پژوهش های جانوری
سال:1397 | دوره:31 | شماره:1 |تعداد مقالات:10

مقدمه: بیماری آلزایمر در میان سالی شروع شده، به سرعت پیشرفت می کند و منجر به از دست دادن توان ذهنی فرد می شود. با توجه به اینکه اثر نوروپروتکتیو گیاه ختمیAlthea officinalis-Marshmallow)) گزارش شده است، در این مطالعه به بررسی اثر عصاره این گیاه در مدل تجربی بیماری آلزایمر در موش صحرایی و تأثیر آن بر بهبود حافظه اجتنابی غیر فعال پرداخته شد. روش کار: در ابتدا از طریق تزریق دوطرفه داخل بطنی پپتید آمیلوئید بتا(40-1)، مدل آلزایمری ایجاد شد. در این آزمایش از موش های نر نژاد ویستار با وزن (220-180)گرم استفاده شد. گروه های کنترل(بدون تزریق)، شم(نرمال سالین)، تجربی (بتاآمیلوئید (40-1) و چهار گروهی که عصاره گیاه ختمی را با مقادیر 10، 50، 100 و 250 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن، به صورت داخل صفاقی به مدت 7 روز قبل و سه هفته بعد از تزریق آمیلوئید بتا دریافت کردند. برای مطالعه رفتاری از دستگاه شاتل باکس استفاده شد و برای مطالعات بافت شناسی رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و نیسل انجام شد. دادهها توسط آنالیز واریانس و تست توکی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: داده ها نشان داد که تیمار گروه دریافت کننده آمیلوئید بتا با دوز 100میلی گرم بر کیلوگرم با عصاره گیاه ختمی می تواند شاخص های رفتاری را در تست حافظه اجتنابی غیر فعال نسبت به گروه شم افزایش دهد (P<0. 001) و باعثکاهش شدید میزان آسیب بافتی و افزایش تعداد نیسل بادی های رنگ آمیزی شده ناحیه CA1 هیپوکامپ شود. بحث و نتیجه گیری: در این تحقیق احتمالاً کاهش عوارض ایجاد شده با خاصیت آنتی اکسیدانی و خاصیت مهار کنندگی آنزیم استیل کولین استرازیترکیبات این گیاه مانندکوئرستین، کامپفرول، تانن، لسیتین، پکتین، استرولوکومارین در ارتیاط است.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیرات عصاره هیدروالکلی اکالیپتوس بر فراسنجه های خونی در ماهیان مبتلا شده به (Aeromonas hydrophila) بوده است. ایجاد آلودگی تجربی ماهیان آمور با باکتری آئروموناس هیدروفیلا با تراکم های 106× 5/1، 107× 5/1، 108× 5/1 و 109× 2/1 (cfu/ml) به محوطه صفاقی ماهیان انجام شد که نتایج نشان دهنده ایجاد بیماری در تراکم 108× 5/1 و 109× 2/1(cfu/ml) باکتری بوده است. تأثیر عصاره هیدروالکلی اکالیپتوس در غلظت های تیماری 250، 410، 580 و 750 (ppm) به صورت حمام کوتاه مدت (به مدت 60دقیقه) بر بچه ماهیان آمور (با میانگین وزنی 25 گرم) طی مدت 10روز با 3 تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از بررسی فراسنجه های خونی ماهیان مورد آزمایش که بر اساس آزمون تجزیه واریانس یکطرفه و آزمون دانکن انجام گرفت نشان داد که اختلاف معنی دار آماری در میزان گلبول های سفید، گلبول های قرمز، حجم متوسط گلبولی، غلظت متوسط هموگوبین در گلبول قرمز، غلظت متوسط هموگلوبین گلبول های قرمز، نوتروفیل، لینفوسیت خون ماهیان با تیمار شاهد حکایت دارد(P<0/05)، بررسی نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد عصاره هیدروالکلی اکالیپتوس خصوصا در غلظت های پایین به دلیل عدم ایجاد تغییرات قابل توجه در فراسنجه های خونی می توانند به عنوان ترکیبات ضدمیکروبی در کنترل عوامل بیماریزا و درمان ماهی آمور مورد توجه قرار گیرند.

تحقیق حاضر بر مبنای بروز پدیده فوق رسیدگی و ارتباط آن با استروئید های جنسی شامل تستوسترون(T)، پروژسترون (P)، 17-بتا استرادیول (E2) و آنزیم های مهم کبدی از جمله آلانین آمینوترانسفراز (ALT) و آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، همچنین سطوح مختلف کورتیزول، گلوکز، لاکتات، چربی کل، پروتئین و کلسیم در مولدین استرلیاد پرورشی انجام پذیرفت. برای انجام این مطالعه، 18 ماهی با میانگین وزنی 4/240 ± 2/1120 گرم درنظر گرفته شد. نمونه برداری از سه گروه 6 تایی ماهیان در شرایط عدم فوق رسیده، ابتدا فوق رسیدگی و فوق رسیده کامل انجام پذیرفت. مقایسه این سه گروه، اختلاف معنی داری را در میزان تستوسترون (T)، 17 بتا استرادیول (E2)، AST، کورتیزول، گلوکز و لاکتات پلاسما نشان داد، بطوریکه بیشترین میزان AST، کورتیزول، لاکتات بترتیب بمیزان IU/l 16/31 ± 33/521، ng/ml93/10 ± 66/68، mg/dl32/5 ± 66/30 در مرحله فوق رسیدگی کامل و کمترین آن ها در مرحله عدم فوق رسیدگی بترتیب به میزان IU/L 8/30 ± 16/389، ng/ml70/2 ± 8/26، mg/dl 38/1 ± 91/11 و بیشترین میزان گلوکز وT، E2 در مرحله عدم فوق رسیدگی به میزانmg/dl92/5 ± 83/68 66/2 ± 37/14 و ng/dl 36 /0 ± 47/1 مشاهده شد (P<0. 05). این درحالی بود که در شاخص های P، آنزیم َALT، کلسیم، پروتئین و چربی کل اختلاف معنی دار مشاهده نشد. این مطالعه نشان داد هورمون های استروئیدی و شاخص های بیوشیمیایی می توانند نشانگر قابل اعتمادتری برای پیش بینی و ارزیابی مراحل رسیدگی ماهیان خاویاری باشند و امکان استفاده از این فاکتورها بعنوان نشانگرهای زیستی برای کنترل زمان تولیدمثل و بروز فوق رسیدگی در مولدین ماده استرلیاد وجود دارد.

در این بررسی 40 قطعه شاه میگوی آب شیرین (Astacus leptodactylus) بالغ، بصورت زنده از سد ارس تهیه شده و پس از تجویز خوراکی فرمالین 10 درصد و برداشت کوتیکول به مدت یک هفته در فرمالین 10 درصد نگهداری شدند. پس از تهیه مقاطع بافتی به روشهای استاندارد توسط روش هماتوکسیلین-ائوزین، پریودیک اسیدشیف، آلسین بلو، وون کوسا و ماسون تری کروم رنگ آمیزی وبوسیله میکروسکوپ نوری بررسی شدند. نتایج نشان داد هپاتوپانکراس ازخارج توسط کپسولی نازک ازبافت همبندی پوشیده شده وغدد لوله ای مرکب بوده که در مقطع عرضی، این لوله ها دارای مجرایی ستاره ای شکل متشکل از یک ردیف سلول هرمی تا استوانه ای شامل سلول های استوانه ایی بازوفیلیک با هسته یوکروماتینه (سلول های رشته ایی) و سلول های ترشحی با سیتوپلاسم مملو از ترشحات واکوئله می باشد. تراکم سلول های ترشحی جدار غدد هپاتوپانکراس بیشتر از سلول های استوانه ایی بازوفیلیکی بوده که برروی یک غشاء پایه قراردارند. ترشحات موجود در سیتوپلاسم سلول های ترشحی از نوع ترکیبات غیرکربوهیدراته بوده و بافت همبندی از نوع سست است و درسیتوپلاسم سلول های جداری غدد هپاتوپانکراس هم ترکیبات کلسیمی وجود دارد، که تراکم آن درسلول های رشته ای به حد اکثر خود می رسد. می توان گفت که هپاتوپانکراس سلولهای متفاوت با وظایف گوناگون دارد که برخی سلولها مانند سلولهای S ترشح کننده آنزیم بوده و سلولهای F رشته ای ممکن است محل اندوسیتوز باشند. همچنین سلولهایی که حاوی مقادیر زیادی کلسیم هستند را می توان بعنوان سلولهای R نامگذاری نمود که نقش ویژه ای در ذخیره کلسیم و استفاده از آن در جریان چرخه های زیستی از قبیل پوست اندازی خواهند داشت.

بال ریشکداران از جنبه های مختلف دارای اهمیت هستند. تعدادی از آنها به عنوان آفات درجه یک به محصولات کشاورزی خسارت وارد می سازند. نقش آنها در انتقال عوامل بیماریزای قارچی، باکتریایی و ویروسی گیاهان، شکارگری تعدادی از گونه ها بر روی بعضی از حشرات و کنه ها، وهمچنین نقش آنها در کنترل علف های هرز از مواردی هستند که دلالت بر اهمیت و لزوم توجه بیشتر به این گروه از حشرات دارند. تا کنون در ایران مطالعاتی به منظور شناسایی فون بال ریشکداران مناطق مختلف صورت گرفته و 217 گونه تریپس گزارش گردیده است. در بررسی هایی که به منظور جمع آوری و شناسایی فون بال ریشکداران شهرستان کلات در شمال شرقی استان خراسان رضوی در سال ها ی 93 و 94 انجام گرفت، نمونه های تریپس از روی گیاهان مختلف زراعی، باغی، زینتی و مرتعی جمع آوری و جمعا 40 گونه متعلق به 15 جنس و 4 خانواده شناسایی شدند. از این تعداد 14 گونه برای اولین بار از استان خراسان رضوی گزارش شده است. بیشترین گونه های شناسایی شده در منطقه کلات مربوط به زیرراسته Terebrantia بود، از میان خانواده های این زیر راسته، خانواده Thripidae با 11 جنس و 29 گونه غنی ترین خانواده از لحاظ جنس و گونه به شمار میآید. در زیرراسته Tubulifera نیز جنس Haplothris از خانواده Phlaeothripidae دارای بیشترین تعداد گونه شناسایی شده در منطقه کلات بود. در جنس Thrips نیز به ترتیب گونه های T. tabaci، T. meridionalis و T. atratus و در جنس Haplothrips نیز H. tritici دارای بیشترین تنوع میزبانی بودند.

مقدمه: استفاده از کراتین به عنوان مکمل غذایی، برای کمک به عملکرد ورزشی، عمومیت گسترده ای در میان ورزشکاران دارد. با این وجود اخیراً نگرانی هایی در مورد اثر زیان آور مصرف کوتاه و بلند مدت کراتین بر سلامتی بیان شده است. هدف از مطالعه ی اخیر، بررسی اثرات مصرف خوراکی مکمل کراتین بر سطح سرمی BUN، کراتینین و بافت کلیوی در رت های نر تحت تمرین بود. مواد و روش ها: در این مطالعه، رت های نر نژاد ویستار با محدوده وزنی (245± 5g) به طور تصادفی به 5 گروه 8 تایی: کنترل، شاهد، تمرین و دریافت کننده دوز 200، 300، و mg/kg/d 600 تقسیم شدند. مطالعات بیوشیمیایی و بافت شناسی بعد از 10 روز مصرف کراتین و ورزش انجام شد. سپس سطح سرمی BUN وکراتینین با استفاده از روش اسپکتروفتومتری مورد سنجش قرار گرفت. نتایج حاصله با استفاده نرم افزار SPSS نسخه 18 و آزمون تحلیل واریانس ANOVA تجزیه وتحلیل شدند. یافته های پژوهش: نتایج نشان داد که مصرف مکمل کراتین با دوزهای 200، 300 و 600 میلی گرم/کیلوگرم/ روز منجر به تغییرات معناداری در سطح سرمی BUN در مقایسه با گروه کنترل نشد (p>0. 05) و در دوزهای 200 و 300 میلی گرم/ کیلوگرم نیز سطح سرمی کراتینین در مقایسه با گروه کنترل تغییرات معناداری نداشت (p>0. 05) به استثناء گروه دریافت کننده دوز 600 میلی گرم/ کیلوگرم که به طور معناداری سطح سرمی بالاتری از کراتینین را در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (p<0. 05). نتایج نشان داد که مصرف مکمل کراتین در دوز بالا باعث افزایش معنادار در سطح سرمی کراتینین در مقایسه با گروه کنترل گردید اما تأثیر معناداری بر سطح سرمی BUN نداشت و ضایعه و آسیب هسیستولوژیکی معناداری در بافت کلیوی گروههای دریافت کننده مشاهده نشد.

مصرف مقادیر اندک مس در مدت طولانی موجب تجمع مس درکبد می شود و زمانی که به حداکثر مقدار خود رسید به داخل خون آزاد شده و باعث همولیز شدید داخل عروقی، زردی و نارسایی کلیوی خواهد شد. استان کرمان به دلیل خاک غنی از مس و وجود کارخانجات عظیم وابسته به صنایع مس، در زمره ی مناطق پرخطر محسوب می شود. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی اثرات گیاه مرزنجوش بر آسیبهای ناشی از مسمومیت با مس در بافت تخمدان انجام شد. در این تحقیق، 24 رت به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه های مس و درمان (مس+مرزنجوش)، 200 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن روزانه به صورت گاواژ، محلول سولفات مس را به مدت 7 هفته دریافت کردند. همچنین گروه کنترل مرزنجوش، عصاره مرزنجوش با غلظت ppm400 در آب مصرفی دریافت نمود. گروه های کنترل مرزنجوش و نرمال در طول مدت مطالعه، حجم مساوی از آب مقطر به روش گاواژ دریافت کردند. نتایج، اثر عصاره ی مرزنجوش بر کاهش آسیبهای تخمدان بدنبال تجویز مس را نشان داد. از لحاظ مورفومتریک، تعداد فولیکول های اولیه، در حال رشد، حفره دار و اجسام زرد در گروه مس کاهش معنی داری نسبت به کنترل و درمان نشان دادند. تعداد فولیکول های در حال تحلیل در گروه مس نسبت به کنترل و درمان افزایش معنی داری را نشان داد. نتایج این مطالعه نشان داد که خواص آنتی اکسیدانی گیاه مرزنجوش می تواند در کاهش ضایعات تخمدانی ناشی از مس نقش ایفا کند.

شته مومی کلم Brevicoryne brassicae از آفات مهم کلزا در جهان می باشد. در این پژوهش، فراسنجه های جدول زندگی و دورة رشد و نمو شته مومی کلم روی ژنوتیپ های مختلف کلزا شامل اکاپی، لیکورد، هایولا 401، هایولا 308 بررسی شد (دمای 1± 25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5± 60 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی). داده ها بر اساس جدول زندگی دوجنسی و نرم افزار رایانه ای TWOSEX-MSChart تهیه وآنالیز شد. نتایج نشان داد ژنوتیپ هایولا 308 و بخصوص زرفام بطور معنی دار باعث کاهش فراسنجه های rm، R0، GRR، λ در شتة مومی کلم B. brassicaeشدند. میزان rm، R0، GRR، λ برای شتة مومی کلم روی ژنوتیپ هایولا 308 به ترتیب 01/0± 22/0 ماده/ماده/روز، 07/2± 56/10 ماده/ماده/نسل، 86/2± 24/26 ماده/ماده و 02/0± 24/1 روز1-و روی ژنوتیپ زرفام به ترتیب 02/0± 17/0 ماده/ماده/روز، 43/1± 51/6 ماده/ماده/نسل، 64/1± 49/16 ماده/ماده و02/0± 19/1 روز1-بدست آمد. نوع ژنوتیپ کلزا بر میانگین مدت زمان یک نسل (T) شتة مومی کلم اثر معنی دار نداشت. کمترین میزان باروری شته بطور معنی دار روی ژنوتیپ زرفام به میزان 98/0± 18/12 ماده محاسبه شد. طول عمر افراد کامل شته روی دو ژنوتیپ اکاپی (87/0± 43/14 روز) و لیکورد (86/0± 43/14 روز) به طور معنی دار از دو ژنوتیپ هایولا 308 (70/0± 60/10 روز) و زرفام (64/0± 71/10 روز) بیشتر بود. در کل، نتایج نشان دهندة وجود مقاومت ژنوتیپ هایولا 308 و بخصوص زرفام نسبت به شته B. brassicae بود که این مسأله می تواند برنامه های مدیریت تلفیقی را برای کنترل شتة مومی کلم ارتقاء بخشد.

میزان متابولیسم کل بدن بعنوان شاخص فرآیندهای فیزیولوژیکی تحت تأثیر عوامل زیستی و غیرزیستی قرار دارد. در مطالعه حاضر، پس از تعیین آستانه تحمل دمایی (C˚ 7/31-9/1)، تأثیر تیمار های مختلف دمایی بر ظرفیت متابولیکی ماهی نازک (Chondrostoma regium) مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور، 56 قطعه ماهی نازک ( g35/1 ± 77/20) در معرض تیمار کاهش آنی دما (C˚ 5/4-5/3)، تیمار کاهش دما (C˚ 5/6-5/5) بمدت 24 ساعت، تیمار کاهش دما (C˚ 5/6-5/5) بمدت یک هفته، تیمار افزایش آنی دما (C˚ 31-30)، تیمار افزایش دما (C˚ 30-29) بمدت 24 ساعت، تیمار افزایش دما (C˚ 29-28) بمدت یک هفته و تیمار شاهد (C˚ 23-22) قرار گرفتند. میزان متابولیسم از جمله میزان متابولیسم استاندارد، بیشینه و محدوده هوازی برای هر ماهی بصورت جداگانه با استفاده از رسپیرومتر با جریان متناوب اندازه گیری شد. نتایج بدست آمده نشان داد که میزان متابولیسم استاندارد و بیشینه در تمامی تیمار های افزایش دمایی نسبت به گروه شاهد افزایش (05/0>P) یافته است، درحالی که محدودة هوازی این تیمار ها تغییر معنی داری را نسبت به گروه شاهد نشان نداد. از سوی دیگر، کاهش دما سبب کاهش معنی دار (05/0>P) تمامی پارامتر های متابولیکی (متابولیسم استاندارد، بیشینه و محدوده هوازی) نسبت به گروه شاهد شد. بر اساس نتایج بدست آمده می توان بیان نمود که افزایش دمای محیط بعنوان عامل استرس زای القایی و کاهش دمای محیط بعنوان عامل استرس زای محدود کننده برای ماهی نازک عمل می کند.

اثر عصاره اتانولی سه گیاه دارویی Fumaria parviflora (Lamark)، Euphorbia helioscopia L. و Achillea wilhelmsii C. Koch روی شاخص های تغذیه ای حشرات کامل شپشه آرد، Tribolium castaneum (Herbst) بررسی شد. شاخص های نرخ رشد نسبی (RGR)، نرخ مصرف نسبی (RCR)، کارایی تبدیل غذای خورده شده (ECI) و شاخص بازدارندگی تغذیه (FDI) برای ارزیابی اثر ضدتغذیه ای عصاره های گیاهی تعیین شد. تیمارها به روش دیسک آردی در دمای 1± 27 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5± 60 درصد و تاریکی ارزیابی شدند. غلظت های 0، 25/0، 5/0، 75/0، 1، 5/1 و 2 درصد از هر عصاره تهیه شد. پس از گذشت 72 ساعت از شروع آزمایش، شاخص های تغذیه محاسبه شدند. مقدار نرخ رشد نسبی، نرخ مصرف نسبی و درصد کارایی تبدیل غذای خورده شده با افزایش غلظت کاهش یافت. در صورتی که درصد شاخص بازدارندگی تغذیه به طور معنی داری با افزایش سطح غلظت افزایش نشان داد. با توجه به یافته های این تحقیق، عصاره فرفیون مؤثرتر از سایر عصاره ها عمل کرده است. به طوری که میانگین کل نرخ رشد نسبی، نرخ مصرف نسبی، کارایی تبدیل غذای خورده شده و شاخص بازدارندگی تغذیه این عصاره به ترتیب 26/0 میلی گرم/میلی گرم/روز، 56/0 میلی گرم/میلی گرم/روز، 40/46 درصد و 37/43 درصد می باشد. به نظر می رسد عصاره فرفیون در کنترل آفات انباری می تواند نقش قابل توجهی داشته باشد.