متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

بیماری پژمردگی فوزاریومی کاهو یکی از بیماری های مهم استان تهران می باشد، به منظور تعیین حساسیت و مقاومت ارقام کاهو تعداد 20 رقم کاهو با منشاء کشورهای ایتالیا، دانمارک، ژاپن، انگلستان، آمریکا و ایران در گلخانه تحت تاثیر جدایه 24 قارچ FUSARIUM oxysporum f.sp. lactucum قرار گرفت و شاخص های درصد جوانه زنی بذرها، تعداد گیاهان سالم، وزن تازه اندام هوایی، وزن خشک اندام هوائی و وزن خشک ریشه برای ارزیابی مقاومت ارقام مورد استفاده قرار گرفت و مشخص گردید که ارقام Salinas و Grand Rapids نسبت به ارقام دیگر از نظر شاخص های فوق مقاومت بیشتری دارند (P<0.0). در یک بررسی دیگر تعداد 9 رقم کاهو در یک مزرعه آلوده واقع در شهر ری در یک طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار کاشته شد و برای اطمینان از آلودگی مزرعه هنگامی که گیاهان دو برگه بودند با سوسپانسیون اسپور قارچ عامل بیماری مایه زنی گردیدند. نتایج نشان داد که ارقام محلی پیچ اهوازی و محلی اصفهان با صفر درصد آلودگی مقاوم ترین ارقام می باشند و کاهوی سیاه محلی شهر ری و King Crown به ترتیب با میانگین آلودگی 18.22 و 26.2 درصد در شرایط مزرعه حساسیت متوسطی از خود نشان دادند (P<0.01).

بیماری پوسیدگی و پژمردگی فوزاریومی نخود که به ترتیب توسط گونه های FUSARIUM solani و FUSARIUM oxysporum ایجاد می شود. یکی از مهم ترین بیماری های نخود در ایران است. در این پژوهش، امکان افزایش رشد گیاه و کنترل بیماری توسط باکتری های محرک رشد گیاه جداشده از ریزوسفر گیاه نخود مورد بررسی قرار گرفت. از 100جدایه باکتری به دست آمده بر اساس روش هاله بازدارندگی علیه هر دو بیمارگر، 16جدایه انتخاب شدند. بیشترین هاله بازدارندگی مربوط به جدایهB13 با 11میلی متر علیه بیمارگر F. oxysporum بود. سه آزمایش شامل افزایش رشد گیاه در عدم حضور بیمارگرها، مهار پژمردگی فوزاریومی و مهار پوسیدگی فوزاریومی توسط جدایه های منتخب و در شرایط گلخانه انجام شد. در عدم حضور بیمارگرها، جدایهB2 وزن خشک اندام های هوایی را از 08/1 به 69/3 افزایش داد و جدایه های B3 و B4 بهترین جدایه ها در بهبود رشد ریشه بودند. در آزمایش دوم، جدایه هایB2 و B13 بیماری پژمردگی فوزاریومی با عامل F. oxysporum را بیش از 93 درصد کاهش دادند. جدایةB2 در حضور این بیمارگر، میانگین وزن خشک اندام هوایی را 4/4برابر و میانگین وزن خشک ریشه را 4/5برابر افزایش داد. در آزمایش سوم، جدایةB6 بهترین جدایه علیه بیمارگر F. solani بود و شاخص بیماری را بیش از 73 درصد کاهش داد. این جدایه در حضور این بیمارگر، وزن خشک اندام های هوایی را 2/3برابر و وزن خشک ریشه را 9/2برابر افزایش داد. شناسایی مولکولی به روش 16S rDNA نشان داد که جدایه ها ی B2، B3، B6 و B13 به ترتیب متعلق به Bacilus sp.، Achromobacter sp.، Bacillus pumilus و Bulkholderia sp. بودند. در مجموع استفاده از باکتری های ریزوسفری می تواند رهیافتی امیدبخش در مدیریت بیماری های فوزاریومی نخود باشد.

طالبی محصول مهمی است که به صورت گسترده در کشورهای مناطق معتدله رشد می کند. یکی از مهم ترین بیماری های این گیاه پژمردگی آوندی ناشی از FUSARIUM oxysporum f.sp. melonis (Fom) است. این قارچ سبب ضرر و زیان های مهم عملکردی و کاهش کیفیت میوه در طالبی در سراسر جهان می شود. اصلاح ژنتیکی گیاه موثرترین راه برای کنترل این بیماری است. تاکنون برای این قارچ چهار نژاد صفر، 1، 2 و 1.2 گزارش شده است که نژاد 1 از نظر اقتصادی ضررهای زیادی در کشور به ویژه در نیمه شمالی وارد می کند. ارقام محلی مهم از جمله ساوه، ریش بابا و تیل طرق به نژاد 1 حساس هستند. در این مطالعه ژن مقاومت از یک رقم خارجی به نام ایزابل به ارقام حساس یاده شده با کمک گزینش به کمک نشانگر انتقال داده شد. غربال گیاهان در نسل اول و دوم تلاقی برگشتی با روش مایه زنی گیاه چه ها انجام گرفت. تک ژن غالب Fom-2 باعث ایجاد مقاومت در برابر نژاد صفر و 1 می شود.این ژن توالی یابی شده و تفاوت های موجود در توالی آلل های مقاوم و حساس شناسایی شده است. به منظور تایید گیاهان مقاوم در نسل دوم تلاقی برگشتی پس از غربال با روش مایه زنی، از نشانگر SCAR مبتنی بر تفاوت توالی استفاده شد. مقاومت بیش تر گیاهان حاصل از غربال با روش مایه زنی با روش مولکولی نیز تایید شد اگر چه تعدادی گیاه حساس شناسایی شدند که بیانگر نقص در روش مایه زنی و اعتبار بیش تر روش مولکولی در تعیین ژنوتیپ گیاهان بود. گیاهان تایید شده برای تولید نسل BC3F1 با سه والد تکراری تلاقی برگشتی داده شدند. با توجه به عملکرد و کیفیت والد بخشنده و نتایج ارزیابی نسل BC2F1 به نظر می رسد با خودگشنی گیاهان BC3F1 بتوان ارقام خالص مقاوم را معرفی کرد.

1در این مطالعه اثر ضدقارچی اسانس چهار گونه گیاه، شامل آویشن باغی، اکالیپتوس، اسطوخودوس و زیره سبز روی رشد میسلیومی جدایه های قارچ بیماری زای گیاهی FUSARIUM oxysporum و FUSARIUM culmorum بررسی شد. اثر اسانس ها به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در چهار غلظت و پنج تکرار دردمای °C 25 روی محیط کشت PDA بررسی شد. نتایج نشان داد که استفاده از اسانس این گیاهان تأثیر بالایی بر مهار رشد میسلیومی جدایه های بیمارگر ذکرشده داشت، غلظت لازم برای بیشترین بازدارندگی رشد میسلیومی جدایه F. oxysporum در ppm 250 به ترتیب برای اسانس های زیره سبز، اکالیپتوس، آویشن باغی و اسطوخودوس برابر با 100، 96، 93 و 89 % و برای جدایه F. culmorum به ترتیب 99، 96، 92 و 77 % بود. کمترین بازدارندگی رشد میسلیومی F. oxysporum در غلضت  ppm 50  به ترتیب برای اسانس های زیره سبز، اکالیپتوس، آویشن باغی و اسطوخودوس برابر با 48/8، 4/29، 44 و 38 % و برای قارچ F. culmorum، برابر با 38/8، 29/4، 44 و 18 % بود. بیشترین و کمترین بازدارندگی رشد میسلیومی به ترتیب مربوط به اسانس زیره سبز با غلظت ppm 250 و اسانس اسطوخودوس و اکالیپتوس با غلظت ppm 50 به ترتیب به میزان mm 90 ، 52/23 و 14/4 مشاهده شد. در مورد هر چهار گیاه مورد مطالعه با افزایش غلظت اسانس رشد قارچ های ذکر شده کاهش یافت. با توجه به اثر قارچ کشی و بازدارندگی اسانس گیاهان بررسی شده و کم خطر بودن آنها برای انسان و محیط زیست، به نظر می رسد اسانس های گیاهی می توانند برای کنترل قارچ های بیماری زای گیاهی و یا حداقل جایگزینی برای ساخت قارچکش های جدید استفاده شوند.

به منظور بررسی اثر قارچ FUSARIUM verticillioides بر عملکرد دانه، فعالیت آنزیم کاتالاز و عملکرد کوانتومی لاین های ذرت، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه ی بلوک های کامل تصادفی با پنج تکرار طی سال زراعی 1396 در دانشگاه پیام نور واحد ممقان اجرا شد. عامل اول دو لاین ذرت (MO17 و B73) و عامل دوم تیمار F. verticillioides در دو سطح (شاهد و آلودگی) بودند. نتایج نشان داد عملکرد دانه ی لاین های ذرت تحت تنش بیماری فوزاریوم بطور معنی دار کاهش و فعالیت آنزیم کاتالاز افزایش یافت. همچنین فلورسانس حداقل (Fo) در لاین MO17 کاهش و در مقابل Fo در لاین B73 افزایش پیدا نمود. کارایی کمپلکس تجزیه آب در فتوسیستم II (Fv/Fo) در لاین B73 افزایش و در لاین MO17 کاهش نشان داد. هر چند میزان فلورسانس حداکثر (FM) در هر دو لاین کاسته شد. انرژی لازم برای بسته شدن مراکز واکنشی (SM) و تعداد دفعات اکسیداسیون و احیاء اولین پذیرنده ی الکترون (QA) تا مرحله ی فلورسانس حداکثر (FM) در لاین MO17 افزایش و در لاین B73 کاهش یافت. یافته های این مطالعه مشخص نمود که استفاده از میزان فلورسانس کلروفیل a یک روش سریع و غیر تخریبی برای ارزیابی واکنش ذرت به آسیب حاصل از قارچ فوزاریم می تواند باشد.