زمینه و هدف: یکی از جرایم شایع که به شدت امنیت عمومی را به مخاطره انداخته و به احساس امنیت عمومی، آرامش ذهنی و سلامت افراد آسیب وارد می نماید، سرقت از منزل است. ضرورت و اهمیت برقراری نظم و امنیت ایجاب می نماید که پلیس با پیشگیری و کشف جرم به دستگیری سارقین اقدام نماید. موفقیت پلیس خود به علل و عوامل متعددی بستگی دارد که شناخت هر یک از آنها می تواند در حصول به نتیجه، بسیار موثر باشد. در این تحقیق به برخی از عواملی که در پژوهش های مختلف و در کشف سرقت منزل بیشتر مورد توجه قرار گرفته اند (میزان شناخت شگردهای سارقین، مدیریت کارآگاهان بر صحنه سرقت منزل، شناخت ویژگی های حوزه ماموریتی، دسترسی به بانک های اطلاعاتی توسط کارآگاهان)، پرداخته شده است.مواد و روش ها: تحقیق حاضر در سال 1387 در بین 60 نفر از پرسنل پلیس آگاهی تهران بزرگ به صورت تمام شمار انجام گرفته است. پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر نوع و روش، پژوهش توصیفی- تحلیلی است. در جمع آوری داده ها از ابزار پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است (α=0.97).یافته ها: میزان شناخت شگردهای سارقین، مدیریت کارآگاهان بر صحنه سرقت منزل، شناخت ویژگی های حوزه ماموریتی، و دسترسی به بانک های اطلاعاتی توسط کارآگاهان در کشف سرقت منازل موثر بوده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

امروزه همراه با موج وسیع تغییرات اجتماعی و شکل گیری شرایط آنومیک، بسیاری از شهرها ناگزیر به همزیستی با پدیده ای به نام جرم هستند که امنیت اجتماعی شهروندان را تهدید می کند. در این نوشتار، با رویکردی میان رشته ای به بررسی جرم سرقت از منزل و نقش نابرابری بر آن و تحلیل فضایی- جامعه شناختی آن در شهر کرمانشاه پرداخته می شود. این پژوهش، به روش تحلیل همبستگی و روش تحلیل آمار فضایی انجام گرفته است. داده های تحقیق، برگرفته از آمارهای موجود در مرکز تحقیقات ناجا و استانداری کرمانشاه هستند. برای سنجش سطح توسعه یافتگی و سطح برخورداری محله ها، روش تاکسونومی عددی و موریس به کار رفته است. مطابق یافته ها، سطح برخورداری محله ها توزیع یکسانی ندارد و به پنج سطح نابرابر تقسیم می شود. نتیجه آزمون خوشه بندی نشان می دهد توزیع سرقت، از الگوی متمرکز تبعیت می کند و در شهر، کانون های جرم خیز شکل گرفته است. همبستگی بین نابرابری و سرقت از منزل نیز از نظر آماری معنادار نیست. محله های کرمانشاه از نظر نرخ جرم شرایط یکسانی ندارند، به طوری که در برخی از محله ها، کانون جرم شکل گرفته است، درحالی که بقیه محله ها با نگاه جغرافیای جرم، محدوده های پاک هستند. به عبارت دیگر، شکل گیری جرم در فضاهای مختلف متفاوت است. بااین حال، نقش نابرابری در سرقت از منزل مشهود نیست.

هرچند سرقت از با سابقه ترین جرایم جوامع بشری بوده و ذهن بشر برای پیشگیری و مقابله با آن راهکارهای فراوانی را ارایه نموده ولی همچنان به عنوان یکی از اولویت های مهم در علوم جرم یابی (حداقل در پلیس ایران) مطرح است. با گذشت زمان و با ایجاد تغییر در روش های وقوع سرقت به خصوص سرقت منزل، کارآگاهان پلیس آگاهی (به عنوان نیروهای متخصص و پیشرو در ساختار پلیس در کشف سرقت و شناسایی مجرمین) نیز با اتخاذ شیوه ها و راهبردهای مناسب از جمله روش های اطلاعات محور به مقابله با سارقین و احقاق حق بزه دیدگان پرداخته اند. اما همواره این دغدغه مطرح میباشد که کدامیک از روش های اطلاعات محور در کشف سرقت منزل می تواند موثر تر باشد و از چه الگویی می توان بهره برد. این پژوهش با استفاده از روش دلفی انجام شده و در آن از نظرات 37 نفر از دانشجویان و فارغ التحصیلان مقطع دکتری در رشته های جرم یابی و جرم شناسی(به صورت تمام شمار) در دو مرحله تکمیل پرسشنامه استفاده شده است. بر اساس یافته های پژوهش، 5 بعد اطلاعات محور در کشف سرقت منزل شناسایی و مورد سنجش قرار گرفته و نتایج حاکیست ضمن تایید وجود رابطه معنادار در همه ابعاد مذکور، بیانگر همبستگی بسیار قوی بین آنها نیز می باشد. در تحقیقات صورت گرفته و پرسشنامه های گرد آوری شده در مرحله اول و دوم و نظر متخصصان، مشخص گردیده در میان ابعاد مشخص شده در کشف اطلاعات محور سرقت منزل، بالاترین همبستگی در ابعاد " استفاده از فن آوری های الکترونیکی" می باشد.

زمینه و هدف: بهره گیری صحیح از فنون جرم یابی برای جمع آوری ادلّة انتساب و اثبات سرقت منزل یکی از دغدغه های بسیار مهم کارآگاهان پلیس به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف شناخت عوامل مؤثر در جرم یابی سرقت منزل در استان بوشهر انجام پذیرفته است. روش: تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوة گردآوری داده ها، از نوع کمّی با روش توصیفی- پیمایشی است. جامعة آماری تحقیق را کارآگاهان پلیس آگاهی استان بوشهر تشکیل داده که تعداد 60 نفر به عنوان نمونه به صورت تصادفی انتخاب شده اند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه 30 سوالی محقق ساخته بوده است که روایی آن زیر نظر استادان و پایایی آن نیز با استفاده از آلفای کرونباخ تأیید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها نیز از روش های آمار استنباطی از جمله آزمون تی تک نمونه ای بهره گرفته شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد تأثیر عوامل درون سازمانی و برون سازمانی با بررسی فرضیه های تحقیق از طریق آزمون تی تک نمونه ای مثبت بوده و فرضیه های پژوهش با سطح معنی داری 001/0 مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه گیری: به منظور حصول نتایج مطلوب در جرم یابی و افزایش کشف سرقت منزل، پلیس باید با در نظر گرفتن عوامل مؤثر درون و برون سازمانی، از فرصت های کشف به بهترین وجه ممکن، بیش ترین بهره را ببرد و به صورت مستمر و هدفمند، مطالبات خود را از سازمان های بیرونی در راستای جرم یابی و کشف سرقت منزل پیگیری نماید.

سرقت از منزل، یکی از پرتکرارترین و فراوان ترین جرائم در ایران است و براساس آمارهای رسمی، در استان کرمانشاه، این جرم افزایش قابل توجهی داشته است؛ به طوری که در بین استان های کشور بر مبنای کشفیات پلیس، رتبه ی استان کرمانشاه 11 بوده است. پژوهش حاضر می کوشد تا محدوده های آلوده به سرقت از منزل شهر کرمانشاه را با در نظر گرفتن نوع پراکندگی، با استفاده از نرم افزار GIS شناسایی و مورد تحلیل قرار دهد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-تحلیلی است. ابزار گردآوری اطلاعات، اسناد و منابع کتابخانه ای، نقشه های جغرافیایی و مشاهدات میدانی است. جامعه ی آماری این پژوهش شامل سرقت های منزل محدوده ی شهر کرمانشاه در سال 1393 بوده که از سامانه ی 110 استخراج شده است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری جامع، روش درون یابی تخمین تراکم و ترسیم نقشه های موضوعی شبکه ای در محیط نرم افزارهای ArcGIS و Case انجام و سپس نسبت به شناسایی و تحلیل فضایی کانون های جرم خیز اقدام شد. دو کانون تمرکز سرقت از منزل در شهر شامل بافت قدیمی و عمدتاً مربوط به قسمت مرکزی شهر در محدوده ی ابتدای خیابان مدرس تا میدان فردوسی و محله های اطراف این ناحیه از شهر شناسایی شد. همچنین، در بخش شمالی شهر نیز یک کانون تمرکز وقوع جرم دیده می شود که مربوط به شهرک های آبادانی مسکن و ظفر است. پراکندگی فضایی سارقان نیز نشان داد که عمدتاً در محلات پرجمعیت، حاشیه ای و همچنین بخش کم برخوردار شهر سکونت داشته اند.

شهر ارومیه مثل بیشتر شهرهای بزرگ و پرجمعیت ایران از جرایم و ناهنجاری های اجتماعی مبرا نیست و میزان جرایم (همچون سرقت از منزل) در آن نسبت به سال های قبل افزایش داشته است. دراین مقاله سعی شده است، قابلیت های سامانه اطلاعات جغرافیایی به عنوان یک سامانه مبنای تصمیم گیری در تحلیل و کشف جرم به آزمون گذاشته شود. روش تحقیق تطبیقی و تحلیلی است. بدین ترتیب که ابتدا کلیه سرقت های مورد نظر (789 فقره پرونده سرقت منزل در سال 90) بر اساس آدرس و محل وقوع تنظیم شدند. سپس لایه های اطلاعاتی مانند: محل وقوع سرقت ها، موقعیت مراکز انتظامی اعم از پاسگاه ها و کلانتری ها: مرز حوزه های استحفاظی و محله های شهری، تهیه و از طریق سامانه اطلاعات جغرافیایی بر روی سایر اطلاعات نقشه شهر ارومیه قرار گرفتند. در ادامه، به کمک روی هم اندازی لایه ها و انجام تحلیل های مورد نیاز با روش هایی مانند: مرکز متوسط و بیضی انحراف معیار و تخمین تراکم کرنل، سعی شد تا وقوع و کشف جرم سرقت منزل تجزیه و تحلیل شود. نتایج نشان داد که توزیع فضایی جرایم از الگوی خوشه ای و متمرکز پیروی می کند و مهم ترین کانون های سرقت بر مناطق حاشیه نشین شمال غرب و مناطق مرکزی شهر انطباق یافته است. این موضوع گویای این است که کانون های جرم خیز به طور تصادفی توزیع نشده بلکه التزام به منشوری مشخص در مکان یابی آنها به چشم می خورد.

مطالعه رابطه متقابل محیط کالبدی شهرها با رفتارهای اجتماعی از نوع منفی و ناهنجار آن، موضوعی است که طی چند دهه اخیر به مطالعات جغرافیایی افزوده شده و چارچوب علمی و عملی برای مطالعه و شناسایی ناهنجاری ها در فضای جغرافیایی فراهم آورده است. در تحقیق حاضر با انتخاب شهر ارومیه به عنوان مطالعه موردی، سعی شده تا قابلیت های سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) در زمینه سرقت از منزل به آزمون گذاشته و خروجی های حاصله در قالب نقشه مناطق جرم خیز، ارایه شود. روش مورد استفاده برای انجام این تحقیق، آماری-گرافیکی است. بدین مفهوم که برای تحلیل الگوهای مکانی- زمانی جرم از مدل های آماری گرافیک مبنا در محیط GIS استفاده شده است. بررسی نتایج حاصل از به کارگیری GIS نشان می دهد که الگوی فصلی وقوع سرقت منازل در شهر، متمرکز بر فصول بهار و تابستان و الگوی هفتگی بر روزهای آخر هفته (پنج شنبه و جمعه) متمرکز است.

زمینه و هدف: سرعت تغییرات در تمامی زمینه ها آنچنان سرسام آور است که دیگر نمی توان با روش های سنتی پدیده ها و روش ها جدید برخورد کرد، این تغییرات در روش های ارتکاب جرایم نیز به وضوح دیده می شود، لذا برای برخورد با آنها نیازمند روش های جدید هستیم. بنابراین این پژوهش با هدف، بررسی نقش آینده پژوهی در پیشگیری از سرقت خودرو و منزل انجام شده است. روش شناسی: پژوهش حاضر از منظر هدف، کاربردی بوده و از نظر روش اجرا، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق شامل 40 نفر از افسران پلیس آگاهی شهرستان میامی و شاهرود می باشد که به صورت تمام شمار مورد بررسی قرار گرفته است. روش گردآوری داده ها، کتابخانه ای و پیمایشی است که از ابزارهای فیش نویسی، مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. یافته ها و نتیجه گیری: براساس نتایج بدست آمده در زمینه عوامل امنیتی؛ توجه به امنیت سایت ها و محیط های مجازی و سایبری، در زمینه عوامل اقتصادی؛ فقر و بیکاری، در زمینه عامل جغرافیایی و محیطی؛ نصب دوربین و دزدگیر و سپس کنترل حاشیه نشین ها و ساخت وسازهای استاندارد، در عوامل اجتماعی و فرهنگی؛ دسترسی به مواد مخدر و الکلی و سپس توجه همسایگان و افراد محل به حضور افراد غریبه و بعد از آن، توجه به خانه های مجردنشین به ترتیب به عنوان عوامل مهم پیشگیری از سرقت انتخاب شدند و در نهایت براساس نتایج تحقیق، عامل اقتصادی مهم ترین عامل سرقت است و برای پیشگیری از سرقت ها باید به معیارهای اقتصادی توجه بیشتری شود.