لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در این مقاله یک الگوریتم جدید مبتنی بر موجک Gabor برای تایید هویت افراد با استفاده از امضای دستنویس برون خطی (ایستا) ارائه می شود. در این روش پس از انجام چند مرحله پیش پردازش برای حذف نویز و نرمال سازی امضا از نظر چرخش و اندازه، یک شبکه فرضی بر روی تصویر امضا ایجاد می گردد. سپس در نقاط تقاطع این شبکه، ضرایب موجک Gabor در فرکانس ها و جهت های مختلف استخراج شده و به طبقه بندی کننده داده می شود. در الگوریتم پیشنهادی از روش نزدیکترین همسایه به عنوان طبقه بندی کننده استفاده شده است. از جمله مزایای این الگوریتم این است که می تواند برای تایید امضای ملل مختلف استفاده شود و وابسته به امضای فارسی یا اروپایی نیست. این الگوریتم بر روی چهار پایگاه داده از امضای ملل مختلف مورد آزمایش قرار گرفت. پایگاه های داده امضا مربوط به کشورهای ایران، ترکیه، آفریقای جنوبی و اسپانیا می باشد. نتایج آزمایش بر روی این پایگاه های داده و مقایسه این الگوریتم با برخی الگوریتم های دیگر نتایج مطلوبی همراه داشت و نشان داد الگوریتم پیشنهادی با وجود استفاده از ساده ترین روش طبقه بندی یعنی نزدیکترین همسایه، قابلیت های بسیار خوبی در مقایسه با دیگر الگوریتم ها دارد.

با گسترش فضای سایبر و افزایش حجم معاملات در بستر الکترونیک نیاز به وسیله ای برای استحکام روابط و اعتماد پیدا شد؛ که از لحاظ حقوقی قابل اثبات و استناد در محاکم و ادارات باشد. در فرآیند همکاری حقوقدانان و متخصصان امضای الکترونیک برای جبران این کمبود عرضه شد. علی رغم توسعه مباحث حقوقی امضای الکترونیک در جهان در کشور ما این بحث مهجور و مبهم باقی مانده و به کلی گویی اکتفا گردیده است. در این مقاله سعی شده است به تبیین دقیق و شفاف حقوقی این پدیده از منظر طرفین آن بپردازیم.ابتدا امضا کننده و اعتماد کننده را تعریف و جایگاه قانونی آنها را مشخص می کنیم. سپس به وظایف و تکالیف امضا کننده می پردازیم که شامل: حفاظت و مراقبت برای جلوگیری از استفاده غیر مجاز ارایه تادیه امضا الکترونیک برای اعتماد کننده است. وظیفه و تکلیف اعتماد کننده به عنوان طرف مقابل رابطه، به طور کلی بررسی قابلیت اطمینان به یک امضای الکترونیک به فراخور نوع آن است. مسوولیت های حقوقی و جبران خسارات ناشی از قصور و سهل انگاری هر یک از طرفین نیز تبیین خواهد شد.

هدف از ارائه این مقاله، پیشنهاد روشی برای تائید امضا پویا است که منحصرا مبتنی بر شبکه های عصبی زمانی-مکانی بوده و از هیچ گونه پیش پردازشی استفاده نمی شود. در این روش امضاها با استفاده از یک صفحه رقومی اخذ شده و به قطاری از ضربه ها در چهار، هشت و یا شانزده جهت اصلی تبدیل می شوند. قطار ضربه ایجاد شده با استفاده از یک کدینگ زمانی – مکانی به فرمت اعداد مختلط تبدیل شده و به شبکه عصبی زمانی - مکانیRCE  اعمال می شود تا فاز شناسایی امضا انجام گردد. پایگاه داده امضاها شامل 400 امضاحقیقی از 40 نفر، 200 امضای جعلی معمولی و 200 امضای جعلی حرفه ای می باشد. در این تحقیق خطای پذیرش اشتباه برابر با 12 درصد و خطای رد اشتباه برابر با 7 درصد شده است. از مزایای این روش استفاده بهینه از ویژگی های زمانی امضا، سرعت بسیار بالا در آموزش و تست، استفاده از حداقل ویژگی ها در شناسایی و تصدیق امضا، انعطاف نسبتا خوب نسبت به اندازه امضاها، سهولت و هزینه پائین پیاده سازی سخت افزاری، عدم نیاز به پیش پردازش هایی مانند دوران، انتقال، حذف نویز امضا می باشد.

امروزه ارائه راهکاری سریع و دقیق جهت مساله تصدیق امضا بسیار مورد توجه است. در زمینه تصدیق امضای پویا ویژگیهای پارامتری یا سیگنالی می باشند. در روشهای پارامتری هرچند سرعت فرایند استخراج و طبقه بندی سریعتر از روشهای سیگنالی است ولی از دقت کمتری برخوردار هستند. در این پژوهش هدف مدلسازی سیگنال سرعت می باشد که از الگوهای پایدار و مشخصه های ذاتی در ترسیم امضای یک فرد حقیقی است با استفاده از رفتار مدلهای قطب - صفر مبتنی بر تبدیل کسینوسی گسسته، ضمن بیان روش دقیق جهت مدلسازی با محاسبه ضربه های نوشتاری از سیگنال سرعت به استخراج ویژگیهای حاصل از این مولفه های پایه می پردازیم. با اعمال طبقه بندی کننده SVM به ویژیگیهای کلی و ناحیه ای حاصل از پایگاه دادگان متشکل از امضای افراد فارسی، چینی و انگلیسی زبان، خطای EER در شرایط سطح آستانه مشترک برابر %1.29 و %1.97 به ترتیب برای جاعلان تصادفی و ماهر حاصل گردید.