در این پژوهش، پتانسیل استفاده از فن آوری نانو در بهبود ظرفیت نگهداری پیچ و میخ چوب مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، قدرت نگهداری پیچ و میخ در گونه چوبی صنوبر پوشش داده شده با انواع رنگ های رایج در صنعت مبلمان و نانوذرات در شرایط خشک و مرطوب اندازه گیری شد. از گونه چوبی صنوبر (P. nigra) نمونه هایی به ابعاد 5×5×15 (T×R×L) سانتی متر تهیه، و طبق استاندارد D1761-ASTM پیچ و میخ ها بر روی نمونه های چوبی نصب گردید. سپس، نمونه ها با 4 نوع رنگ متفاوت با ترکیب: سیلروکیلر، نیم پلی استر براق، نانو زایکوسیل و نیم پلی استر براق تقویت شده با نانو زایکوفیل پوشش داده شدند، نمونه ها در شرایط آزمایشگاهی خشک شده و قدرت نگهداری پیچ و میخ با استفاده از دستگاه تست آزمون های مکانیکی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که به طورکلی کم ترین مقاومت به نگهداری پیچ و میخ مربوط به نمونه های مرطوب و بیش ترین آن مربوط به نمونه خشک می باشد. بیش ترین مقاومت به نگهداری پیچ در نمونه های پوشش داده شده با رنگ سیلروکیلر و نانوذرات زایکوسیل و همچنین بیش ترین مقاومت به نگهداری میخ در نمونه های پوشش داده شده با رنگ سیلروکیلر، رنگ نیم پلی استر تقویت شده با نانو زایکوفیل مشاهده گردید. افزایش قدرت نگهداری پیچ و میخ در نمونه های پوشش داده شده ناشی از به وجود آمدن سطوح صلب بر روی چوب و کاهش نفوذ آب به درون آن می باشد.

در این پژوهش میزان تغییرات رنگی و مقاومت به چسبندگی پوشش ها بر بافت تنه نخل در دو مقطع طولی و عرضی مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور نمونه هایی به ابعاد 2×7×15 (طولی) میلیمتر و 2×5×5 (عرضی) میلیمتر بریده شد. سپس با استفاده از دستگاه فیلم کش پوشش های سیلروکیلر و سیلرونیم پلی استر پوشش داده شد و جهت یکسان سازی رطوبت، نمونه ها در اتاق کلیما با شرایط دمای 20± 2 سانتی گراد و رطوبت نسبی 1± 65 درصد به مدت 15 روز نگه داری شدند. همچنین، کیفیت پوشش دهی با استفاده از آزمون های رنگ سنجی و چسبندگی کششی در دو مقطع طولی و عرضی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج رنگ سنجی نشان داد در اثر پوشش دهی با سیلروکیلر و سیلرونیم-پلی استر میزان روشنی کاهش و میزان قرمزی و زردی نسبت به نمونه شاهد افزایش یافت. بعلاوه پوشش دهی در مقطع طولی تغییر رنگ بیشتری نسبت به مقطع عرضی نمود. به ترتیب پارامتر اشباع رنگ و فام رنگی در پوشش دهی نسبت به نمونه شاهد افزایش و کاهش یافت، که نشان دهنده آن است که میزان شفافیت و براقیت افزایش و سطح رنگ شده تمایل به قرمزی از خود نشان داده است. نتایج آزمون چسبندگی کششی نشان داد، مقاومت چسبندگی پوشش سیلروکیلر کمتر از پوشش سیلرونیم پلی استر بود و میزان مقاومت چسبندگی در مقطع عرضی به طور کلی 2 برابر بیشتر از مقطع طولی مشاهده گردید. افزایش مقاومت چسبندگی در مقطع عرضی نسبت به مقطع طولی ناشی از نفوذ بهتر پوشش و جدا شدن آن از سطح نخل بوده ولی در مقطع طولی به علت جدا شدن بافت نخل می باشد.

در این تحقیق تاثیر نانو ذرات زایکوسیل و زایکوفیل و رنگ های پلی استر و سیلروکیلر در بهبود مقاومت به جذب آب و افزایش زاویه تماس چوب مورد ارزیابی قرار گرفت. برای این منظور، تخته های تهیه شده از برون چوب صنوبر (P.nigra) برابر برنامه چوب خشک کنی با کد T6E3 خشک شدند و سپس نمونه هایی برابر با استاندارد 5- 20 × 70 × 150) EN 927میلیمتر) تهیه شد. نمونه ها با تیمارهای مختلفی از نانو ذرات و رنگ های شفاف یاد شده پوشش داده شدند. نمونه های پوشش داده شده با رنگ های شفاف در شرایط آزمایشگاهی و نمونه های پوشش داده شده با نانو ذرات در درون آون در دمای 103±2°c خشک شدند. پس از خشک کردن، جذب آب نمونه ها پس از 2 ،24 ،72 و168  ساعت غوطه وری در آب مقطر و میزان زاویه تماس آن ها در ثانیه اول و دهم اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که برای هر یک از پوشش ها، الگوی تغییرات جذب آب و زاویه تماس متفاوت بود. نمونه های پوشش داده شده با ترکیب دو رنگ سیلروکیلر و نیم پلی استر براق و نمونه های پوشش داده شده با نانو ذرات زایکوسیل بیشترین مقاومت را به جذب آب از خود نشان دادند. بیشترین زاویه تماس در نمونه پوشش داده شده با نانو زایکوسیل مشاهده شد.