شته مومی کلم Brevicoryne brassicae (L. )یکی از مهم ترین آفات کلم در ایران است. حشره کش های شیمیایی به عنوان ابزار کلیدی کنترل این آفت مورد توجه هستند. بیشترین بحث در ارتباط با کاربرد حشره کش های شیمیایی برای کنترل شته مومی کلم، آلودگی کلم با بقایای مواد شیمیایی و توسعه مقاومت این آفت به ترکیبات شیمیایی است. در تحقیق حاضر سمیت اسپیروتترامات، اسپیرومسیفن، تیامتوکسام+ لامبدا سای هالوترین و آزادیراختین روی حشرات کامل و پوره-های شته مومی کلم با روش های تماسی، سیستمیک و تماسی-سیستمیک سموم مورد آزمون قرار گرفت. استفاده از روش های مختلف برای بررسی احتمال وجود اختلاف در کشندگی حشره کش ها صورت گرفت. نتایج نشان داد تیامتوکسام + لامبداسای هالوترین در روش تماسی روی حشرات کامل شته مومی کلمنسبت به حشره کش های دیگر کارایی بالاتری داشته و در روش سیستمیک روی حشرات کامل نسبت به اسپیروتترامات کارایی بالاتری داشت. اسپیرومسیفن روی حشرات کامل در روش تماسی-سیستمیک نسبت به سه ترکیب دیگر کشندگی کمتری داشت. تیامتوکسام+ لامبداسای هالوترین در روش تماسی روی پوره های این آفت نسبت به اسپیرومسیفن کارایی بالاتری داشته و در روش سیستمیک روی پوره های شته مومی کلم نسبت به اسپیروتترامات و آزادیراختین تاثیر بالاتری داشته و در روش تماسی-سیتمیک روی پوره ها نسبت به اسپیرومسیفن و آزادیراختین کارایی بالاتری داشت. نتایج نشان داد که حشره کش تیامتوکسام+ لامبدا-سای هالوترین برای حشرات کامل و پوره های شته مومی کلم از سمیت بالاتری برخوردار بود. لذا این ترکیب در برنامه های کنترل تلفیقی این آفت قابل توصیه است.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

پسته (Pistacia vera L. ) به عنوان یکی از مهم ترین محصول های باغی و صادراتی ایران از اهمیت اقتصادی ویژه ای برخوردار است. پسیل معمولی پسته، Agonoscena pistaciae Burckardt and Lauterer (Hemiptera: Aphalaridae) مهم ترین آفت از گروه آفات درجه اول پسته ایران است. برای مقابله با خسارت اقتصادی و همه ساله ی این آفت، مبارزه ی شیمیایی با آن از اهمیت برخوردار است. در این پژوهش اثر آفت کش هایی از گروه های مختلف شامل اسپیروتترامات (مونتو® ، SC 10%)، اسپیرومسیفن (اُبرون® ، SC 240)، دینوتفوران (استارکل® ، SG 20%)، کلرفلوآزورون (آتابرون® ، EC 5%)، تیامتوکسام + لامبدا سای هالوترین (افوریا® ، SC 247)، فنوکسی کارب + لوفنورون (لوفوکس® ، EC 105) و هگزافلومورون (کنسالت® ، EC 10%) به همراه شاهد (آّب) بر کاهش انبوهی جمعیت تخم و پوره ی پسیل معمولی پسته در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه برداری 3، 7، 14، 21 و 28 روز پس از سم پاشی انجام شد. بیش ترین درصد کاهش جمعیت تخم در تیمار اسپیروتترامات (27/99 درصد) در روز 21 پس از سم پاشی و کمترین درصد کاهش جمعیت تخم آفت در تیمار فنوکسی کارب + لوفنورون (صفر درصد) در روز سوم پس از سم پاشی و کلرفلوآزورون (صفر درصد) در روز 28 پس از سم پاشی مشاهده شد. بیش ترین و کم ترین درصد کاهش جمعیت پوره نیز به ترتیب در تیمار اسپیروتترامات (54/99 درصد) در روز 28 پس از سم پاشی و تیمار دینوتفوران در روز هفتم پس از سم پاشی به میزان صفر درصد بود. نتایج به دست آمده از تحقیق حاضر نشان داد که کاربرد حشره کش اسپیروتترامات به دلیل نحوه ی تأثیر متفاوت و حشره کش های سازگار با محیط زیست مانند هگزافلومورون، کلرفلوآزورون و فنوکسی کارب + لوفنورون می توانند کنترل قابل قبولی در مدیریت تلفیقی پسیل معمولی پسته داشته باشند.

کنه قرمز اروپایی Panonychus ulmi از مهمترین آفات درختان سیب در برخی نقاط کشور است. این مطالعه جهت بررسی کارایی اسپیرومسیفن و سایفلومتوفن در کنترل کنه قرمز اروپایی در باغ های سیب استان های اصفهان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و خراسان رضوی انجام شد. برای این منظور از غلظت های 4/0 و 5/0 در هزار کنه کش اسپیرومسیفن 24%SC، غلظت های 8/0 و یک در هزار کنه کش سایفلومتوفن 20%SC در مقایسه با کنه کش باروک 10% SC(4/0 در هزار)، کنه کش پروپارژیت 57% EC (1 در هزار)، کنه کش اورتوس 5% SC (5/0 در هزار)، کنه کش انویدور 24%SC (5/0 در هزار) و شاهد (آب پاشی) استفاده شد. ارزیابی با شمارش تعداد کنه ای زنده در سطح برگ یک روز قبل و 3، 7، 14، 21 و 28 روز بعد از سم پاشی و تبدیل داده ها به درصد تلفات توسط فرمول هندرسون– تیلتون محاسبه گردید. تجزیه آماری توسط نرم افزار SAS در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چند مکان صورت گرفت. سایفلومتوفن تاثیر مناسبی در کنترل کنه در باغ های سیب هر چهار استان مورد بررسی داشت. اسپیرومسیفن به غیر از استان خراسان رضوی، در بقیه استان ها تاثیر قابل قبولی داشت، گرچه در این استان هم در طولانی مدت کارایی افزایش یافت. با توجه به تاثیر ضرب ه ای مناسب، سه روز بعد از سم پاشی، اسپیرومسیفن بین 99-88 % و سایفلومتوفن بین 99-58 % تلفات ایجاد کردند. در روز بیست و هشتم بعد از سم پاشی کارایی اسپیرومسیفن و سایفلومتوفن تا 99% رسید که دوام این کنه کش ها را نشان می دهد. بکارگیری غلظت مصرفی سایفلومتوفن (8/0 در هزار) و غلظت مصرفی اسپیرومسیفن (4/0 در هزار) برای کنترل کنه قرمز اروپایی در باغات سیب توصیه می شود.

کاربرد آفت­کش­ها رویکرد اصلی برای مدیریت سفیدبالک گلخانه Trialeurodes vaporariorum می باشد، بر این اساس اثر حشره­کش­های آزادیراختین، اسپیرومسیفن و تیامتوکسام روی سفیدبالک و زنبور پارازیتوئید آن Gahan Encarsia formosa مورد بررسی قرار گرفت. در ارزیابی میزان کشندگی تیمارها روی مراحل تخم و پوره سن سوم سفیدبالک بیشترین اثر کشندگی به ترتیب مربوط به اسپیرومسیفن در مرحله تخم با LC50 معادل 55/89 و تیامتوکسام در پوره سن سوم با LC50معادل 25/76 بود. نتایج حاصل از تجزیه واریانس تلفات تیمارها روی زنبور پارازیتوئید E. formosa بعد از هفت روز نشان داد که آزادیراختین دارای کمترین اثر سوء با 60 درصد ظهور زنبورها و تیامتوکسام بیشترین اثر سوء با 12درصد ظهور را داشت. در ارزیابی ترجیح تخم­ریزی زنبور E. formosa در بین تیمار حشره کش­ها علی­رغم تخم­ریزی بالای زنبور پارازیتوئید در دزهای پایین تیامتوکسام و اسپیرومسیفن ولی بیشترین تفریخ تخم مربوط به آزادیراختین بود. همچنین در ارزیابی کارآیی حشره کش­ها در گلخانه، علیه پوره سفیدبالک درصد تاثیر تیمارها در فواصل زمانی سه، هفت و 14 روز پس از سمپاشی نشان داد بیشترین اثر روی جمعیت پوره در سه روز پس از سمپاشی با80 درصد مرگ و میر مربوط به تیمار تیامتوکسام ولی در روز هفتم و چهاردهم پس از سمپاشی، بترتیب با 47/96 و 77/95% مرگ و میر مربوط به آفت کش گیاهی آزادیراختین بود. با توجه به نتایج این تحقیق در جمعیت بالای این آفت اسپیرومسیفن و تیامتوکسام موثر واقع شدند اما در برنامه مدیریت تلفیقی این آفت استفاده هم­زمان زنبور E. formosa با سم گیاهی آزادیراختین قابل توصیه می­باشد.

سفید بالک نیشکر، Neomaskellia andropogonis Corbett یکی از آفات نسبتاً جدید در مزارع نیشکر ایران است. کنترل این آفت به ویژه زمانی که جمعیت آن به سطح طغیانی برسد دشوار است. به نظر می رسد بکارگیری حشره کش های شیمیایی همراه با ارقام مقاوم بتواند جمعیت آفت را پس از رسیدن به سطح زیان اقتصادی به میزان قابل قبولی کاهش دهد. در این مطالعه، کارایی سه حشره کش با نحوه تاثیر متفاوت شامل دلتامترین، دینتفوران و اسپیرومسیفن روی درصد بقای مراحل مختلف زیستی سفیدبالک نیشکر روی رقم های IRC99-02 و CP69-1062 بررسی شد. در میان حشره کش-های مورد آزمایش، دلتامترین به طور معنی داری سمیت بیشتری روی حشرات بالغ N. andropogonis داشت و LC50 آن روی رقم های IRC99-02 و CP69-1062 به ترتیب 39 و 62 پی پی ام بود. غلظت های بالای همه حشره کش های مورد آزمایش به طور معنی داری نرخ تفریخ تخم، درصد بقای پوره ها، شفیره ها و حشرات بالغ را نسبت به تیمار شاهد در هر دو رقم نیشکر کاهش دادند. در برخی موارد، رقم IRC99-02 مقاومت بیشتری به مراحل مختلف زیستی سفیدبالک نیشکر نسبت به CP69-1062 داشت. نتایج نشان داد که حشره کش های مورد بررسی، با توجه به نحوی تاثیر متفاوت، می توانند به صورت متناوب، همراه با ارقام مورد بررسی، در برنامة مدیریت تلفیقی سفید بالک نیشکر استفاده شوند. در هر حال به منظور تایید این یافته، انجام بررسی های تکمیلی در ارتباط با ارزیابی میزان خطرات بوم شناختی و تعیین حداکثر مقدار مجاز باقیمانده سموم در محصول شکر ضروری است. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زنبور پارازیتوئید داخلی Encarsia formosa Gahan (Hymenoptera: Aphelinidae) یکی از پارازیتوئیدهای موثر سفیدبالک گلخانه Trialeurodes vaporarium (Westwood) در ایران می باشد. در این پژوهش، اثرات غلظت زیر کشنده (LC25) دو حشره کش تیوسیکلام هیدروژن اکسالات و اسپیرومسیفن بر پراسنجه های جدول زندگی و رشد جمعیت E. formosa در شرایط آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت. زیست سنجی به روش فرو بردن برگ های لوبیا حاوی پوره های سن سوم سفیدبالک گلخانه پارازیته شده توسط زنبور پارازیتوئید در غلظت زیر کشنده حشره کش ها صورت گرفت. داد ه های حاصل از جدول زندگی، بر اساس تئوری جدول زندگی دو جنسی سن-مرحله رشدی تجزیه شدند. نتایج نشان داد کوتاه ترین دوره پیش از بلوغ و کمترین میزان زنده مانی در نسل F1 زنبور انکارسیا که در معرض اسپیرومسیفن قرار داشتند، ثبت شد. نتایج نشان داد که هر دو حشره کش تیوسیکلام هیدروژن اکسالات و اسپیرومسیفن باعث کاهش طول عمر حشرات کامل، میزان باروری و طول دوره باروری نسبت به شاهد شدند. علاوه بر این، استفاده از غلظت زیرکشنده حشره کش اسپیرومسیفن اثر منفی بر پراسنجه های رشد جمعیتی (R0، r و λ) داشت، ولی تیوسیکلام هیدروژن اکسالات اثر جانبی بر پراسنجه های مورد نظر زنبور پارازیتوئید نداشت. بنابراین، نتایج این پژوهش نشان داد که حشره کش تیوسیکلام هیدروژن اکسالات اثر سوء کمتری در مقایسه با حشره کش اسپیرومسیفن روی زنبور انکارسیا دارد که زیست پایه بودن حشره کش تیوسیکلام هیدروژن اکسالات می تواند دلیل بر این مهم باشد. با توجه به طیف اثر وسیع تیوسیکلام هیدروؤن اکسالات، بهتر است آزمایشات تکمیلی مبنی بر اثرات سوئ آن روی سایر دشمنان طبیعی سفیدبالک گلخانه ای در شرایط گلخانه مورد ارزیابی قرار گیرد.

سفیدبالک گلخانه، (Trialeurodes vaporariorum)، آفتی پلی فاژ با تعداد نسل زیاد است و از نظر اقتصادی آفت مهم گیاهان جالیزی و گلخانه ای می باشد. در این پژوهش، اثر غلظت­های کشنده و زیرکشنده دو حشره­کش تیوسیکلام هیدروژن اکسالات (LC25=76/58 میلی­گرم ماده موثره بر لیتر) و اسپیرومسیفن (LC25=57/175 میلی­گرم ماده موثره بر لیتر) بر فراسنجه­های جدول زندگی و پیش­بینی روند رشد جمعیت T. vaporariorum در شرایط آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت. روش مورد استفاده در زیست­سنجی­ها، غوطه­ور کردن برگ­های لوبیا حاوی پوره به مدت 20 ثانیه در ترکیب حشره­کش­های مذکور بود. مطالعات جدول زندگی با 50 عدد تخم هم­سن انجام یافت. تجزیه داده­ها با استفاده از تئوری جدول زندگی دو جنسی ویژه سن-مرحله رشدی و با استفاده از برنامه TWOSEX–MSChart انجام شد. نتایج نشان داد که استفاده از غلظت زیرکشنده تیوسیکلام هیدروژن اکسالات منجر به طولانی شدن مراحل نابالغ سفیدبالک گلخانه گردید. همچنین، هر دو حشره­کش تیوسیکلام ­هیدروژن اکسالات و اسپیرومسیفن باعث کاهش طول عمر حشرات کامل و میزان باروری T. vaporariorum نسبت به شاهد شد. استفاده از غلظت زیرکشنده حشره­کش­ها منجر به کاهش فراسنجه­های رشد جمعیت (r،  lو R0) سفیدبالک گلخانه گردید. میزان نرخ ذاتی افزایش جمعیت، نرخ متناهی افزایش جمعیت و نرخ خالص تولید­مثل ­ترتیب در شاهد، تیوسیکلام ­هیدروژن اکسالات و اسپیرومسیفن شامل (006/0±0525/0 بر روز، 006/0±05/1 بر روز و 73/0±21/4 نتاج)، (0004/0±0176/0 بر روز، 01/0±95/0بر روز و 10/0±29/0 نتاج) و (0002/0±0271/0 بر روز، 009/0±97/0 بر روز و 11/0±54/0نتاج) به دست آمد. . همچنین، نتایج حاصل از پیش­بینی­ روند جمعیتی سفیدبالک گلخانه با فراسنجه­های رشد جمعیت مطابقت داشت. به عنوان مثال، با افزایش مدت زمان یک نسل حشره (T)، در نتاجی که والدین آنها با غلظت زیرکشنده تیوسیکلام هیدروژن اکسالات تیمار شده بودند، سرعت رشد جمعیتی کمتری داشتند. مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که هر دو حشره­­کش مورد استفاده می­توانند به عنوان حشره­کش های موثر در مدیریت سفیدبالک گلخانه مدنظر قرار گیرند.

سختی و اسیدیته از ویژگی های مهم آب هستند که می توانند بر کارایی آفت کش ها تاثیر بگذارند. اثر سختی و اسیدیته آب بر کارایی حشره کش ها روی پوره سن دوم سفیدبالک پنبه Bemisia tabaci با استفاده از روش غوطه وری برگ تعیین شد. در آزمایش اول حشره کش های مالاتیون، استامی پرید و اسپیرومسیفن در نمونه های آب چاه های آبیاری در سه سطح سختی 1869، 645 و 265 میلی گرم بر لیتر، آب استاندارد و دیونیزه برای زیست سنجی استفاده شد. در آزمایش دیگری تاثیر 4 سطح اسیدیته 4، 6، 7 و 9 بر سمیت سه حشره کش فوق بررسی شد. با افزایش سختی آب کارایی حشره کش های آزمایشی کاهش یافت. مقادیر LC50 نشان داد سمیت مالاتیون، استامی پرید و اسپیرومسیفن در آب سخت (1869 میلی گرم بر لیتر) به ترتیب 40، 157 و 84 برابر کمتر از آب دیونیزه بود. همچنین کارایی مالاتیون، استامی پرید و اسپیرومسیفن در آب با سختی 645 میلی گرم بر لیتر نیز به ترتیب 13، 65 و 39 بار نسبت به آب دیونیزه کمتر بود. آفت کش ها در اسیدیته 9 در مقایسه با سایر سطوح سمیت کمتری داشتند. مالاتیون در آب با اسیدیته 6 و 7 به ترتیب 41/11 و 16/7 برابر کارایی مطلوب تری از اسیدیته 9 داشت. عملکرد استامی پرید در اسیدیته 7 و 6 به ترتیب 72/10 و 89/5 بار بهتر از اسیدیته 9 بود. سمیت اسپیرومسیفن در اسیدیته 7 و 6، به ترتیب 51/5 و 82/3 برابر بیشتر از 9 بود. به طورکلی کارایی حشره کش ها در سطوح سختی بالای 265 میلی گرم بر لیتر و اسیدیته قلیایی کاهش یافت.