مقدمه و هدف: وجود آگاهی در حیــن بیهوشــــی سبب بروز عوارض زیــادی در بیماران    می شود، مانند: نوروز ، اضطراب، و تحریک پذیــری و ... . این عارضه می تواند به صورت طیفی از خواب دیدن تا یادآوری کامل حوادث حین عمل باشد. آگاهی در برخی جراحی ها بیشتر رخ مــــــی دهد، مانند جراحی های قلب و سزارین. هدف از این تحقیق مقایسه بروز آگاهی در طول بیهوشی عمومی با استفاده از پروپوفول و تیوپنتال-هالوتان برای اعمال جراحی سزارین بوده است. مواد و روش کار:  این یک پژوهش کار آزمایی بالینی دوسوکور در سال 1382 در شهر شیراز است و در آن تعداد 151 بیمار که جراحی سزارین انتخابی داشتند به صورت تصادفی انتخاب شده و به دو گروه تقسیم شدند. القای بیهوشی در گروه اول با استفاده از تیوپنتال سدیم (5 میلی گرم بر کیلو گرم)و ساکسنیل کولین (5/1 میلی گرم ) و نگهداری بیهوشی به وسیله هالوتان 5/0درصد, اکسیژن 50 درصد و نیتروس اکسید 50 درصد انجام شد. در گروه دوم القای بیهوشی بـــــه وسیلـــــه پروپوفول و ساکسنیل کولین (5/1 میلی گرم) و حفظ بیهوشی نیز به وسیله پروپوفول) 150-100 میکرو گرم بر کیلوگرم در دقیقه) و اکسیژن ـ نیتروس اکسید(50 درصد- 50 درصد) انجام شد. میزان آگاهی بیماران پس از 24 تا 36 ساعت پس از پایان عمل با استفاده از روش مصاحبة مستقیم با بیمار تعیین گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای آماری تست دقیق فیشر ، پیرسون ، تی دانشجویی و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند . یافته ها: در هر دو گروه 3/1 درصد بیماران از وجود درد در حین عمل شکایت داشتند. وجود شنوایی در حین عمل در 3/5 درصد بیماران گروه 1 و 6/2 درصد بیماران گروه 2 گزارش گردید و عارضه خواب دیدن حین بیهوشی در 7/2 درصد بیماران گروه 1 و 6/2 درصد بیماران گروه 2 رخ داد. نتیجه گیری: میزان بروز عارضه آگاهی در هر دو گروه بیماران تقریباً مشابه بوده و تفاوت قابل ملاحظه ای از نظر آماری با هم نداشتند.  

پیش زمینه و هدف: بیش از 75 درصد بیماران بستری در بخش های مراقبت های ویژه دچار آنمی می شوند بین 40-70 درصد بیماران بستری در بخش های ویژه خون دریافت می کنند. ترانسفوزیون خون امری ایمن نبوده و بیمارانی که خون در یافت می کنند دچار عوارض متعدد ناشی از ترانسفوزیون خون می شوند. در همین رابطه برای کاهش عوارض متعدد فوق محدودیت های خاصی برای تزریق خون در نظر گرفته شده است. چرا که یافته های بالینی نشان می دهد اکسیژناسیون بافتی حتی با مقادیر کم تر از 9 گرم در دسی لیتر نیز نقصان نمی یابد لذا به نظر می رسد بررسی میزان استخراج اکسیژن بافتی می تواند به عنوان معیار نیاز به ترانسفوزیون خون در بیماران غیر قلبی مراقبت های ویژه مورد ارزیابی قرار گیرد. در این پژوهش ما سعی داریم تاثیر ترانسفوزین خون بر میزان اکسیژناسیون بافتی که در واقع اصلی ترین هدف از در مان با خون است را در بیماران بخش های ویژه نشان دهیم.مواد و روش کار: 30 نفر از بیماران غیر قلبی و بدون خونریزی فعال بستری در بخش های مراقبت های ویژه که دستور ترانسفوزیون خون داشتند به شیوه تمام شماری انتخاب و مقادیر هموگلوبین و نتایج تجزیه گازهای خون شریانی و وریدی آن ها جداگانه قبل و یک ساعت بعد از ترانسفوزیون خون تعیین و توسط آزمون های آماری مناسب مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: بررسی نشان داد در تمام موارد پس از ترانسفوزیون خون میزان هموگلوبین و محتوای اکسیژن شریانی (Cao2) افزایش داشته است. میزان استخراج اکسیژن بافتی در 66.66 درصد موارد با کاهش و در 26.66 درصد موارد با افزایش مواجه بوده است. بین میزان هموگلوبین و استخراج اکسیژن بافتی بعد از ترانسفوزیون ارتباط آماری معنی داری مشخص نشد.بحث و نتیجه گیری: بین مقادیر هموگلوبین و استخراج اکسیژن بافتی قبل از ترانسفوزیون خون ارتباط آماری معنی دار ولی بعد از ترانسفوزیون خون این ارتباط معنی دار نبود ضروری است تحقیقات بیشتری در این زمینه صورت گیرد. از آنجایی که ترانسفوزیون در غالب موارد با کاهش استخراج اکسیژن بافتی مواجه بوده است این احتمال را نمی توان به افزایش هموگلوبین نسبت داد چرا که با افزایش مدت ماندگاری کیسه های خون نتایج استخراج اکسیژن بافتی مطلوب تر بوده است. هموگلوبین خون در کنار مقادیر استخراج اکسیژن بافتی در تعیین نیاز به ترانسفوزیون خون برای پزشکان و پرستاران مراقبت های ویژه می تواند کاربرد داشته باشد.

مقدمه: رودخانه زاینده رود تنها رودخانه حوضه مرکزی ایران است که دارای آب شیرین دایمی می باشد. این رودخانه اهمیت بسیاری در تامین آب آشامیدنی، حفظ حیات صنعتی استان و تامین آب کشاورزی دارد. قسمت بالا دست این رودخانه (بالا دست بند چم آسمان) به دلیل تامین آب شرب از اهمیت بالایی برخوردار است. بنابراین با توجه به رشد صنایع، افزایش جمعیت و عوامل متعدد تاثیرگذار بر کیفیت منابع آب، مدیریت این منبع نیاز به ابزارای قدرتمند و به روز دارد.روش ها: استفاده از مدل های کمی و کیفی مانند مدل 11 MIKE می تواند ابزاری کارآمد جهت مدیریت این شریان حیاتی محسوب شود. در این مطالعه به منظور شبیه سازی کمی و کیفی رودخانه زاینده رود، از حد فاصل سد تنظیمی تا پل کله از نرم افزار 11 MIKE که یک مدل کیفیت آب با هسته هیدرودینامیک می باشد، استفاده شده است. بدین منظور در مدت پنج ماه از چهار ایستگاه هیدرومتری نمونه برداری به عمل آمد و میزان اکسیژن محلول، pH،BOD یک روزه، سه روزه، پنج روزه و هفت روزه، NH4، NO3، فسفات و دما اندازه گیری شد. دیگر داده های مورد نیاز مدل شامل داده های مورفولوژیک و هیدرولوژی و هواشناسی از سازمان آب منطقه ای اصفهان و اداره هواشناسی شهرکرد تهیه و به مدل معرفی گردید. در مرحله بعد ضمن واسنجی مدل، دقت مدل مورد بررسی قرار گرفت. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد نتایج مدل و نتایج میدانی از همبستگی مناسبی برخوردار است و ضریب همبستگی در اکثر پارامترها از 0.9 بیشتر است. در انتها وضعیت رودخانه در 25 سال آینده تحت دو سناریو مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج این پژوهش نشان می دهد غلظت فسفات، BOD5، COD، NH4،NO3 در رودخانه زاینده رود، از سد تنظیمی تا پل کله از استاندارد مجاز آب های سطحی بالاتر می باشد. نتایج پیش بینی مدل جهت 25 سال آینده، گویای این مطلب است که با توجه به روند رو به رشد جمعیت و صنایع، ورود آلاینده ها به این شریان حیاتی افزایش می یابد و در نتیجه غلظت آلاینده ها در رودخانه زیادتر می شود و این افزایش نه تنها محیط زیست آبی را به خطر می اندازد بلکه تصفیه آب رودخانه به منظور تامین آب آشامیدنی توسط تصفیه خانه بابا شیخعلی را نیز با مشکل مواجه می سازد.نتیجه گیری: نتایج مشاهدات مؤید آن است که غلظت اکسیژن محلول جهت محیط زیست آبی مناسب است اما این مقدار اکسیژن محلول به منظور مهاجرت و تخم ریزی ماهیان، کافی نمی باشد.

در این پژوهش برای اولین بار کیتین از پوسته سیست آرتمیای دریاچه ارومیه به روش شیمیایی بهینه و یا بازدهی 3±28 درصد وزنی استخراج شد. سپس، مقداری از کیتین تولید شده با استیل زدایی به کیتوسان با بازدهی 5±50 درصد تبدیل شد. کیتین و کیتوسان استخراج شده با دو نوع مشابه تجاری از کشورهای ویتنام (از پوسته خرچنگ) و چین (از پوسته میگو) که به روشهای رایج شیمیایی تهیه شده بودند، مقایسه گردید. نایج بدست آمده نشام می دهد که نوع منبع اولیه و روشهای عمل آوری بر وزن مولکولی، گرانروی، ساختار بلوری، ساختار شیمیایی (درصد نیتروژن، کربن، هیدروژن و اکسیژن)، درجه استیل زدایی و رنگ اثر دارد. آزمایشهای تشخیص کیفی در این پژوهش شامل طیف سنجی زیر قرمز، پراش پرتوایکس، تجزیه عنصری، گرانروی سنجی، تعیین وزن مولکولی و سنجش درجه استیل زدایی است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این تحقیق برای نخستین بار یک مدل شبیه سازی-بهینه سازی بر پایه پویایی سیستم با نرم افزار Anylogic برای مدیریت تغذیه گرایی در مخازن سدها ارائه شده است. بدین منظور روابط عناصر مرتبط با تغذیه گرایی در لایه های مختلف سد کرخه و در ارتباط با هم در قالب یک مدل پویایی سیستم فرموله شدند. مقایسه نتایج مدل شبیه سازی تدوین شده با نتایج مدل های شبیه سازی CE-QUAL-W2 و Vensim در یک بازه زمانی یکساله نشان داد که مقدار ضریب همبستگی( ) برای متغیرهای فسفات، آمونیوم، نیترات، اکسیژن محلول و کلروفیل آ بین دو مدل Anylogic و CE-QUAL-W2 به ترتیب برابر 89/0، 81/0، 78/0، 75/0 و 86/0 و مقدار این ضریب برای متغیرهای یاد شده بین نتایج دو مدل Anylogic و Vensim برابر با 98/0، 94/0، 90/0، 93/0 و 97/0 می باشند که همبستگی بالای بین نتایج مدل Anylogic را با دو مدل یاد شده نشان می دهد. سپس با ترکیب مدل شبیه سازی تدوین شده با مدل بهینه سازی بازپخت فلزات، یک مدل شبیه سازی-بهینه سازی برای تعیین مقادیر بهینه خروجی آب از مخزن، با لحاظ اهداف کمی و کیفی بدست آمد. در اینجا مقدار میانگین مربعات خطاها بین نتایج دو مدل برای لایه های پایینی، میانی و بالایی مخزن به ترتیب برابر با 004/0، 007/0 و 010/0 و مقدار ضریب همبستگی( ) به ترتیب برابر با 91/0، 9/0 و 79/0 بودند که حکایت از نزدیک بودن نتایج دو مدل دارد. این درحالی است که زمان اجرای مدل SA-Anylogic به مراتب کم تر از مدل SA-CE_QUAL_W2 می باشد. بدین ترتیب مطالعه حاضر کارآیی مدل پیشنهادی را در مدیریت تغذیه گرایی مخازن سدها نشان داد.

امروزه یکی از مشکلاتی که اکولوژی ساحلی را تهدید می کند، ورود پساب های شهری از طریق خورها به دریا است. تخلیه ی پساب ها به خورهای چهارگانه ی بندرعباس، سبب آلودگی سواحل خلیج فارس می شود که برای تدوین راهبردهای مدیریت در کاهش ریسک خطر آلودگی، پایش آلاینده ها در اولویت است. به این منظور و برای دستیابی به این رهیافت، پژوهش حاضر پارامترهای فیزیکوشیمیایی آب و فلزات سنگین در رسوبات خورهای چهارگانه ی بندرعباس شامل خور سورو، گورسوزان، شیلات و نخل ناخدا را طی چهار فصل در سال 1398 پایش کرده و با شاخص های آلودگی ارزیابی کرد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد غلظت DO، BOD، COD، TSS، Cd، Zn، NO3، PO4، دترجنت و چربی ها در چهار خور بندرعباس، بیشتر از حد استاندارد محیط زیست بود. اختلاف توزیع زمانی و مکانی آلاینده های کیفی آب در سطح 95 درصد معنادار بود و بیشینه ی آن در خور گورسوزان و از لحاظ زمانی نیز به ترتیب در تابستان، بهار، پاییز و زمستان بود. الگوی متوسط غلظت فلزات سنگین در رسوبات Zn>Cu>Pb>Cd بود که به ترتیب میانگین غلظت آنها 20/103، 55/52، 95/19 و 611/0 میلی گرم در کیلوگرم اندازه گیری شد. بیشینه ی غلظت فلزات سنگین در خور گورسوزان بود و ارزیابی آلودگی فلزات سنگین در رسوبات با شاخص های Igeo، CF، mdc و PLI نشان داد کادمیوم، مس و سرب در چهار خور بندرعباس، در طبقه ی آلودگی متوسط تا شدید قرار دارند. غلظت زیاد فلزات سنگین بیانگر تأثیر فعالیت های انسانی شامل تخلیه ی پساب های شهری به کانال خور است. نتایج پایش کیفی نشان دهنده ی شدت زیاد آلودگی در ساحل بندرعباس است که اکوسیستم آبزیان را با خطر انقراض تهدید می کند.

درمان با اکسیژن هایپربار یک درمان پزشکی و علمی است که در آن اکسیژن %100 در فشاری بالاتر از اتمسفر (سطح دریا) در یک محفظه بسته به بیمار وارد می آید. هم غلظت بالای اکسیژن و هم بالا بودن فشار محیط، هر دو اثرات بارزی بر روی بدن انسان و بیماری های آن دارند که مورد مطالعه قرار گرفته و مکانیسم های آن شناخته شده است. پاسخ به اکسیژن هایپربار مانند درمان های دارویی می تواند بسیار متفاوت باشد که بستگی به دوره درمان، شدت و نوع بیماری تحت درمان دارد و مفید بودن آن به عنوان درمان همراه، در بسیاری از بیماریها ثابت شده است. معمولا انجام این درمان تحت نظارت متخصص بیهوشی و مراقبت های ویژه صورت می گیرد.

در این مطالعه بررسی ارتباط عوامل زیست محیطی با توزیع آبسنگ های مرجانی جزیره کیش (خلیج فارس - ایران) مدنظر قرار گرفت و سپس مهم ترین این عوامل شناسایی گردید. عوامل زیست محیطی آب شامل عمق، دمای آب، شوری، کدورت، اکسیژن محلول، اسیدیته و کلروفیل a در ستون آب توسط دستگاه CTD در 30 ایستگاه در تابستان 1389 ثبت گردید. همچنین در هر یک از ایستگاه ها دانه بندی رسوبات بستر با نمونه برداری تعیین گردید، شیب بستر از روی نقشه عمق سنجی استخراج شد و سرعت جریان آب از پروژه مدل سازی امواج ایران به دست آمد. تفاوت میانگین عوامل زیست محیطی توسط آزمون آنالیز واریانس بررسی شد. سپس مهم ترین عوامل موثر در توزیع آبسنگ های مرجانی توسط آزمون تجزیه به مولفه های اصلی (PCA) شناسایی گردیدند. نتایج آزمون آنالیز واریانس نشان داد که متغیرهای عمق آب، اکسیژن محلول و شیب بستر در دو منطقه مرجانی و شاهد دارای اختلاف معنی دار (P<0.05) می باشند. طبق نتایج PCA، سه مولفه (PC) ﻣﺴﺘﻘﻞ از ﻫﻢ شناسایی شدند که در ﻣﺠﻤﻮع 73.157 درصد از کل تغییرات را دربر می گرفتند. همچنین نتایج همبستگی بالایی بین عوامل کدورت، عمق آب و کلروفیل a با مولفه اول، شوری، جنس بستر و شیب بستر با مولفه دوم و دمای آب و اکسیژن محلول با مولفه سوم نشان داد. نتایج این مطالعه نشان داد تاثیر معنی داری بین عوامل ذکر شده با توزیع آبسنگ های مرجانی در جزیره کیش وجود دارد.

مصب ها یکی از مهم ترین اکوسیستم های آبی با تولید بالا می باشند که به لحاظ بوم شناختی و اقتصادی اهمیت دارند. این مطالعه به منظور بررسی پراکنش و فراوانی فیتوپلانکتون در مصب رودخانه حله (بوشهر- خلیج فارس) انجام شد. نمونه ها در اواسط هر فصل از تابستان 1390 تا بهار 1391 برای یک دوره یک ساله گرفته شد. نتایج نشان داد که اکسیژن محلول آب، درجه حرارت، شوری،pH  و عمق روئیت سکشی دیسک به ترتیب در دامنه 12.25-6.45 میلی گرم در لیتر، 34.4-13 درجه سانتی گراد، 45-9 قسمت در هزار، 8.04-8.23 و 55-40 سانتی متر متفاوت بود. جامعه فیتوپلانکتون شامل Ochrophyta (3 رده، 17 خانواده و 22 جنس)،Myzozoa  (1 رده، 6 خانواده و 8 جنس)،Cyanophyta  (1 رده، 2 خانواده و 2 جنس)،Chlorophyta  (1 رده، 2 خانواده و 2 جنس) و Haptophyta (1 رده، 1 خانواده و 1 جنس) بود. تمام نمونه ها با Ochrophyta بخصوص رده Bacillariophyceae غالب بود. دامنه فراوانی فیتوپلانکتون ها 2266.7-13533.3، 4933.3-11866.7، 2066.7-9266.7 و  1333.3-28666.7سلول در لیتر به ترتیب در تابستان، پائیز، زمستان و بهار به دست آمد. هم چنین، رابطه هم بستگی معنی داری بین فراوانی فیتوپلانکتون با pH آب ( r=0.57و P<0.01) و شوری آب ( r=0.52و P<0.05) وجود دارد. این مطالعه نشان داد که Bacillariophyceae (دیاتومه ها) مهم ترین رده از فیتوپلانکتون در مصب حله هستند و هم چنین مهم ترین عوامل محیطی برای پراکنش و فراوانی فیتوپلانکتون pH و شوری آب مشخص گردید.