در این تحقیق تعداد 49 نمونه ژنتیکی موجود در کلکسیون یولاف بانک ژن گیاهی ملی ایران، متعلق به چهار گونه AVENA barbata، A. wiestii، A. fatua و A. sativa مورد بررسی قرار گرفتند. آزمایش به صورت مشاهده ای، در مزرعه پژوهشی مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر در کرج انجام شد. صفات آگرومورفولوژیکی مطابق با دستورالعمل مؤسسه ذخایر توارثی گیاهی بین المللی ارزیابی گردید. براساس مقادیر شاخص شانون، صفت رنگ لما دارای بالاترین مقدار تنوع (42/1) بود. در تجزیه به مؤلفه های اصلی، 43/68 درصد تغییرات موجود در داده ها، توسط هفت مؤلفه اصلی اول توجیه شد. دو نمونه ژنتیکی 439 (A. barbata) و 449 (A. barbata) دارای نزدیکترین و دو نمونه ژنتیکی 447 (A. wiestii) و 115059 (A. wiestii) دارای دورترین فاصله ژنتیکی بودند. نمونه های ژنتیکی مورد مطالعه با استفاده از تجزیه خوشه ای به روش K means در پنج گروه قرار داده شدند. براساس نتایج تجزیه تابع تشخیص، در مجموع سه تابع تشخیص حاصل گردید که به میزان 100 درصد از واریانس کل را شامل می شد. تابع اول بیشترین تمایز را بین دو گونه A. barbata و A. sativa، و تابع دوم بیشترین تمایز را بین گونه های A. fatua و A. wiestii ایجاد نمود. مجموع نتایج این تحقیق بیانگر وجود تنوع مناسب در جمعیت های مورد بررسی از لحاظ صفات اندازه گیری شده بود که در امر به نژادی یولاف می تواند مورد استفاده قرار گیرد. همچنین از توابع تشخیص ایجاد شده در این تحقیق، می توان برای تمایز بین گونه های مربوطه استفاده کرد.

یکی از ابزارهای کاهش مصرف سموم علف کش، استفاده از خاصیت آللوپاتی موجود در برخی گونه های گیاهی می باشد. بدین منظور آزمایشی جهت بررسی اثر بازدارندگی عصاره برگ گونه های Aretmisia siebery، A.auchari و A. scoparia بر میزان جوانه زنی بذر و رشد گیاهچه علف هرز یولاف وحشی (AVENA ludoviciana) انجام گرفت. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی و با ساختار تیماری فاکتوریل با سه تکرار انجام گردید. تیمارهای آزمایش سه گونه درمنه و نه سطح (0، 6250، 10000، 12500، 40000، 20000، 80000، 125000، 162500ppm) غلظت عصاره بود. عصاره بافت خشک شده برگ گونه های مختلف درمنه بوسیله کلریدمتیلن استخراج شد. میزان جوانه زنی، طول ریشه چه و ساقه چه گیاهچه یولاف وحشی، تحت تاثیر در حضور مقادیر مختلف عصاره گونه های مختلف درمنه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که تاثیر بازدارندگی گونه A. auchari بر جوانه زنی یولاف وحشی بیش از دیگر گونه های درمنه مورد بررسی بود. درصد جوانه زنی یولاف وحشی تحت تاثیر غلظت های مختلف عصاره کلرید متیلنی گونه A.scoparia قرار نگرفت، ولی درصد جوانه زنی گونه های A. auchari و A. siebery، در غلظت 80000ppm به ترتیب 48 و 44.7% کاهش یافت. با افزایش مقادیر عصاره درمنه طول ریشه چه و ساقه چه یولاف وحشی به طور نمایی کاهش یافت. گونه A. auchari بیشترین اثر و گونه A.scoparia کمترین اثر روی این متغیرها داشت. تاثیر عصاره گونه های مختلف درمنه روی ریشه چه و ساقه چه یولاف وحشی بیش از تاثیر آن بر میزان جوانه زنی آن بود، به طوری که مقادیر 6640 و 9970ppm عصاره A.auchari و 50% کاهش در طول ریشه چه و ساقه چه یولاف وحشی ایجاد کردند.

با توجه به تاثیر روش های خاک ورزی بر تراکم و توزیع بذور علف های هرز در خاک، شناخت و پیش بینی جوانه زنی بذور یولاف وحشی در عمق های مختلف خاک تحت تاثیر شخم برای انتخاب روش خاک ورزی مناسب، ضروری می باشد. به این منظور، نمونهبرداری از خاک مزارع در دو مرحله صورت گرفت. در مرحله اول، قبل از شخم بهاره، نمونه گیری از چهار عمق خاک شامل: سطح خاک، عمق های صفر تا پنج، پنج تا 10 و 10 تا 15 سانتی متری و در مرحله دوم نمونه گیری بعد از شخم بهاره در چهار عمق شامل: عمق های صفر تا پنج، پنج تا 10، 10 تا 15 و 15 تا 20 سانتی متری خاک انجام گردید. تعداد بذور بصورت آزمون چند مشاهد ه ای در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با پنج مشاهده، چهار تیمار (عمق) و چهار بلوک (مزارع) مورد ارزیابی آماری قرار گرفت. کاهش تدریجی تعداد و درصد زنده بودن بذور از سطح خاک به طرف عمق های پایین تر در نمونه برداری قبل از شخم بهاره مشاهده شد. بذور سطحی کم ترین سرعت و درصد جوانه زنی (35 درصد) را داشتند و بذور قرار گرفته شده در عمق صفر تا پنج سانتی متری خاک از تعداد کمتری نسبت به بذرهای سطح خاک برخوردار بودند. درصد زنده بودن 96 درصدی بذرهای نمونه برداری شده بعد از شخم در مقایسه با بذرهای نمونه برداری شده قبل از شخم با 81 درصد، تفاوت معنی دار داشت. نتایج این آزمایش نشان داد که بعد از شخم، به دلیل بذرهای تازه ریزش کرده، 28 درصد به مجموع بذرهای داخل خاک اضافه گردید و درصد جوانه زنی کم بذرهای جدید در خاک با وجود درصد زنده بودن بالای آنها می تواند مرتبط با خواب بذر باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

این تحقیق جهت بررسی تاثیر دگرآسیبی عصاره آبی بقایای گیاهی جو (با غلظت 0، 4، 8 و 12 درصد) بر جوانه زنی و میزان نشت پذیری غشا سلولی چچم ( (Lolium multiflorumو یولاف وحشی (AVENA ludoviciana) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان دادند که افزایش غلظت عصاره آبی جو سبب کاهش طول گیاهچه و وزن خشک گیاهچه در چچم و یولاف وحشی شد. افزایش غلظت عصاره آبی جو همچنین سبب افزایش تخریب غشا سلولی و غلظت مالون دی آلدهید در بافت گیاهچه گیاهان هدف شد. در بالاترین سطح غلظت عصاره آبی جو بیشترین میزان تخریب غشا سلولی (%52) و کمترین وزن خشک گیاهچه (0.28 گرم) در چچم مشاهده شد.

به منظور ارزیابی کارایی روش های مولکولی برای تشخیص علف های هرز مقاوم به علف کش، 69 بیوتیپ از علف های هرز یولاف وحشی، خونی واش و چچم (Lolium SPP.) مقاوم و حساس به علف کش کلودینافوپ پروپارژیل مورد آزمایش قرار گرفت. در این آزمایش از روش dCAPS که روشی ساده برای تشخیص وضعیت I-1781-L در آنزیم استیل کوانزیم آ کربوکسیلاز علف های هرز باریک برگ است، استفاده شد. در این روش توده های مقاوم هتروزیگوت (Ile/Leu 1781) تشخیص داده شد و نتایج آزمایش های مولکولی برای علف های هرز یولاف وحشی، خونی واش و چچم به ترتیب 90%، 79% و 100% مشابه نتایج آزمایش گلخانه ای بود. در مجموع شباهت آزمایش های مولکولی و گلخانه ای حدود 85 درصد تشخیص داده شد و جانشینی لوسین به جای ایزولوسین (Ile/Leu 1781) به عنوان مهم ترین مکانیزم مقاومت در بیوتیپ های مورد مطالعه شناخته شد. ناهمخوانی جزئی (حدود 15 درصد) بین نتایج آزمایش های گلخانه ای و مولکولی نیز احتمالا به مکانیزم مقاومت مبتنی بر غیر محل هدف (افزایش متابولیسم) و یا جهش های ایجاد شده در سایر نقاط (به جز Ile/Leu 1781) مربوط می شود.