برداشته شد. در بررسی میکروسکوپی تشخیص کندروسارکوم مزانشیمال مطرح گردید.

سلول های بنیادی مزانشیمی (Mesenchymal Stem Cells, MSCs) در اکثر بافت های بدن حضور دارند و در فرایندهای زیستی مختلف، از جمله حفظ هموستاز بافت ها و ترمیم زخم مشارکت دارند. بررسی های اخیر نشان داده است که MSCs توموری در ریزمحیط توموری (TME) اکثر تومورهای جامد نیز حضور دارند. MSCs تمایل زیادی به مهاجرت از بافت های نرمال به سمت بافت توموری دارند. این سلول ها پس از ورود به TME، تحت تاثیر سلول های سرطانی و سایر فاکتورهای موجود در TME قرار گرفته و به TA-MSCs تبدیل می شوند. بیش تر مطالعات بیانگر نقش غیر قابل انکار این سلول ها در حمایت از پیشرفت و گسترش سرطان می باشند. در این مقاله مروری ما به جمع آوری برخی از مهم ترین یافته ها در ارتباط با TA-MSCs و نقش آن ها در فرار سلول های سرطانی از سیستم ایمنی، کمک به متاستاز و برخی جنبه های دیگر گسترش تومور پرداخته و اثرات آن ها بر رفتار سلول های توموری و سایر سلول های موجود در TME را شرح داده ایم. در پایان نیز راه کارهای درمانی در برابر تومور را که بر پایه خواص MSCs است را دسته بندی کرده و به اختصار توضیح داده ایم.

زمینه و هدف: شناخت اپیدمیولوژی و تعیین روند بروز سرطانها میتواند در برنامه ریزی و سیاست گذاری برای کنترل آنها موثر باشد. با توجه به مشخص نبودن روند بروز سرطانها در استان قم، این مطالعه با هدف تعیین روند زمانی بروز سرطانها در استان قم طی یک دوره هشت ساله (93-1386) صورت گرفت. روش کار: این مطالعه بصورت مقطعی توصیفی تحلیلی بر روی 5359 مورد سرطان در استان قم طی سالهای 1386 تا 1393 انجام گرفت. برای انجام این مطالعه از اطلاعات سیستم کشوری ثبت سرطانها استفاده شد. در این سیستم، اطلاعات انواع سرطانهای تشخیص داده شده، جمع آوری و وارد نرم افزار ثبت سرطان میشود. کدگذاری نوع سرطان بر اساس ICD-O2 (International classification Disease) انجام شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده ازSPSS-16 و آزمونهای آماری T مستقل و کای اسکوئر انجام شد. یافته ها: میزان بروز سرطانها طی سالهای مورد بررسی به ترتیب برابر 25/37، 75/24، 16/40، 04/24، 49/32، 27/44، 28/50 و 55/43 در یک صد هزار نفر برآورد گردید. بیشترین سن بروز سرطان در این مطالعه در گروه سنی 55 ساله و بالاتر بود. موارد سرطان در مردان بیشتر از زنان بود. شایع ترین سرطانها در مردان به ترتیب سرطان پوست (1/19%) و سرطان معده (7/14%) و در زنان سرطان پستان (9/27%) و سرطان پوست (8/14%) بود. نتیجه گیری: با اینکه روند بروز سرطان در استان قم تابع نظم خاصی نیست ولی در سالهای اخیر سیر صعودی داشته است. لذا اجرای صحیح برنامههای غربالگری و تشخیص زودرس و آموزش همه گروههای جامعه در خصوص عوامل خطر و علایم و نشانههای سرطان ضروری میباشد.

مقدمه: فراوانی انواع سرطانها در هر منطقه ای از وضعیتهای نژادی - جغرافیایی و محیطی تبعیت می کند لذا ثبت و جمع آوری سرطانها جهت تمرکز برنامه های تشخیص و درمانی برای هر منطقه باید مستقلا انجام گیرد. هدف: در این بررسی فراوانی ارگانهای مبلا به سرطان در استان گیلان از آبان ماه 1378 لغایت 1379 مورد مطالعه قرار گرفت.مواد و روش ها: این تحقیق ی مطالعه توصیفی مورد - موارد می باشد که به صورت سرشماری و با استفاده از فرم جمع آوری اطلاعات در کلیه مراکز پاتولوژی و هماتولوژی استان گیلان انجام گرفت و از تمامی گزارشات مراکز مربوطه موارد بد خیمی تشخیص داده شده از تاریخ 1/9/78 تا1/9/79 جمع آوری شد میزان شیوع در 100 هزار نفر با استفاده از جمعیت استان گیلان در سر شماری سال 1375 تعیین گردید. اطلاعات در نرم افزار Epl info 2000 تفسیر شد..نتایج: از تعداد 1409 نمونه بدخیمی 750 مورد (53.8%) را مردان و 644 مورد (46.2%) را زنان تشکیل می دادند .(M/F=1.16) میانگین سنی افراد مبتلا 57.1±17.2 می بوده و بیشترین فراوانی سرطانها در گروه سنی 69-60 سال بود ( .(%36میزان شیوع سرطان 8،62 در 100 هزار نفر تعیین گردید. در این تحقیق سرطان معده به عنوان شایعترین سرطان در هر دو جنس تعیین گردید (17.8%) و سرطانهای بعدی به ترتیب پستان (11%)، مثانه (3/9%)، کولورکتال (8%)، مری (3/7%)، خون (4.3%)، پروستات (3.3%)، رحم (3%)، غدد لنفاوی (3%)، حفره شکمی (2.1%) بودند. نتیجه گیری: فراوانی سرطانها در استان گیلان در چند سال اخیر در مقایسه با آمار قبلی افزایش قابل توجهی داشته است و از نظر فراوانی سرطان معده مقام اول را در کل کشور دارا بوده است که این امر ممکن است به دلیل تماس با ریسک فاکتورهای غذایی باشد.

قابلیت سیستم ایمنی در شناسایی بافت تومورال و کمک به درمان سرطانها از مدتها قبل مورد توجه بوده است. در چند سال اخیر توانایی کامل ضد توموری سیستم ایمنی مورد توجه واقع شده که به علت پیشرفت سریع علوم بیولوژی سلولی و مولکولی در زمینه سرطانها و سیستم ایمنی می باشد.مبحث ایمونولوژی تومور تعداد زیادی از استراتژی های مختلف، جهت پیشگیری و از بین بردن تومور با واسطه ایمنی را ارایه و پیشنهاد می دهد. این پیشرفت ها موضوع اصلی تعداد زیادی از مطالعات مروری آموزنده و فراگیر شده است.مقاله حاضر با هدف نشان دادن اهمیت جنبه های اختصاصی پیشرفتهای اخیر، در رشته ایمونولوژی تومور و ایمونوتراپی عرضه گردیده است. در پایان، برای بررسی بیشتر، تعدادی از مقالات اخیر در این زمینه به خوانندگان معرفی می شود.