نوشتار حاضر به مطالعه کارکرد طنز در همخوانی کارتون ها در ایران می پردازد و نگاهی بر الگوهای منظم همخوانی حاصل از ترجمه با هدف طنز در چارچوب تقسیم بندی چوم مشتمل بر همخوانی لب ها با صحبت ها، همخوانی طول سخن با آغاز و پایان حرکت لب ها، همخوانی حرکات بدن با صحبت ها و تیپ سازی شخصیت ها می اندازد. این پژوهش رویکردی توصیفی به دوبله دارد و از روش کیفی بررسی داده ها بهره می گیرد. پیکره پژوهش شامل یکی از معروف ترین آثار دوبله شده انجمن صنفی گویندگان جوان از انگلیسی به فارسی با نام «پاندای کنگفوکار» است. بررسی های انجام شده حاکی از آن است که طنز مقوله ای تعیین کننده و مؤثر در تصمیم گیری های مترجم در امر همخوانی در دوبله است. تحلیل نهایی پیکره نشان می دهد که طنز در نسخه دوبله شده پررنگ تر از نسخه اصلی کارتون می باشد.