در این مقاله، مدلسازی دستگاه تولید لینک خودکار یا ALE با استفاده از شبکه های عصبی یا هوش مصنوعی معرفی شده است. به طور کلی می توان عملکرد یک دستگاه ALE را مدلسازی کرد. هدف از مدلسازی، طراحی همین دستگاه با استفاده از روش های جدید و پیاده سازی با استفاده از ابزارهای موجود و در نتیجه بومی سازی آن است. در همین راستا، در این مقاله با استفاده از شبکه های عصبی و الگوریتم MLP تلاش شده است که عملکرد کلی دستگاه ALE مدلسازی و پیاده سازی شود. در ابتدا، پس از بررسی کانال های مخابراتی و اثرات غیرخطی و نویز بر انتقال داده، یک مدل برای انتقال داده در کانال های مخابراتی معرفی و در محیط نرم افزار متلب کد نویسی شده است. سپس به معرفی انواع شبکه های عصبی و کاربردهای آن پرداخته شده است و بهترین الگوریتم برای مدلسازی دستگاه ALE انتخاب شده است. در ادامه چندین مدل با استفاده از tools نرم افزار متلب و کد نویسی الگوریتم MLP انجام گرفته است و مقایسه شده است. در نهایت مدل پیشنهادی که مبتنی بر الگوریتم MLP است با کمترین خطا، به ازای خروجی جدید می تواند کانال مناسب را پیش بینی کند. مدل های پیشنهادی پس از بهینه سازی قابل پیاده سازی بر روی FPGA هستند و راهی برای ساخت این دستگاه در داخل کشور فراهم می آورد.

محققان و صاحب نظران درباره توانایی های انسان در طی دهه اخیر به این نتیجه رسیدند که علاوه بر دو هوش کلی (IQ) و هوش هیجانی (EQ)، جنبه دیگری از هوش هم وجود دارد که کاملا منحصر به فرد و انسانی می باشد. در واقع امروزه گفته می شود که IQ و EQ پاسخگوی همه چیز نبوده و واقعا موثر نیستند، بلکه انسان به عامل سومی هم نیازمند است که هوش معنوی یا به اختصار SQ نامیده می شود با عنایت به پذیرش هوش های چندگانه و وجود رویکردهای مختلف در این زمینه، به نظر می رسد مناسبت داشته باشد که هم مرز مشترک و هم منحصر بودن هوش معنوی در مقایسه با سایر انواع هوش و هم توانایی های آن به طور اجمالی تبیین شود. هوش معنوی، بواسطه برخی از توانایی ها و ویژگی های ذاتی مثل توانایی برای ورود به حالت های متعالی، توانایی استفاده از فرایند های فکری استعاره ای و ایجاد یک دیدگاه کل نگرانه به تجربه های زندگی، آشکارا می تواند از دیگر هوش ها متمایز شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف یکی از شاخص های سلامت روان میزان رضایت از زندگی است و مراد از رضایت از زندگی نگرش فرد، ارزیابی عمومی نسبت به کلیت زندگی خود و یا برخی از جنبه های زندگی همچون زندگی خانوادگی و تجربه آموزشی است. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین رابطه هوش هیجانی، هوش موفق، هوش اخلاقی و هوش فرهنگی و رضایت از زندگی با میانجی گری سلامت روان بود. روش و مواد این پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری را تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد تنکابن در سال تحصیلی 99-1398 تشکیل دادند که به روش نمونه گیری به صورت غیر تصادفی و در دسترس تعداد 200 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مقیاس رضایت از زندگی، آزمون هوشی فرهنگ ناوابسته، آزمون هوش هیجانی، پرسشنامه های هوش موفق، هوش اخلاقی، هوش فرهنگی و سلامت عمومی در مورد آنها جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک نرم افزار SPSS-25 و AMOS-25 با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام شد. یافته ها میانگین (انحراف معیار) سن دانشجویان پسر، (9/6) 7/27 و دانشجویان دختر (5/6) 8/25 سال بود. با افزایش هوش هیجانی با میانگین (انحراف معیار) (4/0) 3، هوش اخلاقی با میانگین (انحراف معیار) (5/0) 9/3، هوش موفق با میانگین (انحراف معیار) (5/0) 6/2 و هوش فرهنگی با میانگین (انحراف معیار) (6/0) 6/2، میزان رضایت از زندگی با میانگین (انحراف معیار) (6/0) 0/1 افزایش یافت (01/0>P). با افزایش هوش هیجانی، هوش اخلاقی، هوش موفق و هوش فرهنگی، نمره سلامت روان با میانگین (انحراف معیار) (5/0) 9/2 بهبود یافت (01/0>P). همچنین با بهبود وضعیت سلامت روان، رضایت از زندگی افزایش یافت (01/0>P). سلامت روان نقش واسطه ای در رابطه بین هوش هیجانی، هوش اخلاقی، هوش موفق و هوش فرهنگی با رضایت از زندگی داشت (01/0>P). نتیجه گیری مطالعه نشان داد که با افزایش هوش هیجانی، هوش اخلاقی، هوش موفق و هوش فرهنگی، میزان رضایت از زندگی افزایش یافت. با افزایش هوش هیجانی، هوش اخلاقی، هوش موفق و هوش فرهنگی، وضعیت سلامت روان بهبود یافت. همچنین با بهبود سلامت روان، رضایت از زندگی افزایش یافت. سلامت روان در رابطه بین هوش هیجانی، هوش اخلاقی، هوش موفق و هوش فرهنگی و رضایت از زندگی نقش واسطه ای داشت، به این صورت که با اثر مستقیم هوش هیجانی، هوش اخلاقی، هوش موفق و هوش فرهنگی بر سلامت روان، رضایت از زندگی افزایش یافت.

فرضیه نشانگرهای جسمی حاکی از آن است که نقص در علامت دهی هیجانی (وضعیت سوماتیک) به ضعف قضاوت در تصمیم گیری، خصوصا در حیطه های شخصی و اجتماعی، منتهی می شود. مشابه این فرضیه، مفهوم کلی هوش هیجانی است که مجموعه ای از توانایی ها، صلاحیت ها و مهارت های هیجانی و اجتماعی می باشد که افراد را قادر می سازد با نیازهای روزانه شان هماهنگ شوند و در زندگی شخصی و اجتماعی شان موثرتر عمل کنند. آسیب در کورتکس ونترومدیال (VM) پره فرونتال بیماران، به نشانگرهای جسمی مختل و نیز ضعف در تصمیم گیری منتهی می شود که این به خصوص در انتخاب های زیان آور آنها در زندگی  شخصی و نیز روش برقراری ارتباط با دیگران، نمود پیدا می کند.

پزشکی حرفه ای است که در آن هوش هیجانی و اخلاقی، در بهبود کیفیت مراقبت های پزشکی از بیماران، سلامت روان و افزایش رضایت شغلی نقشی موثر دارد. هدف از این پژوهش، بررسی هوش هیجانی و هوش اخلاقی در پزشکان مختلف بود. روش تحقیق، توصیفی بود. جامعه ی آماری این پژوهش را همه ی پزشکان شهر مشهد در سال 1398 تشکیل می دادند که از میان آن ها نمونه ای به تعداد 213 پزشک، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش نامه ها را تکمیل کردند. برای جمع آوری داده ها، از پرسش نامه ی هوش هیجانی بار-آن و هوش اخلاقی لنیک و کیل استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه (آنوا) و آزمون تی مستقل بهره گرفتیم. نتایج تحقیق نشان داد پزشکان زن، متاهل، بالاتر از شصت سال و با سابقه ی شغلی سی سال یا بیشتر، از هوش هیجانی بیشتری برخوردار هستند؛ همچنین نتایج، حاکی از آن بود که پزشکان بالاتر از شصت سال و با سابقه ی شغلی سی سال هوش اخلاقی بالاتری دارند؛ بنابراین، می توان نتیجه گرفت که آموزش و گزینش دانشجویان پزشکی و پزشکان بر مبنای سنجش هوش هیجانی و اخلاقی می تواند موجب شود آن ها در مواجهه با بحران ها و شرایط دشوار بهتر بتوانند مشکلات را حل وفصل کنند و مقاوم تر باشند.

فرضیه نشانگرهای جسمی حاکی از آن است که نقص در علامت دهی هیجانی (وضعیت سوماتیک) به ضعف قضاوت در تصمیم گیری، خصوصا در حیطه های شخصی و اجتماعی، منتهی می شود. مشابه این فرضیه، مفهوم کلی هوش هیجانی است که مجموعه ای از توانایی ها، صلاحیت ها و مهارت های هیجانی و اجتماعی می باشد که افراد را قادر می سازد با نیازهای روزانه اشان هماهنگ شوند و در زندگی شخصی و اجتماعی شان موثرتر عمل کنند. آسیب در کورتکس ونترومدیال (VM) پره فرونتال بیماران، به نشانگرهای جسمی مختل و نیز ضعف در تصمیم گیری منتهی می شود که این به خصوص در انتخاب های زیان آور آنها در زندگی شخصی و نیز روش برقراری ارتباط با دیگران، نمود پیدا می کند. گستره این اختلالات شامل کاهش توانایی های فرد در خودآگاهی و بیان خود، عملکرد بین فردی، کنترل عواطف، انعطاف در هماهنگی با وقایع آنی و تصمیم گیری و حل مشکلات شخصی و بین فردی می باشد. علاوه بر این، آسیب های آمیگدال یا کورتکس های اینسولار، خصوصا در طرف راست مغز، فعال سازی وضعیت جسمی و تصمیم گیری را تحت تاثیر قرار می دهند. این مساله پیشنهاد می کند که VM، آمیگدال و نواحی اینسولار، قسمت هایی از سیستم عصبی هستند که در فعال سازی وضعیت جسمی و تصمیم گیری دخالت دارند. فرض شده است که اختلال شدید این بیماران در تصمیم گیری های مرتبط با زندگی و ناتوانی آنها در هماهنگ شدن موثر با نیازهای محیطی و اجتماعی می تواند نشانگر سطوح غیرطبیعی هوش هیجانی و اجتماعی آنها باشد. برای آزمون این فرضیه، 12 بیمار مبتلا به آسیب های دو طرفه موضعی کورتکس ونترومدیال یا با آسیب های یک طرفه راست آمیگدال یا کورتکس های اینسولار راست با آزمون EQI آزموده شدند. این آزمون یک مقیاس اندازه گیری استاندارد است که جنبه های متفاوت هوش هیجانی و اجتماعی را می آزماید، علاوه بر آن، این بیماران با آزمون های دیگری که قدرت تصمیم گیری (قدرت خطر کردن) و عملکرد اجتماعی مانند تغییرات شخصیتی و سایکوپاتولوژی را می سنجیدند، آزموده شدند و ادراک و حافظه آنها با آزمون های نوروسایکولوژیکی هوش شناختی، عملکرد اجرایی، ارزیابی گردید.