1The aim of present research in the first stage was to extract astaxanthin from Haematococcus pluvialis using acid-acetone method and then nanoencapsulation of the pigment using maltodextrin-sodium caseinate coating. In the next step, antioxidant and antibacterial activities of nanocapsules carrying astaxanthin and the free form of the pigment was evaluated. In order to evaluate antibacterial activity of the samples, Listeria monocytogenes, Staphylococcus aureus, Streptococcus iniae, Bacillus subtilis (Gram positive), Yersinia ruckeri, Escherichia coli and Enterobacter aerogenes (Gram negative) were used. The results showed that the antioxidant activity of nanocapsules carrying astaxanthin is significantly higher than the free form of pigment (p<0.05); In addition, this activity was improved by increasing the concentration of samples from 100 to 200 µg/ml (p<0.05). By astaxanthin nanoencapsulation, the diameter of non-growth zone of the studied bacteria increased (p<0.05), but minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC) of the pigment and its carrier nanocapsules decreased (p<0.05). According to the results of zone of inhibition, Gram positive (except Listeria monocytogenes) and Gram negative bacteria were resistant up to concentrations of 60 and 80 µg/ml of samples, respectively. In the following, the MIC and MBC of the pigment (free and nanoencapsulated forms) for the seven bacteria ranged from 50 to 400 and 100 to 500 µg/ml, respectively. The results of evaluation the antioxidant and antibacterial activities of nanocapsules carrying astaxanthin during storage period (30 days at 4ºC) indicated stability and no significant change of these properties (p>0.05). According to the values of diameter of non-growth zone, MIC and MBC, Listeria monocytogenes was the most sensitive bacteria against astaxanthin and its carrier nanocapsules. Based on the findings, astaxanthin extracted from Haematococcus pluvialis has antioxidant and antibacterial activities, and these properties are improved by the pigment nanoencapsulation using maltodextrin-sodium caseinate coating.

مقدمه: بسیاری از گیاهان دارای خواص دارویی بوده و دارای اثر آنتی اکسیدانی، ضدالتهابی، ضدمیکروبی و ضدسرطانی می باشند. اخیرا توجه به ترکیبات آنتی اکسیدانی طبیعی به منظور استفاده در صنایع دارویی و غذایی به دلیل عوارض ناخواسته آنتی اکسیدان های مصنوعی افزایش یافته است. ترکیبات پلی فنل از جله ترکیبات بسیار مهم گیاهان بوده که دارای اثرات آنتی اکسیدانی می باشند. این ترکیبات در تمام اندام های گیاهان یافت شده و بنابراین جزء مهمی از رژیم غذایی انسان را تشکیل می دهند.روش بررسی: از اندام هوایی گیاه عصاره تام، کلروفرمی، پلی فنلی و آبی تهیه شد. به منظور بررسی اثر آنتی اکسیدانتی از دو روش DPPH و TEAC استفاده گردید. نتایج روش DPPH به صورت IC50 و در تست TEAC به صورت عدد TEAC در زمان های مشخص بیان گردید.نتایج: در روش DPPH عدد IC50 برای عصاره های عصاره تام، کلروفرمی، پلی فنلی و آبی به ترتیب 0.336، 0.804، 0.212 و 0.836 میلی گرم بر میلی لیتر و در روش TEAC میزان عدد TEAC بدست آمده برای عصاره های عصاره تام، کلروفرمی، پلی فنلی و آبی در دقیقه 6 به ترتیب 29.38، 14.55، 21.29، 24.22 میکرومول ترولوکس بر 100 گرم ماده خشک گیاه بود.نتیجه گیری: همه عصاره های دارای اثر آنتی اکسیدانت در هر دو تست بوده و از بین آنها عصاره پلی فنلی بیشترین فعالیت در تست DPPH و TEAC داشته و عصاره آبی دارای کمترین اثر در هر دو تست بوده است. نتایج نشان می دهد که عصاره های پلی فنلی دارای بیشترین اثر آنتی اکسیدانتی می باشند.

The aim of this study was to investigate the effect of using portulaca oleracea as a source of plant antioxidants for feeding fattening male lambs, on carcass traits, meat quality, and oxidative stability. Twenty-one male lambs with an average weight of 24±1.5 kg and 150±15 days old were fed with one of the experimental rations included a diet without portulaca oleracea as control, a diet containing 7.5%, and a diet containing 15% portulaca oleracea, for 84 days. The muscle (Longissimus dorsi) samplewas used to determine pH, chemical composition, colorimetric properties, and oxidative stability of meat. Meat lipid oxidation was determined after 1, 7, and 30 days of refrigerated storage using thiobarbituric acid (TBARS). The use of portulaca oleracea in diets improved meat color characteristics such as L, chroma, and Hue. The highest ash concentration and the lowest meat moisture were observed in the treatment of 15% portulaca oleracea (P<0.05). Meat pH was the lowest in the first hour after slaughter but did not differ at 24 h. Compared to the control, in both treatment groups feeding the lambs with portulaca significantly reduced the concentration of Malondialdehyde in the meat of the lambs and increased the meat oxidative stability (P<0.05). The results of this experiment showed that feeding portulaca oleracea by improving properties such as color and increasing the meat oxidative stability improves meat quality, which may have lead to an increase in its nutritional value in terms of human health.

با توجه به اهمیت آنتی اکسیدان ها در درمان بیماری های مزمن و جایگزینی آنتی اکسیدان های طبیعی با آنتی اکسیدان های مصنوعی و به منظور دستیابی به ترکیبات آنتی اکسیدانی طبیعی با منشا میکروبی، از اکتینومیست های دریایی که منبع غنی از ترکیبات زیستی هستند، استفاده شد. در این تحقیق، 15 ایزوله باکتری اکتینومیست دریایی که از رسوبات ناحیه بین جزرومدی ساحل دیلم جداشده شده اند، برای آنالیز مولکولی و بررسی روابط فیلوژنی ایزوله های مورد مطالعه، درخت فیلوژنی بر اساس توالی های 16S rDNA، رسم گردید. علاوه بر این، در مطالعه حاضر، محتوی فنلی تام (TPC) توسط معرف فولین سیوکالتو و با استفاده از اسیدگالیک به عنوان یک مرجع استاندارد تعیین شد و نتایج بر حسب میلی مولارگالیک اسید بیان شد. سپس پتانسیل آنتی اکسیدانی عصاره ها با روش قدرت کاهندگی آهن Fe+3 (FRAP) اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که قدرت کاهندگی با محتوای فنلی تام مرتبط بود. دربین ایزوله های مورد بررسی، ایزوله AHA1 بیشترین محتوی فنلی تام (1419میکرومولار) و کمترین مقدار AMJ1 (8/608) و همچنین دو ایزولهAHA3 و AMJ5 به ترتیب بیشترین (66/230 میکرومولار) و کمترین (57/75 میکرومولار) فعالیت آنتی اکسیدانی با روش قدرت کاهندگی آهن را نشان دادند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که سویه های مورد مطالعه فعالیت آنتی اکسیدانی خوبی ازخود نشان دادند، که می توان از انها برای جداسازی و شناسایی ترکیبات مهم آنتی اکسیدانی جهت مطالعات بیشتر استفاده کرد.

1این مطالعه با هدف بررسی ترکیبات شیمیایی، اثر آنتی اکسیدانی و فعالیت ضدمیکروبی اسانس شاهسپران انجام شد. اسانس شاهسپران با کمک روش تقطیر با آب استخراج شد و سپس محتوای فنول کل (روش فولین سیوکالتو)، فلاونوئید کل (روش رنگ سنجی آلومینیوم کلرید)، اثر آنتی اکسیدانی (با استفاده از روش های مهار رادیکال آزاد DPPH و ABTS) و ضدمیکروبی (مطابق روش های دیسک دیفیوژن آگار، چاهک آگار، حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت کشندگی) اسانس ارزیابی گردید. محتوای فنول و فلاونوئید کل اسانس به ترتیب برابر با 50/29 میلی گرم گالیک اسید و 90/14 میلی گرم کوئرستین در گرم بود. فعالیت آنتی اکسیدانی اسانس قابل توجه بود و به ترتیب قادر به مهار 40/50 درصد و 55/53 درصد رادیکال های آزاد DPPH و ABTS بود. مطابق نتایج دیسک دیفیوژن آگار، باسیلوس سوبتیلیس و سالمونلا تیفی به ترتیب با قطر هاله عدم رشد 16 و 50/10 میلی متر حساس ترین و مقاوم ترین سویه های باکتریایی نسبت به اسانس بودند. قطر هاله عدم رشد برای این باکتری ها در روش چاهک آگار به ترتیب 30/16 و 80/10 میلی متر بدست آمد. نتایج حداقل غلظت مهارکنندگی رشد و حداقل غلظت کشندگی برای باکتری باسیلوس سوبتیلیس به ترتیب 4 و 32 میلی گرم در میلی لیتر و برای باکتری سالمونلا تیفی به ترتیب 64 و بزرگتر از 512 میلی گرم در میلی لیتر بدست آمد. مطابق نتایج، اسانس شاهسپران را می توان بعنوان عامل آنتی اکسیدان و ضد میکروب طبیعی در مواد غذایی استفاده نمود.