کرم نرئیس Hediste diversicolor به عنوان غذای زنده در تغذیه ماهیان با ارزش شیلاتی مانند ماهیان خاویاری و آبزیانی مانند میگو از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. در مطالعه حاضر، 48000 عدد کرم نرئیس (با میانگین وزنی mg 37) در قالب طرح کاملاً تصادفی در 12 مخزن 50 لیتری در قالب 4 تیمار و 3 تکرار (با تراکم 4000 عدد کرم در هر مـترمربع) توزیع شدند. تیمار­ها شامل شاهد (بدون افزودن نانوذرات)، T1: mg/kg 50 نانوذرات آهن +mg/kg  5/0 نانوذرات سلنیوم؛ T2: mg/kg 100 نانوذرات آهن + mg/kg 1 نانوذرات سلنیوم؛ T3: mg/kg 200 نانوذرات آهن +mg/kg  2 نانوذرات سلنیوم بود. بر اساس نتایج به دست آمده پس از 12 هفته پرورش، با افزایش میزان نانوذرات سلنیوم و آهن در جیره­غذایی میزان زی­توده نهایی، افزایش زی­توده و درصد بازماندگی کرم­های نرئیس افزایش یافت و این افزایش نسبت به گروه شاهد اختلاف معنی­دار داشت (05/0>P). با افزایش میزان سلنیوم و آهن در تیمار­ها طول L3 (درازای سه بخش اول شامل پروستومیوم، پریستومیوم و اولین بند کرم) به صورت معنی­دار کاهش یافت و T2 و T3 نسبت به شاهد درازای L3 کمتری داشتند. بیشترین درصد بازماندگی در T2 (5/65%) و T3 (6/66%) و بیشترین میزان زی­توده نیز در T3 (g/m2 8/1514) مشاهده شد. کمترین میزان ضریب تبدیل غذایی به میزان 57/0 و 54/0 نیز به ترتیب در تیمارهای T2 و T3 مشاهده شد که نشان دهنده اثر مثبت این نانو­مکمل بر بهبود ضریب تبدیل غذایی است. بنابراین، استفاده تلفیقی از نانوذرات سلنیوم به میزان mg/kg 2 با mg/kg 200 نانوذرات آهن نسبت به جیره شاهد و نیز دیگر سطوح ترکیبی این دو نانوذره، تأثیر بهتری بر رشد و بازماندگی کرم نرئیس دارد.

سابقه و هدف: مواجهه همزمان نانوذرات می تواند آسیب های جدی به موجودات آبزی از جمله ماهی به دنبال داشته باشد. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر نانوذرات دی اکسید تیتانیوم بر سمیت نانوذرات اکسید مس بر آسیب شناسی بافت آبشش و کلیه ماهی مدل در شرایط آزمایشگاهی می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، از یک غلظت غیرکشنده نانوذرات دی اکسید تیتانیوم، دو غلظت غیرکشنده نانوذرات اکسید مس، دو غلظت ترکیب نانوذرات دی اکسید تیتانیوم و نانوذرات اکسید مس به همراه گروه شاهد استفاده گردید. پس از 10 روز مواجهه با این مواد، از بافت آبشش و کلیه نمونه برداری شد. به منظور انجام مطالعه بافت شناسی کلاسیک، نمونه ها پس از آماده سازی به روش هماتوکسیلین– ائوزین رنگ آمیزی شد.یافته ها: مهم ترین آسیب های ایجاد شده در بافت آبشش شامل خمیدگی تیغه های ثانویه، افزایش ترشح موکوس، افزایش به هم چسبیدگی لاملاهای ثانویه، تلانژکتازی مویرگی و هایپرپلاژی بوده است. هم چنین آسیب های متسع شدن رگ های خونی، واکوئولاسیون، نکروز کانونی، دژنره شدن توبول ها، و افزایش ملانوماکروفاژها در بافت کلیه ماهی کپور مشاهده شد.استنتاج: میزان شدت آسیب بافتی در حالت مواجهه همزمان نانوذرات دی اکسید تیتانیوم با نانوذرات اکسید مس شدیدتر از حالت مواجهه مجزای نانوذرات بوده است.

زمینه و هدف: در چند سال اخیر مواد روان گردان جدید به چالش جدی کشورها در حوزۀ مبارزه با تولید، فروش، پیشگیری و درمان معتادان و آسیب­دیدگان این مواد تبدیل شده‏اند. ازاین رو پژوهش حاضر باهدف بررسی روش های شناسایی و تشخیص مواد روان گردان جدید (NPS) غیر گیاهی انجام شد.روش: پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش اجرا، از نوع آزمایشگاهی است. جامعه ی آماری پژوهش، نمونه های مواد مکشوفه از مسافران خارجی در بازۀ زمانی مربوط به سال های 1395-1398 است. در بخش تجربی- آزمایشگاهی، از روش های آنالیز دستگاهی از جمله روش های طیف سنجی مادون قرمز و روش طیف سنجی جرمی استفاده شد و به منظور شناسایی و تشخیص مواد روان گردان جدید (NPS) غیرگیاهی، ابتدا آماده سازی نمونه ها و تنظیمات دستگاهی در طیف سنجی جرمی و طیف سنجی مادون قرمز انجام گرفت و پس از آن نمونه های آماده شده به دستگاه های مربوطه تزریق شد.یافته ­ها: طیف های به دست آمده از دستگاه طیف سنجی جرمی و طیف سنجی مادون قرمز تفسیر شد و بعد از تطبیق طیف­ های گزارش شده دستگاهی با طیف­ های موجود در رفرنس سازمان بین ­المللی UNODC، موجب شناسایی تعداد شش نوع از انواع مواد روان گردان جدید که حاوی مقادیر متفاوتی از مواد اعتیادآور بودند، شد. در طیف سنجی جرمی قطعات یونی با شدت بیشتر و در طیف سنجی مادون قرمز اعداد گروه های عاملی به دست آمد که این طیف ها درنتیجه گیری مورد تفسیر قرار گرفت.نتیجه ‏گیری: در پژوهش حاضر با استفاده از روش های علمی بین المللی مانند طیف سنجی جرمی و طیف سنجی مادون قرمز تعدادی از مواد روان گردان جدید غیرگیاهی از قبیل «دی متوکسی برمو آمفتامین، اتیل دی متوکسی فنیل اتانامید، فلورو- ام دی ام بی- پیناکا، فلورو - آ دی بی – پیناکا و فلورو – ام دی ام بی - بوتیناکا و ام دی ام بی – ای ان – پیناکا» شناسایی شد.

با توجه به ماهیت جهانی فعالیت های فضایی، با پدیده نوظهور کاربرد انرژی هسته ای در فضا (NPS) مواجهیم که از 4 ژانویه 2004 به اوج خود رسیده و امکان سفر انسان و روبات ها را به کره ماه، مریخ و عمق فضا تسهیل کرده است. امروزه با استفاده از این سوخت می توان سفرهای سه ساله را در 90 روز انجام داد. «پروژه تیتان» به تازگی از سوی «ناسا» مطرح شده که با استفاده از راکتورهای شکافت هسته ای می توانند نیروی محرکه ای معادل هزاران وات الکتریسیته «We» را فراهم کنند، زیرا این فعالیت های فضایی نمی توانند از انرژی هیدروکربنی یا خورشیدی استفاده کنند. کاربرد این انرژی در فضا به منزله سوخت از 40 سال پیش از سوی امریکا و شوروی شروع شد که بیشتر با استفاده از ژنراتورهای رادیوایزوتوپی ترموالکتریک (RTG s) و دستگاه مولد گرمای رادیوایزوتوپی (RHU s) بود. هدف این مقاله بررسی اسناد و مقررات حقوق بین الملل حاکم بر این نوع فعالیت های فضایی است. در این مقاله با بهره مندی از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخگویی به این سوال هستیم که مسوولیت دولت های مجری و صادرکننده مجوز و «کپوس» برای پیشگیری از خطرات بالقوه استفاده از انرژی هسته ای در فضا چیست؟

در چند سال اخیر مرزهای غرب و شمال غرب کشور به محل ورود مواد مخدر و روان گردان جدید تبدیل شده و پلیس مرزبانی و مبارزه با مواد مخدر ناجا را با چالش جدی در مبحث مبارزه با قاچاق این مواد روبرو نموده است. تحقیق حاضر باهدف ارائه راهبردهای مقابله با قاچاق مواد اعتیادآور نوظهور (NPS) از مرزهای استان آذربایجان غربی انجام شد. پژوهش رویکری کیفی دارد. مشارکت کنندگان در تحقیق که شامل 20 نفر از خبرگان فرماندهی مرزبانی ناجا، پلیس مبارزه با مواد مخدر ناجا، پلیس امنیت اقتصادی و قاچاقچیان و مجرمین مرتبط با مواد اعتیادآور نوظهور بودند، با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه یافته است. ابزار مورداستفاده مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافته ها نشان می دهد هم مرزی با کشورهای عرضه کننده، فقر و بیکاری، سودآوری بالا، طولانی بودن مرزها و خلأهای مرزی به عنوان عوامل علی، کمبود در تجهیزات کنترلی و آموزش نیروهای شاغل در مرز، کمبود اشراف اطلاعاتی به عنوان عوامل زمینه ای و درنهایت تمایل به مصرف، تبلیغات هدفمند، ضعف در قوانین و ارزش های فرهنگی دینی و تحت کنترل نبودن توسط کنوانسیون های بین المللی به عنوان عوامل مداخله گر تأثیر بسزایی در قاچاق مواد اعتیادآور نوظهور از مرزهای استان آذربایجان غربی دارند. پیامدها شامل پیامدهای امنیتی-انتظامی، فردی-اجتماعی و اقتصادی بودند. نتایج نشان دهند افزایش اقتدار، اقدام و عمل، آگاه سازی همگانی و قانون گذاری می توانند به عنوان راهبردهای مقابله ای با پدیده محوری مطرح گردند.