امروزه گردشگری صنعتی و به ویژه بازدید از کارخانههای قدیمی یکی از بازارهای با علایق ویژۀ گردشگری است که نه فقط فرصتی را برای حفظ میراثهای ملموس و ناملموس صنعتی ایجاد خواهد کرد، بلکه با تبدیل بخشی از کارخانه به سایت میراث صنعتی، درآمد تکمیلی برای کارخانه ایجاد خواهد شد و راهی برای خروج از اقتصاد تکمحصولی کارخانه خواهد بود. سیلوهای قدیمی یکی از میراثهای معماری صنعتی - کشاورزی هستند که امروزه بخشهایی از آنها بدون استفاده ماندهاند و در صورت عدم تغییر کاربری مناسب متروک خواهند شد. این در حالی است که این سیلوهای قدیمی ارزشهای تاریخی، آموزشی و صنعتی زیادی را در خود جای دادهاند. یکی از این سیلوها، سیلوی قدیم اصفهان است که مکان تحت مطالعۀ پژوهش حاضر است. این پژوهش دو هدف زیر را دنبال می کند: 1) کشف راهکارهای مناسب به منظور حفظ سیلوهای قدیم به عنوان میراث معماری و صنعتی - کشاورزی بر اساس مطالعههای پیشین و 2) شناسایی کاربریهای پایدار برای بخشهایی از سیلوی قدیم شهر اصفهان که بدون استفاده ماندهاند. پژوهش حاضر از نوع اکتشافی - کاربردی است و از روش مروری نظامند بهره گرفته است. ابزار گردآوری داده مقالهها، کتابها، روزنامهها و وبسایتها بودهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد سیلوهای قدیمی در جهان به کاربریهای گردشگری (موزه، سایت میراث روستایی و صنعتی به منظور رونق گردشگری صنعتی، کانون گردشگری هنری) و غیرگردشگری (مراکز اجتماعی و فرهنگی، سالنهای ورزشی و انبارهای چندمنظوره) دستهبندی شدهاند. به علاوه ، نتایج مطالعۀ تطبیقی - کیفی سیلوی قدیم اصفهان با سایر سیلوهای قدیم جهان و ایران نشان میدهد تبدیل بخشهای بدون استفادۀ سیلوی قدیم اصفهان به یک اکوموزۀ نان و گندم یا سایت میراث صنعتی - کشاورزی به منظور رونق گردشگری صنعتی مناسبترین و پایدارترین تبدیل کاربری است. در این راستا، بهرهگیری از هنر رنگ و نقاشی در منظر سیلوهای قدیمی بتنی راهبردی برای جذب بازدیدکنندگان و گردشگران بیشتر به سیلو است.