سازه های جداسازی شده جرمی مورد بررسی در این مقاله از یک زیرسیستم جرمی شامل جرم اصلی سازه قرار گرفته بر روی قابی با سختی کم که از طریق مکانیزم جداسازی در ارتفاع سازه شامل میراگرهای ویسکوز به زیرسیستم سختی سازه شامل قاب مهار شده با سختی زیاد متصل شده است، تشکیل شده اند. مدل تحلیلی مورد استفاده یک مدل دو جرم - فنر می باشد که یک حالت کلی تری از مدل سه المانی ماکسول می باشد. سیستم کنترلی مورد استفاده شامل میراگرهای هیدرولیکی نیمه فعال می باشد که به عنوان جزیی از مکانیزم جداسازی در ارتفاع سازه در بین دو زیرسیستم جرمی و سختی سازه قرار می گیرند. در این تحقیق قابلیت روش جداسازی جرمی در کاهش اثرات ناشی از زلزله با دو رویکرد پارامتری و عددی مورد بررسی قرار گرفته است. در رویکرد پارامتری با تعریف ضریب جداسازی و به دست آوردن مشخصات دینامیکی سیستم، مقدار بهینه نسبی ثابت میرایی به صورت پارامتری به دست آورده شده و رابطه ضریب جداسازی با حداکثر نسبت میرایی مود اصلی سیستم نشان داده شده است. در رویکرد عددی پاسخ طیفی سازه های جداسازی شده جرمی در برابر زلزله طبس در دو حالت غیرکنترلی و تحت تاثیر کنترل نیمه فعال مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج عددی، نشاندهنده کاهش قابل توجه نیروهای ورودی زلزله در سازه های جداسازی شده جرمی نسبت به سازه های جداسازی نشده جرمی و نیز عملکرد مناسبتر سازه در حالت کنترلی می باشند.

دراین پژوهش برآورد های مستقلی از طریق روش های قطعی (Deterministic) و احتمالی (Probabilistic) برای تحلیل خطر در گستره شهر طبس انجام گرفته است. با استفاده از داده های لرزه ای منطقه رابطه گوتنبرگ - ریشتر برای شهر طبس برحسب امواج سطحی (Log N= 2.3 - 0.50 Ms) بدست آمد. بیش ترین شتاب افقی بر شهر طبس 0.7G شتاب ثقل زمین، از راندگی شتری با توان لرزه زایی 7.4 ریشتر است. نتایج بدست آمده نشان می دهد که گسل کلمرد به طول 170 کیلومتر به فاصله 50کیلومتری از شهر طبس بیش ترین تاثیر را بعد از راندگی شتری خواهد داشت. بطوری که بیش ترین زمین لرزه قابل انتظار (8.93 ریشتر)، بیشینه شدت نسبی در کانون (8.32)، حداکثر جابجایی افقی در کانون (29.82 سانتی متر)، حداکثر جابجایی قائم (66.70 سانتی متر) در نتیجه عملکرد این گسل بر شهر طبس وارد می شود. با استفاده از ابزار تحلیلی زمین آمار (کریجینگ معمولی) در GIS مدل مناسب برای نقشه پیش گویی مقادیر بیشینه شتاب گرانشی معرفی شد. با کمک این نقشه محدوده های با خطر لرزه ای بالا و خیلی بالا، دو سرچشمه لرزه ای خطی با روند های شمال خاور- جنوب باختر در باختر طبس، مربوط به گسل های کلمرد و لادر و روند شمال باختر- جنوب خاور در خاور طبس و مربوط به گسل های شتری، اسفندیار و نایبند شناسایی شدند.

پدیده شکست سنگ در محدوده کارگاه های جبهه کار طولانی که در اثر تمرکز تنش رخ می دهد، یکی از مهم ترین عواملی است که سبب اختلال در عملیات استخراج، تاخیرهای طولانی مدت، کاهش بهره وری و کاهش ایمنی می شود. با افزایش عمق و وسعت معادن جبهه کار طولانی، مشکلات ناشی از شکست سنگ به ویژه در لایه های سقف بلافاصله کارگاه و محدوده جبهه کار به شدت افزایش خواهد یافت. از سوی دیگر امکان پیش بینی این پدیده با استفاده از ابزارهای رفتارنگاری سنتی وجود ندارد؛ به طوری که فاقد توجیه اقتصادی یا دقت کافی می باشند. در این تحقیق مکانیزم شکست، شدت ناپایداری و جهت یافتگی شکست های قریب الوقوع که در حین پیشروی جبهه کار رخ می دهند، از طریق تجزیه و تحلیل امواج لرزه ای القایی ارزیابی شده است. برای این منظور معدن زغال سنگ طبس به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده است. به منظور ارزیابی مکانیزم شکست سنگ، مکانیزم کانونی امواج لرزه ای القایی با استفاده از روش وارونه سازی تانسور گشتاور لرزه ای تعیین شده است. به این ترتیب که تانسور گشتاور لرزه ای بر اساس شکل موج امواج لرزه ای محاسبه می شود و در مرحله بعد با تجزیه تانسور گشتاور لرزه ای، مکانیزم شکست سنگ تعیین می شود. همچنین جهت یافتگی ناپایداری ها از طریق ترسیم الگوی پراش امواج لرزه ای به صورت سه بعدی مشخص شده است. طبق نتایج، مکانیزم کانونی غالب در این معدن به صورت نیروی دوقطبی برداری خطی بوده که متناظر با مکانیزم شکست فشاری/کششی است. همچنین مکانیزم شکست برشی در محدوده ناپیوستگی های زمین شناسی به ویژه گسل ها رخ داده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که پایش و تجزیه و تحلیل امواج لرزه ای القایی معیار مناسبی برای شناخت بهتر شرایط شکست سنگ می باشد؛ به طوری که با شناسایی نواحی ناپایدار، نوع مکانیزم شکست و جهت یافتگی ناپایداری ها کمک شایانی به اتخاذ اقدامات پیشگیرانه از جمله اصلاح طرح استخراج، تغییر نرخ پیشروی، انتخاب سیستم نگهداری مناسب و نصب به موقع آن خواهد کرد.

خطوط راه آهن ایران، بویژه در قلمرو مناطق خشک، از پدیده سیلاب به طور سالانه خسارت می بیند. بیشترین خسارات سیل در پل های ایجاد شده بر روی آبراهه هاست. دشت لوت ناحیه کم شیب بسیار وسیعی است که از شوره زارهای بزرگ و کوچک پوشیده شده و شبکه راه آهن شرق از شمال آن می گذرد. تعداد مسیل ها در این منطقه زیاد است؛ بطوری که 930 پل جهت عبور رواناب از زیر خطوط راه آهن ساخته شده است، که به دلیل پست بودن منطقه و فراوانی مواد منفصل، آبراهه ها تغییر بستر می دهند. از این رو بیشتر پل ها در معرض سیلاب و آبگرفتگی هستند. این پژوهش با هدف بررسی آسیب پذیری خطوط ریلی شمال دشت لوت در مقابل سیلاب انجام شده است. منابع داده مورد استفاده در پژوهش شامل داده به هنگام سایت های بین المللی و نقشه های 1:25000، و داده های ارتفاعی ASTER با ابعاد پیکسل 30 مترمی باشد. در این پژوهش بر اساس مدل مخزن سطحی و دانه سنجی از 17 نمونه رسوب سیلابی، نقاط تجمع رواناب در مسیر خطوط راه آهن توسط برنامه IFAS محاسبه گردیده است. نتایج نشان داد 47.21 کیلومتر از خطوط راه آهن بین ایستگاه های طبس تا نمکزار، رباط پشت بادام تا خنج و همچنین قسمتی از رمل تا جندق که دارای 107 پل می باشد، در معرض سیلاب و آبگرفتگی قرار دارد. 49.75 کیلومتر از این خطوط شامل فاصله بین ایستگاه های شیرگشت تا بعد از ده شور و تل حمید تا رباط پشت بادام که دارای 111 پل است، در معرض خطر احتمالی سیلاب قرار دارد. خروجی این تحلیل با رواناب به دست آمده از مدل I.C.A.R، مشاهدات میدانی و همچنین شاخص t-Trask ارزیابی شد. تحلیل نتایج به دست آمده گویای این است که خطوط راه آهن شرق در این منطقه از دشت های سیلابی عبور نموده و دارای مسیل های متعدد و متغیر هستند که این مسیل ها هنگام بارندگی توان زهکشی کافی را برای هدایت سیلاب ندارند.

در سال های اخیر جامعه روستایی ایران با چالش های متعددی از جمله کمبود منابع آب، بیکاری و مهاجرت مواجه است. اجرای موفق طرح های منابع طبیعی می تواند بخش زیادی از مشکلات پیش روی روستاییان را برطرف سازد. از طرف دیگر، اجرای موفقیت آمیز این گونه طرح ها مستلزم مشارکت حداکثری مردم محلی در سطوح مختلف آن اعم از اجرا، حفظ و نگهداری است. برای جلب مشارکت حداکثری مردم باید عوامل موثر بر آن شناسایی و در برنامه های اجرایی لحاظ شود. این تحقیق با هدف شناسایی رهیافت ها و استراتژی های جلب مشارکت مردمی در اجرای طرح های منابع طبیعی با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و مدل راهبردی SWOT انجام شد. معیار ها، رهیافت ها، نقاط قوت و ضعف، فرصت ها و تهدید ها به روش دلفی تعیین و اطلاعات لازم به کمک پرسشنامه جمع آوری شد. نتایج تحلیل پرسشنامه ها نشان داد که از بین سه معیار آموزش و آگاهی، اقتصادی-اجتماعی و فردی، معیار اقتصادی-اجتماعی با وزن نهایی 648/0 بیشترین تاثیر را بر جلب مشارکت و پذیرش آن در منطقه دارد و در بین شش سطح مشارکتی موجود، سطح مشارکت در اجرا با وزن نهایی 25/0 به عنوان مهم ترین و اثرگذارترین سطح مشارکت مردم است. بر اساس مدل راهبردی SWOT بهترین استراتژی مشارکتی در منطقه، بهره گیری از فرصت ها با استفاده از نقاط قوت (اشتغال زایی پروژه ها برای ساکنان و توسعه اراضی کشاورزی آبی به ترتیب با وزن 82/0 و 78/0) است. بر این اساس استراتژی بهینه مدیریتی در رابطه با بحث مشارکت، استراتژی تهاجمی (SO) (بهره گیری از فرصت ها با استفاده از نقاط قوت) است.

یکی از سیستم های متداول در طراحی ساختمان های بلند، سیستم قاب - دیوار است که برای ساختمانهای تا 50 طبقه از بازدهی مناسبی برخوردار می باشد. درسیستم سازه ای قاب- دیوار با توجه به اندرکنش استاتیکی بین قاب و دیوار، با قطع دیوار برشی در ترازی معین براساس حداقل تغییر مکان راس سازه میتوان از بوجود آمدن نیروهای اضافی در اعضای قاب جلوگیری کرد. در این تحقیق به بررسی رفتار سازه های قاب- دیوار تحت اثر نیروهای جانبی ناشی از زلزله پرداخته شده است و در این راستا نقطه بهینه قطع دیوار برشی با توجه به اندرکنش لرزه ای قاب و دیوار مورد مطالعه قرار می گیرد. نقطه بهینه قطع دیوار برشی به منظور حذف نیروهای اضافی ایجاد شده در قاب و همچنین تامین حداقل تغییر مکان راس ساختمان مورد تحقیق و بررسی قرار میگیرد. در این تحقیق با مدل سازی و تحلیل ساختمان های نمونه و با استفاده از روش تحلیل بار استاتیکی معادل زلزله و تحلیل طیفی آئین نامه زلزله 2800 ایران ونیز تحلیل تاریخچه زمانی تحت اثر شتابنگاشت های طبس، ناغان، منجیل و El centro، به مطالعه و پژوهش جهت نیل به هدف مذکور پرداخته شده است.

مقدمه: در مقاله های پیشین با عنوان «کسب نشان هلال احمر توسط ایرانیان» و «جمعیت هلال احمر از تشکیل تا تثبیت»، «جمعیت هلال احمر در دوران تثبیت» به بررسی دوران تاریخی تشکیل جمعیت هلال احمر (شیر و خورشید سابق) و حضور جمعیت هلال احمر در زلزله تربت، بررسی اولین نظامنامه، اولین مجمع عمومی، اعلان تشکیل بین المللی جمعیت و مسائل مربوط به دوران مدیریتی جمعیت بین سال های 1302 تا 1320 و بررسی تاریخی زلزله های سلماس و شیروان پرداختیم. در یک قرن نوع دوستی (4) به بررسی دوران مدیریتی جمعیت هلال احمر بین سال های 1320 تا پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در دو بخش جداگانه می پردازیم. در این شماره، اساسنامه، ساختار و فعالیت های امدادی و حضور جمعیت در زلزله های لار، بویین زهرا، کاخک و طبس و در شماره آتی فعالیت های درمانی و بشردوستانه و فعالیت کارکنان جمعیت در دوران پیروزی انقلاب با تکیه بر اسناد ساواک بررسی می شود.