زمینه و هدف: استفاده از خواص ضد میکروبی گیاهان دارویی ها تواند مشکلات رایج در بکارگیری از آنتی بیوتیک ها را بر طرف کند. هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی خاصیت ضد باکتریایی عصاره هیدروالکلی پونه کوهی بر روی باکتریهای پاتوژن به روش میکروپلیت در شرایط آزمایشگاهی می باشد. مواد و روش ها: پس از جمع آوری پونه کوهی آنها را در مکانی به دور از نورخورشید در سایه برای مدت 72-48 ساعت خشک کرده و عصاره گیری به روش خیساندن(ماسیراسیونMaceration)صورت گرفت، سپس فعالیت ضد باکتریایی به روش (میکرودایلوشن) بر اساس میزان کدورت حاصل با غلظت 100درصد، میزان حداقل غلظت(رقت) مهارکننده MIC در محیط مولر هینتون براث ارزیابی گردید. یافته ها: نتایج حاصل از آزمون میکرودایلوشن نشان داد که حداقل غلظت مهارکنندگی عصاره بر اشریشیاکلی در گوده اول (lµ, 50)، حداقل غلظت مهارکنندگی عصاره بر سالمونلا تایفی موریوم در گوده اول(lµ, 50)، حداقل غلظت مهارکنندگی عصاره بر کلبسیلا پنومونیه در گوده دوم(lµ, 25)، حداقل غلظت مهارکنندگی عصاره بر سودوموناس آیروژینوزا در گوده ششم(lµ, 56/1)، حداقل غلظت مهارکنندگی عصاره بر باسیلوس سریوس در گوده هشتم(lµ, 39/0)، حداقل غلظت مهارکنندگی عصاره بر استافیلوکوک اوریوس در گوده دهم(بدون رشد) را نشان داد. نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نشان داد که اسانس پونه کوهی دارای خاصیت ضدباکتریایی می باشد و می تواند به عنوان یک منبع ارزان و در دسترس برای کاربردهای درمانی در برخی از عفونتهای باکتریایی مورد استفاده قرار گیرد. به عبارتی از پونه کوهی می توان به عنوان جایگزین مناسب آنتی بیوتیک های صناعی و نگهدارنده مواد غذایی جهت مقابله با باکتریها درنظر گرفته شود. البته اثرات این عصاره ها باید در محیط in vivo و in vitro به دقت بررسی شوند.