لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: با توجه به شدت درد پس از توراکوتومی و عوارض شناخته شده آن و گزارشات مختلف از میزان موفقیت آمیز بودن کرایوآنالژزی و عدم گزارش تجربه به کارگیری آن در کشور ما و به منظور تعیین تاثیر کرایو آنالژزی بر میزان درد پس از توراکوتومی این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان مسیح دانشوری در سال های 81-1380 انجام گرفت.مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی روی 60 بیمار دارای اندیکاسیون توراکوتومی انجام گرفت. در خاتمه عمل به روش استاندارد بیماران به طور مساوی به دو گروه کرایو و شاهد تقسیم شوند.Freezing  عصب با دستگاه مخصوص و به مدت 60 ثانیه با درجه حرارت 60- انجام شد. میزان درد بر اساس معیارVisual Analoge Scale ، میزان نیاز به داروی مخدر (پتدین) برحسب نیاز بیمار و نیز عوارض حسی در فواصل زمانی مختلف بررسی و ثبت گردید.ارزیابان و نیز بیماران به دلیل اینکه در زمان بیهوشی کرایو شدند از گروه های درمانی اطلاعی نداشتند. میزان درد، عوارض حسی و میزان داروی مصرفی در دو گروه مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: میانگین سنی (± انحراف معیار) افراد گروه شاهد 15±41.3 و گروه مورد 16±41.9 سال بود. در زمان صفر در گروه شاهد 63.3 درصد درد با شدت 2 تا 3 و 36.7 درصد درد با شدت 4 تا 5 داشتند در حالی که این ارقام در گروه مورد به ترتیب 86.7 و 13.3 درصد بود (P<%0.05) در روزهای بعد میزان درد در گروه شاهد با اختلاف آماری معنی داری بیشتر از گروه مورد بود و در روز هفتم پیگیری شدت درد صفر تا 1 در گروه شاهد به میزان 13.3 درصد و شدت درد 2 تا 3 میزان 86.7 درصد و در گروه مورد به ترتیب 83.3 و 16.7 درصد بود (P<0.00001) میزان مصرف پتدین در روز اول در گروه شاهد 27±151.6 و در گروه مورد 48±87.5 میلی گرم بود (P<0.001).نتیجه گیری و توصیه ها: کرایو آنالژزی موجب کاهش درد پس از توراکوتومی می شود و میزان مصرف داروهای مخدر را کاهش می دهد. عوارض ناشی از آن ضعیف بوده و در طی زمان از بین می رود. به کارگیری کرایوآنالژزی و نیز انجام تحقیقات مشابه بر روی سایر اعمال جراحی پیشنهاد می کنیم.

زمینه و هدف: درد بعد از توراکوتومی پوسترولاترال به عنوان یکی از علل موربیدتی بعد از عمل شناخته شده است. درد موجب کاهش ونتیلاسیون، سرفه ناموثر، آتلکتازی، تجمع ترشحات، هیپوکسی و عفونت ریوی می شود. روش های موثری در درمان درد بعد از عمل وجود دارند که شامل: کرایوآنالژزی، تجویز مخدر از طریق اپیدورال وآنالژزی رژیونال از طریق اینترپلورال و بلوک بین دنده ای است. هدف از این مطالعه ارزیابی موثربودن انفوزیون بوپیواکایین از طریق کاتترساک اکستراپلورال برای کنترل درد بعد از توراکوتومی است. مواد و روشها: 106 بیمار کاندید عمل انتخابی توراکوتومی که کاتتر در ساک اکستراپلورال آنها جاگذاری شده بود، به صورت اتفاقی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول (کنترل): تزریق بولوز 10 cc بوپیواکایین 0.05%+ انفوزیون نرمال سالین از طریق پمپ با سرعت 0.1 ml/kg/h. گروه دوم: تزریق بولوز 10 cc بوپیواکایین 0.5%+ انفوزیون بوپیواکائین 0.1 ml/kg/h. درد بعد از عمل در طی 72 ساعت با روش های نمره بندی VAS و Prince Henry Pain Scale تعداد دفعات غذا خوردن بیماران و تعداد دفعات تزریق آنالژزیک مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: ارزیابی VAS در طی ساعات 4 و 24 و 48 و 72 بعد از عمل در گروه I (کنترل) 1.6 و 6.4 و 5.9 و 5 و در گروه II به ترتیب مقادیر 4.5 و 3.6 و 2.5 و 1.8 بود (P<0.05) و همچنین با روش Prince Henry Pain Scale در طی ساعت های فوق الذکر در گروه I (کنترل) 2.6 و 2.8 و 2.5 و 1.7 و در گروه II به ترتیب 2.6 و 2 و 1.4 و 0.8 مقادیر بود (P<0.05) از نظر متوسط دفعات غذا خوردن بعد از عمل در گروه I (کنترل)، نمره 0.7 در روز اول و در روز سوم نمره 1.3 بود و در گروه II نمره 1.3 در روز اول و در روز سوم نمره 2.7 بود (P<0.05) در هیچ کدام از بیماران به دنبال جاگذاری کاتتر و یا انفوزیون بوپیواکایین عارضه ای دیده نشد. بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان داده است که انفوزیون بوپیواکایین از طریق کاتتر اکستراپلورال بدون اینکه موجب توکسیسیته سیستمیک شود در کنترل درد بعد از توراکوتومی موثر است