زمینه و هدف: خاصیت ضد میکروبی سیلرهای مورد استفاده در درمان ریشه، یکی از خصوصیاتی است که می تواند در بالا بردن میزان موفقیت درمان ریشه تاثیر داشته باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر ضدمیکروبی سه سیلر ZOE، AH26 و Dorifill بر روی دو باکتری استافیلوکوک اورئوس و استرپتوکوک میوتانس در دو حالت بلافاصله پس از تهیه و یک هفته پس از مخلوط کردن بود.روش بررسی: جهت انجام این مطالعه تجربی، باکتریهای مورد نظر پس از تهیه به صورت سوشهای ایزوله میکروبی و آماده سازی غلظت استانداردی از آنها در محیط های کشت آگارخوندار با زمینه مولر هینتون کشت داده شدند. برای هر یک از سیلرهای مورد بررسی، وسط محیط های کشت حاوی استافیلوکوک اورئوس و استرپتوکوک میوتانس حفره استوانه ای شکل به قطر 5 mm ایجاد شده، مخلوط تازه تهیه شده از سیلر داخل آن قرار داده می شد. همین کار با سیلرهایی که 1 هفته از مخلوط کردن آنها گذشته بود نیز انجام شد. بعد از 24 ساعت انکوباسیون، قطر هاله های عدم رشد میکروبی در 4 جهت توسط کولیس اندازه گیری گردید.یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که در حالت بلافاصله پس از مخلوط کردن در مورد هر دو میکروب فعالیت ضد میکروبی AH26 به طور معنی داری از ZOE و Dorifill بیشتر بود (P=0.001). در حالت یک هفته پس از مخلوط کردن در مورد هر دو باکتری، ZOE و AH26 و AH26 از Dorifill به نحو معنی داری قویتر بودند (P=0.001). در پایان نتایج توسط آزمون آنالیز واریانس و Tukey مورد بررسی قرار گرفتند.نتیجه گیری: با توجه به خاصیت ضد میکروبی قابل قبول هر سه سیلر مورد استفاده در این مطالعه انجام تحقیقات بیشتر برای بررسی سایر خواص سیلرهای ذکر شده به خصوص ZOE توصیه می شود.

مقدمه: طبق بررسی های متعدد مشخص شد که دستیاران درمان ریشه در زمینه انجام جراحی های آپیکال مشکلاتی داشتند و بدون هیچ آموزش عملی و صرفا بر اساس اندوخته های نظری، در سال سوم دستیاری جراحی آپیکال را آغاز میکردند که موجب کاهش کیفیت جراحی ها، شکست های بالای درمان ها، استرس بالا و کاهش انگیزه و اعتماد به نفس دستیاران، طولانی شدن عمل های جراحی، اذیت شدن بیمار و گاها ایجاد خطا های جبران ناپذیر بر روی بیمار می شد. بنابراین تصمیم گرفته شد که گام هایی پیوسته جهت رفع این مشکلات از مرحله پره کلینیک آغاز شود و تا مراحل کلینیک و کار بر روی بیمار ادامه یابد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی ارتقاء مهارت، توانمندی و انگیزه دستیاران رشته درمان ریشه در انجام جراحیهای پری آپیکال بعد از اعمال تغییرات در پره کلینیک درمان ریشه بود. روش کار: سال 1395 تغییراتی در مدل و نحوه آموزش جراحی آپیکال در بخش درمان ریشه دانشکده دندانپزشکی مشهد انجام شد که بر اساس نظرسنجی هایی از اساتید و دستیاران، همچنین بررسی کیفیت درمان های انجام شده، کارآیی این سیستم جدید ارزیابی شد. بنابراین مطالعه ای توصیفی-مقطعی طراحی گردید. جهت بررسی میزان رضایتمندی دستیاران، پرسشنامه ها بین دستیاران درمان ریشه دانشکده دندانپزشکی مشهد از ورودی1395 تا 1399 توزیع شد و به منظور ارزیابی اساتید از نحوه عملکرد دستیاران، پرسشنامه ها به 13 نفر هیات علمی بخش درمان ریشه داده شد. قبل از توزیع پرسشنامه ها روایی صوری و محتوایی آنها بررسی شد و پایایی آنها با روش آزمون-باز آزمون تعیین گردید. نمونه گیری به صورت همه پرسی انجام شد. نتایج: نتایج نظرسنجی از دستیاران، نشان از افزایش 3/78% کیفیت درمان ها، 65% در سرعت عمل و افزایش اعتماد به نفس، و 3/78 % در انگیزه انجام عمل های جراحی پری آپیکال به طور مستقل بود. بر اساس نظر اساتید، تسلط و مهارت، موفقیت درمان ها، نمرات در سمینارهای ارائه caseجراحی 100 افزایش داشت و سرعت عمل، دستیاران و همچنین رضایتمندی بیماران به میزان 70% افزایش یافت. نتیجه گیری: ارایه این مدل آموزشی جراحی پری آپیکال، نقش مهمی در ارتقا آموزش دستیاران درمان ریشه دارد و میتواند در کوریکولوم آموزشی وارد شود.

سابقه و هدف: با استفاده از تکنیک ثبت داخل سلولی دستیابی به جزیی ترین اطلاعات در خصوص فعالیت نورون ها میسر می گردد. این تکنیک نه تنها الگوی شلیک پتانسیل های عمل نورون ها را نشان می دهد، بلکه وقایعی که در سطح سلول در هنگام بروز پتانسیلهای عمل اتفاق می افتد را نیز ثبت می نماید که این وقایع شامل تغییرات در پتانسیل عمل غشا، تغییر در مقاومت غشا سلولی و پتانسیل های سیناپسی است.یافته ها: استفاده از این تکنیک به همراه به کارگیری محلول های مورد نظر (شامل محلولهایی که غلظت و یا ترکیب یونی آنها تغییر یافته و یا دارو به آن اضافه گردیده است) باعث شناسایی مکانیسم مسوول پتانسیل های ایجاد شده می گردد. همچنین امکان بررسی نحوه و مکانیسم دقیق اثر داروها از جمله سیلرهای دندانپزشکی بر روی تحریک پذیری نورونها نیز وجود دارد.نتیجه گیری: در مقاله حاضر تکنیک ثبت داخل سلولی به عنوان یک روش با ارزش در تشخیص نوروتوکسیسیتی مواد دندانی بر روی سلول های عصبی خصوصا در زمینه تحقیقات اندودانتیکس معرفی می گردد.

سابقه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی و مقایسه اثر ضدباکتریایی سه نوع سیلر اندودنتیک AH26 (با بیس رزینی)، Dorifill (با بیس ZOE) و Apexit (با بیس کلسیم هیدروکساید)، بر روی میکروارگانیسم بی هوازی اجباری Peptostreptococc بود. مواد و روشها: در این تحقیق تجربی میکروارگانیسم Peptostreptococc anaerobius بر روی پلیت های حاوی محیط کشت Brucella Blood Agar، کشت داده شد. سیلرهای مورد بررسی طبق دستور کارخانه های تولیدی تهیه و تعداد 20 نمونه از هر سیلر (10 نمونه به صورت سیلر تازه تهیه شده و 10 نمونه سیلر Set شده) به حجم 0.1  سی سی بر روی محیط های کشت قرار داده شده و در شرایط بی هوازی و دمای 37 درجه سانتی گراد داخل انکوباتور قرار گرفتند. پس از گذشت فواصل زمانی 24 ساعت و 7 روز از زمان کشت میکروارگانیسم، قطر هاله عدم رشد باکتری، دور هر نمونه سیلر بر حسب میلی متر اندازه گرفته شد. یافته ها با استفاده از آزمون Paired T آنالیز شدند. یافته ها: دو سیلر AH26 و Dorifill خاصیت ضدباکتریایی قابل ملاحظه ای را نشان دادند و بین خواص ضدباکتریایی این دو سیلر از لحاظ آماری اختلاف معنی داری وجود نداشت. این در حالی است که سیلر Apexit خاصیت ضدباکتریایی بسیار جزیی از خود نشان داد. نتیجه گیری: به نظر می رسد که اوژنول موجود در Dorifill و فرمالدئید آزاد شده از AH26، مسوول خاصیت ضدباکتریایی این دو سیلر باشند و احتمالا داشتن خواص ضدمیکروبی جزئی سیلر Apexit به دلیل آزادسازی ناچیز یون هیدروکسیل و حلالیت کم این یون در محیط کشت باکتری می باشد.

زمینه و هدف: هیپوکلریت سدیم شایع ترین محلول شستشو دهنده مورد استفاده در اندودانتیک می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر ضد قارچی این ماده در کانالهای ریشه آلوده به کاندیدا آلبیکنس است. مواد و روش کار: در این مطالعه 160 دندان ثنایای ماگزیلای انسان که به دلایل مختلف کشیده شده اند انتخاب و تاج دندانها را از ناحیه (Cemento-Enamel-Junction) CEJ قطع نمودیم. پس از آماده سازی، کانال ریشه ها در جهت عرضی به قطعات 5 میلی متری تقسیم و هر قطعه دو نیمه شد تا حجم نمونه به 320 قطعه برسد. سپس نمونه ها به طور تصادفی به دو گروه آزمایشی 150 تایی و دو گروه شاهد هر کدام دارای 10 نمونه تقسیم شد. در یک گروه آزمایش لایه اسمیر حذف و در گروه دیگر لایه اسمیر دست نخورده باقی ماند. سپس نمونه ها را ابتدا استریل و سپس به وسیله کاندیدا آلبیکنس خالص آلوده کرده و در معرض هیپوکلریت سدیم 2.5 و %5.25 قرار دادیم. سپس در فاصله های 5، 30 و 60 دقیقه از هر گروه 25 نمونه را برداشته و به محیط کشت (Trypticase Soy Broth) TSB منتقل و پس از 24 ساعت لوله ها از نظر وجود کدورت مورد ملاحظه قرار گرفت. یافته ها: هیپوکلریت سدیم %2.5 بعد از 5 دقیقه با حضور لایه اسمیر در %20 موارد و بدون حضور لایه اسمیر در %36 موارد اثر ضد قارچی داشت در حالیکه در غلظت %5.25 با حضور لایه اسمیر در %44 و بدون حضور لایه اسمیر در %100 موارد این اثر را از خود بروز می دهد. همچنین با افزایش زمان تماس در هر دو غلظت اثر ضد قارچی هیپوکلریت سدیم به طور چشمگیری افزایش می یابد که در ضمن درمان اندودانتیک این شرایط قابل تحقق است. نتیجه گیری: استفاده از هیپوکلریت سدیم در ضمن درمان اندودانتیک به خصوص در بیمارانی که به طور موضعی یا سیستمیک مستعد ابتلا به کاندیدیازیس دهانی هستند از اهمیت بالایی برخوردار است.

مقدمه: پایش علایم حیاتی در بیماران اورژانس درمان ریشه از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. استرس، به عنوان اولین دغدغه در درمان ریشه، باید حین مراحل درمان کنترل گردد. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی تاثیر پروتکل ارتباطی کلینسین-بیمار بر روی کنترل علایم حیاتی بیماران بود. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مداخله ای، 70 بیمار اورژانس درمان ریشه در رده سنی60-18 سال، در سال 1398مورد ارزیابی قرار گرفتند. بیماران به دو گروه مساوی 35 تایی تقسیم شدند. مراحل درمان در گروه مورد مطالعه با مداخله پروتکل کلینسین-بیمار انجام گردید. فشارخون (سیستول و دیاستول) و تعداد نبض بیماران در پنج مرحله قبل از تزریق بی حسی، حین تزریق بی حسی، هنگام تراش دندان، بعد از درمان و یک هفته بعد از خاتمه درمان به عنوان پایه اندازه گیری گردید. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و تست های آماری کای-دو و تی مستقل آنالیز گردیدند. سطح معنی داری 05/0 تعیین گردید. یافته ها: بر اساس آنالیز انجام شده، سن و جنس بیمار، سابقه درمان ریشه، بیماری پالپی و پری اپیکالی و نوع بی حسی موضعی به عنوان عوامل مخدوشگر در تغییرات علایم حیاتی نبودند. در مقابل، شدت درد با تغییرات علایم حیاتی در بیماران مداخله داشت. پروتکل ارتباطی کلینسین-بیمار به طور معنی داری فشار خون سیستول را در مراحل حین تزریق بی حسی، حین تراش دندان و بعد از درمان کاهش داد. همچنین پروتکل ارتباطی کلینسین-بیمار به طور معنی داری فشار دیاستولیک را حین تزریق بی حسی، حین تراش دندان و بعد از درمان کاهش داد. با توجه به ضربان نبض، پروتکل ارتباطی کلینسین-بیمار به طور معنی داری تعداد ضربان قلب را تنها در مرحله تراش دندان کاهش داد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، به کارگیری پروتکل ارتباطی کلینسین-بیمار به طور معنی داری در کنترل علایم حیاتی بیماران اورژانس درمان ریشه موثر بود.

زمینه و هدف: تحقیقات نشان می دهد که مولرهای دایمی اول بیشترین دندانهایی هستند که مورد درمان ریشه قرار می گیرند مطالعات اپیدمیولوژیک متعددی در مورد شیوع پوسیدگی این دندانها در دانش آموزان نقاط مختلف کشور انجام شده است ولی تاکنون مطالعه ای در مورد میزان نیاز به درمان ریشه دندانها از جمله مولرهای دایمی اول در ایران صورت نگرفته است. هدف از این مطالعه تعیین میزان نیاز به درمان ریشه در مولرهای دایمی اول فک بالا و پایین در دانش آموزان 11-7 ساله منطقه 6 تهران و ارتباط آن با عوامل سن، جنس دانش آموزان و میزان تحصیلات والدین آنها می باشد.روش کار: تعداد 885 دانش آموز 11-7 ساله شامل 572 دختر و 313 پسر از 12 مدرسه منطقه 6 تهران از نظر میزان نیاز به درمان ریشه دندانهای مولر اول مورد مطالعه قرار گرفتند. بعد از ثبت مشخصات هر دانش آموز، دندانها با استفاده از آینه و سوند معاینه شدند. برروی دندانهای مشکوک به درگیری پالپ، آزمایش های گرما و سرما انجام می شد و در موارد لزوم بیمار جهت تهیه رادیوگرافی پری آپیکال به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران ارجاع می گردید. اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون های Chi-square و Mann-Whitney مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.نتایج: 26 نفر (%3) از دانش آموزان نیاز به درمان ریشه در دندان های مولر اول فک ها داشتند که شامل 18 دندان مولر اول در فک پایین و 8 دندان مولر اول در فک بالا بود. ارتباط معنی داری بین نیاز به درمان ریشه در مولرهای اول فکین با سن دانش آموزان (P=0.015)، میزان تحصیلات پدر (P=0.001) و میزان تحصیلات مادر (P=0.008) آنها مشاهده شد ولی بین جنس دانش آموزان و نیاز به درمان ریشه رابطه معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: با توجه به افزایش قابل توجه میزان نیاز به درمان ریشه با افزایش سن و درصد قابل توجه دندانهای مولر اول فک پایین نیازمند درمان ریشه استفاده از روشهای پیشگیری نظیر مسدود کردن سوراخها و شیارها (Pit and fissure sealant therapy) و درمان با فلوراید در ابتدای رویش این دندان بخصوص در فک پایین به مسوولان بهداشت دهان و دندان، دندانپزشکان و والدین توصیه می شود.