زمینه و اهداف: عفونت های انتروکوکی از شایع ترین عفونت های بیمارستانی محسوب می شوند. امروزه انتروکوک ها نسبت به آنتی بیوتیک های رایج به ویژه ونکومایسین مقاومت بالایی از خود نشان می دهند. انتروکوکوس فاسیوم (Enterococcus faecium) مقاوم به ونکومایسین یکی از شایع ترین عفونت های بیمارستانی است که در فهرست پاتوژن های اولویت دار سازمان بهداشت جهانی برای تحقیق و توسعه آنتی بیوتیک های جدید قرار دارد. در این پژوهش، ما برروی ژنوم انتروکوکوس فاسیوم EntfacYEو ژن های مقاوم به آنتی بیوتیک آن متمرکز شدیم تا دلایلی را که باعث مقاومت این باکتری در برابر آنتی بیوتیک ها شده است، دریابیم. مواد و روش کار: در این مطالعه، یک سویه انتروکوکوس فاسیوم EntfacYE مقاوم به چند دارو از نمونه خون انسان جدا شد. سویه انتروکوکوس فاسیوم جدا شده با استفاده از توالی یابی جزیی فاکتور افزایش طول باکتری Tu به روش سنگر تایید شد. سویه EntfacYE از نظر مقاومت آنتی بیوتیکی بررسی شد و ژنوم باکتری استخراج و توالی یابی کامل گردید. ژنوم توالی یابی شده آنالیز شد و ژن ها در بانک داده های DNA ژاپن ثبت شدند. یافته ها: در مجموع، زیرسیستم های ژنومی EntfacYE شامل 23 دسته مختلف با 59 ژن متعلق به ژن های مقاومت ضد میکروبی بود، به طوری که 49 ژن مقاومت آنتی بیوتیکی دارای زیرسیستم های خاص و ده ژن فاقد زیرسیستم های خاص بودند. علاوه بر این، ژن های مقاومت به کادمیوم، کبالت، مس، روی و جیوه در ژنوم EntfacYE شناسایی شدند. نتیجه گیری: در نتیجه، مطالعات روی ژنوم باکتری ها به محققان کمک می کند تا ویژگی های پاتوژن های رایج، از جمله ژن های حدت و مقاومت در برابر آنتی بیوتیک را شناسایی کنند و از این رو، با درک پاتوژنز باکتری ها، راه حل های جدیدی برای درمان عفونت های رایج ارایه کنند.

یافتن سویه­ های جدید پروبیوتیکی می­تواند در رسیدن به اهداف تغذیه­ای و درمانی ناشی از مصرف آنها کمک کند. هدف از مطالعه حاضر جداسازی پروبیوتیک­ها از لبنیات سنتی شهرستان­های اصفهان بوده است. باکتری­های اسید لاکتیک از منابع لبنیاتی سنتی جداسازی شدند. خواص پروبیوتیکی جدایه­ها با­ انجام آزمون­های تحمل نمک­های صفراوی، تحمل اسید و نیز بررسی فعالیت همولیتیک آنها ارزیابی شد. سپس، فعالیت ضد میکروبی جدایه­های پروبیوتیک بر علیه اشریشیا کلای و سودوموناس آئروژینوزا سنجش شد. جهت شناسایی قطعی جدایه­ها، کلنی PCR با استفاده از پرایمرهای عمومی طراحی شده در ژن S rRNA16 انجام شد و توالی­های ژنی سویه­ها در بانک جهانی ثبت شد. در مجموع 3 سویه پروبیوتیک انتروکوکوس فاسیوم از محصولات لبنی جداسازی شدند که قادر به رشد در سطوح pH 3 و 5/4 و دارای قدرت رشد در 3/0% نمک صفراوی بودند. تمامی سویه­ها، بدون اختلاف معنی دار، دارای فعالیت ضدمیکروبی بر علیه اشریشیا کلای و سودوموناس آئروژینوزا با قطر هاله­های عدم رشد 12 تا 16 میلی­متری بودند. سویه­های جداسازی شده در پایگاه داده NCBI با شماره­های دسترسی MZ853942، MZ854204 و MZ902025 ثبت شدند. با توجه به تأیید خواص پروبیوتیکی سویه­های بومی جداسازی شده، استفاده از آنها در تولید مکمل­های غذایی و محصولات لبنی پروبیوتیک توصیه می­شود.

زمینه و هدف: با افزایش استفاده از آنتی بیوتیک ونکومایسین، انتروکوک مقاوم به ونکومایسین، به عنوان یک عامل مهم عفونت های بیمارستانی مطرح است. در این مطالعه به بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و فراوانی انتروکوک فاسیوم مقاوم به ونکومایسین پرداخته شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، پس از جداسازی و تشخیص 690 سویه انتروکوکوس از نمونه های بالینی و محیطی بخش های مختلف بیمارستان های لرستان، الگوی مقاومت این سویه ها نسبت به آنتی بیوتیک رایج با استفاده از روش دیسک دیفیوژن و آگار دایلوشن بررسی گردید. ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی (شامل vanA، vanB، pbp5، pbpZ و blaZ) با استفاده از روش PCR ردیابی شدند. یافته ها: از میان 690 ایزوله انتروکوکسی مورد بررسی، 439 ایزوله (64%) انتروکوکوس فکالیس، 228 ایزوله (33%) انتروکوک فاسیوم و 23 ایزوله (3%) از سایر انتروکوکوس ها بود. براساس آنتی بیوگرام به روش دیسک دیفیوژن، بیشترین مقاومت مربوط به پنی سیلین با 446 ایزوله (67%) و کمترین مقاومت مربوط به لینزولید با صفر ایزوله (0%) بود. در بررسی مقاومت به روش MIC؛ میزان مقاومت به آنتی بیوتیک ها به ترتیب آمپی سیلین، 58%؛ پنی سیلین، 59% و مقاومت به ونکومایسین، 23% به دست آمد. ژن های مقاومت (شامل: vanA، vanB، pbp5، pbpZ و blaZ) به ترتیب در 84 (72%)، 26 (22%)، 87 (74%)، 63 (53%) و 0 (0%) ایزوله ها ردیابی شدند. نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه، مقاومت به ونکومایسین در سویه های انتروکوک در لرستان نیز مانند تمامی نقاط دنیا وجود دارد؛ بنابراین کاربرد اقدامات کنترلی و پیشگیرانه، امری ضروری است. همچنین به منظور تجویز مناسب آنتی بیوتیک، انجام آزمون آنتی بیوگرام برای هر بیمار قبل از درمان پیشنهاد می گردد.

باکتریوسین ها پروتئین هایی هستند که توسط باکتری ها به ویژه باکتری های اسید لاکتیک تولید می شوند که خاصیت ضد میکروبی دارند و برای نگهداری غذاها استفاده می شوند. L50A و L50B ترکیباتی هستند که توسط برخی از سویه های انتروکوکوس فاسیوم تولید می شوند. مطالعه حاضر به منظور جداسازی و تعیین فراوانی ژن انتروسین L50A و L50B در جدایه های انتروکوکوس فاسیوم از گوشت در شهرستان شهرکرد انجام شد. در این تحقیق 80 نمونه گوشت تهیه شد و شیوع ژن های انتروسین L50A و L50B مورد بررسی قرار گرفتند. جداسازی باکتری ها با استفاده از روش های بیوشیمیایی میکروبیولوژی مانند تست بایل اسکولین، رشد در 5/6 درصد NaCl، تخمیر پیرووات و تکنیک های مولکولی انجام شد. در حضور پرایمرهای اختصاصی مربوط به ژن های انتروسین، فراوانی ژن های L50A و L50B تعیین شد. در این تحقیق از مجموع 80 نمونه مورد مطالعه 66 نمونه (5/82 درصد) آلوده به انتروکوک شناسایی شد که تعداد 35 نمونه (75/43 درصد) آلوده به باکتری انتروکوکوس فاسیوم تشخیص داده شدند. L50A در 15 جدایه (85/42 درصد) و L50B در 14 جدایه (40درصد) گزارش شد. با توجه به آلودگی نسبتاً بالای انتروکوکوس فاسیوم در گوشت، سایر مطالعات برای خواص ضد میکروبی انتروسین های تولید شده توسط این باکتری توصیه می شود.

مقدمه باکتری های اسیدلاکتیک (LAB)، گروهی از باکتری های گرم مثبت، بدون اسپور، کروی یا میله ای شکل و کاتالاز منفی هستند که عموما به عنوان ارگانیسم های ایمن در نظر گرفته می شوند. این باکتری ها دارای توانایی تولید تغییرات مطلوب در طعم و بافت غذا می باشند. انتروکوک ها باکتری های اسیدلاکتیکی با توانایی تولید پپتیدهای ضدمیکروبی (باکتریوسین ها) می باشند. مواد و روش ها به منظور، شناسایی و جداسازی ژن کدکننده و پپتید مربوطه از سویه های انتروکوکوس فاسیوم شیره بلوط، یک مطالعه ای تجربی صورت گرفت. برای این منظور، استخراج DNA از باکتری انتروکوکوس فاسیوم سویه LUB950217 صورت گرفت. واکنش PCR با استفاده از آغازگر های هرز انجام گرفت و پس از خالص سازی محصول PCR، توالی سنجی صورت گرفت. آنالیزهای بیوانفورمانیکی صورت گرفت و توالی پروتئین مدل سازی شد. یافته های پژوهش: پس از انجام توالی یابی و مقایسه هم ردیفی، پپتیدی با 36 اسیدآمینه و وزن مولکولی 28/4658 دالتون شناسایی شد. میزان شباهت این پپتید با باکتریوسین های شناخته شده از 100-86 متغیر بود. پپتید شناسایی شده به شدت کاتیونی (2/2 در 7pH=) بود. بحث و نتیجه گیری انتروسین مربوط به انتروکوکوس فاسیوم سویه LUB950217 دارای طیف مهارکنندگی رشد بر روی باکتری های گرم مثبت و گرم منفی می باشد. بنا بر این این سویه از باکتری پتانسیل بالایی جهت بررسی و استفاده به عنوان، نگه دارنده های زیستی در صنایع غذایی و خوراک دام دارد. به علاوه، جداسازی، همسانه سازی و بیان ژن کدکننده این پپتید در گیاهان زراعی ممکن است بتواند گیاهان را به بیماری های قارچی و میکروبی مقاوم کند.

در این تحقیق سویه پروبیوتیک انتروکوکوس فاسیوم با غلظت CFU/mL  108 و پری بیوتیک بتاگلوکان در غلظت های 2/0، 4/0 و 6/0 درصد به شیر میش مورد استفاده برای تهیه ماست همزده اضافه شد. نوع طرح آزمایشی تحقیق حاضر کاملا تصادفی و برای هر تیمار سه تکرار در نظر گرفته شد که در چهار زمان مشخص 1، 7، 14 و 21 روزآزمایشات شامل(pH، اسیدیته(دورنیک)، درصد چربی، درصد سینرزیس، جستجو و شمارش لاکتوباسیلوس بولگاریکوس،  استرپتوکوکوس ترموفیلوسو انتروکوکوس فاسیوم  CFU/mL Log، وارزیابی ویژگی های حسی عطر و بو، پذیرش کلی و بافت ) بر روی هر نمونه انجام شد. در طی دوره نگهداری میزان pH  همه تیمارها کاهش یافت و از طرفی در طی دوره نگهداری میزان اسیدیته بر حسب دورنیک همه تیمارها افزایش یافت. تمام تیمارها دارای درصد چربی یکسان بودند. جمعیت باکتری لاکتوباسیلوس بولگاریکوس Log CFU/mL در طی دوره نگهداری روند کاهشی و باکتری استرپتوکوکوس ترموفیلوس  Log CFU/mL تا روز هفتم زمان نگهداری افزایش و سپس تا انتهای مدت زمان نگهداری روند کاهشی نشان داد. تیمارهای پروبیوتیک دارای غلظت استاندارد باکتری های پروبیوتیک بیش از Log CFU/mL6 در انتهای مدت زمان نگهداری بودند. افزودن بتاگلوکان به طور چشمگیری خواص حسی ماست را کاهش داد. تیمار T2  ماست هم زده پروبیوتیک از شیر میش حاوی CFU/mL 108 سویه انتروکوکوس فاسیوم و 2/0 % بتا گلوکان در اغلب ویژگی های مورد بررسی به تیمار شاهد مشابهت بیشتری داشت و به عنوان تیمار برتر شناخته شد.

انتروکوکوس ها، بخشی از پاتوژن های فرصت طلب بوده که در پزشکی، بسیار حائز اهمیت می­باشند.  این باکتری­ها می­توانند موجب بیماری های مختلف در انسان و سگ­ها شوند.  هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین فراوانی انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم، در سگ های خانگی شهرستان اهواز و بررسی فاکتورهای خطر نظیر سن، جنس، نژاد و وضعیت اسهالی بودن حیوانات بود.  همچنین شیوع ژن های حدت شامل ژلاتیناز (gelE) و  ccf و سنجش حساسیت آنتی بیوتیکی در جدایه های به دست آمده، بررسی شدند.  نمونه گیری از رکتوم 150 قلاده سگ (36 قلاده اسهالی و 114 مورد غیر اسهالی) صورت گرفت.  نمونه ها به دو روش کشت باکتریایی و PCR ارزیابی شدند.  در کشت باکتریایی، 122 جدایه مشکوک به انتروکوکوس، جداسازی و متعاقباً توسط PCR، ژن SodA اختصاصی باکتری های انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم، مورد بررسی قرار گرفت.  در مجموع، 45 جدایه مثبت تشخیص داده شدند که از این تعداد، 34 جدایه انتروکوکوس فکالیس (5/75 درصد) و 11 جدایه انتروکوکوس فاسیوم (5/24 درصد) بودند.  جهت شناسایی ژن های حدت (gelE و ccf)، از 45 جدایه، 36 مورد، از نظر وجود ژن های حدت، مثبت بودند.  26 جدایه (77/57 درصد) دارای هر دو ژن حدت، 5 جدایه (11/11 درصد) دارای ژن ccf و 5 جدایه (11/11 درصد) نیز دارای ژن gelE بودند.  در مجموع، 9 جدایه (20 درصد) نیز فاقد ژن حدت بودند.  به منظور تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی جدایه ها، از 14 آنتی­بیوتیک استفاده گردید که تمام جدایه ها به آزیترومایسین، استرپتومایسین، آمپی سیلین و ایمی پنم مقاوم بودند.  بعد از آن، بیشترین مقاومت مربوط به اریترومایسین و سفالکسین (5/95 درصد)، تری متوپریم­ سولفامتوکسازول (4/84 درصد) و جنتامایسین (80 درصد) بود.  همچنین بیشترین حساسیت به ترتیب مربوط به نیتروفورانتوئین (2/62 درصد)، پنی سیلین G (60 درصد) و انروفلوکساسین (5/55 درصد) بود.  ارتباط معنی داری بین فاکتورهای خطر نظیر سن، جنس، نژاد و وضعیت اسهالی، با حضور باکتری انتروکوکوس، در سگ­های مورد مطالعه وجود نداشت.  نتایج نشان داد که درصد شیوع انتروکوکوس، از شیوع نسبتا قابل توجهی (30 درصد) در سگ­های منطقه اهواز برخوردار است. مقاومت آنتی بیوتیکی در دو گونه انتروکوکوس، قابل توجه بودند.  با توجه به اهمیت بسیار بالای مقاومت آنتی بیوتیکی، تجویز مناسب آنتی بیوتیک ها توصیه می شود.

پنیر پوستی از محصولات لبنی سنتی مناطق مختلفی از کشورمان است. انتروکوک ها ازجمله باکتری های غالب پنیرهای تهیه شده از شیر خام مانند پنیر پوستی هستند که حتی به عنوان کشت آغازگر و یا پروبیوتیک نیز در پنیرها استفاده می شوند. هدف از این مطالعه جداسازی و شناسائی باکتری های انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم دارای خواص پروبیوتیکی از پنیرهای پوستی استان گیلان بوده است. برای این منظور پس از جداسازی و تشخیص انتروکوک ها به روش فنوتیپیکی و بیوشیمیائی، ویژه گی های مقاومت در شرایط شبیه سازی شده دستگاه گوارش انسان (اسید، پپسین، صفرا و پانکراتین)، خواص آنتاگونسیتی جدایه ها و خواص Auto-aggregation و Co-aggregation با باکتری های اشرشیاکولای و سالمونلاانتریکا مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج وجود انتروکوکسی در 23 نمونه پنیر (6/76 درصد) را نشان داد که با آزمون های تکمیلی و تاییدی بیوشیمیائی 29 جدایه انتروکوکوس فاسیوم (50 درصد) و 22 جدایه انتروکوکوس فکالیس (9/37 درصد) تشخیص داده شد. از این بین در مجموع، 14 نمونه (4/27 درصد) توانائی بقاء در حضور اسید و پپسین را داشتند و برای مراحل بعدی انتخاب شدند که در نهایت 12 جدایه نیز بخوبی حضور صفرا و پانکراتین را تحمل و خواص ضدمیکروبی و تجمعی آن ها مورد ارزیابی قرار گرفت. جدایه ها اثرات ضد لیستریائی بارزی از خود نشان دادند و همچنین قدرت بالائی در تجمع با خود داشتند (95/53 درصد) و اثر تجمعی آن ها با باکتری سالمونلا انتریکا بیش تر از اشرشیا کولای به دست آمد. از نتایج حاصله می توان به این جمع بندی رسید که برخی جدایه های بومی انتروکوکوس فکالیس و انتروکوکوس فاسیوم در پنیر پوستی از پتانسیل خوبی برای کاربرد به عنوان پروبیوتیک برخوردار هستند.

یکی از محدودیت های استفاده از باکتریوسین های باکتری های اسید لاکتیک مربوط به طیف ضعیف فعالیت ضدباکتریایی آنهاست. هدف از این پژوهش، جداسازی و شناسایی مولکولی انتروکوکسی های تولید کننده باکتریوسین با طیف وسیع فعالیت ضدباکتریایی می باشد. در این پژوهش باکتری های تولید کننده باکتریوسین از لبنیات بومی شهرستان زرند کرمان جداسازی گردیدند. باکتریوسین های تولیدی با استفاده از سولفات آمونیوم خالص شدند. اثر باکتریوسین های تولیدی بر سویه های اندیکاتور گرم منفی و گرم مثبت مختلف بررسی گشت. در ابتدا 15 جدایه تولید کننده باکتریوسین جداسازی شدند. جدایه ای که باکتریوسین آن بیشترین فعالیت ضدباکتریایی را داشت، غربال و از نظر مولکولی شناسایی شد. باکتریوسین انتروکوکوس فاسیوم سویه C2 (جدا شده از پنیر محلی) بیشترین فعالیت ضدباکتریایی را داشت. بیشترین تاثیر ضدباکتریایی علیه لیستریا مونوسیتوژنز و سودوموناس آئروژینوزا مشاهده شد. باکتریوسین تولیدی رشد این دو سویه را نیز کاهش داد. با توجه به این که باکتریوسین تولیدی دارای طیف مهاری وسیع علیه باکتری های گرم مثبت و گرم منفی، به ویژه باکتری های بیماری زا بوده، استفاده از آن به عنوان جایگزینی برای آنتی بیوتیک های شیمیایی توصیه می شود.