در این پژوهش علل عدم انتخاب وازکتومی به عنوان روش پیشگیری از بارداری و مورد ارجحیت قرار گرفتن توبکتومی نسبت به آن توسط زوجین در یک مطالعه توصیفی مقطعی مورد بررسی قرار گرفته است. 270 نفر زن که به صورت داوطلبانه اخیرا اقدام به توبکتومی نموده بودند و همسرانشان (مجموعا 540 نفر) انتخاب و با استفاده از پرسشنامه استاندارد در هنگام ترخیص از بیمارستان مورد پرسشگری قرار گرفتند. علل عدم انتخاب وازکتومی به چهار دسته تقسیم و به آنها امتیازاتی بر مبنای 100 داده شد. بر اساس نتایج به دست آمده علل عدم گرایش مردان به وازکتومی به ترتیب: ترس از عوارض (56.48)، نگرش منفی به وازکتومی (55.29)، عدم آگاهی کافی (47.15) و دلایل منطقی (44.81) و پاسخ خانمها نیز بدین شرح است: ترس از عوارض (52.71)، نگرش منفی (50.70)، عدم آگاهی کافی (41.7) و دلایل منطقی (50.72) بود. بدین ترتیب مردان بیش از زنان به علل ترس از عوارض، نگرش منفی به وازکتومی و عدم آگاهی کافی توجه نموده بودند. (P<0.01) در عین حال نوع پاسخها تحت تاثیر سطح سواد و سن پاسخ دهندگان بود، بطوری که از مهمترین علل عدم انتخاب وازکتومی در همه افراد تحت مطالعه ترس از بروز عوارض و کمترین علت نداشتن آگاهی کافی در مورد وازکتومی بود. با توجه به یافته های فوق مشخص می گردد که دیدگاه کلی جامعه به موضوع مطلوب نیست و برای اشاعه این روش جلوگیری از بارداری باید تلاش گسترده ای صورت گیرد و اصل مهم در این راه بالا بردن آگاهی کلی و تصحیح نگرش جامعه می باشد.

مقدمه: اختلالات روانی از جمله افسردگی یکی از شایع ترین عوارض بعد از عمل توبکتومی می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش در کاهش میزان افسردگی زنان دارای سابقه عمل توبکتومی انجام گردید.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه تجربی بود که در بین 80 نفر (40 نفر گروه مداخله و 40 نفر گروه کنترل) از زنان دارای سابقه عمل توبکتومی در شهرستان کبودرآهنگ انجام گردید. پرسشنامه مشتمل بر اطلاعات جمعیت شناختی و فرم 28 سوالی سلامت روان بود که به روش خودگزارش دهی تکمیل گردید. برنامه آموزشی در طی 4 جلسه، بصورت چهره به چهره و گروهی برای افراد اجرا شد. داده ها قبل از انجام مداخله و 2 ماه بعد از انجام آموزش در دو گروه جمع آوری گردید. داده ها با نرم افزار SPSS-18 و با آزمون های تی مستقل، من ویتنی، کای اسکوئر، آزمون دقیق فیشر، کوواریانس(ANCOVA)  و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که برنامه آموزشی در کاهش میزان افسردگی زنان در گروه مداخله تاثیر داشته است و این کاهش از نظر آماری معنی دار می باشد (P<0.05). به طوری که نمره میانگین گروه مداخله قبل از آموزش 29.85 بود و پس از آموزش به 15.23 رسید. همچنین مشخص شد که افسردگی با میزان سواد و شغل افراد در ارتباط است بطوری که با افزایش تحصیلات، زنان افسردگی کمتری داشتند و افسردگی در زنان بیکار نیز بیشتر بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه اهمیت آموزش در بهبود وضعیت سلامت روان زنان دارای سابقه توبکتومی را تائید می کند.

هدف: این پژوهش به بررسی تاثیر مشاوره روانی در کاهش افسردگی مردان و زنان پس از عمل جراحی بستن لوله پرداخته است. روش: در این بررسی مداخله ای 99 نفر از مراجعان به مرکز تحقیقات و تنظیم خانواده ی اهواز در سال 1378 که به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه جای داده شده بودند، شرکت داشتند. برای ارزیابی میزان افسردگی مراجعین، فرم کوتاه مقیاس افسردگی بک، به کار برده شد. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک روش های آماری توصیفی و آزمون t انجام شد. یافته ها: این بررسی نشان داد که بین گروهی که از مشاوره روانی برخوردار بودند (گروه آزمایشی) و گروهی که مشاوره روانی نداشتند (گروه گواه) در میزان افسردگی پس از عمل جراحی تفاوت معنی داری وجود دارد. همچنین افسردگی در مردان و زنان تفاوت معنی داری داشت. نتیجه: به طورکلی بررسی حاضر نشان داد که میزان افسردگی پس از عمل جراحی بستن لوله، در گروهی که پیش از عمل جراحی از مشاوره روانی برخوردار شده اند، کمتر از گروهی است که از مشاوره روانی بی بهره بوده اند.

در این تحقیق اثرات بی دردی بعد از عمل با انفیلتراسیون موضعی لیدوکایین با درصد و مقادیر مختلف قبل از برش جراحی با استفاده از بیهوشی عمومی در مورد 80 بیمار که تحت عمل جراحی توبکتومی قرار گرفتند بررسی شد. این بررسی بطور تصادفی و با روش دوسوکور روی 100 بیمار زن که داوطلب عمل جراحی توبکتومی در مرکز پزشکی زنان و مامایی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تبریز در مدت یکسال بودند انجام شد. میانگین سن بیماران تحت بررسی 4.35 سال و میانگین وزن افراد 57.7 کیلوگرم بود. بیماران در چهار گروه 20 نفره طبقه بندی شدند در گروه اول بعد از بیهوشی عمومی و قبل از برش جراحی در مسیر خط برش با سوزن پونکسیون، 20 میلی لیتر لیدوکائین 0.5 درصد تزریق می شد در گروه دوم با 10 میلی لیتر لیدوکائین 1 درصد به همان ترتیب تحت بی حسی قرار گرفتند. در گروه سوم 10 میلی لیتر لیدوکائین 1.5 درصد مشابه گروه اول و دوم انفیلتره شد در گروه چهارم که گروه شاهد بود در آنها هیچ انفیلتراسیونی انجام نگرفته و روند بیهوشی همانند بیماران ردیف 1 و 2 و 3 انجام شد. در این تحقیق زمان شروع جراحی در هر سه گروه اول 5 دقیقه بعد از اتمام انفیلتراسیون بود. هدف از این تحقیق زمان شروع اندازه گیری تفاوت شدت درد، مدت بی دردی و تعداد دفعات دریافت داروهای ضددرد در دوره بعد از عمل جراحی در گروه های تحت انفیلتراسیون و مقایسه آن با بیماران گروه شاهد بود میانگین مدت بی دردی حاصل از این بررسی در گروه اول 5 ساعت در گروه دوم 3.5 ساعت و در گروه سوم بیش از 20 ساعت و در گروه شاهد فقط برای 1 ساعت بود.

زمینه و هدف: پشیمانی بعد از عقیم سازی علاوه بر صرف هزینه برای باز کردن مجدد لوله ها، بر روابط میان زوجین و روابط اجتماعی آنها نیز تاثیرگذار است. در استان سیستان و بلوچستان که کمترین میزان استفاده از توبکتومی و وازکتومی را نسبت به آمار کشوری داراست، پشیمانی افراد از عقیم سازی می تواند تمایل سایر افراد را به انجام این عمل تحت تاثیر قرار دهد. لذا هدف از این مطالعه بررسی احساس پشیمانی افراد عقیم شده و شناخت علل آن است که می تواند به برنامه ریزان بهداشتی منطقه در جهت بهبود وضعیت کمک نماید.روش بررسی: مطالعه ای مقطعی - تحلیلی بر روی 100 مرد و 144 زن عقیم شده، که به روش نمونه گیری در دسترس در 12 مرکز بهداشتی - درمانی و مرکز مشاوره وازکتومی از شهرهای زاهدان و زابل انتخاب شده بودند، در سال 1385 انجام شد. برای بررسی میزان پشیمانی و عوامل مرتبط با آن و منابع کسب اطلاعات، پرسشنامه ای محقق ساخته در 2 بخش اطلاعات دموگرافیک و بخش دوم اطلاعات مربوط به دلایل انجام عقیم سازی، طراحی و اطلاعات به روش مصاحبه حضوری جمع آوری گردید. جهت توصیف داده ها از جداول فراوانی و میانگین و انحراف معیار و برای تجزیه و تحلیل از آزمون های X2، t و رگرسیون لجستیک (در سطح معنی داری 5%=a) استفاده گردید.نتایج: میانگین سن مردان و زنان عقیم شده به ترتیب 6/7 ±8/41 و 5/5 ±6/40 سال و میانگین سن زمان عقیمی آنها به ترتیب 7/6 ±2/38 و 3/4 ±3/36 سال بود. 44% مردان و 58% زنان، داشتن فرزند کافی را علت اصلی عقیم سازی بیان کردند. 17% مردان و 5/12% زنان از انجام عمل اظهار پشیمانی می کردند و مهمترین دلیل آن در هر دو گروه بروز عوارض پس از عقیمی ذکر شده بود که بخش عمده آن عوارض جسمی و به میزان کمتری عوارض روانی و تغییرات خلقی گزارش شد. گرچه به نظر می رسد بخشی از این عوارض ارتباط مستقیمی با عقیم سازی نداشته باشد. آزمون آماری X2 اختلاف آماری معنی داری میان بروز عوارض و میزان پشیمانی پس از عقیمی در مردان (p<0.001) و زنان (p<0.001) نشان داد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، بروز عوارض علت اصلی پشیمانی بعد از عقیم سازی می باشد. لذا ضرورت دارد در برنامه های مشاوره قبل از عقیم سازی به عوارضی نظیر کمر درد، افزایش وزن، تغییرات خلقی در زنان و درد، تورم، تغییرات خلقی و کاهش میل جنسی در مردان توجه بیشتری نموده و جهت افزایش رضایتمندی افراد، مشاوره پس از عقیم سازی نیز در برنامه های بهداشتی گنجانده شود. 

مقدمه: توبکتومی یکی از رایج ترین روشهای پیشگیری از بارداری است. بعضی از محققین معتقدند توبکتومی با عوارضی همراه است. در حال حاضر، گزارش های ضد و نقیضی درباره پیامدهای توبکتومی بر عملکرد تخمدان وجود دارد. هدف این مطالعه بررسی سطح استرس اکسیداتیو سرم و ارزیابی عملکرد تخمدان پس از توبکتومی می باشد.روش کار: در این مطالعه، 63 سر موش صحرایی ماده نژاد Sprague Dawley استفاده شد. مطالعه شامل دو پروتکل بررسی سطح استرس اکسیداتیو و هورمونهای تخمدانی سرم و بررسی سیکل استروس بود. در هر یک از پروتکل ها گروههای کنترل، شم و توبکتومی (Pomeroy) وجود داشت. در پروتکل اول به ترتیب 15 و 45 روز بعد از مداخله میزانPAB (Prooxidant-Antioxidant Balance) ،MDA (Malondialdhyde) ، 17 بتا استرادیول و پروژسترون اندازه گیری شد. در پروتکل دوم سیکل استروس 15 و 45 روز بعد از مداخله به مدت 15 روز بررسی شد. داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. آزمون آنالیز واریانس یک راهه مورد استفاده قرار گرفت و P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.نتایج: بر اساس نتایج بدست آمده، گروههای توبکتومی نسبت به گروههای شم و کنترل افزایش میزان PAB و  MDA (P<0.05) و همچنین کاهش غلظت 17 بتا استرادیول و پروژ‍‍‍‍سترون سرم را نشان دادند (P<0.05). توبکتومی بعد از 15 و 45 روز موجب بی نظمی سیکل استروس شد.نتیجه گیری: توبکتومی به روش Pomeroy سبب افزایش استرس اکسیداتیو و همچنین کاهش 17 بتا استرادیول و پروژسترون سرم شد. تصور می شود عوارض ناشی از توبکتومی به دلیل افزایش میزان اکسیدانها و کاهش میزان استروژن و پروژسترون باشد. احتمالا می توان با تجویز آنتی اکسیدانها عوارض توبکتومی را کاهش داد.