بررسی روند تغییرات کیفیت آب زیرزمینی در برنامه ریزی و مدیریت پایدار منابع آب هر منطقه از اهمیت بسزایی برخوردار است. در مطالعه حاضر روند تغییرات کیفی آب زیرزمینی دشت اردبیل با توجه به اطلاعات 32 ایستگاه پیزومتری در دوره آماری 1374 تا 1387 با آزمون ناپارامتری اسپیرمن مورد بررسی قرار گرفت. متغیرهای هیدروژئوشیمیایی مورد بررسی شامل متغیرهای مجموع کاتیون ها، مجموع آنیون ها، خاصیت اسیدی (PH)‎، سختی کل (TH)‎، هدایت الکتریکی (EC)‎، سدیم (Na+)، یون سولفات (So42-)، درصد سدیم (Na)‎، منیزیم (Mg2+)، مقدار مواد جامد حل شده در آب (TDS)‎، نسبت جذب سدیم (SAR)، کلسیم (Ca2+)، پتاسیم (K+)، کلر (Cl-) و یون بی کربنات (HCO3-) است. متغیرهای مذکور معمولا دو بار در سال (ماه پرآب و ماه کم آب) اندازه گیری می شود.شیب خط روند برای یکایک متغیرها با روش تخمین گر سن (Sen) محاسبه شد. نتایج نشان داد که روند تغییرات غلظت تمام متغیرهای کیفی آب در همه ایستگاهها افزایشی بوده است. در بین متغیرها، بیشترین روند مثبت معنی دار در هر یک از دو ماه متعلق به متغیر TDS بوده است و متغیرهای مجموع آنیون ها، مجموع کاتیون ها، سدیم، هدایت الکتریکی، TDS، کلسیم و سولفات ها نیز دارای بیشترین مجموعه های معنی دار مثبت در اکثر ایستگاه ها بوده اند. میانه شیب خط روند برای تمام متغیرها مثبت بود. در حالت کلی نتایج تحقیق نشان داد که کیفیت آب زیرزمینی این دشت طی سال های اخیر از افت شدیدی برخوردار بوده و این روند تغییرات در قسمت های شمال، مرکز و شرق به طور چشمگیری افزایشی بوده است.

بررسی روند تغییرات کیفیت آب زیرزمینی در برنامه ریزی و مدیریت پایدار منابع آب هر منطقه از اهمیت بسزایی برخوردار است. در مطالعه حاضر روند تغییرات کیفی آب زیرزمینی دشت اردبیل با توجه به اطلاعات 32 ایستگاه پیزومتری در دوره آماری 1374 تا 1387 با آزمون ناپارامتری اسپیرمن مورد بررسی قرار گرفت. متغیرهای هیدروژئوشیمیایی مورد بررسی شامل متغیرهای مجموع کاتیون ها، مجموع آنیون ها، خاصیت اسیدی (PH)‎، سختی کل (TH)‎، هدایت الکتریکی (EC)‎، سدیم (Na+)، یون سولفات (So42-)، درصد سدیم (Na)‎، منیزیم (Mg2+)، مقدار مواد جامد حل شده در آب (TDS)‎، نسبت جذب سدیم (SAR)‎، کلسیم (Ca2+)، پتاسیم (K+)، کلر (Cl-) و یون بی کربنات (HCO3-) است. متغیرهای مذکور معمولا دو بار در سال (ماه پرآب و ماه کم آب) اندازه گیری می شود.شیب خط روند برای یکایک متغیرها با روش تخمین گر سن (Sen) محاسبه شد. نتایج نشان داد که روند تغییرات غلظت تمام متغیرهای کیفی آب در همه ایستگاهها افزایشی بوده است. در بین متغیرها، بیشترین روند مثبت معنی دار در هر یک از دو ماه متعلق به متغیر TDS بوده است و متغیرهای مجموع آنیون ها، مجموع کاتیون ها، سدیم، هدایت الکتریکی، TDS، کلسیم و سولفات ها نیز دارای بیشترین مجموعه های معنی دار مثبت در اکثر ایستگاهها بوده اند. میانه شیب خط روند برای تمام متغیرها مثبت بود. در حالت کلی نتایج تحقیق نشان داد که کیفیت آب زیرزمینی این دشت طی سالهای اخیر از افت شدیدی برخوردار بوده و این روند تغییرات در قسمت های شمال، مرکز و شرق به طور چشمگیری افزایشی بوده است.

در این پژوهش روند تغییرات زمانی پارامتر دمای بیشینه در مناطق مختلف ایران مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از داده های هواشناسی 33 ایستگاه هواشناسی کشور با دوره آماری 40 ساله (2016-1977) استفاده گردید و با بکارگیری دو آزمون غیرپارامتری من-کندال و اسپیرمن، وجود روند معنی دار برای سری های زمانی ماهانه، سالانه و فصلی در سطح معنی داری 95 درصد مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین جهت کاهش اثر وجود همبستگی ترتیبی بر نتایج آزمون ها، از روش TFPW استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که روند تغییرات زمانی دمای بیشینه، برای برخی شهرها افزایشی و برای برخی نیز کاهشی بوده است. بیش ترین روند افزایشی و کاهشی دمای بیشینه در مقیاس سالیانه به ترتیب در ایستگاه های کرمانشاه با شیب افزایشی 063/0 درجه سانتی گراد در سال (یعنی 52/2 درجه سانتی گراد) و تربت حیدریه با شیب کاهشی 041/0-درجه سانتی گراد در سال (یعنی 64/1-درجه سانتی گراد) مشاهده گردید. در ایستگاه های مشهد، تبریز، آبادان، اهواز، بوشهر، شیراز، کرمانشاه و یزد روند دمای بیشینه در هر سه مقیاس زمانی ماهانه، سالیانه و فصلی افزایشی بود. مقایسه عملکرد و توان دو آزمون در سطح معنی دار آماری نشان داد که در بیش تر موارد تطابق قابل توجهی در آشکارسازی روند دمای بیشینه توسط دو آزمون وجود داشت.

در این تحقیق روند تغییرات زمانی پارامتر تبخیر و تعرق مرجع در مناطق خشک ایران مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از داده های هواشناسی 11 ایستگاه هواشناسی کشور با دوره آماری 41 ساله (2005-1965) استفاده گردید و با بکارگیری دو آزمون غیرپارامتری من-کندال و اسپیرمن، وجود روند معنی دار برای سری های زمانی ماهانه، سالانه و فصلی در سطح معنی داری 95 درصد مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین جهت کاهش اثر وجود همبستگی ترتیبی بر نتایج آزمون ها، از روش TFPW استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که روند تغییرات زمانی تبخیر و تعرق مرجع، برای برخی شهرها افزایشی و برای برخی نیز کاهشی بوده است. بیشترین موارد معنی داری روند تبخیر و تعرق مرجع ماهانه در ایستگاه بیرجند اتفاق افتاده ولی در ایستگاه های بندرعباس، سبزوار و سمنان در مقیاس ماهیانه روند معنی داری مشاهده نگردید. در سری زمانی با مقیاس سالانه، ایستگاه مشهد بیشترین مقدار روند افزایشی تبخیر تعرق مرجع را با شیب 7.50 میلیمتر در سال از خود نشان داد. از طرف دیگر، ایستگاه اصفهان با شیب کاهشی -6.38 میلیمتر در سال روند نزولی از خود نشان داد. مقایسه عملکرد و توان دو آزمون در سطح معنی دار آماری نشان داد که در بیشتر موارد تطابق قابل توجهی در آشکارسازی روند تبخیر و تعرق مرجع توسط دو آزمون وجود داشته است.

در این پژوهش روند تبخیر و تعرق گیاه مرجع به روش پنمن مانتیث (FAO56) و پارامترهای هواشناسی مانند سرعت باد، ساعات آفتابی، رطوبت نسبی، حداکثر درجه حرارت و حداقل درجه حرارت برای 4 ایستگاه سینوپتیک استان کردستان در سری های زمانی ماهانه، فصلی و سالانه با استفاده از آزمون ناپارامتری اسپیرمن مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین شیب روند، از آزمون تخمین گر سن استفاده شد. همچنین در این پژوهش تحلیل حساسیت ET0 به پارامترهای هواشناسی به کمک روش رگرسیون چندگانه خطی گام به گام سنجیده شد. نتایج نشان داد که روند سالانه تبخیر و تعرق برای ایستگاه سنندج افزایشی و معنی دار بود. شیب خط روند برای سه ایستگاه سنندج، زرینه و بیجار در همه سری های زمانی ماهانه، فصلی و سالانه مثبت بود. علاوه بر این، برای سه ایستگاه مذکور در سری فصلی زمستان و تابستان روند افزایشی معنی دار مشاهده شد. در شش ماهه گرم سال، افزایش روند از نظر آماری در سطح 5 درصد برای متغیر حداکثر درجه حرارت در ایستگاه های سنندج و بیجار معنی دار بود. نتایج تحلیل حساسیت نشان داد که در ماه های گرم سال متغیرهای ساعات آفتابی و حداکثر درجه حرارت مهم ترین پارامترهای موثر بر تبخیر- تعرق گیاه مرجع هستند.

هدف مطالعه ی حاضر بررسی میزان تغییرات دبی دو رودخانه ی شاهرود و قزل اوزن در راستای تولید پایدار برنج در استان گیلان است. برای رسیدن به این هدف از 4 آزمون تحلیل روند شامل سن، من کندال، رگرسیون خطی و اس‍ پیرمن استفاده شد. برای انجام این تحقیق از داده های دبی رودخانه به ترتیب 49 و 37 ساله ی رودخانه های قزل اوزن و شاهرود استفاده شد. نتایج به دست آمده از همه ی آزمون ها در دوره های فصلی و سالانه مشابه بود. نتایج همه ی آزمون ها کاهش معنادار دبی رودخانه های قزل اوزن و شاهرود را نشان داد. همچنین برای دوره های ماهیانه از دو آزمون من کندال و اسپیرمن استفاده شد که در این دوره نیز هر دو آزمون نتایج مشابهی نشان دادند که بیانگر کاهش دبی در طول دوره بود. در هر دو رودخانه در طول دوره به طور سالیانه میزان دبی از سال نخست تا سال آخر بررسی شده به میزان 60 درصد کاهش داشته است. ‍ در این مطالعه تغییرات بارندگی و دمایی در استان نیز بررسی شد و نتایج نشان داد میزان بارندگی به طور معناداری کاهش و میزان دما افزایش یافته است. از نتایج این پژوهش می توان در پیش بینی خشکسالی های آتی، برنامه ریزی آبیاری و مدیریت به هم پیوسته ی منابع آب منطقه استفاده کرد.

مقدمه: گزارشات منتشر شده نشان می دهد که فقط رابطه بین یک یا چند عامل پیش آگهی در مبتلایان به سرطان پستان مورد توجه محققان قرار گرفته است. به عبارت دیگر تحقیقی که نشان دهنده ارتباط بین کلیه عوامل پیش آگهی دهنده در زنان مبتلا به سرطان پستان باشد در ادبیات گزارش نشده است. وجود تحلیل ارتباط بین عوامل پیش آگهی در زنان مبتلا به سرطان پستان می تواند فرآیند درمان بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. این مقاله در یک تحقیق جامع، به بررسی و تحلیل ارتباط بین کلیه عوامل پیش آگهی سرطان پستان در زنان می پردازد.روش بررسی: در این مقاله توصیفی تحلیلی از داده های تحقیق شیخ علیان و همکاران (1) استفاده شده است. در این تحقیق تعداد 1822 نفر از بیماران مبتلا به سرطان پستان، که در سال های 1395-1386 در سه بیمارستان شهر تهران تحت درمان قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت. و از برگه پاتولوژی، هیستوپاتولوژی و تصویربرداری مغناطیسی، برای تکمیل اطلاعات استفاده شد. در این تحقیق از نرم افزار آماری SPSS برای انجام تحلیل های آماری استفاده شده است.یافته ها: در این تحقیق جامع ارتباط میان متغیرها دو به دو بررسی شده است که نشان می دهد بین کدام یک از عوامل پیش آگهی سرطان پستان ارتباط وجود دارد. به طوری که؛الف) بین سن و 1) پیش آگهی های نوع پاتولوژی، 2) درگیری غدد لنفاوی، 3) تعداد غدد لنفاوی درگیر، و 4) نوع جراحیب) بین نوع پاتولوژی، شیمی درمانی و پیش آگهی های 1) درگیری غدد لنفاوی، 2) تعداد غدد لنفاوی درگیر، 3) نوع جراحی و 4) نوع پاتولوژیج) بین وضعیت رسپتوری و پیش آگهی های 1) درجه بدخیمی، 2) اندازه تومور، 3) مرحله بیماری، 4) نوع جراحی و 4) متاستازد) بین درگیری غدد لنفاوی، تعداد غدد لنفاوی درگیر، شیمی درمانی و پیش آگهی های 1) درجه بدخیمی، 2) اندازه تومور، 3) مرحله بیماری، 4) نوع جراحی و 5) متاستازه) بین درجه بدخیمی و پیش آگهی های 1) اندازه تومور، 2) مرحله بیماری، 3) نوع جراحی و 4) متاستازز) بین اندازه تومور، شیمی درمانی و پیش آگهی های مرحله بیماری، نوع جراحی و متاستازط) بین مرحله بیماری، شیمی درمانی و پیش آگهی های 1) نوع جراحی و 2) متاستازظ) بین نوع جراحی، شیمی درمانی، و پیش آگهی متاستازارتباط معناداری وجود دارد.نتیجه گیری: بین تعداد 50.4% از پیش آگهی های سرطان پستان ارتباط وجود دارد، و در عین حال بین 49.6% از آنها ارتباطی شناسایی نشده است.