مقدمه: بارداری، شیردهی، مراقبت از فرزند و اشتغال از جمله عواملی هستند که روابط جنسی زنان را تحت تاثیر قرار می دهند. مطالعه حاضر با هدف تبیین تجارب جنسی زنان در دوران بارداری و شیردهی انجام شد.روش کار: در این مطالعه با رویکرد کیفی، رفتار جنسی مادران در دوران بارداری و شیردهی مورد بررسی قرار گرفت. 30 مادر شیرده دارای کودک 24-4 ماهه بر اساس نمونه گیری مبتنی بر هدف در مطالعه شرکت کردند. برای گردآوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختار استفاده شد. مادران در یک گفتمان تعاملی، تجربیات جنسی خود را در بارداری و شیردهی مطرح کردند. مصاحبه ها ضبط، دست نویس، کدگذاری و طبقه بندی شد و بر اساس رویکرد تحلیل محتوای کیفی آنالیز شدند.یافته ها: از تجزیه و تحلیل داده ها، یک مضمون اصلی «تغییر در رفتارهای جنسی» و 4 مضمون فرعی «کم شدن میل جنسی، از دست دادن خلوت، وظایف مادری، رعایت همسر» استخراج شد. زوجین در این دوران، محور توجه خود را به جنین، شیردهی و نوزاد معطوف کردند. تغییر در تعاملات جنسی، خدشه ای بر روابط زوجین به وجود نیاورد.نتیجه گیری: از آنجایی که محوریت توجه مادران در دوران بارداری و شیردهی بر جنین، شیردهی و نوزاد بود، کاهش فعالیت های جنسی، روابط زوجین و کیفیت زندگی را مختل نساخت.

در این مطالعه‏، رکوردهای تولید شیر روزانه سال های 1385-1383 یک گاوداری در استان تهران مربوط به 142 گاو در دوره شیردهی اول و 140 گاو در دوره شیردهی دوم، مورد استفاده قرار گرفت. در این گاوداری تولید واقعی هر گاو در هر روز و متعاقبا تولید واقعی هر دام در هر بخش دوره شیردهی موجود بود و مقایسه توابع با معیاری جدید (مربعات خطای برآورد سطح زیر منحنی) امکانپذیر بود. در این تحقیق 5 تابع گامای ناقص، رگرسیون چندجمله ای، چندجمله ای معکوس، ولمینک و لگاریتمی مختلط در ماه های مختلف دوره شیردهی و این 5 تابع با تابع لژاندر مرتبه سوم، برای کل دوره شیردهی (305 روز) مورد مقایسه قرار گرفتند. رتبه توابع و معنی دار بودن تفاوت رتبه ها برای کم بودن مربعات خطا توسط آزمون کواد مشخص شد. در دوره شیردهی اول، تابع گامای ناقص در ماه های 1، 2، 4، 5، 8 و 9، تابع رگرسیون چندجمله ای در ماه های 3 و 6، تابع لگاریتمی مختلط در ماه 7 و تابع ولمینک در ماه 10 رتبه اول را در برآورد سطح زیر منحنی داشت. در دوره شیردهی دوم، تابع گامای ناقص در ماه های 1، 4، 5، 6 و 9، تابع لگاریتمی مختلط در ماه های 7 و 8، تابع ولمینک در ماه های 3 و 10 و تابع رگرسیون چندجمله ای در ماه 2 رتبه اول را در برآورد سطح زیر منحنی داشت. برای کل دوره شیردهی تابع گامای ناقص در برآورد سطح زیر منحنی رتبه اول را در هر دو دوره شیردهی داشت. البته از بین توابع به کار رفته در این تحقیق، در دوره شیردهی اول تفاوت تابع گامای ناقص با توابع رگرسیون چندجمله ای و لژاندر مرتبه سوم و در دوره شیردهی دوم تفاوت این تابع با تابع رگرسیون چندجمله ای معنی دار بود.

زمینه و هدف: در زمان بارداری تغییرات عمده ای در بدن مادر رخ می دهد، گاهی این تغییرات برای مادر و جنین خطرساز است با شناخت این تغییرات می توان شرایط بارداری مادر را مدیریت کرد. در این مطالعه، تغییرات هیستومورفومتری بافت طحال طی بارداری و شیردهی در موش های صحرایی ماده نژاد ویستار بررسی گردید. روش کار: در این مطالعه تعداد 54 سر موش صحرایی بالغ نژاد ویستار(12 نر و 42 ماده) با میانگین وزنی 220-240 گرم انتخاب شده و پس از جفت گیری و مشاهده پلاک واژینال 18موش صحرایی باردار به 3 گروه 6 تایی و 6 موش صحرایی ماده بالغ غیر باردار به عنوان نمونه کنترل تقسیم بندی شدند. و با احتساب روز اول بارداری موش ها به 4 گروه، کنترل، 10 و 20 بارداری و هفته اول شیردهی تقسیم شدند. سپس موش ها تشریح و بافت طحال خارج و برای بررسی هیستوپاتولوژی با روش هماتوکسیلین-ائوزین رنگ آمیزی شدند. در نمونه ها تعداد ماکروفاژ، مگاکاریوسیت و قطر پالپ سفید مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با روش آماری آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون دانکن مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: تعداد ماکروفاژ در روز 10 و 20 بارداری نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری نشان داد(0/01p). قطر پالپ سفید در روز 10 بارداری نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری نشان داشت (0/05pنتیجه گیری: فرآیند بارداری باعث تغییرات قطر پالپ سفید و افزایش ماکروفاژهای بافت طحال در موش های صحرایی را به دنبال دارد که می تواند ناشی از تغییرات سیستم ایمنی مادر باشد.

زمینه و هدف: متامفتامین یک داروی محرک سیستم عصبی مرکزی است که مصرف آن بین نوجوانان افزایش یافته است. در این تحقیق، اثرات متامفتامین بر ساختار بافت تخمدان در موش های صحرایی نابالغ بررسی گردید. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی ماده نابالغ نژاد ویستار پس از شیردهی به چهار گروه تقسیم شدند: گروه شاهد سرم فیزیولوژی و گروه های تیمار، متامفتامین را در دوزهای 1، 3 و 5 میلی گرم برکیلوگرم به مدت 10 روز به شیوه درون صفاقی دریافت کردند. پس از بلوغ، موش ها تشریح و تخمدان آن ها جدا شد. مقاطع بافتی با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین از تخمدان تهیه و از نظر مورفولوژی بررسی گردید. در مقاطع بافتی تعداد فولیکول های اولیه در حال رشد، گراف، جسم زرد و سفید، شمارش و به روش آنالیز واریانس یک طرفه، بین گروه های مختلف مقایسه شدند. یافته ها: میانگین وزن موش ها و تخمدان پس از بلوغ در گروه های تیمار نسبت به گروه شاهد، اختلاف معنی داری نشان نداد. میانگین تعداد فولیکول های اولیه (در همه دوزها) و فولیکول های در حال رشد (دوز 3 و 5 میلی گرم برکیلوگرم) به صورت وابسته به دوز و به طور معنی داری کاهش یافت (001/0p<). میانگین تعداد فولیکول های گراف، جسم زرد و سفید نیز افزایش معنی داری (001/0p<) در گروه های تیمار 3 و 5 میلی گرم برکیلوگرم نسبت به گروه شاهد نشان داد. نتیجه گیری: احتمالاً متامفتامین با تقلید از ترکیبات آمفتامینی طبیعی بدن، در ترشح و فعالیت GnRH اختلال ایجاد کرده و در نتیجه سبب بی نظمی در تعداد و رشد فولیکول ها در تخمدان می شود که احتمالاً عدم بلوغ اووسیت ها و تخمک گذاری را نیز به همراه دارد.

مطالعه حاضر به منظور برآورد فراسنجه های ژنتیکی و همچنین روند فنوتیپی و ژنتیکی صفت طول دوره خشکی در سه شکم زایش اول 162165 گاو هلشتاین ایران طی سال های 1364 تا 1385 انجام شد. در این تحقیق از 264297 رکورد زایش در 1114 گله گاو هلشتاین با استفاده از مدل های خطی حیوانی تک صفته و دوصفته برای تجزیه ژنتیکی استفاده شد. روند ژنتیکی توسط تابعیت میانگین ارزش های اصلاحی به سال زایش محاسبه شد. میانگین طول دوره خشکی از 73.3 تا 82.7 روز متغیر بود و با افزایش شکم زایش افزایش نشان داد. برآوردهای وراثت پذیری طول دوره خشکی از 0.02 تا 0.09 تغییرات داشت و با افزایش شکم زایش افزایش یافت. برآوردهای همبستگی ژنتیکی بین طول دوره خشکی در شکم های زایش مختلف متوسط بوده و از 0.24 تا 0.34 برآورد شد. همچنین برآوردهای همبستگی های فنوتیپی بین طول دوره خشکی در شکم های زایش مختلف کم بوده و از 0.07 تا 0.10 متغیر بود. میانگین روند فنوتیپی سالانه بدست آمده از برازش تابعیت خطی میانگین سالانه طول دوره خشکی برای سه شکم زایش اول گاوهای هلشتاین ایران منفی بود (0.01>P). از سوی دیگر، روند ژنتیکی رو به کاهش و معنی داری برای طول دوره خشکی در طی شکم های زایش مختلف و در سال های مختلف مشاهده شد (0.01>P). برآوردهای پایین وراثت پذیری برای طول دوره خشکی بدست آمده در مطالعه حاضر می تواند به واریانس فنوتیپی بالای حاصل از تنوع محیطی زیاد نسبت داده شود. نتیجه گیری می شود که بیشتر تغییراتی که در طول دوره خشکی ایجاد می شود می تواند توسط بهبود عوامل غیرژنتیکی نظیر مدیریت و محیط تولید حاصل شود.

مقدمه: فرومون ها دارای نقش عمده ای در رفتارهای تولید مثلی و اجتماعی بسیاری از جوانان می باشد. به لحاظ سیستم نورواندوکرینی هورمون پرولاکتین، پارامتر مناسبی برای اندازه گیری و مقایسه تاثیر فرومون ها بر روی رفتارهای جنسی، مادرانه و همچنین شیردهی می باشد.روش ها: رتهای ماده به 19 گروه تقسیم بندی شدند که در هر گروه تعداد 8 عدد موش وجود داشت (n=8). جهت اندازه گیری میزان پرولاکتین از حیوانات خونگیری به عمل آمد و تمامی نمونه ها توسط کیت های پرولاکتین و به روش RIA تست هورمونی شدند.یافته ها: به کمک قفس مخصوصی تاثیر فرومون های جنس رت بدون دخالت تحریکات حسی از جمله بینایی، شنوایی و لامسه بر روی سطح پلاسمایی هورمون پرولاکتین مورد سنجش قرار گرفت و کاهش نشان داد (P<0.05). با قرار گرفتن رت های ماده در کنار رت های نر اخته شده سطح پلاسمایی هورمون نشان داد (P<0.05). در دوره های حاملگی میزان هورمون پرولاکتین در هفته اول حاملگی در حضور رت نر تفاوت معنی داری با هفته اول حاملگی در عدم حضور رت نشان نداد، ولی در هفته های دوم و سوم حاملگی میزان هورمون پرولاکتین افزایش معنی داری را نسبت به هفته های دوم و سوم حاملگی در حضور رت نر نمایان ساخت (P<0.01). در روزهای پس از زایمان میزان هورمون پرولاکتین در روزهای سوم، ششم و نهم در حضور رت نر نسبت به روزهای سوم، ششم و نهم پس از زایمان در عدم حضور رت نر افزایش نشان داد (P<0.01). گروه ماده های قرار گرفته در کنار فرزندان غریبه در روز ششم پس از زایمان کاهش معنی داری را نسبت به گروه روز ششم پس از زایمان در کنار فرزندان خودی نشان داد (P<0.05)، ولی در روزهای نهم و شانزدهم پس از زایمان بین دو گروه اختلاف معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهند که فرومون های جنسی نر در دوره های حاملگی و شیردهی بر روی سطح پلاسمایی هورمون پرولاکتین و در نتیجه فعالیت های تولید مثلی رت ماده تاثیر می گذارد.

خودکارآمدی عامل روانشناختی و انگیزشی مهمی برای تداوم تغذیه با شیر مادر است که باور فرد به توانایی خود در شیردهی انحصاری و موفق را در بر می گیرد. با توجه به اهمیت آموزش در افزایش خودکارآمدی، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بسته آموزشی بر خودکارآمدی شیردهی مادران در دوره پس از زایمان انجام شد. در این مطالعه تجربی یک سو کور، 300 زن نخست زا به روش نمونه گیری آسان و تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. در بخش پس از زایمان، یک گروه بسته آموزشی با آموزش مستقیم، گروه دوم بسته آموزشی بدون آموزش مستقیم و گروه کنترل مراقبت های معمول پس از زایمان دریافت کردند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافیک و سوالات مربوط به خودکارآمدی شیردهی بود که جهت گردآوری اطلاعات یک بار پس از زایمان و سپس سه ماه بعد به کار گرفته شد. بسته آموزشی شامل یک CD و یک پمفلت بود. آموزش مربوط به صورت چهره به چهره به مدت 20 دقیقه انجام شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 16 انجام شد. نتایج مطالعه نشان داد، میانگین نمره خودکارآمدی قبل از مداخله در گروه ها تفاوت معناداری نداشت ولی پس مداخله میانگین نمره خودکارآمدی در گروه مداخله تفاوت معنادار با گروه شاهد داشت (P<0.001). نتایج مطالعه حاکی از آن بود که آموزش شیردهی به صورت چهره به چهره و با دخالت مستقیم آموزش دهنده با افزایش خودکارآمدی شیردهی در ماه سوم پس از زایمان همراه است.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشاوره شیردهی بر خودکار آمدی شیردهی مادران نخست زای مراجعه کننده به بیمارستان های زنان شهر ملایر انجام شد. روش کار: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دو گروهی بر روی 60 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان های زنان شامل دکتر غرضی و مهر شهر ملایر انجام شد. زنان باردار به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. تخصیص نمونه ها در دو گروه به روش تصادفی بلوکی انجام شد و سایز بلوک ها مضربی از تعداد گروه ها در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه ویژگی های دموگرافیک و مامایی و پرسش نامه خودکار آمدی شیردهی فکس و دنیس بود. مداخله طبق اصول مشاوره ای GATHER صورت گرفت. خودکار آمدی شیردهی مادران قبل از مداخله و 4 هفته پس از زایمان در هر دو گروه ارزیابی شد. یافته ها: واحدهای پژوهش در دو گروه کنترل و آزمون از نظر ویژگی های دموگرافیک همگن بودند، تغییر نمره خودکارآمدی شیردهی مادران بعد از مداخله در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل تفاوت آماری معنی داری داشت (0/001>P)، در گروه آزمون، تغییر نمره خودکارآمدی شیردهی مادران بعد از مداخله نسبت به قبل از آن معنی دار بود (0/001>P). نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد ارایه مشاوره و آموزش ها در افزایش میزان خودکارآمدی شیردهی مادران و عملکرد آنان بسیار موثر بوده است و می تواند عملکرد زنان در رابطه با تغذیه با شیر مادر را ارتقا بخشد.

در مطالعه ای که به منظور بررسی و مقایسه ترکیبات آغوز دو نژاد گاو گلپایگانی و هولشتین انجام گرفت، از تعداد سی راس گاو گلپایگانی و سی راس گاو هولشتین با سنین مختلف تا چهار روز بعد از زایش، تعداد هشت نمونه آغوز گرفته شد. غلظت پادتنهای تام با دو روش ایمونودیفوزیون یک طرفه، و کدورت سنجی با سولفات روی اندازه گیری شد. تعیین مقدار چربی، پروتئین، لاکتوز، و مواد جامد آغوز به وسیله دستگاه Milk-O-Scan، و وزن مخصوص آنها توسط پیکنومتر انجام گرفت. به منظور بررسی آماری اطلاعات بدست آمده از برنامه GLM نرم افزار SAS استفاده شد. میانگین ها با استفاده از آزمون چند دامنه ای دانکن و در سطح 5% مقایسه شدند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که غلظت پادتنهای آغوز دوشش اول گاوهای هولشتین بیشتر از گاوهای گلپایگانی است، ولی در دوشش های بعدی این تفاوت معنی دار نیست. غلظت چربی، پروتئین، لاکتوز، و مواد جامد آغوز این دو نژاد تفاوت معنی داری ندارد و اثر دوره شیردهی نیز بر ترکیبات آغوز آنها قابل ملاحظه نمی باشد. وزن مخصوص آغوز دوشش اول گاوهای هولشتین بیشتر از گاوهای گلپایگانی بوده و همبستگی بین وزن مخصوص و غلظت پادتنها 0.77 است. در رابطه با روش اندازه گیری پادتنها، علیرغم دقت بیشتر روش ایمونودیفوزیون، روش کدورت سنجی به دلیل سرعت، سادگی، و ارزان بودن در بسیاری از موارد پیشنهاد می گردد.