تعاریف هنر پست مدرن به دلیل دو ویژگی عدمِ قطعیت و کثرت گرایی همیشه در سایه ای از تشتت و چندپارگی بوده است. از سوی دیگر این هنر از راهبردهای مختلفی در خلق آثار بهره می برد تا بتواند این ویژگی ها را به نمایش بگذارد. «از آنِ خودسازی» یکی از این روش ها است که با بسیاری از خصلت های هنر در دوران پست مدرنیسم در ارتباط قرار می گیرد. گلن براون، هنرمند معاصر، با استفاده از این روش به بخشی از اصول پست مدرن دست می یابد و در آثارش به نمایش می گذارد. این مقاله در پاسخ به چگونگی و چرایی بهره گیری از اقتباس در بخشی از نقاشی های براون به این نتیجه می رسد که او در انتخاب موضوعات، ساختار، محتوا و حتی نام گذاری آثارش، میان آثار خود و پیش متن هایش گفت وگو ایجاد می کند. با ترکیب و تغییر در اثر، ساختار موردِ اقتباس را دگرگون می کند و در نتیجه بر مسئله نفی اصالت اثر هنری در دوره پست مدرن تأکید می ورزد. دغدغه وی تأکید بر حفظ بداعت و تازگی در مفهوم اثر هنری است، نه صورت و ساختار. در آثارش به وسیله اقتباس، برخی مفاهیم هنر پیشامدرنی و پیشا پست مدرنیسم از جمله خود رسانه نقاشی و مفهوم اکسپرسیون را مورد سؤال جدی قرار می دهد. براون با استفاده از ابزار از آن خودسازی صورت گرایی و ساختارگرایی هنر پیشامدرنی و پیشاپست مدرنیته را موردکنایه و استهزا قرار داده و به شکلی از نقد عملی دست می یابد، با ترکیب، تغییر و درهم آمیختن در اثر، ساختار موردِ اقتباس را دگرگونه می کند و در نتیجه بر مسئله نفی اصالت اثر هنری هم تأکید می ورزد.

اغلب تصور می شود که در از آن خودسازی هنری، پدیدآورنده مفهوم و جایگاه سنتی اش را ندارد. زیرا از آن خودسازی هنری، آثار ثانویه ای در جهان هنرهای تجسمی هستند که از آثار اولیه گرفته شده و علی رغم اینکه وجود مادی یگانه، قطعی و مسلمی دارند، وضعیت پدیدآورندگان و آثار آنها از نظر حقوقی چندان مشخص نیست. سوال اصلی مقاله «چگونه می توان رابطه پدیدآورندگی یک هنرمند با اثرش، در مورد اثری که بخشی از آن را هنرمند آفریده و بخشی را (گاه کل اثر) از یک هنرمند دیگر برداشته تبیین نمود؟ » می باشد و فرض بر آن است که در تمام آثار ازآن خودسازی، هنرمند دوم و احتمالا مخاطب به حضور پدیدآورنده اول آگاه است و هنرمند دوم تعمدانه و به قصد خاصی از اثر بهره می گیرد. لذا آگاهی به حضور اثر اولیه شرط پیدایش وضعیت از آن خودسازی است. در غیر این صورت اثر از وضعیت خود خارج و در حیطه جعل و سرقت هنری قرار می گیرد. روش تحلیل در این پژوهش توصیفی-تطبیقی است و از نظر ماهیت تحقیق، بینارشته ای است. داده های تحقیق از حوزه هنرهای تجسمی معاصر و حقوق مالکیت های ادبی و هنری بوده و به صورت کتابخانه ای و اسنادی و از طریق ابزار فیش برداری و مشاهده از منابع و مآخذ مربوط، استخراج و جمع آوری شده اند. در این راستا سعی بر آن بوده که مواد حمایتی و استثنایات نظام های حقوقی بین المللی و هر دو نظام مالکیت حقوقی در ایران؛ قانون حمایت از حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان (مصوب 1348) و پیش نویس قانون جامع حمایت از مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط مورد توجه و بررسی قرار گرفته و پیشنهادهایی را برای ارزیابی این نوع آثار از جمله تهیه شناسنامه هنری ارایه شود.

هدف: یکی از موارد مهمی که در آموزه های دینی بر آن تأکید شده، خودشناسی است. از نگاه معرفتی، انسان با قابلیتهای متعددی که خداوند به او عطا کرده، بر بسیاری از موجودات برتری دارد. در آموزه های امام علی(ع) به شناخت انسان از ابعاد مختلف هستی شناختی، معرفت شناختی، عمل شناختی و زبان شناختی توجه شده است. امام علی(ع) به عنوان عالم ربّانی، آگاه به ابعاد وجودی انسان بوده و دربارۀ این آفرینش الهی، مطالب مهمی را مطرح کرده است که توجه به آنها، به خودشناسی و خودسازی کمک می کند. روش: پژوهشِ حاضر با روش توصیفی- تحلیلی، رهاوردهای خودشناسی در خودسازی را از منظر امام علی(ع)، تحلیل و بررسی کرده و رویکرد امام علی(ع) به اهمیت خودشناسی در زندگی را تبیین کرده است. یافته‎ها و نتیجه گیری: از منظر امام علی(ع)، خودشناسی به شکل صحیح، نقش مؤثری در خودسازی و رهنمون سازی انسان به سعادت و کمال دارد. افزایش معرفت به خداوند تبارک و تعالی، تحقق بندگی انسان برای خداوند، آخرت محوری و رهایی از دنیامحوری، شکوفایی عقل، رشد فضایل اخلاقی و ترک رذایل اخلاقی، از مهم ترین نتایج خودشناسی صحیح اند.

تشکیل تمدن اسلامی نیاز به ارکانی دارد. رکن زیربنایی این تمدن حول انسان می گردد. اما ارکان اصلی آن، خدا، انسان، جامعه می باشد. تمدن اسلامی به تعبیری دو بٌعد الهی و غیر الهی دارد، در بعد الهی، ارسال رسل و کتاب راهنما زمینه ساز تشکیل تمدن اسلامی می باشد. در بعد غیر الهی، انسان تربیت یافته و خود ساخته می تواند تمدن ساز باشد. هر تمدنی متشکل از عده ای انسان با فکر و فرهنگ شبیه به هم هستند. که این شباهت آنها را منسجم و به هم نزدیک می کند. در متون دینی از این تشکل به امت تعبیر می شود. تشکیل تمدن اسلامی میّسر نمی شود مگر اینکه هر فرد وظیفه انسانی و دینی خود را به نحو شایسته ای به انجام رساند و دیگران را نیز در این امر یاری نماید، تا به جامعه مطلوب و ایده آلی که مورد نظر قرآن است دست یابند و در این جامعه سالم انسانی، به رشد و کمالات معنوی نائل گردند؛ و لازمه انجام این وظیفه، خودسازی است. در این تحقیق، جمیع مؤلفه های تاثیرگذار خودسازی و تأثیر آن بر شکل دهی تمدن اسلامی از منظر قرآن به صورتی ساده و منسجم مورد بررسی قرار گرفته است. روش مورد استفاده در این نوشتار اسنادی می باشد.

تاریخ مملو از نقاشی های اروپایی­ محوری است که معیارهای اصیل هنرهای زیبا را تعیین می کنند؛ آنچه که امروزه توسط هنرمندان اقلیت­ های نژادی به چالش کشیده شده است. از اواخر سده نوزدهم، هنرمندان امریکایی افریقایی­ تبار با رجعت به گذشته تاریخی و بهره ­گیری از قهرمانان سیاه­پوست و اندیشه­ های حماسی و انقلابی­شان و متاثر از حوادث سیاسی و اجتماعی، با آثار هنری خود به مبارزه علیه استعمار نژادی و ترسیم آینده ­ای روشن برای ملت سیاه پرداختند. اما هنر امروز با آنچه تحت­ عنوان هنر سیاهان در نیمه دوم سده نوزدهم و نیمه اول سده بیستم می ­شناسیم متفاوت است. این پژوهش در جهت پاسخ به این پرسش که نقش تصاویر در ساختارشکنی امر زیباشناختی مالوف و واسازی ساختار قدرت چیست، با تمرکز بر هنر دوران پست­مدرن، به تحلیل انتقادی آثار هنرمندان امریکایی افریقایی­ تبار با موضوع «از آن خودسازی» آثار مشهور تاریخ هنر پرداخته است. بنا بر نتیجه از جمله اهداف هنرمندان در این شیوه از بازنمایی، در مرکز قرار دادن اقلیت­ های طرد شده، تاکید بر هنرهای زیبا به­ عنوان چیزی فراتر از ملیت و نژاد، ایجاد یک ضد روایت، واسازی ساختار قدرت، توانمندسازی سیاهان در فرهنگ غرب و ایجاد حس برابری است. این تحقیق بر اساس ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات به ­صورت کتابخانه ­ای است.

هدف: هدف این پژوهش طراحی مدل توسعه حرفه ای معلمان تربیت بدنی مبتنی بر خودسازی با رویکرد کیفی بود.روش شناسی: روش پژوهش به شیوه کیفی بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش تحلیل مضمون انجام شد. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه استفاده شد. روایی و پایایی پژوهش از طریق معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تاییدپذیری، تأیید شد. در مجموع 15 مصاحبه با خبرگان و متخصصان انجام شد و تا جایی ادامه یافت که پژوهش به اشباع نظری و کفایت رسید، سپس داده های به دست آمده به روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: براساس یافته ها 81 مضمون پایه در قالب 20 مضمون سازمان یافته و 7 مضمون فراگیر چارچوب بندی شدند. مضامین فراگیر شامل، حرفه ای گری فردی، رفتار حرفه ای، دانش حرفه ای، تعاملات سازنده، حرفه ای سازی، کارکردهای سازمانی و کارکردهای فردی بود.نتیجه گیری: به منظور توسعه حرفه ای معلمان تربیت بدنی باید به راهبردهایی مانند ارتباطات ساختارمند و ایجاد محیطی مناسب برای خودشکوفایی و حرفه ای گری معلمان تربیت بدنی توجه کرد.

اقتباس از آثار ادبی و هنری، یکی از شیوه های رایج خلق آثار است. آثار اقتباسی می توانند از ارزش های مستقلی برخوردار باشند که آن ها را به اثری اصیل و قابل حمایت تبدیل نماید. استفاده از اثر دیگری در قالب اقتباس یا از آن خودسازی هنری به سازوکارهایی مانند اخذ اجازه از صاحب حق یا استناد به استثنایات قانونی وارد بر حق نیاز دارد. اما در رژیم های حقوقی معمولا درباره قواعد اقتباس مانند حق تکثیر و استثنایات آن سخن نرفته است و این درحالی است که اقتباس و از آن خودسازی، یک جریان هنری رایج در جامعه به شمار می آید و میتواند در عمل دعاوی نقض متعددی را مطرح کند. مسیله جدی آن است که در چه چارچوب حقوقی میتوان از اثر دیگری اقتباس کرد؟ و مرز استفاده مجاز و غیرمجاز چگونه تعیین می شود؟ . بی تردید تحلیل استفاده های مجاز به معیارهای حقوقی دقیقی وابسته است که ضمن حفظ حقوق مولف اثر نخستین، زمینه خلق آثار جدید را نیز فراهم آورد. مقاله حاضر با روش توصیفی تحلیلی سرانجام نتیجه گیری می کند که اقتباس با عنایت به سیاست های نظام حقوق مالکیت فکری هر کشوری، در چارچوب های مشخص مانند ارزیابی تاثیر بازار اثر اقتباسی بر اثر اصلی و با پذیرش پاره ای تعدیل ها در حقوق مولف ازجمله حق معنوی مجاز است.

بیان مسئله: هنرمعاصر شاهد پیامدها و پدیده های گوناگونی بوده است، که به هیچ عنوان از قواعد سنتیِ هنر تبعیت نمی کنند. «ازآن خود سازی» در هنر معاصر یکی از همین پدیده های نوظهور است که هنرمندان بسیاری به آن روی آورده اند. هنرمند امروز، علاوه بر فعالیت های فرهنگی، خود نیز مصرف کنندة هنر است. از این رو «ازآن خود سازی» راهکاری است در هنر معاصر برای رجعت به گذشته و استفاده از تصاویرِ ازپیش موجود و باز تولیدِ آثاری با مفاهیم جدید. این پدیده همزمان با غربْ در هنر ایران نیز طرفداران خود را پیدا کرده است. هدف پژوهش: این پژوهش بر آن است تا «ازآن خودسازی» وکارکردهای آن را در هنر معاصر ایران و آثار نقاشان معاصر ایرانی پی بگیرد. روش پژوهش: این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفته و شیوة گردآوری منابع آن نیز میدانی و کتابخانه ای بوده است. در اینجا، ابتدا، با توجه به تعاریف و مطالعات حوزة «ازآن خود سازی» در هنر غرب به بررسی مشابهت ها و مطابقت های این پدیده با هنر معاصر ایران پرداخته شده است، سپس هنرمندان معاصر ایرانی را که رویکرد «ازآن خود سازی» در آثارشان به وضوح قابل رؤیت است، شناسایی شده است. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از حضور چشم گیرِ رویکرد «ازآن خود سازی» در هنر معاصر ایران است که با کارکردهای متفاوتی در میان هنرمندان به کار گرفته شده است، که از آن میان می توان سه کارکرد عمده را برجسته کرد: 1) «فراخوان گذشته در وضعیت معاصر»، 2) «ترجمه یا گفتگوی بینافرهنگی» و 3) «معنی گردانی آثار درون فرهنگی پیشین». در این پژوهش، ذیل هرکدام از این کارکردها، تعدادی از آثار ازآن خود ساختة هنرمندان معاصر موردبررسی قرارگرفته است. در حالی که، در کارکرد اول بازنماییِ عظمت گذشته، مسائل و مصائب انسان امروزی در معرض توجه هنرمندان بوده، درکارکرد دوم ترکیب فرهنگ و هنر ایرانی با آثار مهم و تأثیرگذار غربی مورد تأکید قرار گرفته است. در نهایت در کارکرد سوم، با دخل وتصرف در آثار شناخته شدة پیشینِ ایرانی و افزودن معانی تازه ای به آن ها مواجه می شویم. بنابراین، استفاده از تصاویر و آثار پیشین با رویکردهای نوین و انتقادی به منظور معنا سازی، درهم آمیختن گذشته و آینده، ارجاع به گذشته و نقلِ آن، از ویژگی های آثار خلق شدة کنونی با رویکرد «ازآن خود سازی» هستند.