این پژوهش با هدف ارائه پروتکل استاندارد غنی سازی Artemia urmiana با روغن کلزا انجام شد. غنی سازی ناپلی A.urmiana در سه تراکم ناپلی و با سه غلظت روغن کلزا صورت گرفت که اثرات آن بر درصد بقا، طول کل و میزان اسیدهای چرب ناپلی A.urmiana در زمان های 6، 9، 12، 15 و 18 ساعت بعد از غنی سازی مورد ارزیابی قرار گرفت. سیست های A.urmiana طبق روش استاندارد تخم گشایی شدند و ناپلیوس های حاصله با تراکم های 50000، 100000 و 200000 ناپلی در لیتر به زوک های هفت لیتری منتقل شدند. امولسیون روغن کلزا در غلظت های 0.1، 0.2 و 0.3 گرم در لیتر در دو زمان صفر و 12 ساعت پس از شروع غنی سازی به زوک های حاوی آرتمیا افزوده شد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر استفاده از غلظت 0.3 گرم در لیتر روغن کلزا تحت تراکم 100000 ناپلی در لیتر به مدت 18 ساعت، بهترین روش برای غنی سازی A.urmiana بود. ناپلی آرتمیا غنی شده تحت این تیمار، از لحاظ میزان اسیدهای چرب (n-3)PUFA و درصد بقا به طور معنی داری بیشتر و از لحاظ رشد به طور معنی داری کمتر از تیمار شاهد و اکثر تیمارهای آزمایشی بودند. همچنین این تیمار از لحاظ میزان اسیدهای چرب (n-6)PUFA به طور معنی داری نسبت به همه تیمارها به جز تیمار با تراکم 50000 با غلظت 0.1 گرم در لیتر روغن کلزا به مدت 18 ساعت غنی سازی بیشتر بود.

امروزه بیودیزل به دلیل مزیت های محیطی و پتانسیل تجدید پذیری شان، به عنوان یک سوخت مفید در دنیا مورد توجه قرار گرفته است. در این رابطه، ریز جلبک ها (سیانوباکتریها) به دلیل ترکیبات لیپیدی خود، به عنوان منابع مناسبی جهت تولید بیودیزل معرفی شده اند. هدف از این مطالعه، بررسی پتانسیل یک گونه از ریز جلبک ها به نام اسپیرولینا ماژور به عنوان یک تولیدکننده مناسب مواد خام بیودیزل می باشد. در این تحقیق، نمونه ها بعد از مرحله خالص سازی، در محیط کشت Zarrouk با دمای ◦ C30، نور دائمی و 7 pH=نگهداری شدند. سپس تحت تأثیر مقادیر مختلف دو فاکتور محیطی نیتروژن (g/L5/1-25/0 (NaNO3= و pH (5 تا 8) تیمار شدند. نتایج نشان داد که میزان رشد و تولید ترکیبات مختلف به وسیله اسپیرولینا ماژور، با مقادیر دو فاکتور محیطی ارتباط دارند. غلظت پایین نیتروژن ( g/L25/0) و 5/7 pH= به عنوان بهترین شرایط برای افزایش میزان نرخ رشد، فتوسنتز، تولید اسیدهای چرب و سایر پارامترهای فیزیولوژیک ازجمله فیکوبیلی پروتئین ها و کلروفیل در نظر گرفته شدند (به استثناء کارتنوئیدها که به غلظت بالایی از نیتروژن نیاز دارند). به علاوه، آنالیز لیپیدها نشان داد که 80% اسیدهای چرب از نوع اشباع و غیراشباع با یک پیوند دوگانه بودند. همچنین پالمیتیک اسید و اولئیک اسید مهم ترین اسیدهای چرب جداسازی شده می باشند؛ بنابراین اسپیرولینا ماژور به دلیل تولید بالاترین و بهترین محتوای لیپیدی می تواند به عنوان یک کاندید مناسب برای سوخت بیودیزل معرفی گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: هدف از مطالعه ی حاضر، بررسی تاثیر تمرینات استقامتی و عصاره ی گزنه بر بیان ژن COX-1 و COX-2 در موش های مبتلا به سرطان ملانوما بود. روش ها: در این مطالعه، 20 سر موش صحرایی نر بالغ به صورت تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند: 1. شاهد، 2. تمرین بدنی، 3. عصاره ی گزنه، 4. تمرین بدنی + عصاره ی گزنه تقسیم شدند. یک هفته پس از القاء سرطان ملانوما، گروه تجربی میزان mg/kg/day30 عصاره ی اتانولی گیاه گزنه را به روش خوراکی و به مدت 8 هفته مصرف کردند. برنامه ی تمرین شامل 30 دقیقه دویدن روی تردمیل بدون شیب و با سرعت 16 متر در دقیقه برای هفته ی اول بود و هر هفته یک متر بر دقیقه اضافه شد تا در هفته ی هشتم به 22 متر بر دقیقه رسید. برای اندازه گیری میزان بیان ژن COX-1 و COX-2 از روش RT PCRاستفاده شد. یافته ها: مصرف عصاره ی گزنه و تمرینات استقامتی موجب تغییرات معنی دار سطوح COX-2 در گروه های تجربی در مقایسه با گروه شاهد شد. مقادیر COX-2 در گروه های عصاره و ترکیبی در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنی داری یافت. همچنین نتایج نشان داد که سطوح COX-1 تغییرات معنی داری در بین گروه های تجربی و شاهد نداشت. نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد، ترکیبات شیمیایی موجود در عصاره ی گزنه مانند فلاونوییدها، ترپن ها، اسیدهای چرب و فنولیک ها ممکن است مسوول اثر ضد آپوپتوز و ضدسرطانی باشند. همچنین تمرینات استقامتی سبب کاهش معنی دار در مقادیر COX2 نسبت به گروه شاهد شد.

اثر افزودن پودر ضایعات خرما در جیره بر ترکیب شیمیایی و پروفایل اسیدهای چرب بدن ماهیان کپور معمولی تغذیه شده با 4 تیمار مختلف شاهد (تیمار 1)، خرمای 5% (تیمار 2)، خرمای 10% (تیمار 3) و خرمای 15% (تیمار 4) آزمایش گردید. تعداد 168 قطعه بچه ماهی با وزن اولیه 02/0± 44/2 گرم به مدت 12 هفته با 3 نوبت غذادهی در روز و 5% وزن بدن مورد تغذیه قرار گرفتند. در نتایج، هیچ اختلاف معنی داری بین فاکتورهای مختلف ترکیب شیمیایی بدن ماهیان کپور معمولی مشاهده نشد (05/0P>). تمام شاخص های ترکیب اسیدهای چرب لاشه بدن تیمارهای مختلف با یکدیگر اختلاف معنی دار داشتند (05/0P<). تیمار شاهد بیشترین میزان MUFA+PUFA، PUFA/SFA، MUFA+PUFA/SFA، ω 3 و EPA+DHA و تیمار خرمای 5 درصد کمترین میزان MUFA، PUFA، MUFA+PUFA، PUFA/SFA، MUFA+PUFA/SFA، ω 3، ω 3/ω 6، DHA/EPA و EPA+DHA و به طور استثنا بیشترین فاکتورهای SFA و ω 6/ω 3 را دارا بودند. شاخص آتروژنیک بین تیمارهای مختلف اختلاف معنی داری نداشت (05/0P>) ولی شاخص ترومبوژنیک دارای اختلاف معنی دار با تیمارهای آزمایشی دیگر بود (05/0P<) و تیمارهای خرمای 5 درصد و شاهد دارای بیشترین و کمترین مقادیر بودند. همچنین تیمارهای 10 و 15 درصد خرما عملکرد حد واسطی بین تیمارهای آزمایشی دیگر داشتند. درمجموع افزودن پودر ضایعات خرما به جیره غذایی ماهیان کپور معمولی انگشت قد سبب بهبود غیرمعنادار ترکیب شیمیایی بدن و پروفایل اسیدهای چرب اشباع و غیراشباع به صورت معنی دار می گردد.

پژوهش حاضر باهدف معرفی مطلوب ترین روغن کنجد با حداکثر پایداری اکسایشی و ظرفیت آنتی اکسیدانی انجام پذیرفت. بدین منظور برای نمونه روغن های کنجد پالایش شده، سنتی (آبی)، استخراج سرد (آزمایشگاهی) و پرس مغازه ای (مارپیچ)، ساختار اسیدچرب، ظرفیت آنتی اکسیدانی و پایداری اکسایشی مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از انجام فرآیند روغن کشی از دانه کنجد قهوه ای، ترکیب اسیدهای چرب به روش کروماتوگرافی گازی، پایداری به وسیله دستگاه رنسیمت و تعیین ظرفیت آنتی اکسیدانی به کمک آزمون DPPH انجام شد. ارزیابی ساختار اسیدچرب روغن های کنجد پالایش شده، سنتی، استخراج سرد و پرس مغازه ای نشان داد که به ترتیب لینولئیک اسید با 28/42، 92/40، 7/35، 48/35 درصد و اولئیک اسید با 58/40، 09/45، 65/49، 02/50 درصد، دو اسیدچرب عمده بودند. نتایج بررسی پایداری اکسایشی بیانگر این است که به ترتیب روغن های استخراج سرد، پالایش شده، پرس مغازه ای و سنتی با 20، 6/17، 5/13 و 01/10 ساعت، دارای بیشترین مقاومت در برابر اکسایش بوده اند و ترتیب پایداری روغن ها ازلحاظ ترکیب اسیدهای چرب همان ترتیب پایداری ازلحاظ فاکتور پایداری اکسایشی است. نتایج آزمون DPPH نشان داد که ترتیب روغن استخراج سرد با 91/63 و پالایش شده با 8/59 درصد ازلحاظ قدرت مهارکنندگی رادیکال آزاد با ترتیب آن ها ازلحاظ اثر پایدارکنندگی در آزمون رنسیمت و نیز ساختار اسیدچرب مشابه است، این در حالی است که نتایج به دست آمده دو نمونه روغن سنتی با 42/47 و پرس مغازه ای با 17/39 درصد، در تضاد با مطالب فوق الذکر است. به طورکلی و با توجه به نتایج به دست آمده، روغن کنجد حاصل از روش استخراج سرد به عنوان مطلوب ترین روغن مشخص گردید، اما به علت شرایط بسیار سخت استخراج و دستگاه های موردنیاز که فقط آزمایشگاهی می باشند، و همچنین بازده بسیار پایین این روش و نیز با توجه به اینکه پس ازاین روغن، روغن پالایش شده دارای شرایط بهتری است، توصیه می شود افراد به جای استفاده از روغن های سنتی و به ویژه پرس مغازه ای، روغن پالایش شده را مصرف کنند.

مقدمه: 35-10 درصد از جمعیت بزرگسالان سراسر جهان به بیماری کبد چرب غیر الکلی مبتلا می باشند. تا کنون هیچ درمان قطعی برای این بیماری پیشنهاد نشده است. اسیدهای چرب امگا 3 درای اثرات مفیدی در درمان هایپرلیپیدمی و بیماری های قلبی- عروقی می باشند و به تازگی برای درمان بیماری کبد چرب غیر الکلی استفاده می شوند. هدف از این مطالعه، مرور مطالعاتی بود که نقش اسیدهای چرب امگا 3 در پیشگیری و درمان بیماری کبد چرب غیر الکلی را بررسی کرده بودند.روش ها: ابتدا از پایگاه های PubMed و ISI مقالاتی که در متن خود دارای کلمات (Non-alcoholic fatty liver disease) NAFLD، (Nonalcoholic steatohepatitis) NASH، Nonalcoholic fatty liver، Steatosis، DHA (Docosahexaenoic acid)، EPA (Eicosapentaenoic acid)،Fish oil  و Omega3 بودند، جستجو شدند. سپس مقالات به سه دسته مطالعات حیوانی، مطالعات مقطعی و مورد- شاهدی و مطالعات کارآزمایی بالینی تقسیم بندی شدند که در مجموع، 21 مقاله مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: نتایج مطالعات مقطعی و مورد- شاهدی همسو نبود، اما نتایج مطالعات قوی تر نشان می داد که دریافت ناکافی از منابع غذایی امگا 3 با بروز بیماری کبد چرب در ارتباط می باشد. بیشتر مداخلات انجام شده در مطالعات حیوانی و انسانی، تاثیر مثبتی از مصرف مکمل امگا 3 در کاهش تری گلیسیرید و چربی کبدی در مبتلایان به کبد چرب غیر الکلی گزارش کرده اند.نتیجه گیری: کاهش دریافت امگا 3 از منابع غذایی به دلیل عادات غذایی نادرست، می تواند یکی از دلایل چند عاملی بودن بیماری کبد چرب باشد. همچنین مصرف مکمل آن می تواند در کنار اصلاح الگوی غذایی و سبک زندگی برای این بیماران مفید باشد.

هدف اصلی این پژوهش، مقایسه پروفایل اسیدهای چرب گونه های غالب ماهیان خور گوبان بود. ماهیان محتوی درصد بالایی از اسیدهای چرب چند غیر اشباع امگا-3 می باشند که یک ماده مغذی برای انسان به شمار می رود. نمونه برداری در دو فصل تابستان و زمستان 1393 و از سه ایستگاه صورت گرفت. نتایج نشان داد که در ماهیان مورد مطالعه، پالمتیک و اولئیک اسید فراوان ترین اسید چرب اشباع و تک غیر اشباع بودند. میزان اولئیک اسید در سارم دهان بزرگ (Scomberoides commersoniannus)، ماهی لچه دهان نارنجی (Thryssa vitrirostris) و حسون (Saurida tumbil) بیشتر از سایرین بود (05/0P≤ ). میزان اسیدهای چرب چند غیر اشباع، در ماهی لچه دهان نارنجی و شورت نسبت به سایر گونه ها اختلاف معنی دار داشت (05/0P≤ ). میزان اسید های چرب امگا-3 در ماهی شورت و امگا-6 در لچه دهان نارنجی و شورت بالاتر از سایر ماهی ها بود (05/0P≤ ). در مجموع، ماهی لچه دهان نارنجی و سارم دهان بزرگ دارای بیشترین میزان اسید اولئیک بوده و بیشترین میزان اسیدهای چرب امگا-3 و 6 نیز در شورت و لچه دهان نارنجی مشاهده شد. بنابراین فیله ماهیان سارم دهان بزرگ، لچه دهان نارنجی و شورت از لحاظ اسیدهای چرب چند غیر اشباع امگا-3 و امگا-6 منبع غنی غذایی به شمار می روند.

این آزمایش به منظور بررسی اثر نمک های کلسیمی اسید چرب بر صفات تولیدی مرغهای تخمگذار اجرا گردید. در این آزمایش ابتدا نمک کلسیمی اسید چرب ساخته شد و سپس انرژی متابولیسمی تصحیح شده برای ازت اسید چرب و نمک کلسیمی آن به روش بیولوژیکی و با استفاده از روش تجزیه ضریب تابعیت تعیین گردید. انرژی متابولیسمی تصحیح شده برای ازت اسید چرب و نمک کلسیمی آن به ترتیب 6588 (کیلوکالری بر کیلوگرم) و 5760 (کیلوکالری بر کیلوگرم) برآورد گردید. سپس به منظور بررسی اثر اسید چرب و نمک های کلسیمی آن بر صفات تولیدی مرغهای تخمگذار، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 7 گروه آزمایشی در 3 تکرار بر روی 189 قطعه مرغ تخمگذار از نژاد لگهورن سفید، آمیخته تجاری "های-لاین" در سن 52 هفتگی با تولید تخم مرغ و وزن بدن یکسان انجام شد و دوره آزمایش 12 هفته بود. جیره های آزمایشی عبارت بودند از: 1) جیره شاهد، 2) جیره حاوی 5/1 درصد اسید چرب، 3) جیره حاوی 3 درصد اسید چرب، 4) جیره حاوی 4.5 درصد اسید چرب، 5) جیره حاوی 1.5 درصد نمک کلسیمی، 6) جیره حاوی 3 درصد نمک کلسیمی، 7) جیره حاوی 4.5 درصد نمک کلسیمی. بین جیره های آزمایشی اختلاف معنی داری (P<0/05) در وزن تخم مرغ، کیفیت داخلی تخم مرغ، وزن و درصد پوسته مشاهده نگردید. اما بین جیره های آزمایشی از نظر درصد تخمگذاری، تولید روزانه تخم مرغ، مصرف خوراک، ضریب تبدیل غذایی و هزینه خوراک به ازای تولید هر کیلوگرم تخم مرغ تفاوت معنی داری وجود داشت (P<0/05). بیشترین درصد تخمگذاری، تولید روزانه تخم مرغ (گرم روز مرغ) و مطلوبترین ضریب تبدیل و هزینه خوراک برای تولید هر کیلوگرم تخم مرغ مربوط به جیره حاوی 4.5 درصد نمک اسید چرب بود. بیشترین میزان مصرف خوراک متعلق به جیره شاهد و کمترین آن مربوط به جیره حاوی 3 درصد نمک اسید چرب بود. نتایج نشان داد که استفاده از اسیدهای چرب تا میزان 4.5 درصد در جیره و همچنین نمک های کلسیمی اسید چرب تا سطح 3 درصد جیره می تواند عملکرد مرغهای تخمگذار را بهبود بخشد و هزین هخوراک به ازای تولید هر کیلوگرم تخم مرغ را کاهش دهد. همچنین سطح 3 درصد نمک کلسیمی در جیره می تواند به خوبی جایگزین سطوح تا 4.5 درصد اسید چرب گردد ولی سطح 4.5 درصد نمک کلسیمی باعث عملکرد بهتر مرغ تخمگذار در مقایسه با جیره شاهد نگردید.