زمینه و هدف: امروزه، مضرات آنتی بیوتیک ها و نگهدارنده های سنتزی مشخص شده است و محققین در پی جایگزین هایی با منشا طبیعی و ایمن هستند. رنگ آناتو از جمله رنگ های پرمصرف در صنعت غذا بوده که دارای خصوصیات ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی می باشد. این مطالعه با هدف تعیین اثر ضدمیکروبی رنگ آناتو بر چند باکتری پاتوژن انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه، رنگ آناتو از دانه های آناتو به روش خیساندن استخراج و پس از فیلتراسیون، با آون تحت خلأ به شکل پودر درآورده شد. ارزیابی فعالیت ضدمیکروبی به روش انتشار دیسک صورت گرفت و میزان حداقل غلظت بازدارنده از رشد (MIC) و حداقل غلظت کشنده باکتری (MBC) به کمک روش رقت آگار بر روی باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس، لیستریا اینوکوا، باسیلوس سرئوس و سالمونلا اینتریتیدیس محاسبه شد.یافته ها: در این مطالعه، باسیلوس سرئوس و سالمونلا انتریتیدیس به ترتیب بیشترین و کمترین حساسیت را به رنگ آناتو نشان دادند. سالمونلا انتریتیدیس بین باکتری های مورد آزمون، بیشترین MIC را داشت و در غلظت های مورد آزمون رنگ آناتو تنها برای سالمونلا انتریتیدیس، MBC مشاهده نشد.نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، رنگ آناتو بر رشد تمام باکتری های مورد آزمون موثر است. همچنین اثر ضدمیکروبی رنگ آناتو بر باکتری های گرم مثبت مورد آزمون نسبت به باکتری های گرم منفی به کار رفته بیشتر است. لذا با توجه به نتایج آزمایش می توان از رنگ آناتو به عنوان یک ممانعت کننده از رشد باکتری استفاده نمود.

مقدمه: امروزه مضرات نگهدارنده های سنتزی بر سلامتی انسان مشخص شده است و محققین به دنبال جایگزین هایی با منشا طبیعی و ایمن هستند. رنگ آناتو از جمله رنگ های پرمصرف در صنعت غذا می باشد. رنگ آناتو دارای خصوصیات ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی می باشد. هدف از این تحقیق بررسی اثر ضد باکتریایی رنگ آناتو در فرمولاسیون سس مایونز بر سالمونلا انتریتیدیس بود.مواد و روش ها : رنگ آناتو به روش خیساندن استخراج و پس از فیلتراسیون و تغلیظ، با آون تحت خلا به شکل پودر درآورده شد. به نمونه های سس حاوی 1.0، 2.0 و 4.0 درصد رنگ آناتو، 1 میلی لیتر سوسپانسیون میکروبی 5.1 مک فارلند (معادل 1.5´108CFU) اضافه و در دو دمای 4 و 25oC نگهداری شد. برای بررسی بقای باکتری در سس، 1 میلی لیتر از هر رقت بصورت پورپلیت کشت شد. پس از شمارش، تعداد کلنی ها به صورت log CFU/g گزارش شد. شمارش کلنی ها به مدت 20 روز و در 3 تکرار انجام شد.یافته ها: در هر دو دمای نگهداری، با افرایش غلظت رنگ آناتو بقای سالمونلا انتریتیدیس کاهش بیشتری را نشان داد و اختلاف معنی داری نسبت به نمونه شاهد داشت (p<0.05) جمعیت سالمونلا انتریتیدیس در دمای 25oC نسبت به 4oC کاهش بیشتری نشان داد بطوری که جمعیت آن در دمای 25oC از 17 روز به حداقل خود رسید.نتیجه گیری: رنگ آناتو بقای سالمونلا انتریتیدیس را در سس کاهش دهد. دمای 25oC اثر کشندگی بیشتری را بر سالمونلا انتریتیدیس در سس نشان داد. با توجه به نتایج می توان از رنگ آناتو به عنوان یک ممانعت کننده از رشد باکتری در سس استفاده کرد.

امروزه افزودنی های رنگی در طیف گسترده ای از محصولات غذایی به منظور ایجاد ظاهر مطلوب و مورد پسند مصرف کننده مورد استفاده قرار می گیرند. عصاره آناتو یک رنگ طبیعی ایمن برای کاربردهای خوراکی است که می تواند به عنوان جایگزین رنگ های سنتزی بکار رود. همچنین عصاره آناتو دارای ویژگی های ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی است و کاربرد آن در محصولات غذایی، لزوم استفاده از نگهدارنده های سنتزی را کاهش می دهد. در این پژوهش از طرح مرکب مرکزی بمنظور بررسی تاثیر دما (60-5 درجه سانتی گراد)، زمان (10-2 ساعت)، نسبت دانه به حلال (20-4 درصد) و مخلوط حلال های کلروفرم و استون (100-0 درصد) بر میزان استخراج رنگ از دانه آناتو و بهینه سازی فرایند استخراج رنگ، استفاده شد. از رویه سطح پاسخ نیز جهت یافتن برآورد بهترین شرایط فرایند با کمترین میزان آزمون استفاده گردید. نتایج آنالیز واریانس نشان داد، فاکتورهای دما و نسبت دانه به حلال بر استخراج رنگ بیشترین اثر را دارند. شرایط عملیاتی بهینه جهت حصول بیشینه مقدار رنگ آناتو در فرآینداستخراج شامل دمای 48 درجه سانتی گراد، زمان 2 ساعت، نسبت دانه به حلال 12.9 و 100 درصد کلروفرم تعیین گردید که در این شرایط راندمان استخراج رنگ آناتو 3.95 درصد و میزان جذب نوری 0.597 یافت شد که میزان مطلوبیت برای هر دو پاسخ 100 درصد بود.

اثر بازدارندگی عصاره آناتو (نوربیکسین 1 درصد) بر توانایی رشد و جوانه زنی اسپور برخی از باکتری های بیماریزا (استافیلوکوکوس اورئوس، باسیلوس سرئوس، کلستریدیوم پرفرانجنز و اشرشیاکلی)، با استفاده از روش های چاهک و رقت لوله ای مورد مطالعه قرار گرفت. مطابق نتایج به دست آمده از بررسی قطر هاله در روش چاهک، عصاره آناتو بر رشد باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس، باسیلوس سرئوس و کلستریدیوم پرفرانجنز (به ترتیب با قطر هاله عدم رشد 13، 12 و 10 میلی متر) اثر بازدارندگی داشته اما بر اشرشیاکلی بی اثر است. ارزیابی نتایج روش رقت لوله ای مشخص کرد که کمترین غلظت های بازدارنده از رشد برای باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس و باسیلوس سرئوس در تعداد 106، 104 و 102 سلول در میلی لیتر، به ترتیب 1.2، 0.6 و 0.3 گرم در لیتر از عصاره آناتو بوده و در میزان سلول مشابه برای کلستریدیوم پرفرانجنز، این غلظت ها به 2.4، 1.2 و 0.6 گرم در لیتر می رسد. به علاوه عصاره آناتو در غلظت های ذکر شده می تواند از جوانه زنی اسپورهای باسیلوس سرئوس و کلستریدیوم پرفرانجنز نیز پیشگیری نماید. بنابراین عصاره آناتو می تواند به عنوان یک افزودنی غذایی طبیعی ضد باکتریایی، در بیشتر فرآورده های غذایی استفاده شود.

امروزه با افزایش آگاهی مصرف کنندگان نسبت به مضرات نگه دارنده های شیمیایی، تقاضا برای غذاهای آماده با نگه دارنده های طبیعی افزایش یافته است. ازاین رو هدف این مطالعه، جایگزینی آناتو و برنج قرمز در سوسیس به جای نیتریت می باشد. برای این منظور در سوسیس حاوی 60 درصد گوشت قرمز و 0.05 درصد برنج قرمز، آناتو با نیتریت در مقادیر صفر، 25، 50، 75 و 100 درصد جایگزین شد.آزمایش های شیمیایی، میکروبی و حسی در روزهای 0، 7، 14، 21 و 28 در سه تکرار انجام گرفت. نتایج نشان داد که آناتو و برنج قرمز اثر سویی بر ویژگی های شیمیایی و میکروبی سوسیس نداشتند. نتایج حاصله از شمارش کلی میکروارگانیسم ها بیانگر این بود که نمونه های A (0% آناتو، %100نیتریت)،B (25% آناتو، %75نیتریت)،C (50%آناتو، %50نیتریت)،D (75%آناتو، 25%نیتریت) باعث کاهش بار میکروبی سوسیس 60% گوشت قرمز گردیده ولی در گروهE (100%آناتو، 0% نیتریت) کاهش میزان بار میکروبی مشاهده نشد. علاوه بر این نتایج حاصل از بررسی کلستریدیوم پرفرینجنس به طور کلی منفی بود. هم چنین، ارزیابی حسی نمونه های C و D دارای بالاترین رضایتمندی از لحاظ رنگ، طعم، بو، قوام و پذیرش کلی بودند. اما در نمونه E تمامی فاکتورهای حسی تحت مطالعه با بقیه گروه ها اختلاف معنی دار نشان داد. درنهایت، سوسیسی که حاوی 75 درصد نیتریت آن با آناتو جایگزین شده بود در بازه زمانی چهار هفته ازلحاظ ویژگی های کیفی مقبولیت بالاتری نسبت به سایر نمونه ها داشته و به نمونه شاهد نزدیک تر بود.

اثرات زیانبار آنتی بیوتیک ها و یا نگهدارنده های سنتزی که در مواد غذایی استفاده می شوند، مشخص شده است و محققین به دنبال جایگزین هایی با منشا طبیعی و ایمن هستند. رنگ آناتو یک رنگ کاروتنوییدی بوده و می تواند در صنایع غذایی مورد استفاده قرار بگیرد. رنگ آناتو دارای خصوصیات ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی می باشد. هدف از این تحقیق بررسی اثر ضدمیکروبی رنگ آناتو بر چند باکتری بیماری زا و مولد فساد بود. در این مطالعه رنگ آناتو به روش خیساندن استخراج و پس از فیلتراسیون، با آون تحت خلا به شکل پودر درآورده شد. بررسی فعالیت ضدمیکروبی به روش انتشار دیسک انجام شد و میزان حداقل غلظت بازدارنده از رشد (Minimum Inhibitory Concentration (MIC)) و حداقل غلظت کشنده باکتری ((MBC)Minimum Bactericidal Concentration) به کمک روش رقت آگار محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSSنسخه 16 و با بکارگیری آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون توکی جهت بررسی تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمایش رنگ آناتو بر رشد تمام باکتری های مورد آزمون موثر است؛ باسیلوس سوبتیلیس و اشریشیاکلی به ترتیب بیشترین و کمترین حساسیت را به رنگ آناتو نشان دادند. اشریشیاکلی بین باکتری های مورد آزمون بیشترین MIC را داشت و در غلظت های مورد آزمون رنگ آناتو تنها برای اشریشیا کلی MBC مشاهده نشد. رنگ آناتو بر باکتری های گرم مثبت مورد آزمون اثر ضدمیکروبی بیشتری را نسبت به باکتری های گرم منفی نشان داد. با توجه به نتایج آزمایش می توان از رنگ آناتو به عنوان یک ممانعت کننده از رشد باکتری استفاده کرد.

رنگ آناتو از جمله قدیمی ترین کاروتنوئیدهای طبیعی می باشد که کاربردهای گسترده ای در صنایع غذایی دارد. از نقطه نظر اقتصادی، رنگ آناتو دومین افزودنی رنگی طبیعی مورد استفاده در صنعت در دنیاست که پیش بینی می شود روند تقاضا برای آن روز به روز افزایش یابد. استخراج رنگ از دانه آناتو عمدتا به روش های متداول صورت گرفته و اطلاعات اندکی پیرامون استفاده از تکنیک های نوین نظیر تکنولوژی فراصوت و متدولوژی سطح پاسخ در استحصال رنگ از دانه آناتو موجود است. هدف از این پژوهش، بهینه سازی فرایند استخراج رنگ آناتو با کمک امواج فراصوت و تعیین بهترین شرایط فرایند با کمک طرح مربع مرکزی و متدولوژی رویه سطح پاسخ بود. به منظور بررسی تاثیر دمای استخراج (80-20 درجه سانتی گراد)، زمان استخراج (10-2 دقیقه)، نسبت دانه به حلال (20-5 درصد) و نسبت چرخه کاری (0.2-0.8 ثانیه)، بر راندمان استخراج رنگ از دانه آناتو و بهینه سازی فرایند استخراج رنگ از طرح مرکب مرکزی استفاده شد. نتایج آنالیز واریانس نشان داد، فاکتور نسبت دانه به حلال (X4) و اثر مربعی آن (X42) دارای بیشترین تاثیر بر استخراج رنگ از دانه آناتو می باشد. شرایط بهینه به منظور حصول بیشینه مقدار رنگ از دانه آناتو در فرآیند استخراج به کمک امواج فراصوت، شامل دمای 72.7 درجه سانتی گراد، زمان 7.25 دقیقه، نسبت دانه به حلال 14 درصد و زمان کاری 0.8 ثانیه، تعیین گردید که در این شرایط میزان جذب، 0.865 و راندمان استخراج رنگ 6.35 درصد دانه آناتو بود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تاکنون تلاش های متعددی در راستای افزایش تولید آبزیان از طریق اثرگذاری بر رشد و کاهش تلفات به وسیله افزودنی های مختلف خوراکی صورت گرفته است. این پژوهش به منظور ارزیابی اثر سطوح مختلف پودر دانه گیاه آناتو (Bixa orellana) بر شاخص-های رشد، بقاء و میزان تولید میگوی بزرگ آب شیرین (Macrobrachium Rosenbergii) انجام گرفت. این مطالعه در چهار تیمار و هر تیمار در سه تکرار انجام شد. تیمارهای مختلف شامل: تیمار یک (شاهد) حاوی صفر، تیمار دو حاوی 50 میلی گرم بر کیلوگرم، تیمار سه حاوی 150 میلی گرم بر کیلوگرم و تیمار چهار حاوی 200 میلی گرم بر کیلوگرم آناتو بود. میگوها به طور تصادفی تقسیم و به 12 عدد تانک پلاستیکی 50 لیتری (20 میگو در هر تانک) معرفی شدند. میگوها دو وعده در شبانه روز و به میزان سه درصد وزن بدن در ساعات 9 و 17 به مدت 8 هفته، در آب با میانگین 1± 31 درجه سانتی گراد تغذیه شدند. بر اساس نتایج، تیمارهای دریافت کننده پودر آناتو دارای وزن نهایی، نرخ رشد ویژه و کارایی پروتئین بالاتری نسبت به گروه شاهد بودند (05/0>P). در حالی که ضریب تبدیل غذایی در تیمارهای آزمایشی کاهش یافت (05/0>P). تیمارهای حاوی 150 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم آناتو در شاخص های بهره برداری از پروتئین راندمان بهتری نسبت به تیمار شاهد داشته (05/0>P)، همچنین تیمارهای حاوی 150 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم آناتو دارای میزان نرخ رشد ویژه و ضریب تبدیل بهتری نسبت به گروه شاهد و تیمار حاوی 50 میلی گرم بر کیلوگرم آناتو بود و اختلاف معنی داری با سایر تیمارها داشتند (05/0>P). میزان بازماندگی تفاوتی بین تیمارهای آزمایشی و تیمار شاهد نشان نداد. با توجه به نتایج حاضر، استفاده از جیره های حاوی 150 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم آناتو با یکدیگر اختلاف معنی داری را نداشتند اما تیمار چهارم (200 میلی گرم بر کیلوگرم آناتو) به دلیل اثرات مطلوب تر در افزایش میزان رشد، کاهش ضریب تبدیل غذایی و به دنبال آن افزایش میزان تولید نسبت به تیمار سه (150 میلی گرم بر کیلوگرم آناتو) می تواند به عنوان پیشنهاد مناسب تری برای استفاده در جیره های غذایی میگوی بزرگ آب شیرین معرفی شود.