اهداف هدف از این پژوهش مقایسه سرمایه اجتماعی خانوادگی بین دو گروه خانواده است: خانواده های دارای سالمند و بدون سالمند. برخی از اندیشمندان علوم اجتماعی زندگی خانوادگی را سنگ بنای سرمایه اجتماعی می دانند که ریشه برخی از نابسامانی های اجتماعی امروز جامعه در نبود یا کمبود آن است. از همین رو، تقویت و تحکیم خانواده، بازگشت اخلاق به درون خانواده و ارتقای پیوند بین اعضای آن باعث ارتقای سرمایه های مهم جامعه می شود.مواد و روش ها پژوهش حاضر روی نمونه های معتبر جامعه آماری به حجم 384 نفر از خانواده های مناطق چهارگانه شهر قم و با روش پیمایش، فن پرسش نامه و روش نمونه گیری خوشه ای و تصادفی انجام شد. ابتدا بر اساس ملاک های عرفی و اجتماعی، شهر به سه منطقه تقسیم شد و در مرحله بعد از هر منطقه یک خیابان به صورت تصادفی انتخاب شد. در نهایت، با توجه به تشابه حدودی اندازه جمعیت هر منطقه، از یک یا دو بلوک در مناطق انتخاب شده، روی 100 پاسخ گو به صورت تصادفی مطالعه شد. 92 درصد پاسخ گویان مرد و 8 درصدشان زن بودند. 50 درصد از پاسخ گویان 26تا 35 ساله و 33 درصد 36تا 45 ساله و 17 درصد باقی مانده 45سال و بیشتر بودند.یافته ها نتایج حاکی از این است که بین سرمایه اجتماعی شناختی درون خانوادگی در دو گروه خانواده های دارای سالمند و بدون سالمند تفاوت معناداری وجود ندارد. اما بین سرمایه اجتماعی ساختاری درونی و بیرونی و شناختی بیرونی خانواده دو گروه تفاوت معناداری دیده می شود. با لحاظ متغیرهای زمینه ای مانند جنسیت، تحصیلات، سن، تعداد فرزندان و اشتغال نیز بین دو گروه خانواده ها، تفاوت معناداری به وجود نیامد. نتیجه گیری حضور سالمند در خانواده باعث افزایش سرمایه اجتماعی خانوادگی و به تبع آن کاهش مسائل عدیده اخلاقی جامعه خواهد شد. دولت ها باید با حمایت از سالمندان و برطرف کردن نیازهای آن ها اعم از خدمات درمانی و هزینه های دارویی، حمایت های اقتصادی و غیره، شرایط را برای حضور سالمند در کنار فرزندان و افزایش سرمایه اجتماعی خانوادگی فراهم کنند.

اهداف: مراقبت از سالمند، بخش مهمی از وظایف حرفه ای پرستار است. در برخی از مطالعات گزارش شده است که دانشجویان پرستاری نسبت به سالمندان و مراقبت از آنها نگرش منفی داشته و تمایلی برای انتخاب محیطهای مراقبت از سالمندان در آینده شغلی خود ندارند. همچنین اعتقاد بر این است که تجارب بالینی روی نگرش به سالمندان اثر می گذارد. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مراقبت از سالمند بر نگرش دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی کاشان نسبت به سالمندان انجام شد.مواد و روش ها: این پژوهش از نوع مداخله ای است که در آن تعداد 59 دانشجوی سال چهارم پرستاری مورد پژوهش قرار گرفتند. نمونه گیری با روش آسان انجام شد. دانشجویان ترم 8 (32 نفر) در گروه کنترل و دانشجویان ترم 7 (27 نفر) در گروه مداخله قرار گرفتند. ابتدا از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد، سپس در گروه مداخله، یک برنامه 10 روزه مراقبت از سالمند اجرا شد. یک روز پس از روز دهم، پس آزمون از هر دو گروه انجام شد. جهت بررسی نگرش دانشجویان از پرسشنامه KAOP استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل، t زوج، ANOVA، chi-square و ازمون دقیق فیشر در نرم افزار SPSS11.5 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در پژوهش حاضر، 40.7% از دانشجویان مرد و 59.3% زن بودند. میانگین نمرات نگرش دانشجویان در دو گروه کنترل و مداخله در ابتدای مطالعه تفاوت معنی داری نداشت (0.62=P). میانگین نمرات نگرش در گروه مداخله در ابتدای مطالعه 118.18 و در انتهای مطالعه 119.62 بود (0.62=P). همچنین میانگین نمرات نگرش در گروه کنترل در ابتدای مطالعه 119.4 و در انتهای مطالعه 125.37 بود (0.01=P). نتیجه گیری: برنامه مراقبت 10 روزه از سالمندان، تاثیر محسوس و معنی داری بر نگرش دانشجویان پرستاری به سالمندی نداشت، درحالیکه گردش یک روزه در سرای سالمندان با بهبود نگرش به سالمندی همراه بود. احتمالا شرایط نگهداری سالمندان بر چگونگی تغییر نگرش تاثیر داشته است. مطالعه بیشتر در این زمینه پیشنهاد می شود.

الگوی جمعیت جهانی روندی رو به رشد به سوی سالمندی دارد و این منجر به یک پدیده جهانی در قرن 21 شده است. روند پیری به صورت موازی با روند امروز شهرنشینی پیش می رود. یکی از فعالیت های مناسب برای افراد مسن به منظور ارتقا ابعاد جسمانی و روحی خود، گردشگری است. گردشگری موجب تحرک این افراد شده و آن ها را وادار می سازد از انزوا و خانه نشینی خارج شوند. گردشگری شهری یکی از کارکردهای اصلی از شهرها می باشد و در صورتی که بتواند تقاضا و خواسته های گردشگران سالمند را فراهم آورند و شهری دوستدار سالمند را ایجاد کند رضایتمندی آنان را از مقصد گردشگری موجب می شود. این پژوهش در پی آن است که اثرگذاری مؤلفه های شهر دوستدار سالمند بر میزان رضایت و وفاداری گردشگران سالمند شهر مشهد بر مبنای مدل اروپایی بررسی کند. تعداد 183 پرسشنامه پاسخ داده شده توسط گردشگران سالمند این مقصد مورد بررسی قرار گرفت؛ و داده ها بر اساس مدل مفهومی پیشنهادی بر مبنای مدل اروپایی و با استفاده از نرم افزار spss جهت سنجش وجود رابطه از آزمون اسپیرمن و تحلیل مسیر رگرسیون مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نشان از وجود رابطه مثبت میان فاکتورهای تصویر مقصد، انتظارات، کیفیت مقصد و ارزش درک شده در میزان رضایتمندی و وفاداری به مقصد می باشد. رابطه ای که با افزایش میزان هریک از چهار عامل نامبرده و دو شاخص رضایتمندی و در پی آن وفاداری افزایش می یابند. در ادامه تحلیل مسیر، اثرگذارترین عامل بر وفاداری به این مقصد به صورت مستقیم و غیرمستقیم تصویر مقصد می باشد؛ و علاوه بر آن رضایتمندی به صورت مستقیم و کیفیت درک شده به صورت غیرمستقیم در ایجاد وفاداری گردشگران سالمند به این مقصد مذهبی و فرهنگی مؤثر بوده اند.

اهداف: با توجه به ورود جمعیت جانبازان به دوران سالمندی، ارزیابی سلامت آنان، خصوصا جانبازان نخاعی که بیشترین درصد مشکلات جسمی- حرکتی را دارند، امری ضروری است. هدف این مطالعه، بررسی جامع وضعیت سلامت جانبازان نخاعی سالمند بالای 60 سال بود.ابزار و روش ها: در این پژوهش توصیفی- مقطعی در سال 1390، تعداد 53 جانباز نخاعی سالمند بالای 60 سال از استان های سراسر کشور که در اردوی تفریحی درمانی شرکت کرده بودند، به روش سرشماری وارد مطالعه شدند. وضعیت تغذیه، ریسک ابتلا به زخم بستر، وضعیت شناخت، سطح افسردگی، وضعیت عملکردی در فعالیت های روزانه با وسایل و سطح نیاز و وابستگی آنان در امور زندگی توسط پرسش نامه های مربوطه گردآوری شد و به کمک نرم افزار SPSS 14 و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های مجذور کای و من ویتنی مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: 32 نفر علایم افسردگی، 27 نفر ریسک ابتلا به سوء تغذیه و 47 نفر ریسک ابتلا به زخم بستر داشتند. 47 نفر اختلال شناخت نداشته یا اختلال شناخت خفیف داشتند. 35 نفر در انجام فعالیت های روزانه با کمک وسایل (IADL) غیروابسته بودند. در امور روزمره زندگی نیز تنها 10 نفر دارای وابستگی خفیف و حداقل وابستگی بودند. وضعیت تغذیه با متغیر های افسردگی (p<0.001)، انجام فعالیت های روزانه با کمک وسایل (0.04=p) و سطح نیاز و وابستگی در امور روزمره (0.038=p) ارتباط معنی دار داشت.نتیجه گیری: اکثر جانبازان نخاعی سالمند، بدون اختلال شناخت، دارای علایم افسردگی، در معرض خطر سوء تغذیه و زخم بستر، در انجام امور روزمره زندگی وابسته و در انجام فعالیت های روزانه با کمک وسایل غیروابسته هستند.