در این مقاله به بررسی نقش رهبری در افزایش اثربخشی اقدامات مدیریت دانش پرداخته می شود و رابطه بین پنج سبک رهبری اصلی (خودمدیریتی، تحول آفرین، تعامل گرا، ملاحظه مدار و ساختارگرا) با دو مرحله اصلی از فرایند مدیریت دانش؛ یعنی، خلق دانش و تسهیم دانش بررسی می شود. روش تحقیق، توصیفی و از نوع هم بستگی است. قلمرو آماری آن نیز شامل 950 نفر مدیران و کارشناسان شرکت پخش فراورده های نفتی ایران است که با نمونه گیری تصادفی انجام شده، 270 نفر از آن ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها با کمک مدل معادلات ساختاری نشان می دهند که سبک های رهبری همراه با رفتار مشارکتی، اعتماد دوجانبه و احترام به ایده ها و احساسات زیردستان با خلق و تسهیم دانش رابطه مستقیم قابل توجهی دارند، در حالی که این رابطه در مورد سبک های رهبری وظیفه مدار و آمرانه معکوس است.

زمینه و هدف رویکرد روانی از مولفه های موثر بر مکانیزم های توانمندساز سازمانی می باشد؛ از این رو، در این پژوهش سعی می شود تا ابعاد توانمندساز سازمانی کارکنان با رویکرد روانی شناسایی گردد. روش کار روش پژوهش آمیخته اکتشافی بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان منتخب سازمان آموزش و پرورش استان مازندران با سابقه مدیریت و سیاست گذاری روش دلفی بود، حجم نمونه در بخش کیفی با در نظر گرفتن قانون اشباع به تعداد 20 نفر تعیین شد. در بخش کمی جامعه آماری شامل کارکنان ادارات آموزش و پرورش 32 منطقه شهرستان های استان مازندران بود. در بخش کمی حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان به تعداد 320 نفر تعیین شد. ابزار اندازه گیری در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی شامل پرسشنامه محقق ساخته. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از تکنیک دلفی و در بخش کمی از ازمون فریدمن استفاده شده است. یافته ها یافته ها نشان داد که از نظر اولویت بندی ابعاد توانمندساز سازمانی کارکنان به ترتیب زیر می باشد. 1) تصمیم گیری 2) مهارت های شهروندی 3) ویژگی های فردی 4) همکاری. نتیجه گیری: به طور کلی می توان بیان داشت که توانمندسازی کارکنان با توجه به رویکرد روانی می تواند روش جدیدی باشد که به منظور افزایش بهره وری از راه افزایش تعهد کارکنان به سازمان و برعکس مورد استفاده مدیران قرار گیرد و این شیوه ارزشمندی است که بین کنترل کامل مدیریت و آزادی عمل کارکنان توازن برقرار می کند.

هدف هدف محقق در این مقاله، تحلیل نیازسنجی شاخصهای توانمندساز ارتقای معرفت فرهنگی دانشجویان بود. روش این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و به صورت کمی و کیفی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه در سه مقطع کارشناسی، ارشد و دکتری به تعداد 15000 نفر است و حداقل تعداد نمونه تحقیق بر اساس جدول مورگان، 375 نفر با رعایت روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شد. ابزار مقاله، پرسشنامه محقق ساخته با پایایی 84 درصد بود. داده ها نیز به وسیله آزمونهای تحلیل عاملی، تی تک نمونه ای، تی تست، تحلیل واریانس آنوا و آزمون تعقیبی فیشر آنالیز شد. یافته ها نتایج نشان داد که مولفه های فعالیت فرهنگی، ارزش فرهنگی و نگرش فرهنگی، مهم ترین مولفه های معرفت فرهنگی تحقیق بوده و اینکه مولفه های معرفت فرهنگی در بین قومیت، وضعیت تاهل و جنسیت مختلف دانشجویان و نیز تحصیلات در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد تفاوت معناداری نشان نداد، اما در متغیر تحصیلات در بین دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد با دانشجویان دکتری در خصوص رصد فرهنگی تفاوت معنادری یافت شد. نتیجه گیری نتیجه کاربرد عوامل پژوهش حاضر، توسعه معرفت فرهنگی، ایجاد ذهنیت مثبت به این فعالیتها، رشد سلامت و شادابی روانی دانشجویان را به دنبال دارد.

هدف: هدف اصلی این پژوهش، تبیین ابعاد مدل مدیریت استعداد توانمندساز در دانشگاه فرهنگیان با تأکید بر نیازهای بومی و اقتضائات خاص این نهاد تربیت محور است. روش: این پژوهش با رویکرد استقرایی، راهبرد کیفی و با بهره گیری از روش تحلیل محتوا انجام شده است. جامعه آماری شامل خبرگان، صاحب نظران کلیدی، تصمیم گیران نظام آموزش عالی و اساتید حوزه مدیریت آموزشی بود. نمونه گیری به صورت غیر احتمالی و هدفمند انجام شد و با رعایت اصل اشباع نظری، 14 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. برای گردآوری داده ها از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته استفاده شد. همچنین، برای اعتباربخشی، از روش هایی چون درگیری طولانی مدت، مشاهده مداوم و بازبینی مشارکت کنندگان بهره گرفته شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار مکس کیودا صورت گرفت. یافته ها: نتایج تحقیق حاضر منجر به طراحی یک مدل مفهومی با هفت بُعد اصلی شامل: شناسایی و جذب استعداد، حفظ و نگهداشت استعداد، ارزیابی و بازخورد، توان افزایی استراتژیک، استعدادپروری آینده نگر، مدیریت جانشین پروری، و رهبری با رویکرد توانمندسازی شده است. در قالب این ابعاد، 28 مؤلفه و 114 شاخص استخراج گردید که می تواند مبنایی مهم برای سیاست گذاری و برنامه ریزی اثربخش در حوزه سرمایه انسانی دانشگاه فرهنگیان باشد. نتیجه گیری: مدل ارائه شده با تلفیق یافته های نظری و تجربیات میدانی، نقشه راهی برای توسعه سرمایه انسانی در راستای اهداف راهبردی نظام آموزش وپرورش کشور فراهم می آورد.

زمینه و هدف: فرسودگی شغلی کیفیت زندگی، سطح عملکردی و تعهد سازمانی پرستاران را کاهش و قصد ترک شغل را افزایش می دهد. مطالعات مختلف نشان داده اند که توانمندسازی کارکنان و مشارکت دادن آن ها در تصمیم گیری ها باعث کاهش فرسودگی شغلی می شود. رفتارهای توانمندساز موثر رهبران باعث احساس توانمندی، استقلال و انگیزه در کارکنان می شود. ناظران و مدیران پرستاری نقش بسیار مهمی در توانمندسازی کارکنان دارند. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط رفتارهای توانمندساز رهبران پرستاری با فرسودگی شغلی پرستاران انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی همبستگی در سال 1399 در مرکز قلب و عروق شهید رجایی انجام شد. جامعه پژوهش شامل پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه (سی سی یو و آی سی یو) بود. شرکت کنندگان 165 پرستار بودند که به روش دردسترس انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه رفتارهای توانمندساز رهبران و پرسش نامه فرسودگی شغلی ماسلاچ استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار سن پرستاران مورد بررسی 7/20±, 36/73 سال بود و پرستاران در محدوده سنی 24 تا 53 سال قرار داشتند. همچنین، 104 نفر (63 درصد) از پرستاران مورد بررسی خانم و 61 نفر (37 درصد) آقا بودند. بیشتر پرستاران (59/4 درصد) متاهل بودند. ضرایب همبستگی پیرسون نشان دهنده رابطه معکوس بین نمرات ابعاد پرسش نامه رفتارهای توانمندساز رهبران پرستاری و نمرات خستگی عاطفی و مسخ شخصیت پرسش نامه فرسودگی شغلی پرستاران بود (P<0/001). همچنین رابطه مستقیم بین نمرات ابعاد پرسش نامه رفتارهای توانمندساز رهبران پرستاری و موفقیت فردی دیده شد (P<0/001). نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر، رفتارهای توانمندساز رهبران در بیمارستان موردمطالعه در حد متوسط بوده است. هرچه رفتارهای توانمندساز رهبران از سطح بالاتری برخوردار باشند، فرسودگی شغلی پرستاران در ابعاد مختلف کاهش پیدا می کند.

مقدمه: سازمان بهداشت جهانی پرستاران را به عنوان کلید موفقیت سلامت در سازمان بهداشت جهانی برشمردهاند و تقویت نیروی کار پرستاری را برای ارتقای کلی سلامت در سراسر جهان الزامی دانسته است. هدف: این مطالعه به منظور بررسی عوامل توانمندساز در حرفه پرستاری انجام پذیرفت. مواد و روشها: مطالعه حاضر به روش کیفی-کمی با رویکرد ترکیبی در سال 1398 شروع و در سال 1400 اتمام یافت. نمونه آماری پژوهش اساتید دانشکده پرستاری آجا به تعداد 12 نفر (خبرگان) و پرستاران بیمارستان خانواده به تعداد 143 نفر بودند. بدین منظور اطلاعات به دست آمده از خبرگان به روش نمونهگیری هدفمند و با استفاده از مصاحبه عمیق مورد مطالعه قرار گرفتند. لذا، دادهها طی فرایند تجزیه و تحلیل دادههای کیفی در قالب مکتب سیستماتیک کوربین و استراوس با نرمافزار Maxqda 2018 جمعآوری، ثبت و سپس کدگذاری انجام و در قالب کدهای محوری مقولهبندی شدند. همچنین ریگور بخش کیفی متن مصاحبهها به همراه کدها توسط تیم متخصص در زمینه پرستاری که از محققین شناخته شده در زمینه تحقیقات کیفی بودند، بازبینی و مورد تایید قرار گرفت. در بخش کمی مدل به دست آمده از نتایج بخش کیفی در شکل ارائه فرضیات منعکس و در نرمافزار Smart pls، پس از تأیید روایی و پایایی مدل درونی و بیرونی در جامعه کمی مورد آزمون قرار گرفتند و تحلیل مسیر انجام پذیرفت. یافتهها: یافتههای حاصل از کدگذاری باز، محوری و پیمایشی نشان داد که کد محوری عوامل زمینهای 7 مقوله، عوامل ساختاری 5 مقوله و عوامل رفتاری 7 مقوله را به خود اختصاص دادند و در ادامه یافتههای بخش کمی آزمون مسیر نیز نشان داد، عوامل زمینهای با ضریب مسیر 0/743 و عامل ساختاری با ضریب مسیر 0/850 بر عامل فردی تأثیر گذارند. نتیجهگیری: نتایج حاصل از یافتههای تحقیق هم راستا با پیشینه تحقیقات درزمینه توانمندسازی حرفه پرستاری بوده و به عنوان عوامل توانمندساز در حرفه پرستاری تأیید گردیدند و در همین راستا به سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت و پرستاران پیشنهادهایی ارائه گردید.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

ارتباط یک عامل حیاتی برای موفقیت سازمانی است و می تواند به عنوان یک فرآیند اجتماعی و شناختی در نظر گرفته شود که از طریق آن اطلاعات بین افراد تبادل می شود و معنی ایجاد می کند. چگونگی درک بهتر، تجزیه وتحلیل و ارزیابی فرآیندهای ارتباطی یک چالش بزرگ برای محققان ارتباطات است. هدف از انجام این پژوهش، شناسایی و تبیین عوامل توانمندساز بلوغ ارتباطی در سازمان های دولتی ایران می باشد. پژوهش حاضر یک مطالعه کیفی و طرح تحقیق آن تحلیل مضمون است و بر اساس روش براون و کلارک در شش مرحله به عنوان روش پژوهش استفاده شد و 16 نفر از خبرگان دانشگاهی و سازمانی تا اشباع نظری، مورد مصاحبه نیمه ساختاریافته قرار گرفتند. از یافته های پژوهش در مجموع 56 کد باز، 20 مضمون سازمان دهنده و 4 مضمون فراگیر، استخراج شد. درنهایت مؤلفه قابلیت های ارتباطی، مؤلفه عوامل سازمانی، مؤلفه مهارت های نرم منابع انسانی، مؤلفه مهارت های سخت منابع انسانی، به عنوان مؤلفه های اصلی توانمندساز بلوغ ارتباطی سازمان های دولتی شناسایی شدند. مؤلفه ها و عوامل شناسایی شده توانمندساز بلوغ ارتباطی، می تواند در توسعه ارتباطات مؤثر، ارزیابی ارتباطات سازمانی، بهبود عملکرد ارتباطی و در پیشرفت و ترقی سازمان ها کمک قابل توجهی نماید.

در عصر دانایی محوری، مدیریت دانش به مهم ترین وظیفه سازمان هایی تبدیل شده که به دنبال استفاده بهینه از این سرمایه ارزشمند و ناملموس اند. اجرای موفقیت آمیز پروژه های مدیریت دانش در سازمان به ایجاد زمینه ها و شرایط مناسب و تقویت کننده ای نیاز دارد. یکی از عواملی که می تواند نقش بسیار موثری در تسهیل اقدامات مدیریت دانش داشته باشد، زیرساخت انسانی - اجتماعی است که نقش و تاثیر آن در موفقیت مدیریت دانش در سازمان به اندازه زیرساخت هایی مانند وجود ساختار و فناوری مناسب اهمیت دارد. از این رو در این مقاله نقش و تاثیر سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی در ارتقای اثربخشی اقدات مدیریت دانش در سازمان تشریح و بررسی می شود که این سرمایه های سازمانی چگونه می توانند نگرش ها و رفتارهایی در افراد ایجاد کنند که انجام اقدامات مدیریت دانش را در سازمان تسهیل کنند. روش تحقیق، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری آن نیز شامل  950نفر مدیران و کارشناسان شرکت پخش فراورده های نفتی ایران است که با نمونه گیری تصادفی انجام شده، 274 نفر آن ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مدل ارائه شده از زیرساخت انسانی - اجتماعی مدیریت دانش تاثیر قابل توجهی بر ارتقای اثربخشی اقدامات مدیریت دانش در سازمان دارد. بر این مبنا پیشنهادهایی به مدیران و پژوهشگران ارائه می شود.