زمینه و هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی مقایسه ای استحکام برشی باند کامپوزیت به عاج دندان انسان با استفاده از سه نوع سیستم باندینگ در محیط آزمایشگاهی است.روش بررسی: سطح تاج 66 دندان مولرسوم تا اکسپوز شدن عاج در محیط مرطوب با تریمر ساییده شد و با کاغذ سمباده سیلیکون کارباید 600 و 400 گریت در زیر جریان آب، پرداخت شد. نمونه ها به 3 گروه 22 تایی تقسیم شدند و سپس با توجه به دستورالعمل کارخانه سازنده هر نوع سیستم باندینگ سطح دندان ها آماده سازی شد (گروه اول Single Bond ساخت شرکت M ESPE3، گروه دوم BC Plus ساخت شرکت Dentkist و گروه سوم CharmBond ساخت شرکتVericom ) سپس، رادهای کامپوزیتی روی سطح دندان ها چسبانده شد. استحکام باند برشی توسط دستگاه اندازه گیری استحکام باند LMT100 ارزیابی شد.یافته ها: یافته ها توسط آنالیز ANOVA و TUKEY ارزیابی شدند. آنالیز واریانس با 05/0P<، نشان داد که میانگین استحکام باند گروه ها با یکدیگر تفاوت معناداری دارد.مقایسه چند تایی گروه ها توسط آنالیز TUKEY نشان داد که بین گروه اول 1 با گروه های دوم و سوم اختلاف معناداری وجود دارد، اما بین گروه دوم و سوم اختلاف معناداری وجود ندارد.نتیجه گیری: بیشترین استحکام باند برشی به عاج، مربوط به سیستم Single Bond بود و به این خاطر نسبت به دو سیستم باندینگ دیگر، یعنی سیستم BC Plus و Charm Bond ارجحیت دارد.

سیالوپروتئین یکی از فراوان ترین پروتیئن های غیر کلاژنی و گلیکوپروتئین فسفریله بدن انسان است. این پروتئین در ساختمان دندان نقش مهمی دارد. هدف از انجام این تحقیق اندازه گیری مقدار سیالوپروتئین عاج دندان سالم و پوسیده برای بررسی تغییرات ساختمانی دندان است. در این مطالعه تعداد 50 عدد دندان پوسیده از افراد مورد مطالعه، مراجعه کننده به کلینیک، تهیه شد. سپس عاج های دندان های جدا، و در نیتروژن مایع قرار داده شدند. برای تهیه هر یک از نمونه ها، یک گرم از هر عاج دندان به مدت 30 دقیقه، با آب مقطر شسته شد. سپس پودر تهیه شده با بافر حاوی گوانیدین- HCL تریس انتقال داده شد و به مدت 48 ساعت در دمای 4 درجه در یخچال انکوبه گردید. سوسپانسیون بدست آمده در دور 3000 به مدت 20 دقیقه سانتریفوژ شد و محلول رویی جدا گردید. نمونه ها به مدت 20 دقیقه در دور 10000 سانتریفوژ و یک میلی لیتر محلول رویی آن به ستون کروماتوگرافی حاوی سفارز انتقال داده شد و با محلول گوانیدین - HCL تریس و با سرعت یک میلی لیتر در دقیقه شسته شد. فراکشن های بدست آمده از کرماتوگرافی هر یک به طور مجزا الکتروفورز گردید. مقدار سیالوپروتئین عاج دندان پوسیده برابر با 1.45 ± 17.23 میکرو گرم در لیتر و در عاج دندان سالم برابر با 4.27 ± 26.39 میکروگرم در لیتر بود یافته های حاصل از این پژوهش نشن داد که میزان سیالو پروتئین در قسمت عاج دندان پوسیده و یا بخش پوسیده دندان مورد مطالعه نسبت به قسمت عاج دندان سالم و یا بخش سالم دندان های مورد مطالعه در حدود 1.5 برابر کمتر است.

زمینه و هدف: میکروارگانیسم ها به عنوان عامل اصلی بیماری های پالپ شناخته می شوند و تلاش های زیادی جهت دستیابی به مواد و روش های ایده آل به منظور حذف این میکروارگانیسم ها از کانال ریشه انجام شده است. تفاوت اثر ضدمیکروبی داروهای ضدعفونی کننده در محیط آزمایشگاه و در داخل کانال دندان، این تئوری را در ذهن ایجاد می نماید که شاید عاج دندانی بر خاصیت ضدباکتریایی محلول های ضدعفونی کننده اثر مهاری داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر اجزای مختلف عاج دندانی بر خاصیت ضدعفونی کنندگی محلول های رایج ضدعفونی کننده در درمان های اندودنتیک انجام شد.روش بررسی: در تحقیق تجربی- آزمایشگاهی حاضر، تاثیر 4 گروه آزمایشی بر خاصیت ضدعفونی کننده ها بررسی شد: گروه 1- عاج دندانی، گروه 2- عاج دمینرالیزه شده با EDTA، گروه 3- ماتریکس عاجی و گروه 4- جز معدنی عاج. محلول های ضدعفونی کننده مورد استفاده در این مطالعه عبارت بودند از کلرهگزیدین با غلظت های 2% و 0.2% و هیپوکلریت سدیم با غلظت های 5% و 1% و باکتری مورد استفاده انتروکوک فکالیس بود. به مخلوط هر یک از 4 گروه آزمایشی و باکتری، یکی از غلظت های محلول های ضدعفونی کننده اضافه شد، سپس از مخلوط حاصل به فواصل صفر، یک ساعت و 24 ساعت نمونه برداری و کشت تهیه شد. پس از آن باکتری های روی محیط کشت، شمارش شدند. نتایج به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون Tukey تحت بررسی آماری قرار گرفت و P<0.05 به عنوان سطح معنی داری در نظر گرفته شد.یافته ها: براساس نتایج این مطالعه، کلرهگزیدین 2% و 0.2% و همچنین هیپوکلریت سدیم 5% در تمام زمان های مورد بررسی، باکتری را از محیط کشت حذف نمودند. هیپوکلریت سدیم 1% هم در زمان های یک ساعت و 24 ساعت باکتری را حذف نموده بود. نتایج فوق از لحاظ آماری نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری داشت (P<0.05). هیپوکلریت سدیم 1% در زمان صفر به طور معنی داری باعث کاهش تعداد باکتری ها شد، ولی کاملا باکتری را حذف نکرد.نتیجه گیری: با توجه به یافته های مطالعه حاضر، محلول های ضدعفونی کننده مورد بررسی طی مدت یک ساعت باکتری را حذف نمودند، بنابراین اثر مهاری قابل مشاهده ای از جانب اجزای عاجی بر روی آنها اعمال نمی شود.

مقدمه :کاربرد عوامل باندینگ عاجی در درمان افزایش حساسیت عاجی در مطالعات متعددی بررسی شده است و در پاره ای از آنها کاربرد اسید به دلیل ایجاد افزایش حساسیت حذف شده است. با توجه به نحوه تاثیر سیستم های باندینگ خود اچ کننده که دمینرالیزاسیون و نفوذ رزین به طور هم زمان و با یک عمق صورت می گیرد، ممکن است نتایج بهتری از استفاده آنها در درمان افزایش حساسیت عاجی حاصل شود. هدف : هدف از این مطالعه مقایسه بالینی اثرات درمانی یک سیستم باندینگ خود اچ کننده (Prompt) و یک سیستم باندینگ دو مرحله ای (Excite ) با کاربرد اسید و بدون کاربرد اسید، بود. مواد و روش ها: تعداد 41 دندان با علائم افزایش حساسیت عاجی از بیماران مراجعه کننده به کلینیک دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی گیلان که شرایط ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه درمانی e1(کاربرد Excite بدون اسید)،  e2(کاربرد Excite با اسید)،  p(کاربرد (Prompt قرار گرفته و به صورت دو سوکور با سه روش فوق مورد درمان قرار گرفتند. ارزیابی بیماران با 2 محرک هوای فشرده و آب  20درجه سانتی گراد به وسیله دو روش(Visual Analog Scale) VAS  و اندازه گیری زمان لازم برای پاسخ به محرک در سه مقطع زمانی قبل از درمان، بلافاصله بعد از درمان و 2 هفته بعد از درمان انجام یافت.نتایج: همه عوامل درمانی موثر بودند و کاهش مهمی در احساس درد بیمار ایجاد کردند. در مقیاس VAS  هیچ تفاوت مهمی بین گروه های درمانی دیده نشد، اما در زمان پاسخ به محرک، گروه e1 و p نتایج بهتری نشان دادند .(p<0.05)نتیجه گیری: در هر سه گروه درمانی بهبود اثرات درمانی با گذشت زمان دیده شد. استفاده از اسید قبل از عوامل باندینگ اثر منفی روی درمان داشته اما بین Prompt و Excite بدون کاربرد اسید تفاوت مهمی وجود نداشت. لازم به ذکر است که اندازه گیری زمان پاسخ به محرک، نسبت به روشVAS ، در مطالعات ارزیابی میزان درد از دقت بیشتری بر خوردار است.

سابقه و هدف Debonding :یکی از علل شایع failure پستهای کامپوزیتی تقویت شده با فایبر (FRC) است و به همین علت استحکام باند بین عاج ریشه و پست FRC موضوع بسیاری از تحقیقات بوده است. هدف از انجام این تحقیق، تعیین اثر سایلن بر استحکام باند برشی پستهای FRC با عاج دندان در بخش ترمیمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد در سال 88-1387 می باشد.مواد و روش ها: تحقیق با طراحی تجربی روی تعداد ریشه 40 عدد دندان سانترال پس از آماده سازی اندودونتیک با استفاده از سمان رزینی دوال کیور Panavia F2.0 سمان انجام گرفت: گروه 1 Glassix + Silane primer گروه 2 Glassix :گروه 3 Matchpost + Silane primer :گروه 4 Matchpost :سپس ریشه ها برش خورده و سه قطعه  2 میلیمتری از یک سوم های کرونالی میانی و اپیکالی به دست آمدند. تست  Push-outبا استفاده از دستگاهZwick Roell Z020  با سرعت 0.5mm.Min Cross Head انجام شده و در نهایت Mode of Failure نمونه ها با استریو میکروسکوپ مشخص شد و آزمون ANOVA مورد قضاونت آماری قرار گرفت.یافته ها: تحقیق روی 40 نمونه و در سه مقطع هر دندان انجام گرفت. میزان استحکام باند برشی در گروه های مختلف به لحاظ آماری معنی دار نبود(p<0.4) ، میزان استحکام باید در مقطع اپیکال بیشتر از مقاطع میدل و کرونال بود .(p<0.05) نتیجه گیری: به نظر می رسد که در سه مقطع، به کار بردن سایلن صرف نظر از نوع پست تاثیری روی استحکام باند ندارد و میزان استحکام اپیمال بیشتر از دو مقطع دیگر است و تمام شکست ها از نوع Admixed و یا ادهزیو خواهد بود.

مقدمه: امروزه بسیاری از تحقیقات و تحولات در زمینه مواد دندانی بر روی ساده سازی مراحل باندینگ متمرکز شده است. هدف از این مطالعه بررسی استحکام برشی پیوند سه نوع سمان رزینی خود باند شونده دوال کیور به عاج دندان بود.مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی- آزمایشگاهی، 40 دندان مولر سوم سالم انسان انتخاب شده و به طور تصادفی در چهار گروه 10 تایی تقسیم بندی شدند. گروه اول (گروه کنترل): بعد از 15 ثانیه اچینگ و اعمال باندینگExcite DSC (Ex)،  کامپازیت Varilink II (Var II) به داخل استوانه های پلاستیکی تزریق شده و کیور گردید. گروه دوم Relyx unicem (RX) به داخل استوانه های پلاستیکی تزریق شده و بعد از 30 ثانیه، کیور گردید. گروه سوم Maxcem (Mc) به داخل استوانه های پلاستیکی تزریق شده و بعد از 30 ثانیه، کیور گردید. گروه چهارم Multilink Sprint (MS) به داخل استوانه های پلاستیکی تزریق شده و بعد از 30 ثانیه، کیور گردید. بعد از گذراندن 1000 سیکل حرارتی، بین 5 تا 55 درجه سانتی گراد، استحکام برشی پیوند به وسیله یک دستگاه یونیورسال سنجش استحکام پیوند Zwick/Roell اندازه گیری شد. اطلاعات به دست آمده با آزمون های آماری ANOVA و Scheffe مورد آنالیز قرار گرفتند.یافته ها: میانگین استحکام برشی پیوند و انحراف استاندارد برای گروه های اول، دوم، سوم، چهارم به ترتیب 12.95±2.64، 6.73±0.79، 3.01±0.09، 4.60±0.75 مگاپاسکال بود. آنالیز آماری با آزمون های آماری نشان داد که: میانگین استحکام برشی پیوند کامپازیت Var II به طور معنی داری بیشتر از سایر گروه ها بود (P<0.05) میانگین استحکام برشی پیوند و به طور معنی داری کمتر از RX بود (P<0.05). میانگین استحام برشی پیوند و تفاوت آماری معنی داری با هم نداشت (P<0.05).نتیجه گیری: استحکام برشی پیوند سمان های رزینی خود باند شونده RX،  MCو MS کمتر از کامپازیت Var II به همراه باندینگ EX می باشد. استحکام برشی پیوند RX بیشتر از MC و MS است. استحکام برشی پیوند MC و MS تفاوتی با هم ندارد.

با افزایش سن، نگرانی های بیش تری در رابطه با توانایی بافت های سخت مانند دندان در برآورده کردن نیاز های روزمره به مدت طولانی تر وجود دارد. ویژگی قابل توجه میکرو ساختار عاج دندان در وجود لوله های استوانه ای کوچک به نام لوله های عاجی است که تاثیر به سزایی در رفتار و خصوصیات مکانیکی از جمله مکانیک شکست آن دارد. افزایش سن منجر به پر شدن تدریجی لوله های عاجی می شود. در این مقاله با در نظر گرفتن میکروساختار عاج دندان به صورت مواد مرکب فیبری، به بررسی تاثیر میکروساختار و تاثیر تغییرات میکروساختاری ناشی از افزایش سن روی رفتار شکست و مسیر رشد ترک با استفاده از تئوری مکانیک شکست الاستیک خطی و روش تحلیل اجزای محدود پرداخته شده است. نتایج بیان گر آن است که مسیر رشد ترک علاوه بر هندسه ی ریزساختار عاج دندان، به خواص مواد اجزای سازنده ی آن و آرایش لوله های عاجی وابسته است. هم چنین نتایج ما نشان دهنده ی آن است که لوله های عاجی توپر ناشی از افزایش سن، نقش اساسی در مسیر رشد ترک ایفا می کنند و به عنوان دفع کننده ی رشد ترک محسوب می شوند.

مقدمه: تعیین طول کارکرد یک مرحله مهم در درمان کانال ریشه است. بدین منظور اپکس یاب های الکترونیکی استفاده می شود. اپکس یاب های جدید با جریان متناوب عمل کرده و دو عامل مقاومت ویژه و ظرفیت خازنی عاج در اصول کارکرد آنها موثر می باشد. هدف از این مطالعه تعیین و مقایسه ظرفیت خازنی عاج در دندان های جوان و مسن است.روش بررسی: در این مطالعه 60 دندان پر مولر دائمی انسان شامل 30 دندان زیر 25 سال و 30 دندان بالای 60 سال جمع آوری شد. سپس 60 نمونه عاج با ابعاد یکسان از سطح میانی ریشه تهیه شد. میزان ظرفیت خازنی مدار ایجاد شده در 3 فرکانس 100HZ، 1KHZ، 10KHZ توسط دستگاه اندازه گیری شدند. جهت مقایسه میانگین از آزمون های آماری آنالیز واریانس ANOVA و Mann-Witheny استفاده شد.نتایج: میانگین ظرفیت خازنی مدار ایجاد شده در دندان های زیر 25 سال و بالای 60 سال به ترتیب در فرکانس 60:100HZ و 173، در فرکانس 2.5 :1KHZ و 9.5 و در فرکانس 0.05: 10KHZ و 0.3 نانوفاراد بود. تفاوت بین دو گروه از لحاظ آماری معنی دار بود (p=0.000).نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر میزان ظرفیت خازنی در دندان های جوان و مسن متفاوت بوده و با توجه به تاثیر این عامل در اصول کارکرد اپکس یاب ها ممکن است نیاز به کالیبره کردن دستگاه هنگام کاربرد دردندان های جوان و مسن باشد.

مقدمه: هدف مقایسه استحکام باند برشی گلاس آینومر تغییر یافته با رزین به عاج دندان های شیری پس از آماده سازی عاج به روش های مختلف بود. مواد و روش ها: سطح عاجی 80 دندان شیری به 4 روش مختلف آماده سازی شد: اچ کردن با اسیدفسفریک 37 درصد، اسیدپلی آکریلیک 10درصد، هیپوکلریت سدیم 5 درصد و بدون آماده سازی عاجی. سپس یک استوانه گلاس آینومر تغییر یافته با رزین Fuji Π,LC روی عاج قرار داده و کیور شد. پس از 24 ساعت، آزمون استحکام باند برشی با استفاده از دستگاه Universal Testing انجام شد. آنالیز آماری با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و تست Tamhane`T2 انجام شد. سطح معناداری 05/0