حضور فلزات سنگین یکی از مهمترین تنش های محیطی است که می تواند منجر به کاهش رشد گیاهان شود. تجمع این فلزات به دلیل ایجاد سمیت در خاک های کشاورزی می تواند تهدیدی برای تولید گیاهان زراعی باشد. از طرفی مطالعات زیادی نشان دادند که کاربرد میکروارگانیسم ها می تواند سمیت فلزات سنگین را کاهش دهد. به همین دلیل در پژوهش حاضر اثر قارچ تریکودرما (Trichoderma virens) و باکتری های محرک رشد آزوسپریلیوم (Azospirillum brasilense) و ازتوباکتر (Azotobacter chroococcum) بر بهبود مولفه های جوانه زنی و رشد گیاهچه شوید (Aniethum graveolens) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1391 مورد بررسی قرار گرفت. عوامل مورد بررسی شامل چهار سطح پرایمینگ (شاهد، قارچ تریکودرما، باکتری آزوسپریلیوم + ازتوباکتر و تلفیق قارچ و باکتری) و چهار سطح نیترات مس (صفر، 40، 80 و 120 میلی گرم در لیتر) بود. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که پاسخ مولفه های جوانه زنی به سطوح نیترات مس متفاوت بود به طوری که روند پاسخ صفات طول ریشه چه، ساقه چه و گیاهچه به صورت خطی و کاهشی (به ترتیب با شیب -0.005، -0.017 و -0.022)، ولی در صفات وزن تر و خشک ریشه چه، ساقه چه و گیاهچه این روند از نوع درجه دوم بود. به جز سرعت جوانه زنی روزانه در سایر صفات، روند تغییرات در سطوح پایین تنش به صورت افزایشی ولی در سطوح بالای آن کاهشی بود و بیشترین میزان این صفات در سطوح متوسط نیترات مس به دست آمد. با این وجود اثر تیمارهای بیولوژیک و بر همکنش آن با سطوح عنصر سنگین در هیچ کدام از صفات مورد بررسی معنی دار نبود. در مجموع به نظر می رسد تکرار چنین آزمایش هایی در سایر مراحل رشدی و بسترهای کشت دیگر می تواند اطلاعات کامل تری در این زمینه فراهم آورد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: مسمومیت با مواد مخدر و یا مواد محرک، هر ساله بیماران زیادی را به بخش های اورژانس می کشاند. این مطالعه با هدف تعیین عوامل خطر مسمومیت با مواد مخدر و یا مواد محرک در بین بیماران بستری شده در بخش مسمومین بیمارستان خورشید اصفهان انجام شده است. روش ها: مطالعه ی مقطعی حاضر بر روی 243 پرونده ی بیماران با تشخیص مسمومیت با مواد مخدر یا محرک، پذیرش شده در بیمارستان خورشید اصفهان از ابتدای دی ماه 1397 تا انتهای دی ماه 1398 صورت گرفت. داده های دموگرافیک (جنس، سن، وضعیت تاهل، شغل)، نوع مسمومیت: مواد مخدر (تریاک، هرویین) و یا مواد محرک (حشیش، کانابیس، ماری جوانا، شیشه)، مسمومیت توام با چند مواد، علت مسمومیت، نحوه ی مسمومیت (اتفاقی، عمدی)، روش مسمومیت (خوراکی، استنشاقی، تزریق وریدی، تزریق عضلانی یا زیرجلدی و توام)، مسمومیت با داروهای دیگر، علایم حیاتی در بدو ورود به بخش، مدت زمان بستری در بخش مسمومین، پیامد درمانی (بهبودی یا مرگ) و علت مرگ، از پرونده ی بیماران استخراج و با استفاده از آزمون های ANOVA و Chi-square، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: بیشترین مسمومیت با مواد در افراد با ملیت ایرانی، مصرف هرویین و در غیر ایرانی مصرف تریاک بوده است. همچنین نوع مسمومیت با مواد مخدر و محرک در مردان، به خصوص در سنین 35-31 سالگی و در بین افراد بیکار و یا با مشاغل آزاد و همچنین در بین کسانی که تحصیلات دیپلم و پایین تر داشته اند، شایع تر بوده است. نتیجه گیری: در بین مواد مخدر، بیشترین مسمومیت با هرویین و در بین مواد محرک، بیشترین مسمومیت با شیشه بوده است. همچنین سن اکثر افراد مسموم، کمتر از 40 سال و دارای تحصیلات پایین بود.

فسفر یکی از عناصر ضروری برای رشد گیاهان بوده و در اغلب خاک ها رفتار پیچیده ای داشته و با اجزاء خاک به صورت ترکیبات کم محلول تا نامحلول در می آید. لذا تعیین شکل های مختلف فسفر در خاک تحت تأثیر فعالیت ریزجانداران حل کننده ی فسفر در ارزیابی وضعیت فسفر خاک مهم است. به منظور بررسی اثرات ریزجانداران حل کننده فسفر بر توزیع شکل های فسفر در یک خاک آهکی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. فاکتورها شامل تلقیح میکروبی (سویه های قارچی و شاهد بدون تلقیح میکروبی) و زمان انکوباسیون (صفر، هفت، 21 و 45 روز) بودند. نمونه های خاک به مدت 45 روز در انکوباتور در دمای ثابت 28 درجه سلیسیوس قرار داده شدند، و سپس شکل های مختلف فسفر معدنی، فسفر آلی و فسفر قابل استفاده به روش عصاره گیری دنباله ای تعیین شدند. نتایج نشان داد تلقیح قارچی باعث تغییرات معنی داری در میزان فسفر قابل استفاده، فسفر آلی و فسفر معدنی شدند. مقدار فسفر قابل دسترس، فسفر آلی، دی کلسیم فسفات (Ca2-P) و آپاتیت (Ca10-P) در تیمار تلقیح قارچی به ترتیب 53/1، 39/1، 05/ 4 و 07/1 برابر در پایان انکوباسیون در مقایسه با تیمار شاهد افزایش نشان دادند. با این حال اکتا کلسیم فسفات (Ca8-P) و آلومینیوم فسفات (Al-P) در تیمار قارچ به ترتیب با 76/23 و 95/35 درصد کاهش همراه بود. در پایان انکوباسیون توزیع شکل های فسفر در تیمار شاهد به صورت Ca10-P > O-P > Ca8-P > Ca2-P> Olsen-P > Al-P بود. در تیمار قارچی، همبستگی منفی معنی داری) **81/0-=r) بین فسفر (Olsen-P) وO-P, Ca10-P) ) و همبستگی مثبت معنی داری (**83/0 = r) با (Ca2-P، Fe-P و Al-P) مشاهده شد. به طور کلی در خاک های آهکی استفاده از قارچ های حل کننده فسفر اطلاعات مفیدی را برای ارزیابی وضعیت فسفر و نیز حاصلخیزی خاک و تغذیه گیاه در اختیار می گذارد. . .

زمینه: یکی از مکانیسم های مرتبط با سمیت نورونی مورفین استرس اکسیداتیو است. عصاره میوه عناب با خواص آنتی اکسیدانی سبب کاهش استرس اکسیداتیو می شود. هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثر حفاظتی عصاره میوه عناب بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و استیل کولین استراز کورتکس و سرم در موش صحرایی نر تیمارشده با مورفین انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 42 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به شش گروه هفت تایی تقسیم شده و گروه ها به مدت 30 روز با دزهای 100 و 200 کیلو گرم بر میلی گرم عصاره گیاهی به فرم خوراکی و مورفین 5/0 کیلو گرم بر میلی گرم به صورت درون صفاقی بررسی شدند. بعد از خون گیری و جدا کردن سرم و هموژن کردن بافت کورتکس، سنجش آنزیم های استیل کولین استراز، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون واریانس یک طرفه انجام شد. یافته ها: تجویز خوراکی عصاره گیاه عناب با دز 100 و 200 کیلو گرم بر میلی گرم سبب افزایش فعالیت آنزیم استیل کولین استراز، کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در سرم و کورتکس نسبت به گروه مورفین شد (01/P<0). تجویز عصاره عناب با دز 200 به همراه مورفین سبب افزایش معنی داری در فعالیت آنزیم استیل کولین استراز نسبت به گروه مورفین در کورتکس شد (01/P<0). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد عصاره میوه عناب، احتمالا از طریق افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی، یک اثر مفید در جلوگیری از بروز اثرات مصرف مورفین در کورتکس اعمال می کند.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور شناسایی قارچ های عامل سفید ک پودری گیاهان مرتعی خانواده Fabaceae، در استان لرستان تعداد 18 نمونه گیاه مرتعی آلوده به سفیدک پودری جمع آوری شد، و پس از شناسایی این گیاهان و میکرومتری اندام های قارچی تمام مشخصات مرفولوژیک این اندام ها یاداشت و شکل آنها با لوله ترسیم روی میکروسکوپ رسم و در نهایت با کلید های شناسایی سفید ک های پودری شناسایی شدند، به طوری که قارچ Erysiphe pisi DC روی (L.) LamOnobrychis caputgli، قارچ taurica (Le'v.) Arnaud Leveillula روی گیاهان Medicago rigidula (L.) ALL.، Medicago orbiculari (L.) Bartalini، قارچ Erysiphe trifoliorum (Wallr.) U.Braun روی Trifolium respinatum L. و Onobrychis caputgali (L.) Lam برای نخستین بار در ایران به عنوان میزبان قار چ های سفیدک پودری این گیاهان شناسایی و گزارش می شوند.

مقدمه: هدف از مطالعه ی حاضر، بررسی تاثیر تمرینات استقامتی و عصاره ی گزنه بر بیان ژن COX-1 و COX-2 در موش های مبتلا به سرطان ملانوما بود. روش ها: در این مطالعه، 20 سر موش صحرایی نر بالغ به صورت تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند: 1. شاهد، 2. تمرین بدنی، 3. عصاره ی گزنه، 4. تمرین بدنی + عصاره ی گزنه تقسیم شدند. یک هفته پس از القاء سرطان ملانوما، گروه تجربی میزان mg/kg/day30 عصاره ی اتانولی گیاه گزنه را به روش خوراکی و به مدت 8 هفته مصرف کردند. برنامه ی تمرین شامل 30 دقیقه دویدن روی تردمیل بدون شیب و با سرعت 16 متر در دقیقه برای هفته ی اول بود و هر هفته یک متر بر دقیقه اضافه شد تا در هفته ی هشتم به 22 متر بر دقیقه رسید. برای اندازه گیری میزان بیان ژن COX-1 و COX-2 از روش RT PCRاستفاده شد. یافته ها: مصرف عصاره ی گزنه و تمرینات استقامتی موجب تغییرات معنی دار سطوح COX-2 در گروه های تجربی در مقایسه با گروه شاهد شد. مقادیر COX-2 در گروه های عصاره و ترکیبی در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنی داری یافت. همچنین نتایج نشان داد که سطوح COX-1 تغییرات معنی داری در بین گروه های تجربی و شاهد نداشت. نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد، ترکیبات شیمیایی موجود در عصاره ی گزنه مانند فلاونوییدها، ترپن ها، اسیدهای چرب و فنولیک ها ممکن است مسوول اثر ضد آپوپتوز و ضدسرطانی باشند. همچنین تمرینات استقامتی سبب کاهش معنی دار در مقادیر COX2 نسبت به گروه شاهد شد.