کنه ها گروهی از بندپایان بزرگ، متنوع و قدیمی در میان گونه های شناخته شده امروزی هستند. بسیاری از گونه های کنه ها از حشرات بالغ به عنوان میزبان فورتیک استفاده می کنند. در این پژوهش 14 گونه از 11 جنس و هشت خانواده کنه مرتبط با زنبورهای گرده افشان که از این تعداد شش گونه از دو خانواده ی کنه های هتروستیگماتینا بودند جمع آوری و به شرح زیر شناسایی شدند:Parapygmephorus crossi Mahunka, 1974; Parapygmephorus delyorum Mahunka, 1980; Parapygmephorus khorasanicus Hajiqanbar and Khaustov, 2011; Imparipes (Imparipes) breganti Hall and Ebermann, 2004; Imparipes burgeri Ebermann and Jagersbacher-Baumanarus, 2013; Sennertia (Sennertia) cerambycina Scopoli, 1763; Sennertionyx manicati Giard, 1900; Kuzinia laevis Dujardin, 1849; Anoetus szelenyii Mahunka, 1974; Vidia lineata Oudemans, 1917; Chaetodactylus sp. and Androlaelaps sp. nov.با توجه به اهمیت اقتصادی زنبورها به ویژه زنبورهای بالاخانواده Apoidea، یکی از مهم ترین عوامل حیاتی مرتبط با آن ها کنه ها هستند که در صورت ارتباط انگلی با زنبورها می توانند یکی از مهم ترین و جدی ترین عوامل محدودکننده آن ها باشد. گونه های کنه شناسایی شده ذکر شده در بالا از 15 گونه از زنبورهای گرده افشان زیر جداسازی شد.Bombus terrestris Linnaeus, 1758; Bombus vestalis Geoffroy, 1785; Bombus niveatus Kriechbaumer, 1870; Bombus haematurus Kriechbaumer, 1870; Nomiapis diversipes Latreille, 1806; Tetraloniella menthae Risch, 1997; Halictus patellatus Morawitz, 1873; Halictus scabiosae Rossi, 1790; Xylocopa varentzowi Morawitz, 1895; Anthidium taeniatum Latreille, 1809; Megachili albisecta Klug, 1817; Osmia bicornis Linnaeus, 1758; Bumbus persicus Rodaszkowski, 1881 and Andrena sp. Nov.

در پژوهش حاضر، نمونه های زنبورهای گرده افشان قبیله ی Anthophorini موجود در موزه ی «حشرات گرده افشان ایران» واقع در دانشکده ی کشاورزی دانشگاه یاسوج بررسی شدند. به منظور انجام ریخت سنجی هندسی ابتدا نمونه ها تا حد گونه شناسایی شدند و پس از آن، پنج گونه از زنبورهای این قبیله از سه جنس Anthophora، Amegilla و Habropoda شامل گونه های Amegilla quadrifasciata، Anthophora (Melea) yasoujensis، Habropoda tarsata، Anthophora(Lophanthophora) agama و Anthophora (Pyganthophora) rogenhoferi به روش ریخت سنجی هندسی بررسی شدند. در بررسی حاضر تعداد 122 نمونه شامل 53 ماده و 69 نر مطالعه شد؛ به این ترتیب که پس از عکس برداری دیجیتالی و لندمارک گذاری روی بال ها، فایل های Tps با نرم افزار Tps Dig نسخه ی 1/2 به دست آمدند و درنهایت داده های حاصل که شامل عکس های لندمارک گذاری شده بودند به نرم افزار MorphoJ وارد شدند و تجزیه و تحلیل انجام شد؛ خروجی وارد نرم افزار PAST نسخه ی 17/2 شد و نتایج به شکل نمودارهای خوشه بندی شده نمایش داده شدند؛ به این ترتیب تفکیک در سطح جنس، زیرجنس و گونه انجام شد. نتایج بررسی حاضر نشان دادند روش ریخت سنجی هندسی روشی مؤثر و مفید با انطباق بسیار زیاد با کاراکترهای ریخت شناختی برای تفکیک نمونه های هر سه سطح است و ابزار قدرتمندی در جداسازی تاکسون های نمونه های این زنبورها به شمار می رود.

در طول تاریخ ثبت شده خراسان، فرشبافی یکی از تولیدات اصلی مردمان آن بوده است. هنری که سینه به سینه، نسل به نسل تا عصر صفویان ادامه یافته و در این دوران از رونق و اعتبار ویژه ای برخوردار شده است. برخی از دستبافتهای عصر صفوی که در موزه ها یا مجموعه های خصوصی نگهداری می شود گواهی بر این مدعاست. طراحی، رنگرزی و بافت سه رکن اصلی برای بافت یک فرش است. در میان این حرفه ها، طراحی قالی جنبه هنری بیشتری نسبت به رنگرزی و بافت دارد. خلاقیت و هوش طراحان قالی سبب ایجاد طیف گسترده ای از طرح ها و نقش های زیبا در فرش ایرانی شده است. اکثر این طرحها با تکیه بر اصول و قواعدی که ریشه در فرهنگ، اعتقاد و سنت ایرانیان دارد، خلق شده اند و هر کدام از این طرحهای منحصر به فرد بیانگر ذهن خلاق هنرمند ایرانی است، طراحانی که در نقاط مختلف ایران بزرگ پراکنده اند و طرح هایشان به همت بافندگان سخت کوش بر فرش ایرانی ثبت شده است. بیشتر دستبافته های عصر صفوی در مجموعه های هنری، موزه ها و گالری های شخصی نگهداری می شوند، برخی از آنها فرشهایی گرانبها و یادگارهایی ارزشمند از تاریخ فرشبافی خراسان بزرگ هستند که با ترکیب بندی افشان شاه عباسی تزیین شده اند. در این مقاله گوشه ای از هنر فرشبافی مردم خراسان در عصر صفویان با استناد به نوشته های موجود در کتابهای هنر اسلامی و فرش مورد بررسی قرار گرفته است و در انتها برخی از فرش های عصر صفوی که احتمال می رود در ایالت خراسان و شهر مشهد بافته شده اند به اختصار معرفی و ویژگی های کلی این طرحها بیان می گردد.

به منظور بررسی ترکیب پذیری عمومی صفات کمی و کیفی چغندرقند تعداد 46 هیبرید حاصل از تلاقی23 والد گرده افشان دیپلوئید با دو والد نر عقیم به عنوان تستر به همراه سه تیمار شاهد از نظر10 صفت مهم زراعی و تکنولوژیکی چغندرقند در ایستگاه تحقیقاتی کمال شهر کرج در سال 1383 مورد بررسی قرار گرفتند. هیبریدها در یک آزمایش 49 رقمی در قالب طرح لاتیس مربع در چهار تکرار کشت شدند. تجزیه واریانس داده ها وجود تفاوت معنی دار بین تیمارها را از نظر صفات مورد بررسی نشان داد. نتایج حاصل از تجزیه واریانس حاکی از آن است که بین تیمارها برای صفات عملکرد ریشه، عیار قند، نیتروژن، سدیم، پتاسیم، عملکرد شکرسفید، شکر قابل استحصال، عملکرد شکر و راندمان استحصال در سطح احتمال یک درصد و برای صفت درصد قند ملاس در سطح احتمال پنج درصد اختلاف معنی دار وجود دارد. ارزیابی داده ها از طریق روش تجزیه لاین × تستر پس از حذف شاهدهای آزمایش انجام شد. ترکیب پذیری عمومی لاین ها برای پتاسیم در سطح احتمال 5 درصد و برای صفات عیار قند، شکر قابل استحصال و نیتروژن در سطح احتمال یک درصد و برای صفات عملکرد ریشه، عملکرد شکر، عملکرد شکر سفید، سدیم، راندمان استحصال و درصد قند ملاس در سطح احتمال10 درصد معنی دار بود. با توجه به این که ترکیب پذیری عمومی برای صفات مذکور معنی دار شده است بنابراین وجود اثرات افزایشی در کنترل این صفات نقش دارند. هم چنین ترکیب پذیری خصوصی برای صفات عیارقند و شکر قابل استحصال و پتاسیم در سطح احتمال یک درصد و برای صفت نیتروژن در سطح احتمال پنج درصد معنی دار بود. بنابراین وجود اثرات غیر افزایشی نیز در کنترل این صفات دخالت دارند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

کشت کلزا (Brassica napus) به عنوان یکی از دانه های روغنی مهم در بیشتر مناطق ایران رواج یافته است. یکی از نکات اساسی در تولید دانه کلزا، تلقیح و باروری گل های آن می باشد. حشرات به عنوان موثر در گرده افشانی گل ها، مطرح هستند. به منظور مطالعه فون حشرات گرده افشان روی سه رقم کلزا شامل طلایه، اوکاپی و اس. ال. ام. و بررسی تفاوت احتمال بین این سه رقم از نظر جلب آنها در زمان گل دهی، حشرات گرده افشان از روی هر رقم بطور جداگانه با تور حشره گیری جمع آوری و در سطح خانواده شناسایی گردیدند. فراوانی انواع حشرات گرده افشان در زمان های مختلف روز روی هر رقم نیز تعیین گردید. نتایج بررسی ها نشان داد که حشرات گرده افشان جمع آوری شده از پنج راسته و 18 خانواده بودند. فراوان ترین گرده افشان ها مربوط به راسته بال غشاییان به ویژه زنبور عسل بود که حدود 50 درصد حشرات گرده افشان را تشکیل داد ولی بدون در نظر گرفتن زنبور عسل بیشترین تعداد حشرات جمع آوری شده مربوط به راسته دوبالان از جمله سه گونه به نام Bibio hortulanus, Metasyrphus corollae و Platypalpus sp. از مزرعه جمع آوری گردیدند. در زمان گل دهی (اوایل فروردین تا اواسط اردیبهشت) در اصفهان بیشترین درصد جمعیت زنبور عسل در ساعات گرمتر روز یعنی هنگام ظهر و بعدازظهر مشاهده شد و در ساعات قبل ازظهر به دلیل سردی هوا و کمتر بودن مقدار شهد گیاه، درصد حضور نسبی این گونه کمتر بود. فعالیت زنبورعسل در ساعت 9 صبح روی رقم طلایه و در ساعت 12 ظهر و 4 بعدازظهر روی رقم اکاپی بیشتر از سایر ارقام بود. با تعیین میزان تولید دانه در هکتار مشخص شد که گرده افشانی به وسیله حشرات می تواند عملکرد را 53 درصد افزایش دهد.