Leucanthemu vulgare از تیره مرکبان، جزء گیاهان زینتی فضای سبز است، اغلب جهت استفاده های دارویی و صنایع بهداشتی آرایشی کاربرد دارد. بررسی تکوین میکروگامتوفیت این گیاه از نظر نقشی که در تکثیر گیاه دارد و با توجه به اهمیت فراوان این گیاه از دیدگاه دارویی و صنعتی جالب توجه است. بدین منظور گل ها و غنچه های کاشته شده در فضاهای سبز شهر همدان در مراحل مختلف نموی برداشت، پس از تثبیت در FAA، تا برش گیری در محلول الکل 70% نگهداری شدند. نمونه ها پس از گذراندن مراحل آماده سازی و غالب گیری در پارافین با دستگاه میکروتوم برش گیری گردیدند. رنگ آمیزی مضاعف با محلول هماتوکسیلین و ائوزین الکلی 70% انجام شد و بررسی برش های میکروتومی با میکروسکوپ نوری صورت گرفت.نتایج نشان داد که بساک ها تتراسپورانژی و تکوین گرده ها در بساک ناهمزمان است. دیواره بساک جوان از اپی درم، اندوتسیوم، لایه میانی و تاپی تشکیل شده است. ولی لایه میانی در مرحله تترادهای میکروسپوری تجزیه می گردد. دیواره بساک بالغ تنها از اندوتسیوم تشکیل شده است که دارای ضخیم شدگی فیبری است. تترادهای میکروسپوری با فراوانی بیشتر از نوع تترا هدرال (هرمی) است.سلول های لایه تاپی به صورت دو یا چند هسته ای درشت بوده و هر دو حالت ترشحی و آمیبی وجود دارد. دانه های گرده بالغ در زمان انتشار یک یا دو هسته ای، دارای شکاف رویشی و تزئینات خاردار است.

مقدمه: پرفوراسیون پرده صماخ به عنوان نشانه ای از بیماری های مختلف گوشی دارای علل متعدد و فراوانی هستند، از جمله پارگی های تروماتیک که اغلب موارد به طور خود به خود بهبود می یابند. با این وجود غالبا پرفوراسیون های بزرگ و پایدار محتاج مداخله متخصص گوش و حلق و بینی می باشند. اخیرا از مواردی همچون: اسید هیالورونیک (Hyaluronic Acid) و فاکتور رشد اپی درمال جهت تحریک ترمیم پرده صماخ استفاده شده که اثر بخشی آنها تا حدی اثبات شده است. پنتوکسی فیلین (Pentoxifylline) دارویی است که آثار آنتی ترومبوتیک آن شناخته شده و باعث افزایش پرفیوژن بافتی گشته و ترمیم زخم را بهبود می بخشد. بدین دلیل ما در این مطالعه از این دارو جهت بررسی اثر آن در افزایش میزان بهبودی پارگی تروماتیک پرده صماخ استفاده کرده ایم.مواد و روشها: این مطالعه به صورت آینده نگر انجام شده و اثر پنتوکسی فیلین را روی ترمیم پارگی تروماتیک پرده صماخ 32 عدد گوش خوکچه هندی نشان می دهد. به 8 عدد خوکچه هندی (یا به عبارتی 16 عدد گوش) بر پایه دوزاژ دارو در مطالعات قبلی (1) پنتوکسی فیلین با دوز 20 میلی گرم بصورت داخل پریتوئن و به 8 عدد خوکچه هندی دیگر سرم نمکی نرمال سالین به مقدار 1 سی سی بصورت دوبار در روز تزریق می شد.یافته ها و نتیجه گیری: مطالعه نهایی اتومیکروسکوپی بعد از گذشت 3 هفته نشان دهنده عدم وجود اختلاف عمده در میزان ترمیم پرده صماخ در گروه پنتوکسی فیلین نسبت به گروه کنترل بوده است.

در عفونتهای قارچی که باعث آسیب نخاعی می شوند اغلب درگیری استخوانی (استئومیلیت) وجود دارد. در موارد نادر آبسه اپی دورال، ساب دورال یا اینترامدولاری نخاع بدون درگیری استخوانی باعث میلوپاتی می شود. در این مقاله مورد نادری معرفی می شود که آبسه قارچی اکسترااسپاینال بدون درگیری استخوان یا گسترش اپی دورال موجب میلوپاتی گردنی شده بود و قبل از عمل جراحی در تشخیص افتراقی آن ضایعات عفونی مطرح نگردیده بود

پژوهش بر روی 100 بیمار کاندید عمل جراحی غیر اورژانس کیسه صفرا با برش زیر دنده ای به روش کارآزمایی بالینی از نوع مراجعه مستمر و دو سوکور در دو گروه مطالعه و شاهد صورت گرفت. بیماران معتاد و مصرف کنندگان مرفین و داروهای عصبی و کسانی که به هر عللی تحت اعمال جراحی خارج از کیسه صفرا هم قرار گرفتند و بیمارانی که طبق معیار طبقه بندی انجمن بیهوشی آمریکا (ASA) رتبه 2 به بالا داشتند از مطالعه حذف شدند. در پایان عمل جراحی و در وضعیت یک پهلوی چپ، به هر 6 فضای بین دنده ای راست (فضای 12-7) در محاذات نقطه کتفی میانی، 3 میلی لیتر بوپیواکائین 0.25 درصد با اپی نفرین یک در 200 هزار گروه آزمون 3 میلی لیتر نرمال سالین سرد گروه شاهد تزریق گردید و درد بعد از عمل در طول زمان بستری با مشاهده و مصاحبه مورد ارزیابی قرار گرفت. میانگین سنی بترتیب 39.2، 44.62 سال، مدت زمان بستری در بیمارستان 3.22 و 3.94 روز و زمان تزریق اولین مسکن بعد از بلوک 5.22 و 2.04 ساعت در گروه آزمون و شاهد بود. در گروه آزمون و در طی 24 ساعت اول 28 مورد (56%) نیاز به تزریق نداشتند و 17 مورد (34%) یکبار تزریق و 5 مورد (10%) دو بار تزریق دریافت کردند. در گروه شاهد مورد بدون تزریق نداشتیم و 10 نفر (20%) یکبار تزریق، 33 نفر (66%) دوبار تزریق و 7 نفر (14%) سه بار تزریق داشتند (0.0001>P). شدت درد قبل از دریافت اولین مسکن (تزریقی با خوراکی) با معیار VAS در گروه آزمون و شاهد مورد قضاوت قرار گرفت که بترتیب درد شدید 40% و 80%، درد متوسط 50% و 20% و درد ضعیف 8% و صفر داشتند و با معیار NPIS نمره ده بترتیب 10% و 36%، نمره نه 30% و 44% نمره هشت 54%، 20% و نمره هفت 6% و صفر داشتند (0.0001>P). شدت درد با معیار VAS بعد از دریافت اولین مسکن سنجیده شده و در گروه مطالعه، بدون درد 58%، درد خفیف 42% و درد متوسط صفر داشتند در صورتیکه در گروه شاهد بدون درد صفر، درد خفیف 28% و درد متوسط 72% احساس کردند. درد شدید و خیلی شدید در دو گروه وجود نداشت. با معیار NPIS بعد از تزریق اولین مسکن نمره یک 38% مطالعه و صفر شاهد، نمره دو 18% مطالعه و صفر شاهد، نمره سه 24% مطالعه و 28% شاهد، نمره چهار صفر مطالعه و 44% شاهد و نمره پنج صفر مطالعه و 28% گروه شاهد داشتند. در این مطالعه پنموتوراکس و مسمومیت با بوپیواکائین نداشتیم.  

سابقه و هدف: کاربامازپین از دیر باز به عنوان داروی موثر بر سطح سرمی هورمون های تیروئیدی شناخته شده است و در این مقاله این اثر مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش ها: در این مطالعه تست های فعالیت تیروئید در 25 بیمار اپی لپتیک تحت درمان با کاربامازپین بررسی شد و با نتایج آزمایشات مشابه در 25 فرد سالم یکسان از نظر جنسیت و سن مقایسه گردید. در هر گروه 17 نفر زن و 8 نفر مرد وجود داشت و متوسط سن افراد بیمار 13.2+29.1 و در گروه کنترل 13.8+29.5 بود. در گروه مورد متوسط تعداد کاربامازپین مصرفی در طول یک روز 3 عدد (1-6) و میانگین مدت زمان دریافت دارو 46 ماه بود.یافته ها: از لحاظ آماری از نظر میانگین سطح سرمی FT4 در دو گروه تفاوت معنی دار مشهود بود (P=0.03) ولی تفاوت معنی داری از نظر میانگین سطح سرمی TSH ,FT3 ,T3 ,T4 و T3U ملاحظه نگردید. همچنین از نظر درصد مثبت شدن اثر آنتی بادی های آنتی TPO و آنتی تیرو گلوبولین تفاوت معنی داری بین دو گروه ملاحظه نگردید. در گروه مورد رابطه همبستگی بین سطح سرمی کاربامازپین با سطح سرمی FT4 ,FT3 ,T4 ,T3 و TSH و T3U یافت نگردید. اگر چه از نظر میانگین سطح سرمی گاماگلوتامیل ترانس پپتیداز، که معیاری برای میزان فعال شدن سیستم سیتوکروم اکسیداز کبدی است، بین دو گروه تفاوت معنی داری وجود داشت، اما در گروه بیمار رابطه همبستگی بین سطح GGT فقط با TSH وجود داشت.نتیجه گیری: اطلاعات فوق به نفع آن است که کاربامازپین بر تست های تیروئیدی موثر است اما مکانیسم آن احتمالا تحریک سیستم سیتوکروم اکسیداز کبدی، تاثیر بر میزان اتصال هورمون های تیروئیدی به پروتئین ناقل یا تحریک سنتز اتو آنتی بادی ضد تیروئید نمی باشد.

به منظور دستیابی به مدل مناسب برای توجیه رفتار بیومکانیکی مغز و تغییر شکل و جابجایی بطن ها، دو نوع مدلسازی کامپیوتری کرنش صفحه ای الاستیک و هایپرالاستیک بافت مغز بر اساس تحلیل المان محدود به کار گرفته شده و مورد مقایسه قرار گرفته اند. اسکن بیمار مبتلا به هماتوم اپی دورال، با فرض کرنش صفحه ای الاستیک و هایپرالاستیک مدلسازی شد. سپس با اعمال پارامترهای مکانیکی نسجν) ، E، C01 و (C10 و تغییر فشار داخل بطنی، میزان جابجایی نقاط مشابه در بطن مدلسازی شده، با بطن واقعی مقایسه شد و نهایتا مقادیری با کمترین میزان خطا را به دست می داد، مشخص گردید. این شبیه سازی ها در بارگذاری های متفاوت با فشار داخل بطنی مختلف نشان داد که عدم توجه به افزایش فشار داخل بطنی نتایج غیر قابل قبولی خواهد داشت. به طور خاص، در بارگذاری کرنشی یک طرفه با ΔP=0 دیواره های بطن سمت هماتوم به نحو قابل ملاحظه ای روی هم قرار می گیرد. بهترین نتایج برای مدل الاستیک با افزایش فشار ΔP=1.25 kpa و برای مدل هایپرالاستیک با ΔP=1.00 kpa به دست آمد که با شرایط بالینی بیمار مورد مطالعه سازگار بود. بنابراین مدلسازی بیومکانیکی کرنش صفحه ای در بارگذاری های کرنشی یک طرفه (شرایطی که مشابه کاربرد سیستم های ناوبری در جراحی است)، بدون توجه به هندسه و تغییرات فشار داخل بطن ها نتایج قابل قبولی به دست نمی دهد. با در نظر گرفتن پارامترهای فوق، استفاده از مدل های الاستیک (با دقت نسبی متوسط 88.7%) در مقایسه با هایپرالاستیک (با دقت نسبی متوسط 86.9%) نتایج بهتری در توجیه رفتار مکانیکی مغز در ضایعه هماتوم اپی دورال به همراه خواهد داشت.

گاستروانتریت ائوزینوفیلیک یک بیماری نادر با علت نامعلوم است و تشخیص آن با نمونه برداری و مشاهده ارتشاح شدید ائوزینوفیل در دیواره دستگاه گوارش داده می شود. درگیری هر قسمت از دستگاه گوارش از مری تارکتوم در این بیماری امکان پذیر است.شرح حال: بیمار سرباز 20 ساله است که با درد شدید شکم از دو هفته قبل مراجعه کرده بود. درد در ناحیه اپی گاستر بوده و با غذا خوردن و در شبها تشدید می شده است. بی اشتهایی، کاهش وزن، یبوست و استفراغ از علایم همراه بوده است. در آزمایشات لوکوسیتوزو ائوزینوفیلی قابل ملاحظه (%75) وجود داشت. در بیوپسی معده و دئودنوم ارتشاح قابل توجه ائوزینوفیلی در لامیناپروپریا مشاهده شد. بیمار با تشخیص گاستروانتریت ائوزینوفیلیک تحت درمان با پردنیزولون 20 میلی گرم روزانه قرار گرفت که پاسخ درمانی سریعا در مدت دو روز روی داد.بحث: در تشیخص افتراقی درد شکم تکرار شونده خصوصا اگر ائوزینوفیلی محیطی وجود داشته باشد باید گاستروانتریت ائوزینوفیلیک را مدنظر قرار داد. پیگیری بیمار بعد از تشخیص جهت بررسی عود نیز لازم است.

زمینه و هدف: رژیم اپیروبیسین، اگزالی پلاتین و کپسیتابین (EOX) یکی از رژیم هایی است که برای شیمی درمانی نئواجوانت مراحل موضعی پیشرفته و غیر قابل جراحی سرطان معده پذیرفته شده است. هدف از این مطالعه، بررسی میزان پاسخ به این رژیم و تحمل پذیری نسبت به آن می باشد.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی فاز 2، 28 بیمار مبتلا به آدنوکارسینوم مرحله موضعی پیشرفته معده، یا محل اتصال مری به معده تایید شده با بررسی پاتولوژیک و بررسی های اولیه برای مرحله بندی سرطان شامل سی تی اسکن قفسه سینه و شکم، اندوسکوپی و اندوسونوگرافی مری و معده و بررسی آزمایشگاهی که طی سال 1390 به انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی (ره) مراجعه کرده بودند، تحت سه دوره شیمی درمانی نئواجوانت با رژیم EOX به فاصله 21 روز (اپیروبیسین 50 mg/m2 روز اول، اگزالی پلاتین 130 mg/m2 روز اول و کپسیتابین 625 mg/m2 دو بار در روز برای 21 روز) قرار گرفتند. پاسخ به درمان با استفاده از اندوسونوگرافی مری و معده و سی تی اسکن شکم و قفسه سینه مورد بررسی قرار گرفت. طی مدت درمان عوارض شیمی درمانی نیز ارزیابی شد.یافته ها: قبل از شیمی درمانی، اکثر بیماران در مرحله III (8.92%) و پس از آن در مرحله II (14.57%) قرار داشتند. قبل از انجام شیمی درمانی، فقط 5.28% تومورها قابل برداشت با جراحی بودند، اما پس از آن، 1.82% تومورها قابل برداشت بودند. شایع ترین عارضه این رژیم نوتروپنی درجه سه و چهار بود که در 25% بیماران اتفاق افتاد.نتیجه گیری: این رژیم به خوبی تحمل و به طور قابل توجه موجب پاسخ و افت مرحله بیماری شد. لذا به نظر می رسد که بررسی این رژیم در مطالعات بزرگ تر و در کارآزمایی های فاز سه منطقی و ضروری است.

مقدمه: نازایی یکی از مهم ترین مشکلات در بین زوج ها می باشد که معمولا یک نفر از هر 7 نفر زوج را تحت تاثیر قرار می دهد که هدف از این مطالعه ارزیابی اثر دگزامتازون و کلومیفن سیترات در درمان تخمدان پلی کیستیک با سطح طبیعی دهیدرواپی آندرستندیون سولفات در القاء تخمک گذاری بود. که با توجه به آمارهای متعدد که عدم تخمک گذاری در زنان نابارور تا 40% نیز دیده شده بنابراین اهمیت روش های تحریک تخمک گذاری اهمیت خاصی دارد. مواد و روش ها: در این مطالعه که یک کارآزمایی بالینی آینده نگر می باشد 120 بیمار نابارور با تشخیص سندرم پلی کیستیک بطور تصادفی از تاریخ 85.6.1 لغایت 87.10.1 به مدت 28 ماه در دو گروه دریافت کننده کلومیفن و دگزامتازون (گروه اول) و دریافت کننده کلومیفن و پلاسبو مورد بررسی قرار گرفتند. که در این مطالعه با استفاده از پرسشنامه ای که روایی و پایایی آن به تایید رسیده بود سن بیماران، مدت نازایی، الگوی قاعدگی، سطح دهیدرواپی آندرستندیون سولفات، هیرسوتیسم، شاخص توده بدنی، تعدادفولیکولهای بالاتر از 18 میلی متر، تخمک گذاری و حاملگی مورد بررسی قرارگرفت. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد هیچگونه اختلاف معنی دار بین دو گروه از نظر سن، مدت نازایی، شاخص توده بدنی، الگوی قاعدگی و سطح سرمی دهیدرو اپی آندرستندیون سولفات وجود نداشت همچنین بین دو گروه از نظر هیرسوتیسم تفاوت معنی داری وجود نداشت.تعداد فولیکولهای بالاتر از 18 میلی متر بطور معنی دار در گروه دریافت کننده دگزامتازون و کلومیفن (p=0.059) بیشتر بود همچنین میزان تخمک گذاری و حاملگی نیز بطور معنی دار در این گروه نسبت به گروه دریافت کننده کلومیفن و پلاسبو بیشتر بود. بحث و نتیجه گیری: القاء تخمک گذاری با اضافه نمودن دگزامتازون به درمان کلومیفن سیترات روشی بسیار موثر، ارزان و ساده در درمان تخمدان پلی کیستیک و القاء تخمک گذاری و حاملگی می باشد.