روش فروشویی تپه ای سنگ معدن اورانیوم دار به سبب داشتن هزینه های کمتر و مزایای دیگر مورد توجه تعدادی از کشورهای جهان قرار گرفته و در بسیاری از موارد جایگزین روش فروشویی متداول شده است . برای طراحی و برپایی تپه های از سنگ معدن و اجرای فرایند با شرایط مطلوب، پارامترهای موثری از جمله نوع و غلظت محلول شوینده، قابلیت نفوذ و دبی محلول ، مدت عملیات فروشویی ، اندازه سنگ معدن ، نسبت محلول به جامد (L/S) در فرایند مورد نیازند. این پارامترها ابتدا در مقیاس کوچکتر، طی آزمایشهایی با عنوان فروشویی ستونی بدست آمده اند. در این طرح، سه نوع نمونه (از هر یک دو ستون ) برای انجام آزمایش فروشویی ستونی در نظر گرفته شده است:1- مخلوطی از توده معدنی اصلی در کانسار 22- نمونه های معرف از کانسارهای 1 و 2 در طی پیشرفت عملیات اکتشافی 3- نمونه سطحی کانسار 1 که به روش “ تابش سنجی دسته بندی” با عیارهای آستانه ای 100 و 300ppm  تغلیظ شده بود.در این آزمایشها پارامترهای زمان ، مقدار اسید  (l/t) L/S , (Kg/t)، مقدار اکسیدان EMF,PH ,(kg/t) بررسی شدند. نتیجه آزمایشها قابلیت نفوذ خوب همه نمونه ها را نشان می دهد. مقایسه سه نمونه متفاوت از کانسار 2 مشخص نمود که اورانیوم هر سه نمونه به سهولت، و با شرایط مطلوب، کاملا قابل بازیابی است ، به طوریکه بازده استحصال اورانیوم در مدت کمتر ازسه هفته، بیش از 90%  و مصرف اسید برای هر تن نمونه 55 کیلوگرم می باشد (در مقایسه با مقدار 100کیلوگرم اسید مورد نیاز در روش متداول) و در صورت ادامه عملیات، به 98%  هم می رسد. نمونه معرف کانسار 1 نیز به آسانی فروشویی شده است اما نتایج حاصل مصرف مقدار بیشتری اسید (مشابه آزمایشهای فروشویی متداول ) نشان داده اند . بازدهی استحصال اورانیوم از نمونه سطحی کانسار 1 که با روش تابش سنجی تغلیظ شده بود، بیشتر از 80% بدست آمد.

در این مقاله نحوه بدست آوردن یک مدل ریاضی که می تواند جریان یا حرکت آب در هنگام آبشویی را با استفاده از روش آبشویی افقی بررسی و شبیه سازی نماید، ارایه شده است. این روش جدید آبشویی به کمک آزمایشهای صحرایی انجام شده در ترکیه و جاماییکا بوجود آمده است. مدل مورد نظر، از اطلاعاتی که در هنگام آزمایش روش آبشویی افقی در جاماییکا بدست آمده اند، استفاده می کند. نتایج حاصل از بکارگیری این اطلاعات در این مدل نشان می دهند که در لایه های بالای خاک رس ساختمان بهم ریخته که دارای نفوذپذیری بالایی هستند، آبشویی با راندمان بالایی صورت می گیرد، اما راندمان آبشویی لایه های عمیقتر همان خاک که دارای نفوذپذیری کمتری هستند، نسبتا پایین تر است. علاوه بر آن نتایج حاصله نشان می دهند که مدیریت آب در حوضچه آبیاری با کنترل حجم آب ورودی به این حوضچه قابل دستیابی است. افزایش فاصله بین زهکشهای نصب شده، ضمن کاهش میزان جریان عبوری به طرف زهکش باعث کاهش میزان خروج نمک از خاک خواهد شد.

بهسازی خاک های شور از دیدگاه حفاظت منابع خاک و آب اهمیت فراوانی دارد. وجود بیش از حد نمک های محلول در ناحیه ریشه می تواند باعث کاهش جذب آب توسط گیاه به دلیل کاهش پتانسیل اسمزی محلول خاک شود. راهبرد لازم در مواجهه با این مسئله، کاهش شوری خاک تا حد بهینه از راه آبشویی املاح و جلوگیری از ماندابی شدن آن ها است. هدف از این تحقیق بررسی کاربرد مقادیر متفاوت آب آبشویی در کاهش شوری و ارزیابی مدل های تجربی و نظری در پیش بینی شوری نهایی بوده است. این تحقیق در بخشی از اراضی محمدآباد دشت سیستان به صورت طرح کاملاً تصادفی اجرا گردید. آزمون های صحرایی به روش غرقاب متناوب با استفاده از کرت های آزمایشی با آرایش یک در یک متر، با پنج تیمار و در چهار تکرار اجرا گردید. آبشویی با کاربرد 100 سانتی متر آب آبشویی در چهار تناوب 25 سانتی متری اجرا شد. نمونه های خاک قبل و بعد از آبشویی و پس از کاربرد هر تناوب آبیاری در تیمارها و در اعماق مختلف تا 100 سانتی متری خاک برداشت شد و مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد کاربرد 100 سانتی متر آب برای آبشویی توانست کلاس شوری خاک را از S2A2 به S1A2 تقلیل دهد. مدل های تجربی و نظری مورد ارزیابی قرار گرفتند. بر اساس نتایج کمترین مقدار RMSE در مدل های تجربی مربوط به مدل پذیرا و کشاورز و پذیرا و کاوچی با مقدار 16/0 و برای عمق 0-25 سانتی متری و در مدل های نظری مربوط به مربوط به مدل سری مخازن (SRM) با مقدار 03/ و برای عمق 0-25 سانتی متری بوده است.