پژوهش حاضر، با هدف استاندارد ساختن مقیاس خلاقیت تورنس در گروه معلمان مرد و زن مقطع متوسطه شهر تهران اجرا گردید. نمونه ای با حجم 483 نفر به صورت چند مرحله ای از 40 دبیرستان شهر تهران انتخاب شدند. ابزار پژوهش، مقیاس 60 سوالی خلاقیت تورنس، بر پایه مقیاس لیکرت با درجات 0 تا 20 بود. نتیجه مرحله نهایی، هم گونی عبارت ها، بر پایه ضریب کلی آلفای کرونباخ ضریب اعتباری برابر با 0.871 به دست آمد. سپس بر اساس سه شاخص عمده ارزش ویژه، نسبت واریانس تبیین شده توسط هر عامل و طرح شیب دار، تعداد 7 عامل برای مجموعه 59 ماده ای پرسشنامه خلاقیت استخراج گردید. برای نام گذاری عامل ها از چرخش واریماکس استفاده شد که منجر به استخراج عامل های 1. بسط 2. سیالی 3. لذت بردن از تجارب تازه 4. توجه به جزییات 5. حل مسایل دشوار و پیچیده 6. ابتکار 7. انعطاف پذیری گردید. با توجه به عوامل مذکور، مقیاس خلاقیت حاصل از این پژوهش به گونه کلی عوامل موثر بر خلاقیت را با توجه به نظرات تورنس (1959) و پیشینه های مطالعاتی پوشش می دهد. از نتایج دیگر این تحقیق این که معلمان مرد در عامل های ابتکار و سیالی، بهتر از معلمان زن عمل کردند، اما تفاوت بین میانگین ها در هر دو جنس معنی دار نبود. پس اگر 483 نفر معرف جامعه اصلی باشند، میانگین نمره خلاقیت جامه اصلی با 99% اطمینان بین 0.16±1.28، یعنی در دامنه 1.1 تا 1.3 قرار دارد، با توجه به میانگین نمره خلاقیت کل آزمودنی ها و مقایسه آن با نرم مقوله ای مقیاس، جامعه حاضر از خلاقیت نسبتا زیادی برخوردار است.