فرآیند اکستروژن آلومینیوم روشی متداول برای تولید پروفیل­ های آلومینیومی با سطع مقطع ثابت و طول زیاد است. در فرآیند اکستروژن آلومینیوم اصطکاک یکی از مهمترین عوامل بوده و نقش بسیار مهمی دارد. اصطکاک روی شکل پروفیل خروجی، توزیع دما، نیروی اکستروژن و بسیاری دیگر از جنبه­ های مهم فرآیند تاثیرگذار است. یکی از روش­ ­ های کنترل و کمتر کردن اصطکاک بین سطوح در فرآیند­ های مختلف استفاده از روانکار می­ باشد. هدف این مقاله بررسی تاثیر روانکار بصورت تغییرات ضریب اصطکاک بین سطوح مختلف در فرآیند اکستروژن آلومینیوم آلیاژ AA 6082 می­ باشد. برای این امر روش اجزای محدود با استفاده از نرم افزار تجاری DEFORM بکار گرفته شده و به منظور سنجش دقت نتایج بدست آمده، از مقادیر تجربی ارائه شده در مراجع استفاده شده است. نتایج بدست آمده نشان می­ دهد که با کاهش مقدار اصطکاک، نیروی اکستروژن مورد نیاز و دمای حداکثر قطعه کار به طور چشمگیری کاهش می­ یابد. همچنین شکل پروفیل خروجی با کاهش مقدار اصطکاک به علت کاهش اختلاف سرعت در نقاط مختلف پروفیل بهبود یافته و نقاط مرده جریان کاهش پیدا می­ کنند.

در این پژوهش از شبکه عصبی مصنوعی (ANNs) برای پیش بینی گرانروی مخلوط روان کننده و خنک کننده استفاده شده است. دما، فشار، وزن مولکولی، کسر مولی خنک کننده و گرانروی خنک کننده به عنوان متغیرهای ورودی و گرانروی مخلوط روان کننده و خنک کننده به عنوان خروجی مورد استفاده قرارگرفت. تعداد کل داده های تجربی مورد استفاده در این مطالعه 1053 عدد بود که شبکه عصبی مصنوعی به طورتصادفی با 70% (737 نقطه داده)، 15% (158 نقطه داده) و15% (158 نقطه داده) به ترتیب مورد آموزش، ارزیابی و آزمون قرارگرفت. مقدارهای میانگین خطای مطلق برای مجموعه داده های آموزش، ارزیابی و آزمون به ترتیب 39/0، 48/0 و 49/0 است. بنابراین مدل شبکه عصبی مصنوعی مطالعه شده با 15 نرون در لایه میانی هم خوانی خوبی با داده های تجربی دارد.

زمینه و هدف: درد گلو، سرفه و خشونت صدا از شایع ترین عوارض بعد از عمل در بیمارانی هستند که بیهوشی عمومی با لوله گذاری داخل تراشه داشته و ممکن است برای بیماران بیشتر از درد بعد از عمل آزار دهنده باشند. هدف از این مطالعه تعیین تاثیر لوبریکاسیون کاف لوله تراشه با ژل لوبریکانت محلول در آب بر روی گلودرد و خشونت صدای بعد از عمل می باشد.مواد و روش ها: در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور تصادفی، 80 بیمار با طبقه بندی انجمن بیهوشی امریکا 1 و 2 کاندید اعمال جراحی انتخابی تحت بیهوشی عمومی با لوله گذاری داخل تراشه، در دو گروه شاهد و مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. معیار دیداری درد گلو و شیوع خشونت صدا در دو گروه در ساعات 1، 12 و 24 ساعت بعد از عمل بررسی گردید.یافته ها: میانگین شدت درد گلو در گروه کنترل بعد از یک ساعت برابر 3.3±2.1 و در گروه مطالعه برابر 1.1±1.4 بود (p=0.001) میانگین شدت درد گلو 12 ساعت بعد در گروه کنترل 2.3±2 و در گروه مطالعه برابر 0.55±1.06 بود (p=0.001) میانگین شدت درد گلو 24 ساعت بعد از عمل در گروه کنترل برابر 1.05±1.4 و در گروه مطالعه برابر 0.27±0.64 بود (p=0.001). در هیچکدام از بیماران دو گروه خشونت صدا دیده نشد.نتیجه گیری: آغشته کردن کاف لوله تراشه با ژل محلول در آب قبل از بیهوشی از شدت گلو درد بعد از عمل می کاهد.

امروزه برنامه ریزی و زمان بندی تولید به هسته اصلی مدیریت تولید در سیستم های تولیدی تبدیل شده است؛ چراکه منجر به کسب سود بیشتر و تثبیت تولید روزانه می شود. فرآیند تولید در برخی از صنایع تولیدی به صورت پیوسته و با ظرفیت بالا است؛ بنابراین تصمیم بهینه برای تولید پایدار و حداکثرسازی سود شرکت ضروری است. مسأله ی برنامه ریزی و زمان بندی تولید در سیستم های تولید پیوسته که فرآورده های متفاوتی را تولید می کنند، با درنظر گرفتن محدودیت های مختلف عملیاتی برای تولید فرآورده های مختلف و به منظور تأمین تقاضای مشتریان، یکی از مسائل پیچیده، اما بااهمیت در صنایع تولید، علی الخصوص تولید محصولات روانکار می باشد. در این پژوهش با درنظر گرفتن ساختار تولید محصولات روانکار، به مدل سازی و بهینه سازی زمان بندی تولید پرداخته می شود. هدف از مدل سازی، بهینه سازی زمان بندی و ارائه توالی اجرای برنامه تولید با درنظر گرفتن سطح و ظرفیت موجودی مخازن می باشد. درنهایت اعتبارسنجی مدل پیشنهاد شده، با استفاده از داده های مرتبط با صنعت صورت گرفته است. برای مسأله مورد مطالعه، مدل ریاضی فرموله شده در نرم افزار بهینه سازی Gams پیاده شده و راه حل بهینه در یک زمان قابل قبول به دست آمده است. نتایج به دست آمده نشان از بهبود برنامه زمان بندی داشته و دلالت بر قابلیت استفاده از مدل پیشنهادی در دنیای واقعی دارند.

هدف: ماسک راه هوایی حنجره ای (LMA) جهت حفظ راه هوایی و تنفس خودبخودی یا کنترله در طی اعمال جراحی کوتاه مدت استفاده می شود در عمل دیده شده است که بیماران حین جراحی بدنبال باد کردن کاف لوله LMA دچار تغییرات همودینامیک در فشار خونهای سیستولیک ودیاستولیک و ضربان قلب می شوند و یا اینکه بعد از بیهوشی دچار واکنشهای خروج از بیهوشی مثل سرفه و گلودرد و تهوع واستفراغ می شوند.مواد وروشها: مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی دو سوکور به منظور ارزیابی علایم همودینامیک و واکنش های خروج از بیهوشی، در بیمارانی که جهت انجام واریکوسلکتومی کاندید عمل جراحی الکتیو تحت بیهوشی عمومی بودند انجام شد. قبل از شروع مطالعه کد اخلاق از سامانه جامع کارآزمائیهای بالینی کشوری دریافت شد. بیماران بصورت تصادفی ساده به دو گروه 40 نفره (با استفاده از کارتهای سیاه وسفید) گروه استفاده از ژل لوبرکانت و گروه استفاده از ژل لیدوکائین حین کارگذاری LMA به میزان یک اینچ (2.5 سانتیمتر) تقسیم شدند. اطلاعات لازم با روش مشاهده جمع آوری و با آزمونهای آماری مربع کای و T-Student نتایج مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: نتایج حاصل ازاین مطالعه نشان داد که گروههای مورد مطالعه به لحاظ عوامل موثر بر پاسخ دهی به داروها مثل سن، وزن اختلاف معنی داری ندارند و نیز در گروه دارویی استفاده از ژل لیدوکائین، تغییرات همودینامیک و واکنشهای خروج از بیهوشی کمتر از گروهی بود که ژل لوبریکانت استفاده شده بود.نتیجه گیری: استفاده از ژل لیدوکائین حین کارگذاری LMA در بیماران تحت عمل جراحی واریکوسلکتومی بطور قابل توجهی باعث کاهش تغییرات در فشار خونهای سیستولیک ودیاستولیک و ضربان قلب و همچنین کاهش فراوانی موارد سرفه و گلودرد و تهوع واستفراغ بعد ازعمل می شود واین در حالی است که هیچگونه عارضه ناشی از افزایش کاربرد مخدر بعد ازعمل بر بیمار تحمیل نشده است. همچنین مدت زمانی که در دوره بعد از عمل طول می کشد تا بیمار درخواست ضد درد کند بطور برجسته ای در گروه استفاده از ژل لیدوکائین موضعی طولانی تر می باشد. لذا میتوان ازکاربرد ژل لیدوکائین حین کارگذاری LMA بعنوان یک روش ضد درد ترجیحی (preemptive analgesia) موثر استفاده کرد.