استافیلوکوکوس لوگدوننسیس کوکسی گرم مثبتی از خانواده استافیلوکوکاسه است که با وجود داشتن فاکتور جمع کننده(کواگولاز دیواره ای)، به دلیل عدم تولید کواگولاز آزاد در گروه استافیلوکوکوسهای گواکولاز منفی (CoNS ) قرار گرفته است. این باکتری اگرچه بخشی از فلور نرمال پوست انسان را تشکیل میدهد ولی از لحاظ قدرت بیماریزایی در رتبه دوم پس از ا. ارئوس قرار گرفته است. ا. لوگدوننسیس عامل طیف گسترده ای از عفونت های قلبی عروقی، استخوانی و مفاصل، خون، پوست و بافت نرم، دسنگاه عصبی مرکزی، شکمی، چشمی و مجاری ادراری است. این باکتری قادر به تولید سموم مهم ا. اورئوس نیست ولی دارای فاکتورهای بیماریزای مختلفی مانند همولیزین دلتا، لگدولیزین، مقاومت به لیزوزیم، ادهزین های MSCRAMM، اتولیزین atlL، اوپرون ica، اوپرون آهن و توانایی تولید کلنی های SCV است که ممکن است پتانسیل بیماریزای مشابه با ا. اورئوس را در این باکتری توضیح دهد. خوشبختانه بر خلاف سایر اعضای خانواده استافیلوکوکاسه، ا. لوگدوننسیس حساسیت بالایی به اکثر آنتی بیوتیک ها دارد و به درمان جواب مناسبی می دهد. در دو دهه اخیر میزان جداسازی ا. لوگدوننسیس به عنوان عامل بیماریزا در جهان در حال افزایش است، ولی متاسفانه چون در اکثر آزمایشگاههای ایران شناسایی دقیق گونه ای CoNS در دستورکار آزمایشگاه ها قرار ندارد این گونه ها به صورت CoNS یا آلودگی گزارش می شوند. لذا هنوز اطلاعاتی از میزان شیوع و بیماریزایی این باکتری در ایران وجود ندارد.

مقدمه: ویبریوکلرا نوعی باکتری گرم منفی و عامل وبا است. مهم ترین فاکتور پاتوژنی ویبریوکلرا انتروتوکسینی به نام کلراتوکسین است که عامل بروز اسهال می باشد. علاوه بر کلراتوکسین و توکسین های جانبی همانندzot  و ace، یکی دیگر از مهم ترین فاکتورهای پاتوژنی ویبریوکلرا پیلی می باشد که در اتصال وکلونیزاسیون نقش کلیدی داشته و به tcp معروف است.مواد و روش ها: سویه ها در محیط اختصاصی کشت داده شدند. پس از انکوباسیون، کلنی های ظاهر شده با روش های بیوشیمیایی و سرولوژی تعیین هویت گردیدند. در مرحله بعد، پس از کشت سویه ها روی محیط LB و انکوباسیون به مدت 18 ساعت در دمای 37 درجه سانتیگراد، از رسوب به دست آمده جهت استخراج DNA استفاده گردید. در نهایت با استفاده از پرایمرهای اختصاصی، حضور یا عدم حضور ژن های‏zot ،Ace ،tcpA  و ctxA با روش PCR مورد بررسی قرار گرفت.یافته های پژوهش: در سی و نه سویه مورد مطالعه، پس از انجام PCR، فراوانی ژن های Zot،Ace ،tcpA  و ctxA به ترتیب برابر بود با 39 (100 درصد)، 39 (100 درصد)، 32 (84.61 درصد) و 35 (89.74 درصد).بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه می توان استنباط نمود که وجود ژن هایace و zotدر سویه های ویبریوکلرای فاقد ژن ctxA در بیماری زایی باکتری اهمیت دارد.

زمینه و اهداف در بافت های گیاهان دارویی، برخی از باکتری ها و قارچ ها دارای زندگی هم زیستی هستند که "اندوفیت" نام دارند. مطالعه حاضر با هدف بررسی وجود اندوفیت های باکتریایی در گیاهان دارویی Allium jesdianum و شناسایی و ارزیابی اثر اندوفیت های باکتریایی جداشده روی برخی از پاتوژن های باکتریایی مانند استافیلوکوکوس اوریوس و اشریشیاکلی و پاتوژن های قارچی مانند تراکوفایتون منتاگرافایتیس و کاندیدا آلبیکنس انجام شد. مواد و روش کار برگ، ساقه، پیاز و گل های A. jesdianum، به طور تصادفی جمع آوری و ضدعفونی شده و با کشت روی محیط های PA و YEA اندوفیت های باکتریایی جدا گشتند. کلنی های اندوفیت ها خالص شدند و با استفاده از کلروفرم خاصیت آنتی پاتوژنی عوامل ساختاری اندوفیت های باکتریایی بررسی گردید. برای ارزیابی اثر ضد پاتوژنی متابولیت ها، محیط کشت براث باکتری های اندوفیتی سانتریفیوژ گردید و مایع رویی فیلتر و ضدعفونی شد. تست آنتی بیوگرام با روش انتشار دیسک (کربی بایر) برای بررسی اندوفیت های جداشده استفاده شد. داده ها به وسیله تی تست و ANOVA تجزیه و تحلیل آماری شدند (با استفاده از نسخه 22 نرم افزار SPSS). یافته ها یازده اندوفیت باکتریایی از قسمت های مختلف گیاه A. jesdianum جدا شدند. اندوفیت های باکتریایی A. jesdianum تاثیر معنی داری روی پاتوژن های مورد بررسی چون S. aureus و C. albicans داشتند. عوامل ساختاری باکتری های اندوفیت تاثیر بهتری بر قارچ نشانگر ترایکوفایتون منتاگروفایتوس از خود بروز دادند. نتیجه گیری از نتایج مطالعه حاضر می توان نتیجه گرفت که اندوفیت های باکتریایی A. jesdianum می توانند به عنوان عوامل بالقوه و مفید در برابر پاتوژن های انسانی در نظر گرفته شوند.

مقدمه: سودوموناس آئروژینوزا پاتوژنی فرصت طلب و یکی از عوامل مهم عفونت های بیمارستانی است و در طیف وسیعی از عفونت ها، از عفونت های دستگاه ادراری گرفته تا باکتریمی، نقش دارد. این باکتری دارای فاکتورهای پاتوژنی متعددی از جمله اگزو توکسین A، آلژینات، لیپو پلی ساکارید، پیلی، فسفو لیپاز C، الاستاز و الکالن پروتئاز می باشد. در این تحقیق فراوانی ژن های اگزو توکسین A و آلژینات در ایزوله های بالینی سودوموناس آئروژینوزا جدا شده از عفونت های بیمارستانی مورد مطالعه قرار گرفته است.مواد و روش ها: در این بررسی، پنجاه سویه سودوموناس آئروژینوزا جدا شده از نمونه های بالینی در بیمارستان های طالقانی و آزمایشگاه مرکزی ایلام و میلاد تهران جمع آوری گردید. ایزوله های مربوطه با روش های بیوشیمیایی تعیین هویت گردیدند، و در مرحله بعد استخراج DNA انجام گرفت. سپس با استفاده از پرایمرهای اختصاصی برای هر کدام از ژن های اگزو توکسین A و آلژینات حضور یا عدم حضور ژن های مربوطه با روش PCR مورد بررسی قرار گرفتند.یافته های پژوهش: در سی و هفت سویه (74 درصد)، ژن اگزو توکسین A و در چهل و شش سویه (92 درصد)، ژن آلژینات مشخص گردید. در ایزوله های جدا شده از عفونت های ادراری که شامل 30 سویه بودند، ژن اگزو توکسین A در 21سویه (70 درصد) و ژن آلژینات در 26 سویه (86.6 درصد) مشاهده شد. هم چنین در ایزوله های جدا شده از عفونت های سوختگی که شامل 20 سویه بودند، ژن اگزوتوکسین A در 16 سویه (80 درصد) و ژن آلژینات در 20 سویه (100 درصد) مشاهده شد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، می توان استنباط نمود که ژن های اگزو توکسین A و آلژینات جزو فاکتورهای ویرولانس باکتری سودوموناس آئروژینوزا به حساب می آیند و ژن آلژینات در عفونت های ادراری و سوختگی نقش مهم تری دارد.

مقدمه: زخم پای دیابتی، یکی از شایع ترین مشکلات بیماران بستری در بخش دیابتی می باشد. با توجه به عوارض جانبی متعدد بسیاری از آنتی بیوتیک ها، تعیین دقیق نوع آنتی بیوتیک مصرفی با کمترین عوارض جانبی از اهمیت بالینی بالایی برخوردار است. در همین راستا مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی لووفلوکساسین تزریقی در برابر سیپروفلوکساسین تزریقی و کلیندامایسین در درمان عفونت زخم پای بیماران دیابتی بستری در بیمارستان بعثت طراحی و اجرا گردید. مواد و روش ها: این مطالعه بر روی 46 بیمار با زخم پای دیابتی درجه 2 در قالب دو گروه 23 نفره شامل گروه درمان با لووفلوکساسین (مونوتراپی) تزریقی و گروه سیپروفلوکساسین تزریقی و کلیندامایسین (درمان ترکیبی) صورت گرفت. نمونه های خون و بافت برای انجام آزمایش های سرولوژی و میکروب شناسی جمع آوری شدند. در ادامه مطالعه پارامترهای مهم درمانی نظیر میزان کاهش ترشحات اکسودایی، فعالیت پاتوژنی زخم، کاهش تعداد سلول های التهابی طول دوره و هزینه درمان و سایرموارد در دو گروه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: تمامی باکتری های ایزوله شده گرم مثبت بوده و در این میان گونه های استافیلوکوکوس بیشترین سهم را به خود اختصاص داده بودند. میزان کاهش ترشحات اکسودایی، فعالیت پاتوژنی زخم پای دیابتی، میزان کاهش تعداد سلول های التهابی در زخم در گروه مونوتراپی نسبت به درمان ترکیبی افزایش بیشتری نشان داد. میزان افزایش دبریدمنت بافتی و جمع شدگی سطح زخم پای بیماران دیابتی نیز در گروه مونوتراپی بیشتر بود. موارد ترمیم بافت آسیب دیده در زخم پای بیماران دیابتی در هر دو گروه به میزان مساوی مشاهده گردید. طول دوره آنتی بیوتیک تراپی در گروه مونوتراپی به نسبت گروه درمان ترکیبی 8/22% کاهش داشت داشته است، که از نظر بالینی بسیار چشمگیر بود. نتیجه گیری: در ارزیابی های بالینی صورت گرفته، موفقیت ها و هزینه های درمانی در گروه درمان با لووفلوکساسین به عنوان منوتراپی، نسبتا از گروه درمان ترکیبی با سیپروفلوکساسین تزریقی و کلیندامایسین مطلوب تر بوده است.

محصولات لبنی در تغذیه و سلامتی مردم نقش مهمی دارند و پنیر منبع غنی از پروتئین، چربی و مواد معدنی است که به خاطر اهمیت بالای آن جایگاه ویژه ای در رژیم غذایی مردم دارا است. با این وجود آلودگی آن به میکرواورگانیسم های پاتوژنی مثل استافیلوکوکوس می تواند سلامت انسان را به خطر بیاندازد. در این پژوهش 46 نمونه پنیر سنتی تهیه شده از شیر گوسفند شامل 23 نمونه پنیر آب نمکی و 23 نمونه پنیر کوزه ای (کوپه) از مناطق مختلف شهرستان ماکوجمع آوری و میزان فراوانی استافیلوکوکوس اورئوس کواگولاز مثبت با روش کشت مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج آزمون های بیوشیمیایی نشان داد که 2/28 % پنیرهای سنتی دارای استافیلوکوکوس اورئوس کواگولاز مثبت بودند، بطوریکه 3/17 % آنها پنیر آب نمکی و 9/10 % آنها پنیر کوزه ای بود. نتایج شمارش به شیوه محتمل ترین تعداد نشان داد که 5/19 % پنیرهای سنتی مورد بررسی دارای بیش از 110 کلونی در هر گرم پنیر بود بطوریکه 5/6 % از پنیرهای کوزه ای و 13 % از پنیرهای آب نمکی دارای میزان آلودگی بیش از 110 کلونی در هر گرم پنیر بود.

مقدمه: سودوموناس آئروژینوزا پاتوژنی فرصت طلب و متداول ترین باکتری مرتبط با عفونت های بیمارستانی و ذات الریه است. با توجه به عوارض جانبی آنتی بیوتیک ها، کاهش کارایی به علت مقاومت دارویی و اثبات اثرهای آنتی باکتریال ترکیبات گیاهی، در این طرح خصوصیات آنتی باکتریایی سه عصاره آویشن، رزماری و چای سبز بررسی شد. روش کار: ابتدا جداسازی سویه های کلینیکی انجام شد و سپس، سویه ها ذخیره شدند. مقاومت سویه ها در برابر آنتی بیوتیک ها اندازه گیری شد و سویه ها به سه دسته مقاوم، حساس و نیمه حساس تقسیم شدند. حداقل غلظت مهارکننده رشد باکتری (MIC) توسط ترکیب سه عصاره تعیین شد. حداقل غلظت مهارکننده رشد مؤثر آنتی بیوتیک آمپی سیلین نیز تعیین شد. در نهایت، اثر متقابل ترکیب عصاره ها با آنتی بیوتیک انتخابی بررسی شد. همچنین، اثر عصاره ها بر تشکیل بیوفیلم سودوموناس آئروژینوزا بررسی شد. یافته ها: سه عصاره آویشن، رزماری و چای سبز مانع رشد زیرگونه های متفاوتی از باکتری شدند. ترکیب بهینه از سه عصاره باعث کاهش MIC عصاره ها به تنهایی شد. عصاره ها و آنتی بیوتیک آمپی سیلین بر یکدیگر خاصیت هم افزایی نشان دادند و ترکیب عصاره ها مانع از رشد بیوفیلم شد. نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که ترکیب سه عصاره اثرهای ضدباکتریایی و بیوفیلمی شایان ذکری دارند. همچنین، ترکیب این سه عصاره با هم و در ترکیب با آنتی بیوتیک آمپی سیلین خاصیت سینرژیسم دارد.

بیماری مزمن کلیوی (Chronic Kidney Disease یا CKD) با شیوع %16-8 خود، یک مشکل بهداشت عمومی در سراسر جهان است. این بیماری عملکرد و ساختار کلیه ها را در طی زمان به طور غیرقابل برگشت مختل می سازد و در مراحل پیشرفته خود (End Stage Renal Disease یا ESRD) بار مالی زیادی را به سیستم درمانی جوامع تحمیل می کند. از عوارض جانبی حایز اهمیت آن، می توان به بیماری های قلبی-عروقی (Cardiovascular Disease یا CVD) اشاره نمود که مهم ترین عامل مرگ و مبر در بیماران مبتلا به CKD است. بنابراین، تشخیص سریع و زودهنگام این بیماری به علت روند سریع و در عین حال مخفی آن در مراحل ابتدایی تر خود جهت پیشگیری از عوارض جانبی و صرفه جویی در منابع مالی امری بسیار ضروری است. شواهد به دست آمده از مطالعات مختلف در طی سال های اخیر نشان می دهد که پیشرفت CKD به طور قابل ملاحظه ای با کاهش سطح پروتیین ضد پیری به نام Klotho همراه است. در شرایط فیزیولوژیکی طبیعی بدن، منبع تولید عمده این پروتیین سلول های بافت کلیوی است. از این رو، کمبود Klotho نه تنها یک بیومارکر زودرس در تشخیص CKD است؛ بلکه عامل پاتوژنی مهم در روند پیشرفت و بروز عوارض بعدی آن نیز می باشد. این مطالعه با هدف معرفی پروتیین Klotho به عنوان بیومارکر تشخیصی زودهنگام و نیز بیان استراتژی های درمانی جدید و موثر آن برای بیماران مبتلا به CKD صورت پذیرفته است.

بیماری بروسلوز ناشی از عفونت باکتریهای بروسلا می باشد که پاتوژنهای درون سلولی هستند. در اینگونه پاتوژنها ، سیستم ایمنی سلولی نقش مهمی در دفاع و بهبودی بیماران از این عفونت دارد . در تحقیق حاضر ، تغییرات زیر گروه های لنفوسیت T که سلولهای سیستم ایمنی سلولی هستند، در بیماران مبتلا به بروسلوز حاد و مزمن بررسی شده است . در این تحقیق 71 بیمار مبتلا به بروسلوز حاد و 28 بیمار مبتلا به بروسلوز مزمن شرکت داده شده اند . تشخیص بیماری براساس سابقه بیماری ، معاینات بالینی و آزمایشات سرولوژی انجام گرفت . لنفوسیت های T خون بیماران که دارای شاخصهای CD8 , CD4 , CD3 بود با استفاده از آنتی بادیهای مونوکلونال اختصاصی بـرضد ایـن شـاخص ها و به کمـک دستگاه فلوسایتومتری شمارش شدند . نتایج بدست آمده نشان می دهد که لنفوسیت های CD3 در بیماران مبتلا به بروسلوز حاد و مزمن تفاوت چندانی ندارند (P=0.131) ولی درصد لنفوسیت های CD4 در بیماران مبتلا به بروسلوز مزمن نسبت به بیماران بروسلوز حاد کاهش چشمگیری یافته است (P=0.007) و برعکس درصد لنفوسیت های CD8 خون محیطی بیماران مبتلا به بروسلوز مزمن نسبت به بیماران مبتلا به فرم حاد این بیماری بطور چشمگیر افزایش یافته است (P=0.008) تغییر در نسبت سلولهای CD4 به سلولهای CD8 حاکی از اختلال شدیدی است که پاتوژنی در سیستم ایمنی سلولی بوجود آورده است و این اختلال تاثیر خود را بخصوص در روند تکثیر لنفوسیت های T و احتمالا عملکرد سلولهای CD4 نشان داده است .