زمینه و هدف: تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف رویکردی نوین در مطالعات تحلیل گفتمان است که در چند دهه اخیر مورد توجه بسیاری از پژوهشگران علوم انسانی بویژه در مطالعات ادبی قرار گرفته است. ادبیات ملتها را میتوان در چارچوب نقد زبانشناختی و گفتمان انتقادی بخوبی تحلیل و تفسیر نمود. اسطوره جمشید در شاهنامه و داستان پرومته در اساطیر یونان از جمله دو داستان اساطیری هستند که با بنمایه های مشترک فراوان گفتمان غالب از نبرد نیکی و بدی، دور شدن از فرّه ایزدی و تلاش برای موازنه قدرت را نشان میدهند. هدف اصلی جستار پیش رو تحلیل و بررسی اسطوره جمشید در شاهنامه و اسطوره پرومتئوس از منظومه هسیودوس بر اساس رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف میباشد. روش پژوهش: روش پژوهش در این مقاله توصیفی تحلیلی بر مبنای مطالعات کتابخانه ای و بهره گیری از نقد زبانشناختی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف بمنظور بررسی دو داستان اساطیری جمشید از شاهنامه و اسطوره پرومتئوس از هسیودوس (هزیود) میباشد. یافته های پژوهش: یافته های پژوهش حاکی از آن است که در سطح توصیف عوامل انسجام واژگانی (تکرار)، تضاد و هم معنایی، تناسب و انسجام دستوری در هر دو داستان مورد توجه قرار گرفته است. در سطح تفسیر بر اساس اصل بینامتنیت، هر دو داستان دارای ریشه ها و بنمایه های مشترک معنایی هستند و در سطح تبیین، داستان جمشید و پرومته انعکاسی از ساختار اجتماعی عصر اساطیری و کهن است. نتایج پژوهش: در سطح توصیف انسجام واژگانی در قالب تکرار اسامی و ضمایری است که بلحاظ ایدئولوژی بر بافت موقعیتی جمشید و پرومته تأکید و تکیه دارد. تناسبهای معنایی نیز در هر دو داستان در خدمت تأکید بر ماهیت و شخصیت این دو میباشد و واژه هایی که قدرت، جنگاوری، ادوات جنگی، تقابل خیر و شر و نیکی و بدی را میرساند بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در حیطه تفسیر و تبیین، هر دو داستان اشتراکات فراوانی دارند از جمله گرفتاری و به بند کشیده شدن جمشید و پرومته و خشم ضحاک و زئوس. حذف و جانشینی، تضادمعنایی، زنجیره هم طبقه و هم مرجع در هر دو داستان در راستای القای ایدئولوژی قدرت جمشید و عصیان پرومته در مقابل زئوس است. نیز اشتراکاتت مفهومی و بینامتنی میان دو داستان در سطح تبیین و نبرد خیر و شر در سطح تفسیر که برآیند کنش اجتماعی انسان عصر اساطیری است، حائز اهمیت میباشد.

قول به ماهیتی مستقل از اراده آدمیان برای تکنولوژی، از سوی هر اندیشمندی که ارائه شود، تاثیرات درازدامنی بر کل منظومه تاملات او درباره تکنولوژی بر جای می نهد. هایدگر را در زمره قائلین به ماهیت مستقل برای تکنولوژی (ذات گرایان یا essentialists) آورده اند. رای هایدگر به این ماهیت، موکد و سازگار با سایر پاره های تفکر او در باب تکنولوژی است. این قول حتی تا نهایت فلسفه ورزی او درباره تکنولوژی یعنی آنجا که راهی به سوی رهایی از گشتل تکنولوژی می جوید، جاری است. مقاله حاضر سعی بر آن دارد که ادله و شواهد عرضه شده درباره این موضوع از سوی هایدگر را بر تکنولوژی پزشکی جاری سازد. آنگاه به نقدهایی که ممکن است بر این ادله و شواهد وارد شوند، می پردازد. جستن بنیادهای آرای هایدگر در باب تکنولوژی در نخستین اثر کلاسیک وی - هستی و زمان - مطمح نظر مقاله بوده است.

شناخت وضعیت موجود و آگاهی از نقاط قوت و ضعف مناطق از لحاظ شاخص های برخورداری، اولین گام در برنامه ریزی شهری و منطقه ای می باشد. این پژوهش با هدف سطح بندی شهرستان های استان اصفهان در بهره مندی از شاخصهای ساختاری بهداشتی-درمانی انجام گرفته است و از نوع توصیفی بوده که به بررسی وضعیت شاخص های بهداشتی و درمانی در شهرستان های استان اصفهان در سال 1393 پرداخته است. داده های مورد نیاز در سه گروه شاخص های نهادی، نیروی انسانی و بهداشت روستایی جمع آوری گردید. شاخص ها با استفاده از تکنیک AHP وزندار و سپس با استفاده از تکنیک پرومتی شهرستان ها سطح بندی شدند و در نهایت ترسیم نقشه نیز توسط نرم افزار Arc GIS انجام گرفت. در مجموع محرومیتی کلی در سطح استان از لحاظ برخورداری از شاخص های بهداشتی و درمانی حاکم است. شهرستان نایین و اردستان با توجه به میزان جمعیتشان (سرانه شاخص ها) با کسب رتبه 1 و 2 به ترتیب بیشترین امتیاز و شهرستان خمینی شهر و برخوار نیز از لحاظ جمعیت ساکن در این مناطق با رتبه 22 و 23، کمترین میزان بهره مندی از شاخص های ساختاری بهداشت و درمان را به خود اختصاص دادند. از بین شاخص های مورد بررسی، بیشترین میزان برخورداری مربوط به شاخص های نهادی و کمترین میزان، مربوط به شاخص های بهداشت روستایی بود.

امروزه در مراکز اصلی شهر، به شاخص امنیت به عنوان عاملی مؤثر در سرزندگی و حیات شبانه توجه شایانی شده است؛ اما به برخی از فضاهای شهری با پتانسیل گردشگری، کمتر توجه شده است. پژوهش حاضر ماهیت توسعه ای - کاربردی دارد و گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای و پیمایش میدانی انجام شده است. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزارهای گرافر، سیستم اطلاعات جغرافیایی، ویزیو، اکسل، رویت، اتوکد و مدل پرومته انجام شده است. همچنین، هدف تحقیق بررسی نقش فضای شهری شبانه در جرم خزی شهر آبادان است. این هدف در 3 بعد اجتماعی، کالبدی و بصیری مطالعه شده است. در این راستا نتایج تحقیق نشان داده اند از میان معیارهای موجود هیچ یک از معیارها در حالت ایدئال قرار نگرفته اند؛ زیرا هیچ کدام از رتبه های نهایی به یک نزدیک نشده اند. نزدیک ترین آمار به یک، 31/0 تا عدد یک فاصله دارد. با توجه به ارزیابی ها در رابطه با کیوسک نگهبانی و نظارت رسمی اهمیت بالاتری در نظر افراد برخوردار است. در خط ساحلی اروند به دلیل کیفیت کالبدی پایین، قطع ارتباط کالبدی و تباین و پیوستگی محیط، دسترسی ضعیف، جداره های صلب و خاموش کاهش حضورپذیری به خصوص در اوقات شب روبه رو است که باعث کاهش امنیت این فضای شهری آبادان شده است.

امروزه در فرآیند برنامه ریزی توسعه، شناخت و تبیین سطوح توسعه یافتگی نواحی و آگاهی از نقاط قوت و ضعف آن ها اهمیت بسیاری دارد، بخشحمل ونقل بدلیل برقراری ارتباط میان سایر بخش هاازبخش­ هایکلیدیکشور در امر توسعه محسوبمی­ شود. از این رو پژوهش حاضر باهدف سطح بندیمیزانتوسعه یافتگیبرمبنایشاخص هایحمل ونقل جاده ای انجام شده است. اینپژوهشازلحاظهدف گذاری، کاربردیوازلحاظ روش شناسی توصیفی-تحلیلیاستکهدرآنازروشنظرخواهیازکارشناسانونیزمطالعاتکتابخانه ایاستفاده شده است. جامعهآماریتمامی شهرستان های استان خوزستاناستکهازنظرشاخص های حمل ونقل جاده ای بااستفادهازمدل V-PROMETHEE و تحلیل گایاموردارزیابیقرارگرفته اند. جهت وزن­ دهی به شاخص ها از مدل ANPاستفاده شده است. بر اساس نتایج بدست آمده از 24شهرستان استان، 2 شهرستان کاملاً برخوردار، 3 شهرستان برخوردار، 5 شهرستان نسبتاً برخوردار، 6 شهرستان نابرخوردار و 8 شهرستان کاملاً نابرخوردار از توسعه می باشند. شهرستان خرمشهر با Phi (592/0) و شهرستان باوی با Phi(412/0-) در رتبه های اول و آخر قرار دارند. به طورکلی نتایجبدستآمدهبیانگر این می باشد که شکافعمیقیبین شهرستان هایاستانازلحاظبرخورداریازسطوح توسعه وجوددارد.

چکیده هدف از پژوهش حاضر بررسی تطبیقی رقابت­پذیری شهرستان های استان آذربایجان شرقی طی سال های 1385-1395 است. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و ازلحاظ ماهیت، توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش شامل شهرستان های استان آذربایجان شرقی است. جمع­آوری داده­ها به صورت کتابخانه ای است که به منظور تحلیل وضعیت رقابت پذیری استان از 39 متغیر برای سال 1385 و 44 متغیر برای سال 1395 بهره گرفته شده است. جهت تعیین اهمیت نسبی متغیرها از روش آنتروپی شانون و برای تجزیه وتحلیل داده­ها نیز از روش پرومته استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که شهرستان های استان به لحاظ رقابت پذیری از تفاوت های عمده ای در هر دو سرشماری 1385 و 1395 برخوردار بوده اند. بااین وجود در سال 1395 شاهد بهبود نسبی در وضعیت رقابت پذیری شهرستان های استان هستیم؛ بدین صورت که در سطح بسیار بالای رقابت پذیری، یک شهرستان، در سطح دوم با رقابت پذیری بالا چهار شهرستان ، در سطح متوسط هفت شهرستان ، در سطح پایین پنج شهرستان و در سطح بسیار پایین رقابت پذیری دو شهرستان قرار گرفته اند.

در دهه های اخیر افزایش جمعیت شهرها و رشد شهرنشینی باعث مشکلات بیشماری از جمله مشکلات تراکم رشد فزاینده شهرها، کمبود مسکن، تخریب مکانهای شهری و افزایش نابرابریهای بهداشتی و اجتماعی، در مقیاس وسیع، بین ساکنان شد. دغدغه ها و نگرانی های ناشی از این پدیده موجب گردید تا رویکردهای متعددی برای تأمین وضعیت مطلوب زندگی برای نسل های امروز و آینده مطرح شودکه یکی از این رویکردهای مهم، رویکرد شهر سالم است. از این رو بررسی و سنجش شاخص های شهر سالم در سطح نواحی مختلف( استان، شهرستان و شهر) می تواند گامی موثر در برنامه ریزی توسعه پایدار شهری باشد. لذا پژوهش حاضر با هدف ارزیابی سکونتگاه های شهری استان گلستان از لحاظ شاخص های شهرسالم انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی با هدف کاربردی است. جامعه آماری 14 شهرستان استان گلستان براساس آمارنامه 1390 می باشد. برای ارزیابی شهرسالم از 50 شاخص در 4 بخش بهداشتی-درمانی، محیط زیست، اجتماعی-اقتصادی و سلامت استفاده شده است. برای بیان اهمیت نسبی هریک از شاخص ها از مدل ANP و جهت تجزیه و تحلیل داده ها از مدل پرومته و تحلیل گایا استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که نقاط شهری شهرستان گالیکش با امتیاز (271/0) کاملاً برخوردار، بندرگز با امتیاز(220/0) برخوردار، کردکوی(141/0)، رامیان(110/0)، کلاله(106/0) و مینودشت(033/0) نسبتاًبرخوردار، مراوه تپه(002/0-)، آق قلا(004/0-)، ترکمن(105/0-)، علی آباد(112/0-)، گنبدکاووس(131/0-) و گمیشان(147/0-) نابرخوردار وآزاد شهر وگرگان به ترتیب با امتیاز(182/0-) و(197/0-) شهرستان های کاملاً نابرخوردار از شاخص های شهر سالم در استان گلستان می باشند.