کلیکس[4] رزورسین آرن از گروه کلیکس آرن ها هستند که از واکنش تراکمی رزورسینول و آلدهیدها در محیط اسیدی ساخته می شوند. این ترکیبات می توانند میزبان مناسبی برای کاتیون ها، آنیون ها یا مولکول های خنثی باشند. با اصلاح و ایجاد گرو های جانبی می توان جذب انتخابی را در آنها بوجود آورد. این تحقیق به بررسی شرایط بهینه جذب ماده رنگزای کاتیونی آبی 41 توسط الیگومر کلیکس[4] رزورسین آرن اصلاح شده می پردازد. برای تعیین شرایط بهینه از طراحی آزمایش به روش سطح پاسخ با سه متغیر مقدار جاذب، زمان و pH استفاده شد. نتایج نشان داد که در جذب رنگزا به وسیله الیگومر کلیکس[4] رزورسین آرن اصلاح شده بیشترین اثر خطی مثبت مربوط به ماده جاذب و سپس زمان انجام فرآیند جذب می باشد و pH تاثیر چندانی ندارد. همچنین برای دستیابی به جذب بالای 61 درصد به مقدار 3، 9 درصد وزنی از ماده جاذب و در زمان 180 دقیقه و یا 5 درصد وزنی ماده جاذب در مدت زمان 127 دقیقه لازم است. همچنین با نمودار کانتور بدست آمده، می توان بازده جذب را با مقدار جاذب و زمان پیش بینی کرد.

رنگینه های پراکنده با توجه به ساختار شیمیایی خود می توانند تحت تاثیر محلولهای قلیایی، کاهشی و مخلوط این دو قرار گیرند یا اینکه به این محیطها حساسیت نشان ندهند. در شستشوی کاهشی کالای پلی استر، که بعد از رنگرزی و چاپ آن انجام می شود، از یک محلول قلیایی (سود سوزآور) - کاهشی (سدیم دی تیونیت) استفاده می شود. این عملیات از نقطه نظر زدودن رنگینه های جذب نشده به الیاف، کاهش مقدار الیگومرهای پلی استر و همچنین درخشانتر کردن رنگ اهمیت دارد. در این پژوهش، یازده رنگینه پراکنده با ساختار شیمیایی متفاوت در محیطهای یاد شده آزمایش شدند. نتایج حاصل حاکی از آن است که می توان رنگینه بکار رفته را به پنج گروه تقسیم بندی کرد و این تقسیم بندی را به عنوان آزمون شناسایی رنگینه های پراکنده مورد استفاده قرار داد. رنگینه های مقاوم در برابر شستشوی کاهشی دارای این مزیت اند که رنگرزی و شستشوی کاهشی (به منظور کاهش الیگومر) را می توان به صورت همزمان انجام داد.

در این مطالعه، از روش دینامیک مولکولی برای بررسی لایه نشانی شش رشته الیگومر تری بیس فنول A دی گلیسیدیل اتر بر روی مونت موریلونیت در سه دمای 298، 323 و 348 کلوین استفاده شد. در آغاز فرایند فاصله ی بین رشته های الیگومر با سطح مونت موریلونیت بیش از فاصله ی قطع پتانسیل انتخاب شد اما فاصله ی رشته ها از هم دیگر کم تر از فاصله ی قطع پتانسیل بود. با آغاز شبیه سازی رشته های بر روی سطح جذب شدند و پس از تعادل گرمایی و فشاری سامانه، نمونه برداری برای بررسی نتیجه ها انجام شد. نتیجه های به دست آمده نشان می دهد که جذب رشته های الیگومر بر روی مونت موریلونیت از طریق اتم های اکسیژن اتری رشته ها انجام می پذیرد. اکسیژن اتری دارای بار منفی جزئی می باشد و برهمکنش مناسبی با یون های کلسیم مونت موریلونیت که دارای بار مثبت هستند برقرار می نماید. نتیجه این بر همکنش، جذب قوی رشته های الیگومر بر روی سطح می باشد. افزایش دما باعث افزایش فاصله ی رشته های جذب شده روی سطح با همدیگر می شود اما تأثیر محسوسی بر روی قدرت جذب رشته ها روی سطح ندارد.

بیماری آلزایمر شایع ترین نوع زوال عقل است. پپتیدهای آمیلوئید بتا نقش کلیدی را در آسیب شناسی بیماری آلزایمر عهده دار هستند و تحقیقات اخیر نشان داده است که الیگومرهای آمیلوئید بتا سمی ترین جز آن هستند. در بین الیگومرها، نوع دیمر با توجه به ماندگاری بالا در مقایسه با دیگر انواع، دارای اثرات سمی بیشتری می باشد. پریفولدین یک چپرون مولکولی است که از تجمع پروتئین هایی که اشتباه تاخورده اند جلوگیری کرده و نشان داده شده است که می تواند به عنوان یک نانوعملگر نیز ایفای نقش کند. در اینجا ما به بررسی برهم کنش بین نانوعملگر پریفولدینی و نانو محموله بیماری زا دیمر در ابعاد مولکولی پرداختیم که بدین منظور شبیه سازی دینامیک مولکولی تمام اتم در محیط حلال صریح در دمای فیزیولوژیک انجام گرفت. بعد از تصویرسازی از نتایج و همچنین بررسی فواصل اتمی بین اتم های نانوعملگر و محموله بیماری زا مشخص شد که دو بازو از شش بازوی عملگر توانسته اند محموله را در برگیرند و با آن در طول مدت زمان شبیه سازی، پیوندهای هیدروژنی برقرار کنند. همچنین با بررسی اثرات آب گریزی بین آمینواسیدهای آب گریز در محموله و نانوعملگر مشخص شد آب گریزی تاثیر مثبتی در پایداری اتصال دو بازوی پیوند یافته با محموله داشته است. پژوهش حاضر، پریفولدین را به عنوان یک عامل مهارکننده برای الیگومر نوع دیمر از آمیلوئید بتا معرفی می کند که می تواند در درمان بیماری آلزایمر بسیار موثر باشد.

در این تحقیق پوشش های هیبریدی آلی- معدنی جهت افزایش مقاومت به سایش و مقاومت حلالی صفحات پلی کربنات تهیه گردیدند. برای تهیه پوشش های هیبریدی از روش سل-ژل برای ایجاد شبکه معدنی سیلیکایی با ابعاد نانومتر استفاده شد. بخش آلی از الیگومر چند عاملی یورتان آکریلات و مونومرهای آکریلاتی با عاملیت مختلف که قابلیت پخت با پرتو فرابنفش را دارند تشکیل گردید. در بررسی های انجام گرفته اثر آب به آلکوکساید، نسبت های مولی متفاوت از پیش سازها در فرآیند سل-ژل و نسبت های وزنی متفاوت از بخش معدنی و آلی مطالعه شدند. اثر این عامل ها بر شفافیت، ساختار شیمیایی شبکه سیلیکایی، سختی و مقاومت سایشی مورد بررسی قرار گرفتند. مشاهده شد که مقادیر بالای نسبت آب به آلکوکساید سبب ایجاد ناسازگاری میان بخش آلی و معدنی می گردد. سطح متوسطی از نسبت پیش سازها و نسبت برابر وزنی بخش آلی و معدنی سبب ایجاد بهینه شفافیت و مقاومت سایشی می شود.

مولکول های DNA بازهای نیتروژنی دارند که ویژگی هایی شبیه فلورفورها نشان می دهند. با این حال اسیدهای هسته ای از نوع DNA، ویژگی فلورسانسی بسیار ضعیفی دارند. از این رو شناسایی لیگاندهای متصل شونده به DNA که در حالت؛ نشر فلورسانس هستند و تنها بر اثر اتصال به مولکول های DNA نشر فلورسانس می یابد، بسیار کاربردی است. در این مقاله اثر یون های فلزی سدیم و پتاسیم بر القای ساختار چهاررشته ای) در الیگومری با نام PS2. M (GTG3TAG3CG3T2G2) بررسی شده است. با تشکیل پیچیده میان این ساختار DNA و مولکول Hemin، یک دزوکسی ریبوزایم یا DNAzym ایجاد می شود که فعالیت پراکسیدازی دارد. با طیف سنجی نور مرئی-فرابنفش، فعالیت الیگومرPS2. M به عنوان یک DNAzyme آشکار شد و طیف سنجی دورنگ نمایی دورانی، تشکیل ساختار چهاررشته ای DNA به وجودآمده از این الیگومر را نشان داد. فلورسانس ذاتی چهاررشته ای تشکیل دهنده دزوکسی ریبوزایم شبه-پراکسیدازی نیز بررسی شد و نتایج، افزایش شدت فلورسانس DNA در حالت چهاررشته ای را در مقایسه با حالت تک رشته ای نشان داد. افزون بر این، رنگ نامتقارن سیانینی (سایبرگُلد) به عنوان کاوشگر برای بررسی فلورسانس خارجی DNA چهاررشته ای مورد استفاده شد. این کاوشگر تمایز بالایی بین DNA تک رشته و چهاررشته ای نشان داد. سرانجام برهم کنش این رنگ با DNA با روش های دورنگ نمایی دورانی و فلورسانس بررسی شد.

اغلب پلیمرها در معرض پرتوهای فرابنفش خورشید تخریب شده و خواص مکانیکی خود را از دست می دهند. پوشش های پلیمری معمولا برای حفاظت از سطوح فلزی در برابر خوردگی به کار می روند. بنابراین ساخت پوشش های محافظ سطوح فولادی همراه با قابلیت انسداد پرتوهای فرابنفش خورشیدی یک نیاز ضروری می باشد. هدف اصلی این تحقیق سنتز پوشش های نانوکامپوزیت فلورسنت پلی یورتان آکریلات (PUA) پخت شونده با اشعه فرابنفش تقویت شده با نقاط کوانتومی کربن و بررسی تغییرات ایجاد شده بر اثرافزودن نقاط کوانتومی کربن (CQDs) بر خواص گوناگون این پوشش ها بود. برای سنتز الیگومر PUA به جای استفاده از پلی ال های شیمیایی، از روغن کرچک به عنوان یک پلی ال طبیعی و زیست سازگار استفاده شد. CQDs از پیرولیز مخلوط نشاسته در آب به روش مایکروویو سنتز شدند. برای شناسایی پوشش های سنتز شده و بررسی اثر تقویت کنندگی CQDs بر نانوکامپوزیت حاصل، از روش های الکتروسکوپی استفاده شد. افزودن CQDs 0.5 wt% به رزین PUA سبب تقویت استحکام چسبندگی و پایداری حرارتی درPUA/CQDs (0.5 wt%) در مقایسه با پوشش PUA (خالص) گردید. با قرار گرفتن فیلم PUA/CQDs در برابر پرتوهای فرابنفش، فلوئورسانس آبی نشر گردید و همچنین نوارهای جذبی قوی در همه مناطق فرابنفش دیده شدند. بیشتر پرتوهای فرابنفش از فیلم PUA عبور کردند اما بیش از %99 از پرتوهای UV توسط فیلم PUA/CQDs مسدود شد. نتایج به دست آمده از آزمون های مه نمکی و EIS تایید کردند در پوشش حاوی CQDs 0.5 wt% در مقایسه با پوشش خالص، مقاومت در برابر خوردگی بهبود یافت.

روغن های مورد استفاده در سرخ کردن، بعد از گذراندن شرایط زمانی و دمایی به مرحله ای به نام نقطه دور ریزی می رسند که از فاکتورهایی همچون اندیس پراکسید، میزان ترکیبات قطبی، عدد کربونیل، میزان تری آسیل گلیسرول های الیگومر و میزان اسید های چرب آزاد به منظور تشخیص نقطه دورریز استفاده می گردد. در این پژوهش عمل سرخ کردن به مدت 24 ساعت در بازه های زمانی 0، 8، 16، 24 ساعت به مدت 3 روز پی در پی و 6 نوع روغن شامل روغن های پالم - سوپر اولئین تصفیه شده (پ)، زیتون تصفیه شده (ز)، 25% ز+ 75% پ، 50% ز+ 50% پ، 75% ز+ 25% پ و روغن سرخ کردنی انجام گرفت. در این پژوهش عمل اسکن به عنوان یک روش سریع توسط دستگاه اسپکتروفتومتر بر روی نمونه های روغن انجام گرفت و طول موج شاخص ترکیبات قطبی تعیین گردید. بین شدت جذب های بدست آمده در طول موج 380nm و درصد ترکیبات قطبی هر نوع روغن همبستگی بالایی به طور میانگین r2=0.9865 بدست آمد. با تعیین طول موج شاخص، از طریق رگرسیون در هر نوع نمونه روغن مشخص گردید زمانی که میزان ترکیبات قطبی به 25% می رسد هر نوع روغن شدت جذب مخصوص به خود را در نقطه دور ریز دارد. به طوری که شدت جذب در نقطه دور ریز در روغن پالم سوپر اولئین تصفیه شده 21.397، در روغن زیتون تصفیه شده 2.76، 25%ز+ 75%پ 6.692، 50%ز+ 50%پ 5.114، 75%ز+ 25%پ 4.215 و در روغن سرخ کردنی 7.807 بود.

امروزه با گسترش صنایع، لزوم استفاده از چسب های صنعتی که در عین رفع مشکلات بتواند خواص جدیدی را در نمونۀ نهایی ایجاد کند، بیش از پیش احساس می شود. رزین های اپوکسی به دلیل خواص فوق العاده خود علاوه بر تامین مقاومت حرارتی و مکانیکی مناسب، قابلیت این را دارند که با انواع نانو پرکننده ها مطابقت داشته باشند. در پروژۀ حاضر، پس از تهیه اکسید گرافن (GO) به روش هامرز و اصلاح آن با اصلاح کنندۀ سیلانی 1و′1- (هگزان- 1و6- دی وایل) بیس (3- (3-(تری متوکسی سیلیل) پروپیل) اوره) (HDBTMSPU)، FGO به دست آمد. پس از تهیه FGO، زیروژل گرافن (GX) با واکنش سل- ژل نانوصفحات FGO با تترااتیل ارتوسیلیکا (TEOS) و HDBTMSPU تهیه شد. رزین اپوکسی به وسیلۀ الیگومر TEOS و (3- ایزوسیاناتوپروپیل)تری اتوکسی سیلان (IPTEOS) اصلاح شیمیایی شد .نانوکامپوزیت GX/ اپوکسی (EGX) و هم چنین نانوهیبرید سیلیکا/گرافن/اپوکسی با استفاده از TEOS، FGO و دو نوع رزین TE و IE (TEGX، IEGX) از طریق واکنش سل- ژل تهیه شد و خواص حرارتی آنها با نانوکامپوزیت EGX مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج مربوط به آزمون های FTIR، XPS و TGA  نشان داد که گرافن و رزین اپوکسی به صورت موفقیت آمیز اصلاح شیمیایی شده است. ساختار GX به وسیله آزمون های رامان، XRD، SEM و TEM بررسی شد. نتایج به دست آمده از آزمون تجزیۀ حرارتی نمونه های گرافنی و نمونه های نانوکامپوزیتی نشان داد که پس از هر مرحله اصلاح شیمیایی GO، پایداری و مقاومت حرارتی نانوصفحات افزایش چشمگیری داشته است و خواص حرارتی نانوکامپوزیت های تهیه شده نسبت به رزین اپوکسی بهبود یافت.

زمینه و هدف: با توجه به مشکلات متعدد عوامل مختلف در فعال سازی سلول های دندریتیک و پاسخ های ایمنی، نیاز به ماده ای مطمئن، موثر و کاربردی در روندهای ایمن درمانی است. چیتوزان، ماده ای موثر برای انتقال ژن و نیز جزئی از نانوداربست هاست. در این مطالعه، به تعیین اثر نانوپلیمرهای چیتوزان بر روی سلول های دندریتیک پرداخته شد.روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، محلول چیتوزان (150 کیلودالتون)، در اسیداستیک %1 با استفاده از NaNO2 به صورت الیگومرهای 10 کیلودالتون در آمد. ذرات الیگومر، با استفاده از 2NaOH نرمال حاصل گردید. سلول های دندریتیک، با استفاده از GM-CSF از مغز استخوان موش ها تولید شدند. بر روی سلول های دندریتیک تیمارشده با چیتوزان، نشانگرهای بلوغ CD40، CD86 و MHC-II با روش فلوسیتومتری بررسی شد و تولید TNF-a، با روشELISA  و تکثیر سلول های T مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: در روز هشتم، خلوص سلول های دندریتیک، بیش از %90 بود. افزایش در همه نشانگرهای بلوغ بررسی شده CD40، CD86 و MHC-II، به صورت مشخص کننده بود (P<0.05). ترشح TNF-a و القای تکثیر سلول های T توسط سلول های دندریتیک تیمارشده با چیتوزان، به طور مشخص بیشتر از سلول های بدون تحریک بود (P<0.05).نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نانوپلیمرهای چیتوزان، می توانند باعث ارتقای فنوتیپ بلوغ، تولید سایتوکاین پیش التهابی و القای تکثیر سلول های T گردند؛ بنابراین، نانوکمپلکس ها و داربست های چیتوزان، می توانند باعث القا شده و ارتقای عملکردهای سلول های دندریتیک و پاسخ های ایمنی را سبب شوند.