چسبندگی هزینه ها زمانی روی می دهد که به هنگام کاهش تقاضا، مدیران برای اجتناب از هزینه های تعدیل، تصمیم به حفظ منابع بلا استفاده می گیرند، تصمیم مدیران به حفظ منابع بلااستفاده می تواند ناشی از ملاحظات شخصی باشد و نوعی هزینه های نمایندگی ایجاد کند. لذا در این پژوهش تاثیر مساله نمایندگی بر شدت چسبندگی هزینه ها بررسی شد. از جریان نقد آزاد، دوره تصدی گری و افق دید مدیر عامل به عنوان متغیرهای مساله نمایندگی استفاده شده و تعداد 135 شرکت در دوره زمانی 93-1383 به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند که مجموعا تعداد 1485 سال - شرکت را ایجاد می کردند. برای آزمون فرضیه های پژوهش از رگرسیون لگاریتم خطی چند متغیره با استفاده از داده های تلفیقی به روش حداقل مربعات تعمیم یافته با وزن دهی به مقاطع استفاده شد. یافته های این پژوهش حاکی از تاثیر معنادار متغیرهای نمایندگی بر چسبندگی هزینه ها است. از این رو، عدم تقارنی هزینه ها به علت مساله نمایندگی رابطه مثبتی با انگیزه های شخصی و حکمرانی مدیران دارد.

شناخت رفتار هزینه در برابر تغییرات فروش و بررسی عوامل موثر بر رفتار نامتقارن هزینه ها موجب آگاهی بیشتر از انگیزه ها و تصمیمات مدیران می شود. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه بین بدهی های تجاری و چسبندگی هزینه شرکت ها و همچنین اثر تعدیلی مشکل نمایندگی و تمرکز مشتری بر رابطه مذکور می باشد. جهت آزمون فرضیه های پژوهش از اطلاعات مالی 161 شرکت-های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 7 ساله بین سال های 1393 الی 1399 استفاده شد. نتایج حاصل از رگرسیون با داده های ترکیبی نشان می دهد بدهی تجاری به عنوان یک سازوکار کنترلی برون سازمانی عمل می کند و دارای رابطه معکوس و معناداری با چسبندگی هزینه شرکت ها می باشد. هم چنین، یافته ها نشان داد که مشکل نمایندگی ارتباط معکوس بین بدهی تجاری و چسبندگی هزینه شرکت ها را تقویت می کند، لیکن تمرکز مشتری ارتباط مذکور را تضعیف می-کند. نتایج این پژوهش از این حیث که یکی از عوامل بالقوه ای را شناسایی می کند که می تواند چسبندگی هزینه را در شرکت ها کاهش دهد، به گسترش ادبیات موجود در حوزه چسبندگی هزینه کمک می کند.

One of the factors that can be the link between our intentions and actions and their external consequences is human agency, which indicates the conscious design and intentional execution of actions by the individual in order to influence future events.Objective and Method: This research with a developmental approach of psychometric method and method 1, examines the psychometric indices of the Human Factor Characteristics Scale using the classical theory of test score measurement and the graduated question-answer theory. The purpose of this study, which included high school students in Tehran, was selected by cluster sampling of 500 people as a sample size and statistical analysis was performed on 481 data. To collect the data, the ion Human Agent Characteristics Scale (2011) was used and the research questions were evaluated using IRTPRO and SPSS software.Results:The assumption of local independence based on Pearson x2 index was established by applying Simjima's calibrated question-answer theory and the assumption of being one-dimensional based on the analysis of multidimensional question-answer theory. Diagnosis parameters with question-answer approach and classical approach Test score Both item 25 approach had the lowest and item 2 had the highest diagnosis parameter. The answer thresholds for all the questions were so far apart that no option was covered by the other option, and the options were independently selected by individuals at intervals of theta. The total scale was calculated with Cronbach's alpha of 0.945, intentionality of 0.894, foresight of 0.780, self-reactivity of 0.871 and rethinking of 0.762. Also, the role of each item in internal consistency was investigated by the loop method, which all questions had a favorable role in internal consistency of this scale. The value of the validity coefficient obtained from the question-answer theory was obtained by marginal method for intentionality 0.92, forethought 0.85, self-reaction 0.91, rethinking 0.83..

The problem of personal identity among others may stem from the following question—what does be the person that you are, from one day to the next, necessarily consist of? The diachronic problem of personal identity raises question on the necessary and sufficient conditions for the identity of the person over time. The synchronic problem is grounded in the question of what features or traits characterize a given person at one time. To answer these questions, John Locke discarded the soul and the body as necessary and sufficient substances for personal identity over time. He accepted consciousness as the only criterion for personal identity; the only thing capable of remaining the same and preserving personal identity through change. Though Locke’s argument is somewhat clear and coherent but what remains vague and incoherent is embedded in the question—what exactly is consciousness? How and why should it be the basis or criterion for the determination of personal identity? Using the method of critical analysis, I argue that Locke’s choice of consciousness as the determinant of personal identity, though quite novel, is incoherent and vague. Secondly, Locke had already presumed and anticipated clearly though fallaciously the very thing he wishes to substantiate. I therefore conclude that Locke’s argument is just another way of trying to escape but inadvertently prolonging the difficulty of apparently articulating a distinction between the psychological approach and physiological approach to the problem of personal identity. However, in my submission, I propose the concept of the “other” as alternative approach— a sort of an extrinsic-intrinsic approach to the problem of personal identity.