اسامی: Arachnopeziza aurelia، Hymenoscyphus scutula، Lachnum nudipes و L. virgineum از راسته Helotiales  برای نخستین بار از ایران معرفی می شوند. سه گونهA. aurelia، L. virgineum و L. nudipes به تیره Hyaloscyphaceae  و گونه H. scutula به تیره Helotiaceae تعلق دارند. هر چهار گونه چوبزی بوده و از روی میزبان های چوبی جدا شده اند. این نخستین گزارش از گونه هایی از سه جنسArachnopeziza ، Hymenoscyphus و Lachnum در ایران می باشد. توصیف کلیه گونه های مطالعه شده به همراه تصاویر و ترسیم های مربوطه ارایه شده است.

اعضای متعلق به جنس Penicillium دارای پراکنش وسیعی در سراسر جهان بوده و در حال حاضر دارای 359 گونه قابل قبول در 25 گروه بوده که تاثیر اقتصادی قابل توجهی دارند. از مهم ترین مواد غذایی که پردازه فعالیت گونه های این جنس هستند می توان از نان، به عنوان عامل فساد میکروبی و مرکبات، به عنوان عامل پوسیدگی پس از برداشت، نام برد. در این مطالعه، نمونه هایی از میوه های مرکبات آلوده (پرتقال، نارنگی، نارنج، لیموشیرین، لیموخارگی، لیموترش شیرازی، ترنج، گریپ فروت، بکرایی و پورنج) و همچنین انواع نان گندم آلوده گردآوری شد. شناسایی گونه ها براساس ویژگی ریخت شناختی شامل خصوصیات میکروسکوپی (شکل، تزیینات، طول و عرض کنیدیوم، طول فیالیدها و متولا، تزیینات و عرض کنیدیوفور و نحوه انشعاب کنیدیوفورها) و خصوصیات ماکروسکوپی (شامل رشد شعاعی پرگنه، رنگ سطح و پشت پرگنه، ترشحات پرگنه، بافت پرگنه و میزان هاگ زایی) انجام شد. در نهایت، 10 گونه براساس خصوصیات ریخت شناختی شناسایی شد. این آرایه ها شامل چهار گونه Penicillium italicum، P. ulaiense، P. digitatum وP. discolor از میوه های مرکبات و شش گونه P. chrysogenum، P. atramentosum، P. polonicum، P. roqueforti، P. citrinumوP. oxalicum از نان های آلوده بود. از این میان، گونه های P. ulaiense، P. discolorوP. atramentosumبرای نخستینبار از ایران گزارش می شوند و این نخستین گزارش از جداسازی و بیماری زایی P. discolorاز میوه مرکبات در دنیا است.

یکی از مهمترین بیماری های گوجه فرنگی، بیماری لکه موجی است که توسط گونه های مختلف Alternaria ایجاد می شود. با توجه به اثرات مخرب سموم شیمیایی این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات مهارکنندگی اسانس گیاهان مرزه، سیر، آویشن شیرازی، رازیانه و رزماری روی عامل بیماری لکه موجی در شرایط آزمایشگاه و گلخانه و امکان جایگزینی سموم شیمیایی با آن­ها، انجام شد. اسانس های گیاهی پس از استخراج با غلظت های مختلف به روش اختلاط با محیط کشت مورد ارزیابی قرار گرفته و قدرت بازدارندگی آن ها با اندازه گیری قطر رشدی پرگنه قارچ و همچنین میزان حداقل غلظت بازدارندگی و حداقل غلظت قارچ کشی مربوط به هر اسانس، تعیین گردید. همچنین تأثیر این اسانس ها روی کاهش علائم بیماری لکه موجی به روش محلول پاشی روی گیاهچه ها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کمترین میزان قطر رشد Alternaria alternata، مربوط به غلظت 250 میکرولیتر بر لیتر اسانس مرزه با 100 درصد بازدارندگی و بیشترین میانگین قطر رشد مربوط به اسانس رزماری در غلظت 50 میکرولیتر بر لیتر با 35/6 درصد بازدارندگی بود. اسانس سیر بیشترین خاصیت قارچ کشی را با حداقل غلظت قارچ کشی معادل 700 میکرولیتر بر لیتر به خود اختصاص داد حال آن که کمترین خاصیت قارچ کشی متعلق به اسانس رازیانه بود. همه اسانس ها قابلیت تخریب میسلیوم A. alternata را داشتند. قارچ فوق در دو تیمار مرزه و رزماری به ترتیب کمترین و بیشترین میزان اسپوردهی را از خود نشان داد. در شرایط گلخانه ای همگی اسانس ها باعث کاهش علائم بیماری لکه موجی شدند. بعد از قارچکش مانکوزب+ متالاکسیل، اسانس مرزه بیشترین تأثیر و اسانس رزماری کمترین میزان تأثیر را روی ظهور علائم بیماری داشتند.

در مطالعه قارچ های کوپروفیل (سرگین دوست)، نمونه های مختلف از پهن گاو، گوسفند، اسب و فضله های موش، از مناطق مختلف در استان های آذربایجان غربی و شرقی جمع آوری شدند. جدا سازی قارچ ها بر اساس روش کشت در محفظه مرطوب انجام گرفت. خالص سازی جدایه های قارچ ها بر اساس روش تک هاگ کردن انجام گرفت. چندین آرایه قارچی مختلف در این مطالعه به دست آمد. عمل شناسایی جدایه ها در سطح گونه بر اساس ویژگی های ریخت شناختی و اطلاعات به دست آمده از توالی یابی ناحیه آی.تی.اس. از دی.ان.ای ریبوزومی هسته ای انجام گرفت. در این مقاله، پنج آرایه شامل Arthrobotrys conoides ، Botryosporium longibrachiatum ، Cephaliophora irregularis ، Oedocephalum glomerulosum و Podospora pauciseta به عنوان آرایه های جدید برای بیوتای قارچی ایران گزارش و توصیف می شوند.

نمونه هایی از سه گونه دنبلان کوهی از مناطق مختلف جغرافیایی ایران جمع آوری شد. منطقه ITS شامل ژن5.8S  از rDNA با استفاده از آغازگرهای عمومی ITS4 وITS1  تکثیر و توالی یابی شد. توالی های به دست آمده با سایر آرایه های معتبرِ مستخرج از بانک ژن مقایسه شد. در میان 12 نمونه مطالعه شده، هفت جدایه با نمونه های  Terfezia claveryi گزارش شده توسط سایر محققان، مطابقت داشت. نمونه های T. claveryi ایرانی به طور میانگین 99.4% (با دامنه 98.7-100%) با یکدیگر تشابه داشتند، در حالی که میانگین تشابه کلیه T. claveryi های مورد مطالعه 95.2% (با دامنه 87.2-100%) بود. چهار نمونه مطابق با Trimania pinoyi، به صورت آرایه خواهریTirmania nivea  خود را نشان دادند که از گونه اخیر تنها یک نمونه یافت شد. نمونه هایT. pinoyi  ایران دارای 99.9% میانگین تشابه (با دامنه 99.8-100%) در بین خود و 97.2% (با دامنه 93.1-100%) میانگین تشابه در بین کلیه توالی های مورد مقایسه بودند. کلیه توالی های T. nivea، از جمله نمونه ایران دارای میانگین تشابه 96.6% (با دامنه 92.2-99.8%) بودند. T. claveryi و T. pinoyi در قسمت های مختلف کشور یافت شده، اغلب همراه با Helianthemum salicifolium و Carex sp. بودند. فلور دنبلان های ایرانی شبیه به دنبلان های مدیترانه و کرانه های جنوبی خلیج فارس است. اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

جنس قارچی Gilmaniella Barron  (از آسکومیکوتا و فاقد جایگاه مشخص در آرایه های پایین تر) که در سال 1964 توسط بارُن پایه گذاری شد، شامل نه گونه ثبت شده در پایگاه های Index Fungorum و MycoBank است. در دی ماه 1401، جدایه ای از این جنس از طوقه درخت پسته (.Pistacia vera L) با علایم زوال در یکی از باغ های کرمانشاه جداسازی شد. این جدایه با ویژگی های ریخت شناختی نظیر ریسه های هوایی شفاف تا قهوه ای کم رنگ با عرض 1/5 تا 5 میکرومتر و کنیدیوم های کروی تا نیمه کروی با قطر 9 تا 11 میکرومتر، به عنوان G. subornata Morinaga, Minoura & Udagawa شناسایی شد. این شناسایی با مقایسه با منابع تخصصی (Morinaga et al. 1978, Umali et al. 1998) و تحلیل توالی های ژنی ITS (شماره دسترسی PV162860) در بانک ژن تایید شد که شباهت 99 درصدی با سویه ای از چین (MK419028) نشان داد. همچنین، توالی ژن بتا-توبولین این جدایه با شماره دسترسی PV477267 در GenBank ثبت شد که برای این گونه، نخستین ثبت توالی از این ناحیه محسوب می شود. مایه زنی این جدایه روی نهال های دوساله پسته هیچ گونه علایم بیماری ایجاد نکرد که حاکی از نقش احتمالی آن به عنوان اندوفیت است. نمونه مرجع در مجموعه قارچ های مؤسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور (تهران) تحت شماره IRAN 5348C نگهداری می شود. این نخستین گزارش از حضور G. subornata برای قارچ های ایران و ارتباط آن با درختان پسته در سطح جهانی است، درحالی که پیش تر تنها G. humicola Barron  از .Hordeum vulgare L در ایران گزارش شده بود (Ershad et al. 2018). این یافته ها نقش بوم شناختی متنوع و پتانسیل کاربردی این قارچ را برجسته می کند.