چکیده:پیش زمینه: در این مطالعه رفتـار بیومکـانیکی افـراد، قبل و بعد از عمل جراحی لامینوپلاستی با این هـدف مقایسـه شـده اسـت کـه تـوان مدل سازی اجزای محدود را در تسهیل فن آوری های تشخیص، درمان و پیشگیری از آسیب های ستون فقرات گردنی بسنجد و همچنین نقـش آن در ارتقاء استانداردسازی جراحی و کـاهش عـوارض در بیمـاران را مشخص کند. هدف اصلی این تحقیق اسـتخراج مــدل اجــزاء محــدود پــارامتری شخصی سازی شـده بیمـاران اسـت تــا بــه کمــک آن بــه پیش بینی بیومکانیک ستون فقرات گردنی بیماران بعد از عمل لامینوپلاستی پرداخــت.مواد و روش ها: بــه همـــین منظـــور ابتــدا، مـــدل هندســـی پـــارامتری شخصـی سـازی شـده بـر پایـۀ 16 پـارامتر آناتومیکی ساخته می شود که از تصاویر رادیـوگرافی بیمار استخراج شـده انـد. در این پژوهش برای تجمیع تصاویر عکس برداری دوبعدی سیتی و تبدیل آن به ابر نقاط و اصلاحات اولیه ابر نقاط از نرم افزار mimics 2012  استفاده شده است. نرم افزار مورد استفاده برای اصلاح، سطح سازی و در نهایت ایجاد مدل های سه بعدی Geomagic Studio 2012 بود. پس از مدل سازی تمامی بافت های گردن، مدل، وارد نرم افزار المان محدود Abaqus 2012 شد و در این نرم افزار فرآیند شبیه سازی و تحلیل ستون فقرات گردن صورت پذیرفت. در پژوهش کنونی سعی شد تا ایجاد مدل هندسی در مدل سازی بافت های حجمی و همچنین در مدل سازی رباط ها و عضلات با دقت بسیار بالا صورت پذیرد تا بستری مناسب برای مطالعات آتی پیرامون خواص مواد و رفتار بافت ها به دور از بیم مشکلات هندسی مدل ایجاد شود.یافته ها: با توجه به اینکه تحلیل عمل لامینوپلاستی در بیومکانیک ستون فقرات گردنی لازم بود تا مدل در راستای خم کردن و باز شدن صحه گذاری شود اما در صورتی که بارگذاری به مدل خارج از صفحه سجیتال میانی باشد باید به تناسب صحه گذاری در جهات دیگر نیز انجام گیرد. صحه گذاری پاسخ حرکتی دیسک برای دیسک بین مهره های دوم و سوم انجام گرفت و با توجه به ساختار و روند یکسان در طراحی دیسک های بین مهره ای از به دست آوردن پاسخ های حرکتی سایر دیسک ها صرف نظر شد. انطباق خوب بازة حرکتی در اعمال گشتاور در جهت باز شدن را می توان به دلیل طراحی صحیح مفاصل فاست و در نظر گرفتن فاصلة مناسب دو غضروف فاست از یکدیگر و نحوه درگیری آنها در مدل کنونی دانست.نتیجه گیری: در حالت طبیعی بدن انسان وظیفه اصلی تحمل وزن سر و مستهلک کردن انرژی های ناشی از بارهای فشاری، به عهدة هسته دیسک است. در طول تحلیل عمل لامینوپلاستی در بیومکانیک ستون فقرات گردنی نیز اگرچه از اثرات وزن چشم پوشی شده اما جرم های بافت های ستون فقرات و جمجمه در راستای محور Z منتج به اعمال بار فشاری بر دیسک ها می شود که این بار فشاری به ترتیب کاملاً محسوس از بالا به سمت پایین افزایش می یابد. نکتة قابل ذکر دیگر برای هسته دیسک ها تأثیر قابل توجه خاصیت ویسکوالاستیک است. مدول الاستیسیته برای هستة دیسک حدود 12 کیلوپاسکال تعریف و اعمال شده که نسبت به خواص بافت های نرم دیگر مقدار به نسبت پایینی است اما به دلیل آنکه در تحلیل عمل لامینوپلاستی در بیومکانیک ستون فقرات گردنی هستة دیسک نرخ کرنش در اکثر بافت ها از جمله هستة دیسک بالا است، در عین حال که هسته های دیسک دچار تغییر شکل های شدیدی نشدند اما تنش هایی در حدود 20 مگاپاسکال را تحمل کردند.

هدف: اندازه گیری خواص بیومکانیکی قرنیه پیوندی پس از پیوند نافذ قرنیه در مبتلایان به قوز قرنیه با استفاده از تحلیل کننده پاسخ چشمی (ORA) و ارزیابی تاثیر اندازه تریفاین دهنده و گیرنده و اختلاف آن ها (Disparity)، ضخامت مرکزی پیوند و مدت زمان پی گیری پس از جراحی روی بیومکانیک بافت پیوند شده.روش پژوهش: این مطالعه مقطعی بر روی 45 چشم از 34 بیمار مبتلا به قوز قرنیه که مورد جراحی پیوند نافذ قرنیه قرار گرفته بودند صورت گرفت. هیسترزیس (Hysteresis) قرنیه (CH) و عامل مقاومت قرنیه ای (CRF: Corneal Resistance Factor) حداقل 6 ماه پس از برداشتن بخیه ها اندازه گیری شدند. تحلیل رگرسیون چند متغیره برای بررسی همبستگی بین اندازه تریفاین گیرنده و دهنده، اختلاف اندازه قرنیه گیرنده-دهنده، ضخامت مرکزی قرنیه پیوندی (CGT: Corneal Graft Thickness) و مدت زمان پی گیری، با مقادیر CH و CRF مورد استفاده قرار گرفت. علاوه بر آن عوامل تاثیرگذار بر فشار داخل چشمی (IOP) پس از پیوند نافذ قرنیه نیز بررسی شدند.یافته ها: متوسط سن بیماران 6.1±29.8 سال، ضخامت مرکزی قرنیه پیوندی، هیسترزیس قرنیه و عامل مقاومت قرنیه ای به ترتیب 38.8±567.5 میکرومتر، 2.1±10.2 میلی متر جیوه و 2.2±10.1 میلی متر جیوه بود. بین هیسترزیس قرنیه و عامل مقاومت قرنیه ای رابطه همبستگی مثبت معنی دار با اندازه تریفاین گیرنده و دهنده و CGT وجود داشت. ارتباط بین ضخامت مرکزی قرنیه پیوندی و مدت زمان پی گیری نیز معنی دار بود. مقادیر بیش تر عامل مقاومت قرنیه ای و هیسترزیس قرنیه در گروهی که اختلاف (Disparity) 0.5 میلی متر بود نسبت به گروهی که اختلاف 0.25 میلی متر بود مشاهده شد. از میان متغیرهای اندازه گیری شده فقط هیسترزیس قرنیه و عامل مقاومت قرنیه ای، ارتباط مثبت معنی دار با فشار داخل چشمی داشتند.نتیجه گیری: بیومکانیک پیوند به طور واضح با پیوندهای بزرگ تر، اختلاف بیش تر میان قرنیه گیرنده و دهنده و پی گیری طولانی تر بهبود یافت. این سنجش ها تاثیر واضحی بر اندازه گیری فشار داخل چشم پس از پیوند نافذ قرنیه داشتند.

زمینه: تغییرات بیومکانیک مندیبل طی درمان ارتوپدی Chin Cup با استفاده از روش محاسباتی اجزای محدود (Finite Element Analysis)  به طریق تجربی بر روی یک مدل کامپیوتری که از جمجمه خشک یک انسان جوان مدلسازی شده بود در دانشکده Element Analysis  تجربی بر روی یک مدل دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1376-77 انجام پذیرفت.مواد و روش: پس از ساخت مدل سه بعدی و آلمان بندی آن با ثابت فرض نمودن مندیبل در قسمت فوقانی سطح حفره مفصلی، نیروهای 400 و 900 گرم نیرو در مسیر Pogonion به سمت کندیل بر روی مدل وارد و سپس نحوه توزیع تنشهای فشاری و کششی حاصل از اعمال نیرو در نواحی مختلف مدل مندیبل تعیین گردید.یافته ها: بیشترین تنش فشاری در سه مقدار حداکثر- متوسط و حداقل به ترتیب در Pogonion و بعد از آن در حاشیهPogonion ، قسمت قدامی کندیل،mandibular notch  و بوردر قدامی ریموس دیده شد. بیشترین تنش کششی نیز در سه مقدار ذکر شده به ترتیب، کمی پایین تر از Pogonion و اطراف آن، بوردر خلفی ریموس و بوردر تحتانی مندیبل نزدیک به Gonial Angleمشخص گردید. جهت جابجایی مندیبل نیز به سمت بالا و خلف بود.نتیجه گیری: در این تحقیق چگونگی توزیع تنشها در نواحی مختلف مندیبل و جهت جابجایی آن با توجه به بردار نیرو، می توانند بیانگر نتایج مطلوب درمانی در اثر اعمال نیروی ارتوپدیک Chin Cup باشند.

هدف: بررسی اثرات میدان مغناطیسی ایستا تولید ایران بر جنبه های بیومکانیک و بالینی التیام استخوان، با استفاده از مدل نقیصه استخوانی ناپایدار در سگ.طرح: مطالعه تجربیحیوانات: 15 قلاده سگروش کار: به دنبال استئوتومی میانه دیافیز زند اعلی، روند التیامی استخوان در سه گروه 5 تایی شاهد، آزمون متوسط شدت (در معرض میدان مغناطیسی ایستا با شدت 700 گوس) و آزمون بر شدت (در معرض میدان مغناطیسی ایستا با شدت 1500 گوس) در یک دوره 8 هفته ای، مورد مطالعه قرار داده شد. ارزیابی های بالینی و بیومکانیک در پایان دوره مطالعه انجام گرفت.نتایج: میزان لنگش در گروه آزمون پرشدت نسبت به گروه های آزمون متوسط شدت و شاهد، بهبودی بیشتری را نشان داد. افزایش معنی دار آماری (P<0.05) در اندازه نیروی مورد نیاز برای شکست زند اعلی استئوتومی شده در سگ های گروه آزمون پرشدت نسبت به دو گروه دیگر مشاهده شد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که میدان مغناطیسی ایستای پرشدت قادر به ارتقا التیام استخوان از جنبه های بیومکانیک و بالینی است. بنابراین استفاده بالینی از میدان مغناطیسی ایستای پرشدت در شکستگی های دیرجوش استخوانی سگ پیشنهاد می گردد.

مقدمه: طراحی مناسب ایستگاه کاری اداری برای تایپیست ها و شیب مناسب صفحه کلید، می تواند از بروز بیماری های عضلانی اسکلتی اندام فوقانی، پیشگیری کند. هدف این مطالعه مقایسه زوایای حرکت مچ دست و انگشتان هنگام تایپ در ایستگاه های کاری متفاوت با شیب های متفاوت صفحه کلید می باشد.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، تعداد 10 نفر از کارکنان زن تایپیست دانشگاه به روش تصادفی انتخاب شدند. آزمایش بر روی دو صندلی متفاوت قابل تنظیم و غیرقابل تنظیم و با چهار زاویه متفاوت شیب صفحه کلید شامل صفر، 7+، 15+ و 7- درجه تست شد. داده های کینماتیک مچ دست و انگشتان، توسط سیستم آنالیز حرکت Vicon و نرم افزار MATLAB محاسبه شد.نتایج: در مورد میانگین زوایای فلکسیون مچ دست، اختلاف معنی دار بین زوایا در شیب های صفحه کلید، متفاوت دیده شد. در ایستگاه کاری با صندلی قابل تنظیم، کمترین مقدار میانگین مشاهده شده برای حداکثر، میانگین و حداقل فلکسیون، برای شیب صفحه کلید، 15 درجه اندازه گیری شد. مجددا کمترین میانگین فلکسیون مشاهده شده در مفصل متاکارپوفالانژیال انگشت دوم و پنجم، در ایستگاه کاری با صندلی قابل تنظیم، باز هم در مورد شیب صفحه کلید، 15 درجه اندازه گیری شد. در مفصل اینترفالانژیال پروگزیمال انگشت دوم نیز کمترین مقادیر با شیب صفحه کلید 15 درجه در ایستگاه کاری با صندلی قابل تنظیم به دست آمد.نتیجه گیری: هنگام تایپ بر روی صفحه کلید، هر اندازه که درجه زاویه های مفاصل انگشتان و یا مچ دست به صفر نزدیکتر باشد، آن مفصل در دسترس کمتری قرار می گیرد. در این مطالعه، کمترین میانگین ها برای میزان فلکسیون در مفاصل بررسی شده، در ایستگاه کاری با صندلی قابل تنظیم در شیب صفحه کلید 15 درجه مشاهده شد.

سابقه و هدف: اخیراً برنامه فیفا 11+ کودکان توسط فیفا برای پیشگیری از آسیب های بازیکنان نونهال معرفی شده است اما تاکنون اثر این برنامه بر بیومکانیک پرش و فرود بازیکنان نونهال بررسی نشده است. بنابراین هدف این مطالعه بررسی تأثیر برنامه فیفا 11+کودکان بر بیومکانیک پرش-فرود بازیکنان نونهالان به وسیله آزمون LESS است. مواد و روش ها: آزمودنی های مطالعه حاضر 72 نفر از بازیکنان رده سنی 16-9 سال شهر تهران تشکیل می دادند. این بازیکنان به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند. بازیکنان گروه مداخله به مدت 8 هفته در هر هفته دو جلسه برنامه تمرینی گرم کردن فیفا 11+ کودکان را انجام دادند. بازیکنان گروه کنترل نیز برنامه گرم کردن عادی خود را اجرا کردند. بیومکانیک پرش و فرود بازیکنان هر 2 گروه بعد از اتمام 10 هفته تمرینات با آزمون LESS اندازه گیری شد. یافته ها: نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که نمرات LESS بازیکنان گروه مداخله به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود. (05/0≥ p). نتیجه گیری: نتایج نشان داد اجرای برنامه +11 کودکان می تواند مکانیسم پرش-فرود بازیکنان نونهال را بهبود دهد. بنابراین پیشنهاد می شود مربیان و بازیکنان فوتبال نونهال و نوجوان، جهت پیشگیری از آسیب های اندام تحتانی، از این برنامه تمرینی، به جای برنامه گرم کردن عادی، استفاده نمایند.

شوت جفت یکی از مهم ترین راه های کسب امتیاز در بازی بسکتبال است. لذا، شناسایی عوامل موثر بر موفقیت شوت جفت مورد توجه محققان قرار گرفته است. هدف از انجام این تحقیق، بررسی بیومکانیک اجرای شوت جفت موفق و ناموفق بسکتبالیست های مرد نخبه بود. در این تحقیق شش نفر از بهترین شوت زن های سوپرلیگ با میانگین سنی 23.33±3.04 سال، قد 18967±2.21 سانتی متر، وزن 84±5.58 کیلوگرم، و سابقه بازی 10±2.5 سال شرکت داشتند. هشت مارکر روی نشانگرهای آناتومیکی (برجستگی های استخوانی) ویژه آزمودنی ها نصب و از آن ها خواسته شد از دو مسافت 4.25 متر و 6.25 متر شوت جفت ارسال دارند. اطلاعات کینماتیکی (زاویه مفاصل، دیاگرم زاویه به زاویه) و کینتیکی (جا به جایی و محل قرارگیری مرکز فشار) مربوط به شوت های موفق و ناموفق با استفاده از دو دوربین فیلمبرداری و صفحه نیرو ثبت و پردازش شد. برای تجزیه و تحلیل آماری بین دو اجرای موفق و ناموفق آزمون ناپارامتری ویلکاکسون و مدل رگرسیون لجستیک در سطح (P£0.05) به کار رفت. در شوت جفت دو امتیازی اختلاف بین میانگین زوایای مفاصل در شوت موفق و ناموفق به ترتیب در مفاصل مچ پا، مچ دست، و ران و در شوت جفت سه امتیازی در مفاصل ران و مچ پا معنادار بود. نتایج به دست آمده نشان داد تغییرات زاویه ای مفاصل در لحظه رهایی و موقعیت قرارگیری مرکز فشار در وضعیت خمیدگی بر نتیجه شوت جفت تاثیر دارند.