پیش از آغاز افروزش، سوخت ممکن است از مسیرهای مختلفی از جمله مواد سازنده لایه قطع­کننده هدف، دیواره­ی هولرام، اندرکنش دیواره جانبی هدایتگر مخروطی با سوخت در مرحله انفجار درونی و ماده نوک مخروط، منجر به رهاسازی و مخلوط شدن عناصر سازنده­ی آن­ها به محیط پلاسمای تاج و حتی سوخت چِگال خالص DT شود. نخست، در چارچوب افروزش جرقه­ای مرکزی، ناحیه مجاز افروزش لکه داغ DT در صفحه Hs-Ts رسم گردید و نشان داده شد که به ازای درصد ورودی معینی از ناخالصی طلا، با افزایش نسبی سرعت انفجار درونی، محدوده مرز ناحیه­ی مجاز افروزشی به تدریج بزرگ­تر می­شود و در سرعت­های انفجار درونی کوچک­تر ازcm/s 107×7/1 دو جزیره افروزشی وجود دارد. همچنین، برای آلاینده­های فلزی رایج، افزایش کسر ناخالصی در ناحیه لکه­ی داغ موجب محدودیت در پارامترهای مجاز افروزشی می­شود که با افزایش تدریجی آن، منجر به خاموش شدن لکه­ی داغ خواهد شد. در ادامه، در چارچوب ایده افروزش سریع، چگالی سطحی لکه­ی داغ در پلاسمای افروزشی غیرتعادلی دوتریوم-تریتیوم آلاییده به کسر ناچیزی از یون­های ناخالصی کربن و طلا استخراج گردید. بر این اساس، منحنی­های هم­تراز پارامتر چگالی سطحی مجاز در الگوی دو-دمایی در صفحه دمایی Te-Ti ترسیم شدند. نشان داده شد که با افزایش کسر ناخالصی، شاهد افزایش شدید شار تابش خروجی از مرز لکه داغ خواهیم بود که در نتیجه آن، محدوده مجاز افروزشی با سرعت کاهش یافته و شرایط افروزش سوخت بسیار دشوارتر از حالت سوخت خالص می­گردد. حساسیت این تغییرات، مستقیم وابسته به ضریب افزایش توان تابش تُرمزی است که تابعی از پارامترهای درصد غلظت ناخالصی αimp و عدد اتمی یون ناخالص (درجه یونش آن)، Zimp، می­باشد. افزون بر این، در منحنی­های هم­تراز، کمینه دمای یونی مجاز برای آغاز افروزش در سوخت دوتریوم-تریتیوم آلاییده فلزی نیز قابل مشاهده است.

در این مقاله تأثیر ناهمسانگردی دمایی را بر شرایط اشتعال سوخت دوتریوم-تریتیوم در طرح های همجوشی اشتعال سریع برپایۀ امواج ضربه ای تولید شده توسط لیزرهای تپ کوتاه، بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که افزایش پارامتر ناهمسانگردی دمایی، ∥β=T⊥/T، به طور غیرمنتظره ای کسر ذرات آلفا ایجاد شده و ته نهشت انرژی در حوزۀ اشتعال را افزایش می دهد. حداکثر پارامتر محصور شدن کمتر از g/cm2 4 است، در حالی که برای β>1، حداکثر پارامتر محصور شدن بیش از g/cm2 4 است. کسر انرژی همجوشی در طول تابش دهی تپ لیزر بر سوخت (1 پیکوثانیه) کاهش می یابد. با افزایش پارامتر ناهمسانگردی دمایی با ضریب 100، مقدار چگالی پلاسما درابعاد لکۀ داغ مورد نیاز اشتعال سوخت را می توان تا 38 درصد افزایش داد. برای β کمتر از 1، کسر انرژی همجوشی رسوب شده با زمان کاهش می یابد و به حداقل مقدار خود در حدود 1/0 در انتهای تپ لیزر می رسد.

استفاده از واکنشهای تجزیه فوتونی دوتریوم و تولید نوترون توسط ان یک روش دقیق برای تعیین درصد دوتریوم موجود در اب طبیعی یا اب دوتریوم دار شده است. منبع تولید فوتونهای لازم، واکنش 23Na(n,g)24Na می باشد که نوترون ان را می توان توسط راکتورهای تحقیقاتی تولید کرد. اشعه گامای گسیل یافته می تواند انرژی لازم را برای تجزیه دوتریوم موجود در اب ایجاد کند. سپس نوترونهای حاصل از واکنش این فوتونها با دوتریوم، پس از کند شدن توسط پارافین و رسیدن به اشکار سازهای BF3 ثبت و شمرده می شوند. از روی طیف حاصل و مدرج سازی انها توسط مقادیر دقیق از پیش تعیین شده محلولهای دوتریوم دار، می توان به مقدار درصد دقیق دوتریوم موجود در یک نمونه نامعلوم پی برد. وسایل لازم برای چنین ازمایشی در اغلب مراکز تحقیقاتی به صورت پراکنده موجودند و این امکان وجود دارد که با سر هم کردن انها به روشی که ما برای اولین بار انجام داده ایم، به اشکار سازی و اندازه گیری مقدار دقیق دوتریوم موجود در اب دست یافت.